Podkarpacka Fundacja Pomocy i Rozwoju

09/01/2023

POST EDUKACYJNY

Uprowadzenie dziecka przez rodzica za granicę.

Coraz częściej zdarzają się przypadki uprowadzenia dziecka przez jednego z rodziców za granicę w celu wywiezienia go i dłuższego tam przebywania bez zamiaru powrotu do miejsca
jego dotychczasowego pobytu.

Na wstępie wyjaśnić należy, że wyjazd jednego z rodziców ze wspólnym dzieckiem za granicę wymaga co do
zasady zgody obojga rodziców.

Zgodnie bowiem z orzecznictwem wyjazd dziecka za granicę, zarówno na pobyt stały jak i czasowy, a nawet jedynie w celu spędzenia wakacji zaliczany jest do kategorii spraw istotnych, tj. wymagających takiej zgody.

Co jednak w przypadku, gdy drugi rodzic ma ograniczone prawa rodzicielskie albo został lub została ich pozbawiony lub pozbawiona?

Powyższe kwestie reguluje sporządzona Hadze w dniu 25 października 1980 r. Konwencja, której zadasniem jest przeciwdziałanie samowoli rodziców zainteresowanych sprawowaniem pieczy nad dzieckiem. Konwencja swym zakresem obejmuje tylko dzieci do lat 16. Konwencja
ma przeciwdziałać negatywnym skutkom międzynarodowego uprowadzenia, doprowadzając do niezwłocznego przywrócenia stanu faktycznego i prawnego, jaki istniał przed bezprawnym
działaniem.

Należy podkreślić, że zgodnie z przepisem art. 19 Konwencji, wydane orzeczenie w trybie Konwencji nie rozstrzyga o władzy rodzicielskiej, ani nie ustala miejsca zamieszkania
dziecka. W tym zakresie uprawnionym jest właściwy sąd opiekuńczy w innym postępowaniu. Zgodnie z art. 12 Konwencji jeżeli dziecko zostało bezprawnie uprowadzone lub zatrzymane
w rozumieniu art. 3 Konwencji, a w chwili wpłynięcia wniosku do władzy sądowej lub administracyjnej umawiającego się państwa w którym znajduje się dziecko upłynął okres krótszy niż jeden rok od dnia uprowadzenia lub zatrzymania zainteresowana władza zarządza niezwłoczne wydanie dziecka.

Bezprawne uprowadzenie następuje w chwili przekroczenia przez dziecko granicy państwa, w którym ma stały pobyt, bez wymaganej zgody osoby, której przysługuje prawo do opieki nad nim.

Zgodnie z art. 3 Konwencji, uprowadzenie jest bezprawne, jeżeli spełnione są dwie przesłanki:
1) nastąpiło naruszenie prawa do opieki, przyznanego określonej osobie indywidualnie lub wspólnie z inną osobą na mocy ustawodawstwa państwa, w którym dziecko miało miejsce stałego pobytu bezpośrednio przed uprowadzeniem;
2) prawo to w chwili uprowadzenia, było skutecznie wykonywane lub byłoby skutecznie wykonywane gdyby nie nastąpiło uprowadzenie lub zatrzymanie.

Zgodnie z art. 13 a i b konwencji bez względu na postanowienia art. 12 władza sądowa lub administracyjna państwa wezwanego nie jest obowiązana zarządzić wydania dziecka jeżeli osoba, instytucja lub organizacja sprzeciwiająca się wydaniu dziecka wykaże, że osoba, instytucja lub organizacja opiekująca się dzieckiem faktycznie nie wykonywała prawa do opieki w czasie uprowadzenia lub zatrzymania albo zgodziła się lub później wyraziła zgodę na uprowadzenie lub zatrzymanie lub istnieje poważne ryzyko że powrót dziecka naraziłby je na szkodę fizyczną lub psychiczną albo w jakikolwiek inny sposób postawiłby jej w sytuacji nie do zniesienia.

Nadto władza sądowa lub administracyjna może również odmówić zarządzenia powrotu dziecka jeżeli stwierdzi że dziecko sprzeciwia się powrotowi oraz że osiągnęło ono wieki stopień dojrzałości przy którym właściwe jest uwzględnienie jego opinii. Po drugie zgodnie z art. 20 Konwencji można także odmówić zwrotu dziecka zgodnie z postanowieniami art. 12, jeżeli zwrot nie byłby dopuszczony w świetle podstawowych zasad państwa wezwanego dotyczących ochrony praw człowieka i podstawowych wolności.

