Stowarzyszenie Przyjaciół Kaczor i Okolic

15/08/2026

Cud nad Wisłą – zwycięstwo, które ocaliło Polskę

15 sierpnia 1920 roku rozegrały się wydarzenia, które przeszły do historii Polski jako „Cud nad Wisłą”. W czasie wojny polsko-bolszewickiej wojska polskie stoczyły decydującą bitwę z Armią Czerwoną, której celem było zdobycie Warszawy i dalszy marsz na Zachód.

W dniach 12–25 sierpnia 1920 roku trwała Bitwa Warszawska. Dzięki odważnej postawie polskich żołnierzy, sprawnemu dowodzeniu oraz śmiałemu manewrowi znad Wieprza udało się przełamać pozycje bolszewików i zmusić ich do odwrotu. Zwycięstwo zatrzymało ofensywę Armii Czerwonej i przekreśliło jej plany przeniesienia rewolucji na Europę Zachodnią.

Szczególne znaczenie miał 15 sierpnia – święto Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny, dlatego zwycięstwo zaczęto określać mianem „Cudu nad Wisłą”. Dla współczesnych Polaków był to nie tylko wielki triumf militarny, ale również symbol wiary, jedności i walki o niepodległość odzyskaną zaledwie dwa lata wcześniej.

„Cud nad Wisłą” stał się jednym z najważniejszych wydarzeń w historii odrodzonej Polski. Zwycięstwo z 1920 roku obroniło niepodległość państwa i zapisało się w pamięci narodowej jako przykład niezwykłego bohaterstwa i determinacji Polaków.
Oprac.Paulina Parecka

01/08/2026

Pamięć o bohaterach Powstania Warszawskiego jest naszym wspólnym obowiązkiem. To dzięki ich odwadze, poświęceniu i niezłomnej postawie kolejne pokolenia mogą poznawać historię walki o wolność Ojczyzny. Jednym z takich bohaterów był Władysław Skiba, żołnierz Armii Krajowej.

Władysław Skiba urodził się 10 czerwca 1915 roku w Roszkowie koło Jarocina. Podczas Powstania Warszawskiego pełnił niezwykle odpowiedzialną funkcję sanitariusza. Służył w Armii Krajowej, Grupie „Północ”, zgrupowaniu „Róg”, Brygadzie Dyspozycyjno-Zmotoryzowanej NSZ „Koło”, w Szpitalu Polowym przy ul. Długiej 10/12. Jego służba polegała na niesieniu pomocy rannym powstańcom i ludności cywilnej – często pod nieustannym ostrzałem i z narażeniem własnego życia.

Szlak bojowy Władysława Skiby związany był ze Starym Miastem. Po upadku tej części miasta, 2 września 1944 roku opuścił Warszawę wraz z ludnością cywilną.

Po wojnie wrócił do spokojnego życia. Zmarł 15 marca 2001 roku, a miejscem jego wiecznego spoczynku jest cmentarz w Dziembowie.

W ramach działań upamiętniających bohaterów Powstania Warszawskiego członkowie SPKIO złożyli na jego grobie symboliczny znicz, oddając hołd jego służbie i poświęceniu dla Ojczyzny. Ten prosty, ale wymowny gest jest wyrazem wdzięczności wobec tych, którzy walczyli o wolną Polskę.

Pielęgnowanie pamięci o Powstańcach Warszawskich ma ogromne znaczenie. To nie tylko troska o miejsca ich spoczynku, ale także przekazywanie młodszym pokoleniom wiedzy o ludziach, którzy w najtrudniejszych chwilach historii wykazali się odwagą, solidarnością i bezinteresowną służbą drugiemu człowiekowi. Każdy zapalony znicz, każda chwila zadumy i każda opowiedziana historia sprawiają, że pamięć o bohaterach trwa i pozostaje żywą częścią naszej narodowej tożsamości.
Źródło www.1944.pl

17/07/2026

Przenieśmy się o sto trzynaście lat wstecz – do lipca 1913 roku. Europa żyje w poczuciu postępu i wiary w nieograniczone możliwości techniki. Nad miastami coraz częściej unoszą się potężne sterowce, symbole nowoczesności i dumy cesarskich Niemiec. Nikt nie przypuszcza, że za niespełna rok wybuchnie Wielka Wojna, która na zawsze odmieni świat.
Tymczasem na spokojnych polach pod Kaczorami rozegra się dramat, który przyciągnie uwagę gazet od Gdańska po Berlin. Katastrofa sterowca Schütte-Lanz SL-1 stanie się jednym z najgłośniejszych wydarzeń lotniczych lata 1913 roku, zapisując niewielką wielkopolską miejscowość na kartach historii światowego lotnictwa.

