Ruch Autonomii Śląska

Zadzwoń Wskazówki dojazdu Strona internetowa

Ruch Autonomii Śląska Dążymy do uzyskania przez Górny Śląsk realnej samorządności - autonomii w ramach Rzeczpospolitej Polskiej. Kim jesteśmy i o co nam chodzi?

Dążymy do cywilizacyjnego i kulturowego odrodzenia Górnego Śląska oraz uzyskania autonomii w Polsce. Jesteśmy jednym z najstarszych stowarzyszeń regionalnych na Górnym Śląsku. Inspirujemy się przedwojenną autonomią województwa śląskiego oraz nowoczesnymi formami decentralizacji w Europie Zachodniej. Chcemy silnej Rzeczpospolitej, w której regiony będą realnie samorządne i finansowo niezależne od centrali. Domagamy się utworzenia województwa górnośląskiego, które w jak największym zakresie obejmowałoby historyczne ziemie Górnego Śląska. Nasza wizja
Cywilizacyjne i kulturowe odrodzenie regionu oraz uzyskanie autonomii w ramach RP. Nasza Misja

Polityka · Zapewnienie mieszkańcom Górnego Śląska decydującego udziału w podejmowaniu istotnych dla regionu decyzji

Kultura i tożsamość · Stworzenie optymalnych warunków rozwoju tożsamości i kultury regionalnej. Przedstawienie mieszkańcom regionu atrakcyjnej oferty kulturowej i edukacyjnej

Gospodarka · Poprawa jakości życia mieszkańców oraz zapewnienie optymalnych warunków regionalnego wzrostu gospodarczego

Więcej informacji na oficjalnej stronie Stowarzyszenia - autonomia.pl

Serdecznie zapraszamy na wystawę zdjęć członka naszego stowarzyszenia Artura Jastrzębskiego."Artur Jastrzębski, w swoim ...
30/09/2026

Serdecznie zapraszamy na wystawę zdjęć członka naszego stowarzyszenia Artura Jastrzębskiego.

"Artur Jastrzębski, w swoim cyklu fotografii, zabiera nas w podróż do świata, który na co dzień mijamy obojętnie, zajęci codziennymi sprawami. Jego fotografie, wykonane na jednym z tyskich osiedli, otwierają przed nami drzwi do innego spojrzenia – pełnego uważności, refleksji i ciekawości."

🌏 Ludy i regiony świata 🌏▶ Mandejczycy to starożytna grupa religijna, która po raz pierwszy pojawiła się w południowej M...
29/09/2026

🌏 Ludy i regiony świata 🌏

▶ Mandejczycy to starożytna grupa religijna, która po raz pierwszy pojawiła się w południowej Mezopotamii ponad 2000 lat temu. Ich rytuały w pewnym stopniu przypominają wierzenia zaratusztriańskie i nestoriańskie. Jednakże ich głównym prorokiem jest Jan Chrzciciel. Wierzą oni, że płynąca woda jest twórczą siłą życiową i drogą do czystości. Ich religia nosi nazwę mandeizmu i ma charakter monoteistyczny oraz gnostycki.

▶ Mandejczycy nie wyznają ślepej wiary; cenią sobie przede wszystkim wiedzę. Uważa się ich za jedyną wspólnotę gnostycką, która przetrwała do czasów współczesnych. Religia ta wykazuje podobieństwa do takich wyznań jak zaratusztrianizm, chrześcijaństwo czy islam. Od czasu ataku islamskich bojowników na ich ojczyznę w 2003 roku w Iraku pozostało niespełna 5000 Mandejczyków.

▶ Mandejczycy uważani są za część rdzennej ludności Iraku. Pierwotnie stanowili społeczność szkutników i złotników, zamieszkującą bagna w dorzeczu rzek w okolicach Bagdadu. Obecnie zajmują się również nowoczesnymi zawodami i handlem. W ciągu ostatniej dekady liczebność społeczności mandejskiej drastycznie spadła. W czasie I wojny światowej Mandejczycy zamieszkiwali wiejskie obszary Iraku i Iranu. Jednakże na skutek narastającego nacjonalizmu arabskiego wielu z nich uległo arabizacji; byli również zmuszani do porzucenia swojej religii i kultury pod groźbą prześladowań.