Zadanie publiczne finansowane ze środków Ministerstwa Sprawiedliwości otrzymywanych z Powiatu Jarosław

09/01/2023

POST EDUKACYJNY

Czy można, a jeżeli tak, to w jaki sposób zmusić kogoś do leczenia odwykowego (alkoholowego) ?

Podstawą prawną regulującą materię przymusowego leczenia odwykowego stanowi ustawa z 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi.

Zgodnie z art. 24 powołanej powyżej ustawy osoby, które w związku z nadużywaniem alkoholu powodują rozkład życia rodzinnego, demoralizację małoletnich, uchylają się od obowiązku zaspokajania potrzeb rodziny albo systematycznie zakłócają spokój lub porządek publiczny, kieruje się na badanie przez biegłego w celu wydania opinii w przedmiocie uzależnienia od alkoholu i wskazania rodzaju zakładu leczniczego.

Tym samym pamiętać należy, że do rozpoczęcia procedury przymusowego leczenia osoby uzależnionej od alkoholu nie wystarczy samo nadużywanie przez nią alkoholu (przesłanka medyczna), musi być do tego spełniona nadto jedna z opisanych powyżej przesłanek (tzw. przesłanka społeczna).
Wniosek o rozpoczęcie procedury składa się do gminnej komisji rozwiązywania problemów alkoholowych właściwej według miejsca zamieszkania lub pobytu osoby, której postępowanie ma dotyczyć. Gminna Komisja może wszcząć również postępowanie z urzędu. Uprawnienie do zainicjowania postępowania przed Sądem ma również prokurator.

O zastosowaniu obowiązku poddania się leczeniu w zakładzie lecznictwa odwykowego orzeka sąd rejonowy właściwy według miejsca zamieszkania lub pobytu osoby, której postępowanie dotyczy, w postępowaniu nieprocesowym.

Leczenie odwykowe rozpoczyna się po wezwaniu osoby uzależnionej przez sąd do dobrowolnego stawienia się w wyznaczonej placówce lecznictwa. Jeśli osoba nie stawi się, sąd zarządza doprowadzenie jej tam przez policję.

Obowiązek poddania się leczeniu trwa tak długo, jak tego wymaga cel leczenia, nie dłużej jednak niż 2 lata od chwili uprawomocnienia się postanowienia.

Zadanie publiczne finansowane ze środków Ministerstwa Sprawiedliwości otrzymywanych z Powiatu Jarosławskiego

30/11/2022

👩‍⚖️👩‍⚖️POST EDUKACYJNY!!!

Czy opiekun osoby ubezwłasnowolnionej całkowicie może otrzymywać wynagrodzenie za sprawowanie opieki?

W Kodeksie Rodzinnym i Opiekuńczym zapisano zasadę, że za sprawowanie opieki sąd opiekuńczy przyznaje opiekunowi stosowne wynagrodzenie. Wynagrodzenie to związane jest ze sprawowaniem opieki zarówno w sferze pieczy nad podopiecznym, jak i w zakresie zarządu jego majątkiem.

Z brzmienia art. 162 § 1 KRO wynika, że sąd ma obowiązek przyznać opiekunowi wynagrodzenie na jego żądanie.

Z brzmienia omawianego przepisu wynika, że wynagrodzenie nie jest przyznawane w następujących przypadkach:
1) opiekun nie żąda wynagrodzenia;
2) nakład pracy opiekuna jest nieznaczny;
3) sprawowanie opieki jest związane z pełnieniem funkcji rodziny zastępczej oraz
4) opieka czyni zadość zasadom współżycia społecznego.

Postępowanie o przyznanie wynagrodzenia toczy się przed sądem opiekuńczym właściwym według miejsca zamieszkania podopiecznego. Jest to postępowanie nieprocesowe.

Przepisy KRO nie określają treści żądania; zatem powinno ono spełniać wymagania stawienie wnioskowi w postepowaniu nieprocesowym (art. 511 § 1 w zw. z art. 187 § 1 KPC), a wiec kwotę żądanego wynagrodzenia, wskazanie, czy jest ono okresowe, czy jednorazowe, przytoczenie okoliczności faktycznych uzasadniających żądanie (w tym określenie czynności opiekuna, dochodów i majątku podopiecznego, a w miarę potrzeby sposobu pobrania wynagrodzenia z majątku).

