W związku z tym okres ten charakteryzował się wspólną walką mieszkańców z żywiołem. Działalność taka była jednak niewystarczająca, dlatego okoliczni mieszkańcy postanowili powołać do życia jednostkę ogniową z prawdziwego zdarzenia. Osobą która aktywnie działała w tym okresie na rzecz zawiązania takiej organizacji był miejscowy organista Stanisław Królikowski. Z jego inicjatywy zorganizowano w 1
918 roku pierwsze zebranie osób zainteresowanych tą problematyką. Jak się okazało zainteresowanie było na tyle duże, że w trakcie spotkania udało się powołać i zalegalizować organizację strażacką oraz wybrać historyczny zarząd na czele z prezesem Ludomiłem Pułaskim, zastępcą prezesa - ks. Wacławem Jankowskim oraz z naczelnikiem w osobie Stanisława Królikowskiego. Już w pierwszych latach działalności prezes jednostki, ziemianin, ufundował druhom strażakom sztandar, który ze względu na brak strażnicy przechowywano w miejscowym kościele. Pierwszy drobny sprzęt, który znalazł się na wyposażeniu straży, został złożony do specjalnie na ten cel przeznaczonej stodoły, należącej do prezesa Pułaskiego. W tym też obiekcie druhowie strażacy odbywali spotkania, zebrania i ćwiczenia. W krótkim czasie jednostce udało dokonać się poważnego zakupu, którym była ręczna sikawka. W początkowym okresie sikawkę przewożono na podwoziu jednoosiowym, który z upływem lat zastąpiono wozem czterokołowym o gumowych kołach. W roku l920 odbyło się pierwsze zebranie robocze na którym ustalono wysokość składek strażackich. Miały być one przeznaczone na zakup płótna i uszycie bluz oraz czapek. Jednostka oprócz działalności pożarniczej prowadziła także działalność kulturalną. Organizowała majówki, a w latach trzydziestych, przy straży działał już zespół artystyczny. Jeszcze w 1928 roku wśród druhów strażaków narodziła się myśl budowy strażnicy. Praktycznie od tej pory wszystkie składki druhów przeznaczone były na ten cel, zaciągnięto też kilka pożyczek. Również Ludomił Pułaski nie pozostał obojętny wobec idei budowy przekazując na budowę 1000 zł. Od następnego roku zaczęto zwozić materiały budowlane oraz rozpoczęto pierwsze prace. W 1934 roku okazały jak na tamte czasy obiekt został oddany do użytku publicznego. Straż rozwinęła działalność kulturalną na którą złożyły się projekcje filmowe, zabawy taneczne, spotkania towarzyskie oraz występy artystyczne grup amatorskich. Najważniejszym jednak było to, iż zgromadzony dotąd sprzęt gaśniczy znalazł swoje miejsce przechowywania, a druhowie strażacy otrzymali pomieszczenia do prowadzenia szkoleń. W dniu l września 1939 roku wybuchła II wojna światowa. W szybkim tempie Niemcy zajęli ziemie polskie. Również na terenie Grzymiszewa rozlokowało się wielu Niemców. Okupant przejął wszelką władzę, polski zarząd jednostki został odwołany, w jego miejsce zostali powołani Niemcy. Po opuszczeniu przez okupanta Grzymiszewa rozpoczęto na nowo organizować jednostkę. W krótkim czasie powołano nowy zarząd na czele z naczelnikiem Władysławem Kolędą. Przeprowadzono także remont pozostawionego przez Niemców sprzętu jak chociażby motopompy DKW. Przy straży po wojnie zaczęło rozwijać się życie kulturalne. W 1947 utworzono zespół teatralny, którym kierował druh Ignacy Soszyński. Zespół wystawiał sztuki dla mieszkańców Grzymiszewa i okolic. Uczestniczył także w różnego rodzaju eliminacjach amatorskich zespołów teatralnych jak chociażby w Poznaniu, zajmując tam I miejsce. Lata pięćdziesiąte to okres próby dla jednostki, która wzięła udział w gaszeniu dwóch groźnych pożarów na terenie Grzymiszewa, w czasie których nie obyło się bez ofiar śmiertelnych i strat w sprzęcie. Pożar gasiło 40 jednostek. Te dwa potężne pożary zmobilizowały jeszcze