Okręgowy Ośrodek Pomocy Pokrzywdzonym Przestępstwem w Gdańsku

Zadzwoń Wskazówki dojazdu Strona internetowa Kontakt: organizacja

Okręgowy Ośrodek Pomocy Pokrzywdzonym Przestępstwem w Gdańsku Dane kontaktowe, mapa i wskazówki, formularz kontaktowy, godziny otwarcia, usługi, oceny, zdjęcia, filmy i ogłoszenia od Okręgowy Ośrodek Pomocy Pokrzywdzonym Przestępstwem w Gdańsku, Organizacja non profit, Gdansk.

24/12/2025

Wesołych Świąt!

Projekcja – gdy cudza wina zostaje z Tobą na lataProjekcja to mechanizm, w którym osoba niezdolna do wzięcia odpowiedzia...
19/12/2025

Projekcja – gdy cudza wina zostaje z Tobą na lata

Projekcja to mechanizm, w którym osoba niezdolna do wzięcia odpowiedzialności za swoje zachowanie przypisuje innym własne emocje, intencje i winy.
To pozornie niewinne słowa, które z czasem potrafią głęboko zniszczyć poczucie bezpieczeństwa i tożsamości drugiego człowieka.

Dla osoby pokrzywdzonej projekcja nie kończy się w chwili wypowiedzenia oskarżenia.
Jej skutki często pozostają na długo po ustaniu relacji, konfliktu czy przestępstwa.

🔍 Długofalowe skutki projekcji:

🔹 Trwałe poczucie winy
Nawet po odejściu sprawcy w głowie ofiary pozostaje wewnętrzny głos:
„To moja wina”, „Gdybym był/a inny/a, to by się nie wydarzyło”.

🔹 Utrata zaufania do siebie
Osoba zaczyna kwestionować własne emocje, wspomnienia i granice.
Trudniej jej ocenić, co jest normalne, a co krzywdzące.

🔹 Obniżone poczucie własnej wartości
Ciągłe obarczanie winą sprawia, że człowiek przestaje czuć się wystarczający, ważny i godny szacunku.

🔹 Lęk przed wyrażaniem emocji
Pojawia się strach, że każda reakcja zostanie użyta przeciwko niej:
„Jeśli pokażę złość — uznają mnie za agresywną/egoistę”.

🔹 Trudności w relacjach
Projekcja pozostawia ślad w przyszłych związkach — osoba pokrzywdzona może nadmiernie brać odpowiedzialność za cudze emocje lub unikać bliskości.

🔹 Normalizacja przemocy psychicznej
To, co kiedyś raniło, zaczyna być traktowane jako „normalne”.
Granice się zacierają, a krzywda bywa bagatelizowana — także przez samego pokrzywdzonego.

Projekcja jest szczególnie bolesna, ponieważ odbiera ofierze prawo do prawdy. Zamiast nazwania krzywdy pojawia się chaos, a zamiast sprawiedliwości — wątpliwości.

Dlatego tak ważne jest nazwanie tego mechanizmu.
Świadomość, że cudze oskarżenia nie muszą być prawdą, to pierwszy krok do odzyskiwania siebie.

Masz prawo:
✔️ ufać swoim emocjom,
✔️ stawiać granice,
✔️ nie dźwigać cudzej winy,
✔️ szukać wsparcia.

Bo odpowiedzialność za przemoc zawsze leży po stronie sprawcy — nigdy ofiary.



@obserwujący

Brak odpowiedzialności emocjonalnej – wtórna krzywda wobec osób pokrzywdzonych przestępstwemDla osób pokrzywdzonych prze...
16/12/2025

Brak odpowiedzialności emocjonalnej – wtórna krzywda wobec osób pokrzywdzonych przestępstwem

Dla osób pokrzywdzonych przestępstwem brak odpowiedzialności emocjonalnej ze strony otoczenia, instytucji czy bliskich bywa kolejnym, bardzo bolesnym doświadczeniem. To nie jest tylko brak empatii — to realne pogłębianie traumy, które może zatrzymać proces zdrowienia na długie miesiące, a nawet lata.