Przyznanie wynagrodzenia za sprawowanie opieki nie wymaga przeprowadzenia – z inicjatywy sądu ani też ewentualnie z inicjatywy urzędu mającego wypłacać wynagrodzenie – rodzinnego wywiadu środowiskowego oraz wydania decyzji administracyjnej, jednak w razie potrzeby taki wywiad może zarządzić sąd.

Po uprawomocnieniu się wydanego przez właściwy sąd opiekuńczy postanowienia, że wynagrodzenie jest pokrywane ze środków publicznych, rola organu administracji publicznej sprowadza się do wykonania czynności materialno-technicznej polegającej na wypłacie wynagrodzenia

Zadanie publiczne finansowane ze środków Ministerstwa Sprawiedliwości otrzymywanych z Powiatu Jarosławskiego

06/10/2022

👩‍⚖️👩‍⚖️POST EDUKACYJNY!!!

Co oznacza opieka naprzemienna?

Opieka naprzemienna polega na podziale opieki nad małoletnim dzieckiem pomiędzy oboje rodziców. Taka forma opieki jest zazwyczaj ustalana po orzeczonym rozwodzie rodziców lub separacji kiedy to jest konieczność ustalenia między rodzicami
podziału opieki nad dzieckiem. Żeby wyjaśnić na czym polega opieka naprzemienna, najpierw musisz zrozumieć pojęcie sprawowania pieczy nad dzieckiem.

Art. 95 § 1 Kro wskazuje, że władza rodzicielska obejmuje w szczególności obowiązek i prawo rodziców do wykonywania pieczy nad osobą i majątkiem dziecka oraz do wychowania
dziecka, z poszanowaniem jego godności i praw. Zatem piecza nad dzieckiem polega w szczególności na dbaniu i dostarczaniu dziecku środków niezbędnych do jego egzystencji, zapewnieniu mu ochrony przed zagrożeniami, przejawianiu troski o jego zdrowie i psychofizyczny rozwój, a także wychowywaniu go do momentu uzyskania przez niego pełnoletności tak, aby mogło samodzielnie podjąć pracę.

Z kolei opieka naprzemienna (zwana również pieczą naprzemienną, niekiedy opieką wspólną albo pieczą wspólną) to taki sposób opieki nad dzieckiem po rozwodzie lub separacji
rodziców polegający na przyznaniu każdemu z rodziców przez Sąd prawa do pieczy nad dzieckiem w określonym czasie w ciągu roku.

Jak piecza naprzemienna może wyglądać w praktyce?

Dziecko może np. przez dwa tygodnie mieszkać u matki, a przez dwa tygodnie u ojca albo miesiąc u matki, a miesiąc u ojca,
czyli mieć de facto dwa domy. Najczęściej najmniejszą jednostką podziału opieki jest właśnie tydzień, a nie dni.

W sprawach bieżących dotyczących dziecka decyzję powinien podejmować ten rodzic, który akurat sprawuje opiekę nad dzieckiem, ale w kwestiach dotyczących wyboru szkoły, uczestnictwem w zajęciach dodatkowych, leczenia i wyjazdu za granicę, rodzice powinni podejmować decyzję wspólnie.

Kiedy możliwe jest ustanowienie opieki naprzemiennej?
- w przypadku zgodnego wniosku rozwodzących się rodziców;
- na podstawie zawartego pomiędzy nimi porozumienia (tzw. planu wychowawczego);
- na skutek orzeczenia Sądu pomimo braku takiego porozumienia pomiędzy rodzicami, tj. gdy jeden z rodziców sprzeciwia się temu

Opieka naprzemienna, gdy jedno z rodziców nie wyraża na to zgody.

Jeżeli rodzice nie doszli do porozumienia i jedno nadal upiera się nad opieką naprzemienną, a drugie na to nie wyraża swojej zgody, to i owszem, Sąd może ją orzec, ale w praktyce zdarza się to bardzo rzadko. Po prostu nadal dominuje pogląd, że w przypadku braku porozumienia nad sprawowaniem opieki nad wspólnym dzieckiem pomiędzy małżonkami, Sąd bardziej skłania się do przyznania opieki nad dzieckiem tylko jednemu
rodzicowi, przyjmując najczęściej, że drugi będzie miał ogranic z one prawa rodzicielskie i prawo do kontaktów z dzieckiem. Ustanowienie opieki naprzemiennej nie jest po prostu
preferowanym modelem opieki nad dzieckiem.

