02/06/2026
📸📸📸Migawka z grupy wsparcia dla rodziców adopcyjnych 16.05.2026r. 📸📸📸
Temat spotkania: „Jak wspierać dziecko w budowaniu relacji z innymi, nie tracąc z nim bliskości – rodzicielski dylemat równowagi między więzią a autonomią”
Rodzice adopcyjni każdego dnia wkładają ogromny wysiłek w budowanie bezpiecznej więzi z dzieckiem. W historii wielu dzieci adopcyjnych obecne są doświadczenia zerwanych relacji, braku odpowiedniej opieki czy poczucia bezpieczeństwa. Dlatego ważnym zadaniem rodzica jest uczenie dziecka zaufania, proszenia o pomoc, przyjmowania wsparcia i ukojenia od dorosłego. Często oznacza to także „oduczanie” dziecka nadmiernej samodzielności, do której kiedyś było zmuszone.
Jednocześnie to samo dziecko potrzebuje przecież świata poza rodziną – kolegów, przyjaciół, nauczycieli, trenerów, ważnych dorosłych innych niż rodzice. Chce przynależeć, mieć swoje relacje, doświadczać siebie w grupie rówieśniczej. Rodzice wiedzą, że zdrowy rozwój oznacza stopniowe stawanie się coraz bardziej niezależnym i uczenie się funkcjonowania także poza domem. A jednak ten proces często budzi wiele emocji i niepewności.
Dzieci adopcyjne często rozwijają się nieharmonijnie – ich rozwój intelektualny czy fizyczny może odpowiadać wiekowi, podczas gdy emocjonalnie rozwijają się jak dzieci młodsze. Bywa, że bardzo pragną relacji rówieśniczych, ale jednocześnie mają trudność z radzeniem sobie z odrzuceniem, konfliktami, ze stawianiem granic czy regulacją emocji. Czasem są nadmiernie uległe, podatne na wpływy albo mają trudność z budowaniem trwałych znajomości.
Podczas spotkania rodzice mogli przyjrzeć się swoim emocjom związanym z życiem społecznym swoich dzieci. Mogły wybrzmieć: lęk o to, czy dziecko poradzi sobie w świecie rówieśniczym, obawa przed złymi wpływami, ale też głęboko osobiste uczucia – strach przed utratą bliskości z ukochanym dzieckiem lub pytanie o to, czy więź budowana z takim wysiłkiem przetrwa, gdy inni staną się dla niego ważni.
Rodzice tworzyli również mapy relacji swoich dzieci. Mogli przyjrzeć się temu, jakie osoby są ważne dla ich dziecka, ale także swoim emocjom związanym z każdą z tych znajomości. Mogli zadać sobie pytanie: które z tych relacji wspieram z łatwością, a które budzą we mnie obawę. Rozmawialiśmy także o balansowaniu pomiędzy otwieraniem domu i życia rodzinnego dla kolegów i koleżanek swojego dziecka, a stawianiem im zdrowych granic. Ważnym odkryciem było zauważenie, że pokazując dziecku, jak można być blisko z innymi i jednocześnie zachowywać własne zasady i wartości, rodzic staje się dla niego przykładem budowania bezpiecznych relacji.
Jedną z najważniejszych refleksji spotkania było to, że to właśnie bezpieczna więź z rodzicem pozwala dziecku odważnie wychodzić do świata. Dziecko nie oddala się od rodzica mimo więzi. Ono może eksplorować świat właśnie dlatego, że ma bezpieczną bazę, do której zawsze może wracać. To rodzina jest pierwszym laboratorium relacji i miejscem, w którym dziecko uczy się bliskości, zaufania, granic i poczucia własnej wartości.
Bliskość i autonomia się nie wykluczają. Bliskość jest trampoliną do autonomii.
Wspierająca, akceptująca więź z rodzicem jest także najlepszą ochroną przed zagrożeniami płynącymi z relacji rówieśniczych.
To normalne, że rodzic odczuwa czasem lęk przed odrzuceniem i obawę przed byciem niewystarczającym. A odruchową odpowiedzią na te uczucia bywa chęć przytrzymania dziecka przy sobie i wzmocnienie kontroli nad nim. Uświadomienie sobie tych własnych stanów i czułe ich przyjęcie stwarza rodzicowi możliwość zdecydowania, czy będzie się nimi kierował w interakcjach z dzieckiem.
Może też zdecydować, aby z serca powiedzieć do dziecka:
„Cieszę się, że masz przy sobie ludzi, przy których dobrze się czujesz.”
„Możesz być blisko z innymi, a ja zawsze jestem tu dla Ciebie.”
Dziękujemy uczestnikom za aktywny udział i za wspólne odkrywanie radości i wyzwań związanych z rodzicielstwem.
Ania i Alicja
Autorka ilustracji: Ewa Poklewska-Koziełło ❤