▶ Jeszcze stosunkowo niedawno społeczność mandejska zamieszkiwała głównie Bagdad, choć nieliczni jej przedstawiciele żyli również po drugiej stronie granicy, w miastach Ahwaz i Khorramshahr. Po wojnie w Iraku z 2003 roku społeczność ta – licząca wówczas od 60 do 70 tysięcy osób – uległa rozproszeniu. Ludzie ci zostali przesiedleni do Iranu, Syrii i Jordanii. Część z nich wyemigrowała także do Stanów Zjednoczonych, Europy i Australii. W Szwecji istnieje społeczność mandejska, której członkowie żyją w pokoju i cieszą się swobodą w praktykowaniu swojej wiary.

▶ Początki mandeizmu wiązane są z obszarem Iraku i pierwszymi trzema wiekami naszej ery, choć kwestia ta pozostaje w dużej mierze przedmiotem domysłów. Historycy zwracają uwagę na obecność elementów babilońskich w tekstach mandejskich, a także na stosowanie kalendarza irańskiego oraz występowanie słownictwa pochodzenia irańskiego w języku mandejskim. Przesłanki te skłoniły część badaczy do wysunięcia hipotezy, iż mandeizm mógł narodzić się w południowo-zachodniej Mezopotamii jeszcze w czasach przedchrześcijańskich.

▶ Niektórzy badacze łączą również mandejczyków z żydowskim ugrupowaniem nazarejczyków. Inni natomiast – opierając się na historycznym dokumencie Haran Gawaita, opisującym ich exodus z Palestyny ​​do Mezopotamii w I wieku – przypisują im pochodzenie syryjsko-palestyńskie.

▶ Uważa się, że nazwa „Mandejczycy” pochodzi od aramejskiego słowa manda, oznaczającego „wiedzę”. Wielu historyków sądzi, że Mandejczycy są jedyną sektą z okresu późnej starożytności, która do dziś określa się mianem gnostyków. Na Bliskim Wschodzie nazywa się ich S***a – terminem wywodzącym się z aramejskiego rdzenia związanego z chrztem. Nazywa się ich również niekiedy „chrześcijanami świętego Jana”.

▶ Wielu badaczy uważa także, że Mandejczycy są częścią wspólnoty sabejskiej, o której wspomina Koran. Według tej księgi religijnej Mandejczycy – podobnie jak chrześcijanie czy wyznawcy mazdaizmu (Majus) – nie powinni być prześladowani za swoje przekonania. Mimo to społeczność mandejska spotykała się z ostracyzmem i oskarżeniami o praktykowanie pogańskich wierzeń.

▶ Mandejczycy zostali po raz pierwszy odkryci przez świat zachodni w 1290 roku za sprawą włoskiego mnicha o nazwisku Montecroce. W XIII wieku mnisi podróżowali po Palestynie, Mezopotamii i Turcji, szerząc wiarę z ramienia papieża Mikołaja IV. Montecroce zetknął się z Mandejczykami, gdy przemierzał pustynne tereny w okolicach Bagdadu. Opisał ich jako grupę ludzi, którzy nie byli ani muzułmanami, ani chrześcijanami, ani wyznawcami judaizmu. Wyznawali oni własne, unikalne poglądy na temat przeznaczenia i czcili Jana Chrzciciela, odnosząc się jednocześnie wrogo do postaci Abrahama i Jezusa. Sprzeciwiali się obrzezaniu i praktykowali rytuały związane z wodą. Ich kapłani nosili charakterystyczne szaty religijne i posługiwali się pięknymi księgami; mieli też żony, którym dochowywali wierności. Montecroce stwierdził, że była to najbardziej niezwykła grupa ludzi, jaką napotkał na Wschodzie.

▶ Mandejczycy również posiadają koncepcję zbliżoną do pojęć nieba i piekła. Jeśli człowiek prowadził grzeszne życie i dopuścił się grzechu śmiertelnego, trafia prosto do piekła. Mandejska wizja zbawienia stanowi połączenie tradycji biblijnej z teorią czterech epok świata. Mandejczycy wierzą, że są potomkami „czystego nasienia” Adama.