Zadanie publiczne finansowane ze środków Ministerstwa Sprawiedliwości otrzymywanych z Powiatu Jarosławskiego.

06/10/2022

👩‍⚖️👩‍⚖️POST EDUKACYJNY!!!

Przestępstwo znieważenia – czym jest i co za to grozi?

Znieważenie, w rozumieniu przepisów karnych, stanowi przestępstwo i zostało uregulowane w art. 216 kodeksu karnego. Istotą tego czynu jest bowiem takie zachowanie sprawcy, które na podstawie przyjętych standardów społecznego i kulturowego postępowania stanowi wyraz pogardy, uwłaczania czci drugiemu człowiekowi. Zniewaga jest bardzo powszechnym zjawiskiem, zwłaszcza w Internecie. Potocznie można nazwać ją hejtem.

Dobrem chronionym przez art. 216 kodeksu karnego jest cześć wewnętrzna człowieka, czyli godność, dobre imię oraz szacunek. Każda czynność, która jest nakierowana na narażenie poszkodowanego na negatywne odczucia jego samego, może zostać uznana za zniewagę.

Przestępstwo zniewagi polega na znieważaniu innej osoby w jej obecności albo choćby pod jej nieobecność, lecz publicznie lub w zamiarze, aby zniewaga do osoby tej dotarła. Czynność sprawcza przestępstwa zniewagi zawiera się przede wszystkim w znieważaniu innej osoby. Ustawodawca nie uregulował formy przestępstwa. Oznacza to, że do jego popełnienia może dojść w każdy sposób, m.in. słownie, pisemnie (listownie, rysunkiem, obrazem), a także gestem, w szczególności, gdy jest on obraźliwy.

Przestępstwo zniewagi może być popełnione wyłącznie umyślnie, zarówno z zamiarem bezpośrednim, jak i ewentualnym. Sprawca musi zatem chcieć znieważyć pokrzywdzonego, albo przewidując, że jego słowa mogą mieć obraźliwy charakter, na to się godzić.

Ustawodawca wprowadził kwalifikowany typ przestępstwa zniewagi. Polega on na obrażeniu innej osoby za pomocą środków masowego komunikowania. Takie zachowanie jest traktowane jako szczególny rodzaj zniewagi publicznej.
Przestępstwo zniewagi czy to w typie podstawowym czy kwalifikowanym stanowi występek ściganym z oskarżenia prywatnego. Oznacza to, że zainicjowanie postępowania karnego jest w pełni zależne od woli pokrzywdzonego. Organy ścigania nie mogą wszcząć postępowania bez zgłoszenia przestępstwa przez pokrzywdzonego.

Omawiany rodzaj przestępstwa w typie podstawowym znieważenia zagrożony jest karą grzywny albo karze ograniczenia wolności. Z kolei typ kwalifikowany podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do roku.

Pamiętać jednak należy, że Sąd może odstąpić od wymierzenia kary jeżeli zniewagę wywołało wyzywające zachowanie się pokrzywdzonego (prowokacja) bądź jeżeli pokrzywdzony na zniewagę sprawcy odpowiedział naruszeniem nietykalności cielesnej sprawcy lub zniewagą wzajemną.

Zadanie publiczne finansowane ze środków Ministerstwa Sprawiedliwości otrzymywanych z Powiatu Jarosławskiego

30/09/2022

18/07/2022

Zachęcamy do wsparcia naszej inicjatywy pomocy Ukrainie 😊 Zebrane środki pomogą w funkcjonowaniu Rodzinny Dom Wsparcia Uchodźców z Ukrainy 🥰
Wpłat można dokonywać na poniższe rachunki:
Wpłata w PLN
31 1240 2571 1111 0011 1450 2044
Wpłata w Euro
27 1240 2571 1978 0011 1513 0394
Wpłata w USD
61 1240 2571 1787 0011 1513 0408
Serdecznie dziękujemy za wsparcie i zrozumienie 🙂

14/07/2022

👩‍⚖️👩‍⚖️POST EDUKACYJNY!!!

Czym jest warunkowe umorzenie postępowania karnego ?

