25/09/2026
Otrzymaliśmy taki oto list do Redakcji:
Ja, Mikołaj, cieśla i budowniczy zamku kórnickiego, niniejszym kłaniam się nisko i z serca dziękuję wszystkim mieszkańcom Kórnika i okolic, a także zacnym gościom, którzy tak licznie na mój orszak przybyli.
Przyznam bez ogródek: zdumienie moje wielkie, a radość jeszcze większa! Nie spodziewałem się bowiem, iż tylu ludzi zechce wraz ze mną ruszyć śladem dawnego czasu, a już najmniej tego, iż tyle w Was fantazji, ochoty i przedniej zabawy znajdę.
Chwała tedy i cześć pracownikom Urzędu Miasta i Gminy Miasto i Gmina Kórnik, którzy rzecz całą wymyślili, do skutku doprowadzili i – co najważniejsze – sprawili, iż pomysł nie pozostał jeno na papierze, ale w ludzką radość się obrócił.
Pokłon składam Bibliotece Kórnickiej (Biblioteka Kórnicka), Instytutowi Dendrologii PAN (Instytut Dendrologii PAN) wraz z Arboretum (Arboretum Kórnickie), Fundacji Zakłady Kórnickie (Fundacja Zakłady Kórnickie) oraz Szkółkom Kórnickim (Szkółki Kórnickie - PAN Zakład Doświadczalny w Kórniku), z którymi wspólnie jubileuszowe święto obchodziliśmy. Niemało pracy, troski i serca włożyły te zacne instytucje w nasze przedsięwzięcie, za co wdzięczność moja wielka.
Dziękuję też Stowarzyszeniu Teatralnemu Legion (Stowarzyszenie Teatralne Legion), którego zacni członkowie wydarzenie nasze ubogacili, a dziesiątki wypożyczonych przezeń strojów sprawiły, iż niejeden mieszczanin, szlachcic, dworzanin czy niewiasta jakby żywcem z dawnych wieków przybyli.
A Kołom Gospodyń Wiejskich – osobne brawa i ukłony! Za konkursowe prezentacje, za jadło tak zacne, że niejednemu rycerzowi kolana by się pod nim ugięły. Krótko mówiąc: niebo w gębie! Gdybym za moich czasów miał taką ucztę, to i budowę zamku odłożyłbym na dzień następny.
Słowa podzięki kieruję także ku Bibliotece Publicznej i Kórnickiemu Ośrodkowi Kultury (Kórnicki Ośrodek Kultury), Kórnickiej Orkiestrze Dętej, Zespołowi Pieśni i Tańca „Władysie” (Zespół Pieśni i Tańca Ziemi Kórnickiej Władysie), Kórnickiemu Chórowi Żeńskiemu (Kórnicki Chór Żeński), chórowi Castellum Cantans (Castellum Cantans), zespołowi K@Gentlemen (K & Gentlemen), a także Andrzejowi Sikorowskiemu (Andrzej Sikorowski) i Jackowi Królikowi – za współpracę organizacyjną, muzykę, śpiew i granie, bez których żaden zacny festyn nie byłby pełen.
Nie mogę też pominąć strażaków z Ochotniczych Straży Pożarnych. Wam, druhowie, należą się szczególne podziękowania – za czujność, pomoc i gotowość, by w każdej potrzebie stanąć tam, gdzie Was potrzeba. Tym razem wiosła trza było wziąć w ręce..
Osobny ukłon składam wszystkim nauczycielom, wychowawcom, uczniom i przedszkolakom z naszych szkół i przedszkoli. To Wy pokazaliście, że pamięć o przeszłości nie mieszka jeno w starych murach i księgach, lecz może żyć także w młodych sercach. Za Waszą obecność, stroje, pomysły i zaangażowanie – wielkie dzięki!
Dziękuję również Kombusowi za szyk i zabytkowy autobus owiany historią.
Pokłon składam KCRiS Oaza, UKS Jedynka Kórnik, Kórnicko-Bnińskiemu Bractwu Kurkowemu, Radzie Seniorów oraz Radzie Młodzieżowej a także Fundacji "Bardziej" (Fundacja Bardziej). Jedni doświadczeniem, drudzy młodzieńczą ochotą, jeszcze inni sprawnością i hartem ducha – każdy do wspólnego dzieła dołożył swoją cegiełkę.
Niechaj nie zabraknie w tych podziękowaniach także Kórnickiego Bractwa Rowerowego (KBR Kórnik), Kórnickiego Koła Towarzystwa Pamięci Powstania Wielkopolskiego, Środowiskowy Dom Samopomocy w Kórniku "Gościnni", Kotwicy Kórnik (Kotwica Kórnik), Wspaniałej Siódemki (Wspaniała Siódemka), Stowarzyszenia Ogończyk oraz Stowarzyszenia „Senior” Borówiec i baru „Podzamcze”. Wam wszystkim składam podziękowanie za obecność, pomoc, pracę i serce włożone w nasze wspólne świętowanie.
Pokłon zaś najgłębszy składam każdemu, kto tego dnia był z nami. Tym, którzy przywdziali stroje z dawnych wieków, i tym, których pracy nie było widać na pierwszy rzut oka. Tym, którzy stali na pierwszym planie, i tym, którzy po cichu sprawiali, iż wszystko działało jak należy.
Boć przecie wielkie dzieło nie z jednej ręki ni jednego serca powstaje. Z wielu rąk, wielu serc i wielu dobrych chęci rośnie.
To dzięki Wam jubileusz 600-lecia zamku kórnickiego stał się dniem, jakiego rychło zapomnieć nie sposób – dniem pełnym ludzi, muzyki, barw, śmiechu i wspólnej pamięci.
Budować z Wami zamek – a wraz z nim sławę i chwałę naszej małej ojczyzny – to robota, o jakiej każdy porządny cieśla jeno marzyć może.
A jeślim kogoś w tum dziękowaniu pominął, odpuśćcie bo w tak wielkiej gromadzie nie sposób wszystkich docenić i wyróżnić.
A na koniec jedno jeszcze słowo podzięki należy się samej jesieni. Łaskawa była nad wyraz, albowiem deszcz, który zwykł człowiekowi plany mieszać, raczył poczekać aż do końca ostatniego koncertu. Dopiero kwadrans potem niebo otworzyło swe upusty. I za tę łaskawość również jesieni wdzięczność mą składam.
Niechaj zatem pamięć o tym dniu długo w Kórniku pozostanie, a sława naszego zamku niechaj niesie się daleko – ku wszystkim ziemiom i czasom, które dopiero nadejść mają.
Wasz uniżony sługa,
Mikołaj, cieśla