Katastrofa sterowca Schütte-Lanz SL-1, do której doszło 17 lipca 1913 r. w pobliżu Kaczor koło Piły (ówczesne Schneidemühl), należała do najgłośniejszych wydarzeń lotniczych w Niemczech przed wybuchem I wojny światowej. Był to pierwszy sterowiec konstrukcji prof. Johanna Schüttego, który miał stać się najpoważniejszym konkurentem sterowców Zeppelina. Utrata SL-1 nastąpiła zaledwie kilka miesięcy po przejęciu go przez armię niemiecką i odbiła się szerokim echem w prasie niemieckiej i regionalnej.

Na początku lipca 1913 r. sterowiec odbywał wojskowy lot z Berlina do Gdańska i Królewca. W Gdańsku jego przylot stał się wielką atrakcją, a lokalna prasa relacjonowała entuzjastyczne przyjęcie nowej konstrukcji Schüttego. Po zakończeniu podróży SL-1 rozpoczął lot powrotny na zachód Niemiec.
17 lipca 1913 r. pogoda gwałtownie się pogorszyła. Z powodu silnego wiatru oraz problemów technicznych dowódca zdecydował się na lądowanie na placu ćwiczeń wojskowych w Schneidemühl (Piła). Podczas cumowania nadciągnęła burza.
Silny podmuch wyrwał sterowiec z lin cumowniczych a obsługa naziemna próbowała utrzymać jednostkę.
Według relacji prasowych dwóch żołnierzy zostało porwanych wraz z linami, jeden z nich spadł z dużej wysokości i poniósł śmierć,
drugi zaś doznał ciężkich obrażeń.
Pozbawiony kontroli sterowiec został zniesiony przez wiatr w kierunku Kaczor. Po krótkim locie uderzył o ziemię i drzewa, a jego drewniany szkielet całkowicie się rozpadł.
Katastrofa była ogromnym ciosem dla firmy Schütte-Lanz.
Paradoksalnie wiele rozwiązań zastosowanych w SL-1 zostało później udoskonalonych i wykorzystanych w sterowcu SL-2, który okazał się jedną z najlepszych konstrukcji swojej epoki.
W Kaczorach katastrofa do dziś pozostaje jednym z najważniejszych epizodów lokalnej historii....choć nieco zapomnianym...
Oprac.Paulina Parecka

06/07/2026

Nocne widowisko „Orzeł i Krzyż” w Parku Dzieje w Murowanej Goślinie.
Mieliśmy zaszczyt uczestniczyć w 100 widowisku plenerowym przedstawiającego ponad tysiącletnią historię Polski.
Była to żywa, barwna i ekscytująca efektami świetlnymi i dźwiękowymi lekcja historii Polski. Pięknie dziękujemy aktorom statystom i organizatorom.
Fotorelacja Bogdan Lach.

31/05/2026

Z inicjatywy SPKiO w sobotę 30 maja 2026 r. miało miejsce coroczne Nabożeństwo Majowe przy figurze Najświętszej Marii Panny w Kaczorach. Nabożeństwo odprawił ks. Andrzej Czerwiński. Spotkanie rozpoczęło się pieśnią „Chwalcie łąki umajone” około godz. 21 zaśpiewany został Apel Jasnogórski. Na zakończenie zgromadzeni zostali pobłogosławieni Najświętszym Sakramentem. Spotkanie poprzedzone było pracami porządkowymi, które przeprowadzili członkowie SPKiO.
Wszystkim przybyłym dziękujemy za wspólną modlitwę i pielęgnowanie pięknej tradycji.

02/05/2026

Święto Konstytucji 3 Maja w 1938 roku obchodzono bardzo uroczyście i patriotycznie.
Była to 147. rocznica uchwalenia Konstytucja 3 maja.
W całej Polsce organizowano msze święte za ojczyznę, parady wojskowe i defilady, przemówienia władz państwowych, akademie i występy w szkołach, oraz dekorowano miasta flagami i symbolami narodowymi. Obchody miały szczególnie podniosły charakter, ponieważ przypadały w okresie napiętej sytuacji międzynarodowej tuż przed wybuchem II wojna światowa, co wzmacniało akcent jedności narodowej i gotowości do obrony kraju.

Jak pisała gazeta : Nasza Chodzież: organ poświęcony obronie interesów narodowych na zachodnich ziemiach Polski w numerze 103 z 6 maja 1938 nie inaczej było w Kaczorach i okolicznych wioskach.
Zwrócić należy uwagę na liczny udział organizacji.