Warunkowe umorzenie postępowania jest środkiem polegającym na rezygnacji z prowadzenia postępowania karnego, tj. odstąpienia od skazania i ukarania sprawcy uznanego za winnego przestępstwa, jest więc środkiem reakcji karnoprawnej na przestępstwo (Kodeks karny, Komentarz, red. prof. dr hab. Alicja Grześkowiak, wyd. 2021).

Przesłanki warunkowego umorzenia postępowania karnego

Zgodnie z art. 66 § 1 kk Sąd może warunkowo umorzyć postępowanie karne, jeżeli wina i społeczna szkodliwość czynu nie są znaczne, okoliczności jego popełnienia nie budzą wątpliwości, a postawa sprawcy niekaranego za przestępstwo umyślne, jego właściwości i warunki osobiste oraz dotychczasowy sposób życia uzasadniają przypuszczenie, że pomimo umorzenia postępowania będzie przestrzegał porządku prawnego, w szczególności nie popełni przestępstw.
Warunkowego umorzenia nie stosuje się do sprawcy przestępstwa zagrożonego karą przekraczającą 5 lat pozbawienia wolności (art. 66 § 2 kk).

Skutki warunkowego umorzenia postępowania (okres próby, dozór, obowiązki)

Warunkowe umorzenie następuje na okres próby, który wynosi od roku do 3 lat i biegnie od uprawomocnienia się orzeczenia.
Umarzając warunkowo postępowanie karne, sąd może w okresie próby oddać sprawcę pod dozór kuratora lub osoby godnej zaufania, stowarzyszenia, instytucji albo organizacji społecznej, do której działalności należy troska o wychowanie, zapobieganie demoralizacji lub pomoc skazanym.
Umarzając warunkowo postępowanie karne, sąd nakłada na sprawcę obowiązek naprawienia szkody w całości albo w części, a w miarę możliwości również obowiązek zadośćuczynienia za doznaną krzywdę, albo zamiast tych obowiązków orzeka nawiązkę; sąd może nałożyć na sprawcę obowiązki wymienione w art. 72 § 1 pkt 1-3, 5-6b, 7a lub 7b, a ponadto orzec świadczenie pieniężne wymienione w art. 39 pkt 7 lub zakaz prowadzenia pojazdów, wymieniony w art. 39 pkt 3, do lat 2.

Podjęcie postępowania warunkowo umorzonego

Sąd podejmuje postępowanie karne, jeżeli sprawca w okresie próby popełnił przestępstwo umyślne, za które został prawomocnie skazany.
Sąd może podjąć postępowanie karne, jeżeli sprawca w okresie próby rażąco narusza porządek prawny, w szczególności gdy popełnił inne niż określone w § 1 przestępstwo, jeżeli uchyla się od dozoru, wykonania nałożonego obowiązku lub orzeczonego środka karnego, środka kompensacyjnego lub przepadku albo nie wykonuje zawartej z pokrzywdzonym ugody.
Istotne jest, że warunkowo umorzonego postępowania nie można podjąć później niż w ciągu 6 miesięcy od zakończenia okresu próby.

Jak uzyskać warunkowe umorzenie postępowania karnego ?

Wniosek o warunkowe umorzenie postępowania po zakończeniu postępowania przygotowawczego może złożyć zamiast aktu oskarżenia Prokurator. Po wniesieniu aktu oskarżenia do Sądu, wniosek o warunkowe umorzenie postępowania może złożyć oskarżony lub jego obrońca – (np. w treści sprzeciwu od wyroku nakazowego lub w toku rozprawy).
Również Sąd może wydać wyrok warunkowo umarzający postępowanie karne z własnej inicjatywy.
Warto również pamiętać, że nieprzyznanie się oskarżonego do popełnienia zarzucanego mu przestępstwa nie stanowi przeszkody do warunkowego umorzenia postępowania karnego, jeżeli w świetle ustalonych okoliczności sprawy fakt popełnienia tego przestępstwa nie budzi wątpliwości.

Jakie korzyści daje warunkowe umorzenie postępowania karnego dla oskarżonego ?