▶ Uważa się, że Mandejczycy wywodzą się od zwolenników Jana Chrzciciela; sami często określają się mianem „S***a”, co oznacza „chrzciciele”. Wyznają zasady i doktryny religijne odmienne od chrześcijańskich, bliższe zaratusztrianizmowi i mazdaizmowi. Według Mandejczyków pierwszym człowiekiem był Adam. Adam, Ewa oraz ich potomkowie – Szitil, Hilib i Anosz – to postaci niebiańskie, które wyznaczają początek ludzkości.

▶ Pierwszym wyznawcą występującym w świętych księgach mandejskich jest Zazai, który działał w czasach panowania sasanidzkiego szacha Bahrama I (271–274 n.e.). Był to okres krwawych prześladowań mniejszości religijnych w Persji, napędzanych przez zaratusztriańskiego arcykapłana Kartira. Systematyczne spisywanie i kodyfikowanie rozproszonych tekstów przez Zazaia miało na celu uratowanie tożsamości religijnej mandajczyków przed całkowitym zniszczeniem. Można przypuszczać, że był historycznym założycielem mandeizmu.

▶ Symbolem mandaizmu jest drabša - sztandar w kształcie krzyża, wykonany z dwóch połączonych ze sobą gałęzi drzewa oliwnego, w połowie pokrytych kawałkiem białej tkaniny – tradycyjnie z czystego jedwabiu – oraz siedmiu gałęzi mirtu. Cztery ramiona drabša symbolizują cztery krańce wszechświata, podczas gdy tkanina z czystego jedwabiu reprezentuje Światło Boże. Siedem gałązek mirtu symbolizuje siedem dni stworzenia. Drabša jest postrzegana jako symbol światła, uważa się, że promieniuje z niej światło słońca, księżyca i gwiazd. Mogła ona mieć pochodzenie przedchrześcijańskie i pierwotnie służyć do zawieszania szala modlitewnego podczas zanurzania się w rzece

No pięknie nam się dziś IPN Katowice przedstawił. Tak, ten sam, który zakazje upamiętnień Karla Schabika i Karla Ulitzki...
28/09/2026

No pięknie nam się dziś IPN Katowice przedstawił. Tak, ten sam, który zakazje upamiętnień Karla Schabika i Karla Ulitzki. Ten ostatni trafił do nazistowskiego obozu koncentracyjnego w Dachau. Kostek Biernacki zorganizował natomiast sanacyjny obóz koncentracyjny w Berezie Kartuskiej, w którym okrutnemu traktowaniu poddawano przeciwników ówczesnej władzy. Zdaniem IPN nie była to zbrodnia, lecz "zbrodnia".

🔴 Komuniści chcieli urządzić mu pokazowy proces między rozprawami Rudolfa Hössa i Ludwiga Fischera – niemieckich zbrodniarzy wojennych.

28 września 1884 r. w Lublinie urodził się Wacław Kostek-Biernacki – żołnierz Legionów Polskich, członek POW, pułkownik Wojska Polskiego, komendant twierdzy brzeskiej, wojewoda nowogródzki i poleski oraz organizator obozu w Berezie Kartuskiej.

W 1939 r. został internowany w Rumunii. W Polsce po wojnie trafił do komunistycznego więzienia, gdzie przetrzymywano go w jednej celi z niemieckim ludobójcą Erichem Kochem. W 1953 r. Kostek-Biernacki został skazany na śmierć. Wyrok zamieniono później na 10 lat więzienia.

"Ale on się nie poddał, zachował godność i – w panującym zalewie pogardy i najgorszych oskarżeń wobec przedwojennej Polski – niezłomną postawę obrońcy dobrego imienia II RP i marszałka Józefa Piłsudskiego."

🔍 Dowiedz się więcej kim był człowiek, którego komunistyczne władze próbowały uczynić symbolem „zbrodni” przedwojennej Polski. Polecamy artykuł Arkadiusza Ciska „Wacław Kostek-Biernacki w rękach komunistów” - link prezentujemy w komentarzu.

📷 Ppłk Wacław Kostek-Biernacki jako dowódca 38. Pułku Piechoty Strzelców Lwowskich, którym dowodził w latach 1926–1931. Fotografia z albumu pułkowego z 1930 r. (ze zbiorów Biblioteki Narodowej).

