25/06/2025
HISTORIA ŚW. JANA CHRZCICIELA 24.VI
Anioł Gabriel przybył i obwieścił, że Elżbieta w podeszłym wieku pocznie długo oczekiwanego syna. W czasie ciąży Elżbietę odwiedziła kuzynka Maria, która oczekiwała narodzin Mesjasza.
„A nadszedł dla Elżbiety czas rozwiązania i urodziła syna. Jej sąsiedzi i krewni usłyszeli, że Pan okazał jej wielkie miłosierdzie...” (Łk 1,57-58). Dziecko zostało obrzezane i nazwane Jan, tak jak zapowiedział anioł.
„A dziecię rosło i umacniało się duchem. I przebywało na pustyni aż do dnia objawienia się jego w Izraelu”. (Łk 1, 80: „pustynia” wspomniana przez Dantego w Pd. ###II, 32).
W piętnastym roku panowania Tyberiusza, gdy Poncjusz Piłat był namiestnikiem Judei, a na tronie zasiadał król Herod, nadszedł czas, aby Jan rozpoczął życie publiczne.
„Przyodział się w sierść wielbłądzią i pas skórzany około bioder” (Mk 1,6), a żywił się szarańczą i miodem. Umiarkowanie Jana jest piątym przykładem nagrodzonej cnoty, o którym mówi drzewo umiarkowania w szóstym gzymsie czyśćca. Zaczął on głosić nawrócenie i nakazywać chrzest, dzięki czemu otrzymał przydomek „Chrzciciela”, zapowiadając rychłe objawienie się Mesjasza i rozpoznając Go w Jezusie, który prosił go, aby przyjął od niego chrzest.
Ale Herod, który został surowo upomniany za poślubienie Herodiady, żony swego żyjącego jeszcze brata, obawiając się rewolucyjnej siły jego nauk, kazał uwięzić Jana, lecz nie odważył się go zabić, rozpoznając ziarno prawdy w jego słowach.
„A Herod w dniu swoich urodzin wyprawił ucztę dla swoich dostojników, dowódców wojskowych i wybitnych mężów Galilei. A gdy córka Herodiady weszła i zatańczyła, spodobała się Herodowi i jego gościom. Wtedy król rzekł do dziewczyny: Proś mnie, o co chcesz, a dam ci” (Marek 6:21-22). Salome, za namową matki, poprosiła o głowę Jana Chrzciciela, a król nie mógł odmówić, ponieważ obietnicę tę usłyszeli już wszyscy goście. Następnie strażnik ściął głowę Janowi („męczennikowi”, którego wspomina Dante w Pd. ###II, 32) i przyniósł jej głowę na tacy Salome. Dziewczyna podała tacę swojej matce Herodiadzie, która w ten sposób dokonała zemsty.
Tylko dwa lata dzieliły śmierć Jana Chrzciciela od śmierci Chrystusa, tak że Dante może stwierdzić, iż „cierpiał on... w piekle przez dwa lata” (Pd. ###II, 33), to znaczy, że spędził dwa lata w otchłani, zanim został uwolniony przez przejście Chrystusa w czasie między Jego śmiercią a zmartwychwstaniem, wraz z duszami tych wszystkich, którzy uwierzyli w przyjście Chrystusa.
(Tłumaczenie Dante Global)