01/05/2026

1 maj 1978 r. fot Bogdan Lach

01/04/2026

29/12/2025

107. ROCZNICA POWSTANIA WIELKOPOLSKIEGO
27 grudnia 2025 r. przy pomniku Powstańców Wielkopolskich, na cmentarzu w Kaczorach, odbyła się uroczystość upamiętniająca 107. rocznicę Powstania Wielkopolskiego.
Wzięli w niej udział krewni Powstańców, reprezentacje Szkoły Podstawowej im. Powstańców Wielkopolskich w Dziembowie i Szkoły Podstawowej im. św. Jana Pawła II w Kaczorach, przedstawiciele Rady Gminy Kaczory, przedstawiciele Nadleśnictwa Kaczory, mieszkańcy Gminy Kaczory, członkowie SPKiO.
Uroczystość rozpoczęła się przy dźwięku dzwonów i syren o godzinie 16:40: zbliżonej do godziny wybuchu Powstania Wielkopolskiego.
Nastąpiła prezentacja sztandarów obu szkół.
Zgromadzeni odśpiewali hymn państwowy.
Przemówienie wygłosił prezes SPKiO Bogdan Lach.
Wysłuchano programu przygotowanego przez uczniów Szkoły Podstawowej im. Powstańców Wielkopolskich w Dziembowie. Potem miało miejsce wystąpienie uczniów Szkoły Podstawowej im. św. Jana Pawła II w Kaczorach.
Apel pamięci był następnym podniosłym momentem uroczystości. Odczytano nazwiska Powstańców spoczywających na cmentarzach położonych w Gminie Kaczory.
Zgromadzeni odmówili modlitwę za Powstańców.
Zostały zapalone znicze i nastąpiło złożenie kwiatów na płycie pomnika poświęconego wszystkim Powstańcom Wielkopolskim.
Zgromadzeni zaśpiewali Rotę.
-------------
PRZEMÓWIENIE PREZESA SPKiO
Witam wszystkich zgromadzonych, przybyłych na obchody 107. rocznicy wybuchu zwycięskiego Powstania Wielkopolskiego!
Szanowni Państwo! Na wstępie pozwolę sobie przypomnieć cykliczne wydarzenia obchodzone w Gminie Kaczory, wiążące jej historię z dziejami całej Polski.
1 września, na cmentarzu w Śmiłowie, oddajemy hołd strażnikom granicznym i żołnierzom wsparcia.
7 listopada oddajemy hołd pomordowanym w Górach Morzewskich.
27 grudnia, na cmentarzu w Kaczorach, upamiętniamy Powstańców Wielkopolskich Gminy Kaczory.
Przy okazji tych wydarzeń pamiętajmy również o 21 mieszkańcach Morzewa, którzy zginęli podczas II Wojny Światowej.
Szanowni państwo!
Od 14 lat, co roku, spotykamy się 27 grudnia, tu na cmentarzu, aby czcić pamięć Powstańców Wielkopolskich z Gminy Kaczory. Przypominamy tym samym, że gmina Kaczory leży w Wielkopolsce, i że właśnie takim bohaterom zawdzięczamy wolność. 107 lat temu trzeba było wielkiej odwagi, aby walczyć o niepodległość Polski. O tym trzeba mówić głośno i przypominać,
Józef Piłsudski powiedział :„Naród, który traci pamięć, przestaje być narodem – staje się jedynie zbiorem ludzi, czasowo zajmujących dane terytorium”.
Niepodległość była czymś, na co Polacy czekali. Niepodległość nie jest wywalczona czy dana raz na zawsze. Myśl ta nabiera szczególnej aktualności w kontekście wojny toczonej za naszą wschodnią granicą. Agresorem jest ten sam naród, który był zaborcą Polski a dzisiaj jego władze także nie kryją się z wrogością wobec naszej Ojczyzny. Członkowie naszego stowarzyszenia od 2012 roku przeglądają archiwa i za zgodą rodzin oznaczyli już groby 30 Powstańców Wielkopolskich pamiątkowym medalionem Na ile starczy nam sił i środków, nadal będziemy odkrywać karty naszej historii. Z naszej inicjatywy, w 100-lecie odzyskania przez Polskę niepodległości, został odsłonięty ten oto obelisk upamiętniający Powstańców Wielkopolskich naszej gminy. Powstało miejsce, które przypomina naszą historię, gdzie można składać kwiaty, zapalać znicze, oddawać hołd i poddać się zadumie. W górnej części obelisku swe skrzydła rozkłada orzeł, który uwolnił się z łańcuchów niewoli. Ten symbol jest czytelny dla wszystkich – wyzwolenie się z więzów, to odzyskani niepodległości.
Apeluję, nie pozwólmy manipulować naszą przeszłością ani przyszłością!
Jak co roku, dziękuję rodzinom Powstańców i osobom, które wsparły i nadal wspierają finansowo inicjatywę utworzenia miejsca pamięci. Dzięki tym działaniom możemy każdego roku spotykać się tu, by upamiętniać bohaterów naszej małej ojczyzny. Bardzo dziękuję sponsorom oraz wykonawcom oświetlenia pomnika i krzyża na naszym cmentarzu. Dzięki waszemu wsparciu możemy odwiedzić cmentarz również po zmroku podać się zadumie i wspomnieć historię naszych przodków.
Dziękuję wszystkim, którzy dziś oddali hołd Powstańcom Wielkopolskim!
CZEŚĆ I CHWAŁA BOHATEROM!