Przypominamy o dzisiejszym interesującym spotkaniu w Gostyni (koło Mikołowa). Wśród rozmówców autorka "Krzywego Kościoła...
26/09/2026

Przypominamy o dzisiejszym interesującym spotkaniu w Gostyni (koło Mikołowa). Wśród rozmówców autorka "Krzywego Kościoła" Karin Lednicka, Leszek Jodliński, Pejter Długosz, Tomasz Słupik oraz przewodniczący RAŚ Jerzy Gorzelik. Na koniec koncert czeskiego zespołu Blaf. Wstęp wolny. Polecamy!

🌏 Ludy i regiony świata 🌏▶ Nieńcy to rdzenna, nieliczna ludność rosyjskiej północy – dzielą się pod względem kulturowym ...
22/09/2026

🌏 Ludy i regiony świata 🌏

▶ Nieńcy to rdzenna, nieliczna ludność rosyjskiej północy – dzielą się pod względem kulturowym i językowym na dwie odrębne społeczności: Nieńców tundrowych oraz Nieńców leśnych. Nieńcy tundrowi, stanowiący większość, zamieszkują rozległe obszary północnej Eurazji, rozciągające się od półwyspu Kolskiego na zachodzie po półwysep Tajmyr na wschodzie. Nieńcy leśni, liczący około 1500 osób, zamieszkują północną tundrę w dorzeczu rzeki Pur oraz na obszarze płaskowyżu Numto. Ich terytorium rozciąga się od górnych biegów rzek Kazym, Nadym i Pim aż po górny bieg rzeki Agan.

▶ Według Ogólnorosyjskiego Spisu Powszechnego z 2021 roku całkowita liczebność populacji nienieckiej wynosi 49 787 osób. Nieniecowie określają samych siebie za pomocą endonimów nenets', hasava (dialekt tundrowy) oraz neshchang (dialekt leśny), z których wszystkie oznaczają „osobę” lub „człowieka”. UNESCO uznaje języki nienieckie za zagrożone. Należą one do podrodziny języków samojedzkich w ramach rodziny uralskiej. W 2003 roku liczbę ich użytkowników szacowano na 24 tysiące.

▶ Podstawę utrzymania Nieńców stanowią myślistwo oraz hodowla reniferów. Wykorzystywanie reniferów jako zwierząt pociągowych przez cały rok pozwala im pokonywać znaczne odległości. Hodowla reniferów na dużą skalę rozwinęła się w XVIII wieku. Do pomocy przy wypasie stad i ciągnięciu sań Nieńcy wyhodowali psy rasy samojed; ze względu na przystosowanie do warunków arktycznych rasa ta została później wykorzystana przez europejskich odkrywców w wyprawach polarnych. Poważne zagrożenie dla reniferów stanowią wilki tundrowe, które powodują znaczne straty gospodarcze, polując na stada będące podstawą utrzymania rodzin nienieckich.

▶ Nieńcy, w przeważającej mierze wyznawcy wierzeń tradycyjnych, oparli się falom chrystianizacji, które przetoczyły się przez Syberię w XIX wieku i doprowadziły do ​​zniszczenia ich głównych miejsc kultu, w tym słynnej świątyni na wyspie Wajgacz.
Kluczowym elementem wierzeń religijnych Nieńców jest głęboka wiara w duchy, nad którymi pieczę sprawuje szaman zwany tadibją. Wyznając system wierzeń oparty na szamanizmie i animizmie, Nieńcy kładą szczególny nacisk na szacunek dla ziemi i jej zasobów. Podczas wędrówek umieszczają oni święte przedmioty – takie jak skóry niedźwiedzie, figurki kultowe, monety i inne – na specjalnych, świętych saniach. Zawartość tych sań jest odsłaniana wyłącznie podczas wyjątkowych okazji lub rytuałów religijnych, w tym ceremonii składania ofiar.
Nieńcy utrzymywali strukturę społeczną opartą na rodach, co wzmacniało ich unikalną tożsamość kulturową. Rola tadibja pozostaje kluczowa dla ich praktyk duchowych oraz zachowania dawnych tradycji.