bardziej strażaków do działań na rzecz rozbudowy i unowocześnienia jednostki. W krótkim czasie z Komendy Wojewódzkiej Straży Pożarnej w Poznaniu otrzymano wóz bojowy Star 20, którego uroczyste przekazanie odbyło się 19 września 1954 roku. Oprócz tego jednostka otrzymała także pompę wodną i otwarto podwoje nowej świetlicy dla mieszkańców Grzymiszewa i okolic. Dzięki tym nabytkom jednostka rozpoczęła intensywne szkolenia swoich druhów. Jednak z każdym rokiem odczuwano rosnącą ciasnotę w starych pomieszczeniach. Dlatego z nadejściem lat sześćdziesiątych, zarząd z prezesem Czesławem Szczapem oraz naczelnikiem Stanisławem Rybickim powziął decyzję o budowie nowych garaży, które ukończono w październiku 1962 roku. Dokonano także drobnych remontów w sali głównej. Po tych pracach jednostka posiadała odpowiednie miejsce dla wozu bojowego oraz innego sprzętu gaśniczego. W 1963 roku jednostka otrzymała projektor filmowy z Turku co znacznie wzbogaciło ofertę kulturalną jednostki. Powstałe w ten sposób kino obsługiwało cały rejon. W latach sześćdziesiątych OSP w Grzymiszewie było gospodarzem kilku zawodów sportowo-pożarniczych odnosząc podczas ich trwania znaczne sukcesy. Wiele laurów zdobyła także Młodzieżowa Drużyna Pożarnicza, która została założona w 1966 roku, a już w dwa lata później zajęła II lokatę na zawodach o randze wojewódzkiej. W 1970 roku dzięki usilnym staraniom zarządu jednostka nabyła kolejny samochód bojowy marki Star BM-8, a na remizie zainstalowano syrenę elektryczną. Oba sprzęty oddano do użytku w dniu 6 czerwca 1971 roku. W kolejnych latach do Grzymiszewa trafił następny samochód, tym razem GBAM 2/8+8. Pojazd umożliwił podniesienie kwalifikacji członków straży, czego wyrazem były zwycięstwa w zawodach na szczeblu gminnym czy wojewódzkim, tak jak to było 6 lipca 1980 roku w miejscowości Wielopole. W tym samym czasie podczas jednego z zebrań przyjęto propozycję rozbudowy remizy strażackiej. Stara była już zbyt mała, aby mogła pomieścić sprzęt jednostki i zapewnić jej sprawne działanie. Druhowie, a później mieszkańcy Grzymiszewa poparli ten pomysł powołując w tym celu Komitet Społeczny z przewodniczącym Zygmuntem Osińskim. Już wiosną 1980 roku ruszyły pierwsze roboty budowlane. Prace posuwały się bardzo szybko dzięki zapałowi strażaków i pomocy lokalnej społeczności. Wiosną 1982 roku czyli po dwóch latach wytężonej pracy obiekt był już gotowy. W nowej sali miejscowy zarząd straży zorganizował na początek uroczystą akademię z okazji „Dnia Strażaka". W sześć lat później podczas obchodów 70-lecia istnienia OSP w Grzymiszewie jednostka wzbogaciła się o ofiarowany sztandar jednostki. Tak wyposażona w bazę lokalową i sprzęt bojowy jednostka w Grzymiszewie już wtedy posiadała znaczne możliwości bojowe.Ważnym wydarzeniem dla jednostki było włączenie jej do Krajowego Systemu Ratowniczo-Gaśniczego, które miało miejsce w dniu 12 listopada 2004 roku. W roku 2007 miejscowa jednostka zakupiła od Agencji Rolnej ziemię o powierzchni 0,36 ha przylegającą do działki OSP z przeznaczeniem na plac szkoleń strażackich oraz z myślą o organizowaniu imprez kulturalnych. Ponadto przeprowadzono w budynku remizy prace remontowo-modernizacyjne polegające na wymianie podłogi w sali widowiskowej, przebudowie kuchni i zaplecza kuchennego, zmodernizowano także sanitariaty. W roku kolejnym przebudowano część bojową remizy z wygospodarowaniem pomieszczeń na magazyn sprzętu bojowego, przebieralnię ratowników, łaźnię z toaletami oraz wymieniona drzwi garażowe. Przeprowadzono też prace rozbiórkowe przy budynku na wcześniej nabytej działce i wybudowano drugi garaż samochodowy. Prace te były wykonane społecznie siłami druhów strażaków z Grzymiszewa.