Końcowo zaznaczyć należy, że wskazana forma zakończenia postępowania karnego jest dla sprawcy bardzo korzystna, albowiem oskarżony zachowuje status osoby niekaralnej.
W szczególności wyrok warunkowo umarzający postępowanie jest szansą dla osób, które z uwagi na pełnione funkcje lub zajmowane stanowisko muszą legitymować się niekaralnością.
Instytucja ta pozwala również na „skrócenie” obowiązywania środka karnego - zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych w przypadku czynu z art. 178a § 1 kk (nietrzeźwość kierowcy). W tym przypadku kierujący pojazdem w stanie nietrzeźwości zachowuje status osoby niekaralnej, a dodatkowo Sąd może odstąpić od wymierzenia zakazu prowadzenia pojazdów (orzeczenie środka karnego jest wówczas fakultatywne) lub orzec go w krótszym wymiarze 1 lub 2 lat (zamiast w wymiarze co najmniej 3 lat),co jest bez wątpienia szczególne istotne dla sprawców tego rodzaju przestępstw.

Zadanie publiczne finansowane ze środków Ministerstwa Sprawiedliwości otrzymywanych z Powiatu Jarosławskiego

11/07/2022

Ogromne podziękowania dla szanownych Pań z Miejskie Przedszkole nr 4 w Jarosławiu za zbiórkę najpotrzebniejszych rzeczy dla dzieciaków z Ukrainy 😊 Jeszcze raz wielkie dzięki 🥰😍 Razem, możemy więcej!

04/07/2022

Pomimo szalejących upałów rąk do pracy, jak i wspaniałych darczyńców nie brakuje 🙂 Kochani działamy dalej! Ostatnio zebraliśmy sporo karmy dla zwierzaków 🐶🐈‍ Razem możemy więcej 🥰

29/06/2022

Z wielką przyjemnością wspieramy takie inicjatywy 😍 Pod patronatem Polski Czerwony Krzyż (PCK) wyruszyła akcja humanitarna do Żytomierza, Odessy i Chersonia, kierowana przez Gabrysia Niegosz 😊 Jesteśmy pełni podziwu, jednocześnie trzymając kciuki za powodzenie całego przedsięwzięcia ❤️ Razem, możemy więcej!

23/06/2022

Serdeczne podziękowania dla Pani Magdaleny Rożek ze Stowarzyszenie Kobiety Karpat za przekazanie pięknego zestawu książek na rzecz dzieciaków z naszej fundacji 😍🥰 Bardzo dziękujemy, razem możemy więcej!

20/06/2022

Każdego dnia niesiemy pomoc dotkniętym wojną na Ukrainie 🙂 Zapewniamy wsparcie materialne jak i psychologiczne 🙂 W ostatnim czasie dane było nam współpracować z organizacjami z niemalże całej Europy, poznaliśmy wielu wspaniałych ludzi, a wszystko po to, by jeszcze efektywniej pomagać 👍

15/06/2022

Mamy jeden wspólny cel, pragniemy nieść pomoc potrzebującym 😍 Inicjatyw i koneksji wciąż przybywa, a efekty stają się namacalne 🙂 CORE X Rodzinny Dom Wsparcia Uchodźców z Ukrainy W Szówsku Razem możemy więcej 😊

13/06/2022

Tego nie spodziewaliśmy się nawet w najśmielszych marzeniach 🙂 Dziś wsparcie dociera do nas niemalże z każdej strony 👏 Ostatnio nasz Rodzinny Dom Wsparcia Uchodźców z Ukrainy W Szówsku odwiedziła dzielna ekipa Emmarbud Marcin Grajewski która pokonała ponad 600 km, żeby się tu znaleźć ze swoim wsparciem 😊 Dziękujemy! Razem możemy więcej 👍

10/06/2022

To było naprawdę piękne wydarzenie 🥰 Międzynarodowy dzień dziecka zorganizowany przy naszym ośrodku Rodzinny Dom Wsparcia Uchodźców z Ukrainy W Szówsku 🙂 Dziękujemy wszystkim zaangażowanym wolontariuszom, Gmina Wiązownica wraz z jej przedstawicielami, DOM Kultury w Szówsku, firmie Sokołów, BartFun Bartek Kulikowski oraz organizacji CORE Bez Was by się to nie udało 🤝 Razem możemy więcej!

07/06/2022

Do naszego ośrodka Rodzinny Dom Wsparcia Uchodźców z Ukrainy W Szówsku napływa wsparcie od organizacji CORE 🥰 Jesteśmy mega zmotywowani i wdzięczni za pomoc, która z dnia na dzień przynosi coraz większe plony 😍 Razem, możemy więcej !