Z żalem przyjęliśmy wiadomość o śmierci śp. Alojzego Lysko, zacnego człowieka i Ślązaka. Bliskim Zmarłego składamy wyraz...
22/09/2026

Z żalem przyjęliśmy wiadomość o śmierci śp. Alojzego Lysko, zacnego człowieka i Ślązaka. Bliskim Zmarłego składamy wyrazy współczucia.

Z rana mamy dla Was klasyk od katowickiego IPN. "Powstaniec śląski" z Wielkopolski, oddelegowany na Górny Śląsk w celu p...
16/09/2026

Z rana mamy dla Was klasyk od katowickiego IPN. "Powstaniec śląski" z Wielkopolski, oddelegowany na Górny Śląsk w celu przygotowania "powstania". Terminologia stosowana przez Instytut wydaje się w świetle przytoczonej biografii niezbyt adekwatna.

🌏 Ludy i regiony świata 🌏▶ Nimiipuu (Nez Perce) sami określają się mianem nimíipuu, co w ich języku – należącym do rodzi...
15/09/2026

🌏 Ludy i regiony świata 🌏

▶ Nimiipuu (Nez Perce) sami określają się mianem nimíipuu, co w ich języku – należącym do rodziny języków sahaptin – oznacza „my, ludzie”. Nazwa „Nez Percé” to egzonim nadany przez francusko-kanadyjskich handlarzy futrami, którzy regularnie odwiedzali te tereny pod koniec XVIII wieku; dosłownie oznacza „przekłuty nos”, choć określenie to jest błędne, ponieważ plemię to nigdy nie praktykowało przekłuwania nosa.

▶ Historycznie plemię funkcjonowało jako samorządny naród. Późniejsze traktaty z rządem federalnym utrzymały status plemienia jako suwerennego narodu w obrębie Stanów Zjednoczonych. Pierwotnie lud Nimiipuu zamieszkiwał obszar obejmujący części dzisiejszych stanów Idaho, Oregon i Waszyngton. Członkowie plemienia przemieszczali się po tym regionie oraz po terenach dzisiejszych Montany i Wyoming, zajmując się rybołówstwem, polowaniem i handlem.

▶ W strukturze władzy plemienia Nez Perce istnieli przywódcy odpowiedzialni za różne aspekty tradycyjnego życia, takie jak rybołówstwo, polowania, prowadzenie działań wojennych czy praktyki religijne. Decyzje poszczególnych przywódców były wspierane przez rady. Członkowie społeczności Nimiipuu wybierali przywódców i członków rad w oparciu o ich wiedzę oraz umiejętności.

▶ Podczas negocjacji traktatu w Walla Walla w 1855 roku plemię nalegało na zachowanie tych przyrodzonych praw. Przywódcy wynegocjowali utrzymanie obszaru o powierzchni około 7,5 miliona akrów, który miał być chroniony jako wyłączny rezerwat ludu. Po odkryciu złota na terenie rezerwatu dochodziło do masowych przypadków bezprawnego wkraczania na te ziemie oraz kradzieży. Zamiast chronić terytorium przed naruszeniami, rząd federalny wymusił na plemieniu zawarcie drugiego traktatu w 1863 roku, który ograniczył powierzchnię rezerwatu do około 750 tysięcy akrów. Trzeci traktat, zawarty w 1868 roku, dotyczył przede wszystkim kwestii nielegalnej wycinki drzew.

▶ W 1871 roku rząd federalny zaprzestał zawierania traktatów z plemionami. Później narzucił ustawę o podziale ziemi (Allotment Act), wysyłając geodetę w celu wyznaczenia i przydzielenia działek poszczególnym członkom plemienia, a następnie ogłosił pozostały obszar rezerwatu otwartym dla osadnictwa osób niebędących rdzennymi mieszkańcami. Ostatecznym odzwierciedleniem tego nowego procesu było porozumienie z 1893 roku. Dlatego też dzisiejszy rezerwat określa się mianem rezerwatu o układzie „szachownicy”, w którym działki należące do rdzennych mieszkańców przeplatają się z gruntami osób spoza tej społeczności, tworząc złożoną sytuację pod względem jurysdykcji.

▶ W trakcie procesu zawierania traktatów plemię Nez Perce zachowało przyrodzone prawo do połowu ryb w miejscach tradycyjnie wykorzystywanych do tego celu, a także do polowania, zbieractwa i wypasu zwierząt na terenach otwartych i niezagospodarowanych – wszystko to poza granicami rezerwatu. Prawa te były wielokrotnie potwierdzane w orzecznictwie sądów stanowych, uznających postanowienia traktatowe za prawo nadrzędne.

▶ Dramatycznie potoczyły się losy Nez Percé z doliny Wallowa pod wodzą wodza Josepha, gnębionych przez białych rabusiów, którzy chronili się w tej okolicy. Wycofując się ze swojej doliny do wskazanego rezerwatu, kilku młodych wojowników bez wiedzy wodza chciało pomścić krzywdy plemienia na pobliskich farmach. Wódz nie wyciągnął wobec nich konsekwencji i nie oddał ich w ręce białych. W następstwie tych wydarzeń generał Howard zdecydował się na działania militarne i w 1877 roku rozpoczęła się wojna. Początkowo grupa Josepha próbowała ukrywać się w USA i – unikając walki – zadawała straty przeciwnikowi w niewielkich potyczkach. Kiedy Indianie dowiedzieli się, że nadchodzą duże oddziały Armii USA, próbowali wycofać się do neutralnej Kanady. Na 70–80 mil przed granicą doścignięty Joseph, kierując się chęcią utrzymania plemienia przy życiu, musiał pójść na ugodę z generałem Howardem. Po kapitulacji wódz Józef wraz z 450 ludźmi został osadzony na Terytorium Indiańskim w dzisiejszej Oklahomie. Później przeniesiono ich do rezerwatu Colville w stanie Waszyngton, gdzie część Nez Percé żyje do dziś.

▶ W 1780 roku Nez Percé liczyli około 4000 osób, a w 1937 roku 1426 osób.
Według danych U.S. Census Bureau, podczas spisu powszechnego w 2000 roku 3983 obywateli USA zadeklarowało, że ma pochodzenie wyłącznie Nez Percé, zaś 6535 oświadczyło, że ma pochodzenie wyłącznie lub między innymi Nez Percé.

▶ Język nimipuu jest poważnie zagrożony wyginięciem. Choć źródła różnią się co do dokładnej liczby osób posługujących się nim biegle, z pewnością jest ich mniej niż 100. Plemię Nez Perce podejmuje starania, by przywrócić ten język do codziennego użytku w ramach programu rewitalizacji.

Dobro zwyciężyło. Wspólnie zebraliśmy ponad pół miliona złotych! Jesteście niesamowici! To dzięki Waszej aktywności, kom...
14/09/2026

Dobro zwyciężyło. Wspólnie zebraliśmy ponad pół miliona złotych!

Jesteście niesamowici! To dzięki Waszej aktywności, komentarzom i udostępnieniom, sprawą pobicia Kuba Heisig podczas charytatywnej rajzy szybko zainteresowały się media, a następnie w promocję zrzutki włączyło się wielu znanych blogerów i influencerów. Akcja w parę godzin stała się ogólnopolskim viralem, a Marcelinie i Kubie udało się w pół dnia osiągnąć cel zrzutki, i to z solidnym naddatkiem.

Rodzina może więc spokojnie patrzeć w przyszłość, skupiając się na tym, co teraz najważniejsze: leczeniu mamy i zdrowiu dzieciątka. Dziękujemy i czujemy dumę, że wspólnymi siłami udało nam się zdziałać coś dobrego 🥳

👉 Zbiórka: https://pomagam.pl/marcelina1
👉 Strona Cargo Familia: https://www.facebook.com/profile.php?id=61567834391506

Adres

Katowice-Bogucice

Telefon

+48519835365

Strona internetowa

Powiadomienia

Bądź na bieżąco: wyślemy Ci e-mail, gdy Ruch Autonomii Śląska opublikuje nowości i promocje. Twój adres e-mail nie zostanie wykorzystany do żadnego innego celu, a subskrypcję możesz anulować w dowolnym momencie.

Skróty

Udostępnij