Po doznaniu przestępstwa świat przestaje być bezpieczny. Zaufanie zostaje naruszone, a granice — przekroczone. W takiej sytuacji każda reakcja otoczenia ma ogromne znaczenie. Gdy zamiast wsparcia pojawia się chłód, dystans, irytacja albo milczenie, osoba pokrzywdzona często odbiera to jako potwierdzenie, że jej cierpienie jest „niewygodne” albo „nie na miejscu”.

Brak odpowiedzialności emocjonalnej może przyjmować różne formy:

unikanie rozmów o zdarzeniu („nie wracajmy do tego”),

bagatelizowanie krzywdy („inni mają gorzej”),

podważanie przeżyć („może przesadzasz”),

przerzucanie odpowiedzialności („trzeba było uważać”),

zmęczenie cudzymi emocjami („ile można o tym mówić”),

formalne, bezosobowe podejście instytucji,

brak reakcji wtedy, gdy ktoś sygnalizuje, że potrzebuje pomocy.

Dla osoby pokrzywdzonej to komunikat:
„Twoja krzywda nie jest wystarczająco ważna.”
To właśnie w ten sposób powstaje tzw. wtórna wiktymizacja – krzywda wyrządzana nie przez sprawcę, ale przez reakcje otoczenia.

Odpowiedzialność emocjonalna wobec osób pokrzywdzonych przestępstwem to coś więcej niż współczucie. To świadoma postawa, która zakłada, że:
✔ trauma nie ma terminu ważności
✔ emocje po przestępstwie mogą być chaotyczne i zmienne
✔ milczenie i unikanie nie leczą – pogłębiają izolację
✔ osoba pokrzywdzona nie musi być „silna”, „wdzięczna” ani „opanowana”
✔ pomoc to proces, a nie jednorazowy gest

To także umiejętność przyjęcia faktu, że czasem nie trzeba mieć gotowych odpowiedzi. Wystarczy powiedzieć:
„Nie wiem, co powiedzieć, ale jestem.”

Dla osób pracujących z pokrzywdzonymi — w instytucjach, organizacjach pomocowych, służbach czy w systemie wymiaru sprawiedliwości — odpowiedzialność emocjonalna oznacza uważność na język, ton, tempo i granice drugiego człowieka. Jedno zdanie wypowiedziane bez refleksji może zburzyć poczucie bezpieczeństwa, które buduje się bardzo długo.

Odpowiedzialność emocjonalna to fundament realnej pomocy.
Jej brak sprawia, że osoba pokrzywdzona zostaje sama — nie tylko z tym, co ją spotkało, ale także z poczuciem, że nikt nie chce lub nie potrafi udźwignąć jej emocji.

Dlatego tak ważne jest, by w przestrzeni publicznej, prywatnej i instytucjonalnej mówić o tym głośno.
Bo brak odpowiedzialności emocjonalnej również rani.
Czasem ciszej — ale równie głęboko.



Szantaż emocjonalny – cicha forma przemocy wobec osób pokrzywdzonych przestępstwemSzantaż emocjonalny to sposób manipula...
12/12/2025

Szantaż emocjonalny – cicha forma przemocy wobec osób pokrzywdzonych przestępstwem

Szantaż emocjonalny to sposób manipulacji, który może pojawić się w każdej relacji, ale szczególnie bolesny staje się dla osób pokrzywdzonych przestępstwem. Sprawcy wykorzystują wrażliwość, empatię i poczucie odpowiedzialności ofiary, by utrzymać nad nią kontrolę, wywołać poczucie winy lub zniechęcić do szukania pomocy.

Najczęściej wygląda to w formie komunikatów takich jak:
„Nie rób mi tego… przecież nic takiego się nie stało”
„Jeśli powiesz komukolwiek, wszystko się pogorszy”
„Zrobiłem to przez ciebie, gdybyś inaczej się zachowywał/a, do tego by nie doszło”
„Pomyśl, jak bardzo mnie skrzywdzisz, jeśli zgłosisz to na policję”

Takie słowa mają jeden cel: wywołać w ofierze poczucie winy i strachu, a w efekcie zablokować jej możliwość działania. Często sprawca stosuje też groźby, manipulacje emocjonalne i izolację, aby ofiara poczuła, że nie ma wsparcia ani prawa do własnych uczuć.

Dlaczego to jest tak niebezpieczne?

1. Osłabia pewność siebie ofiary – osoba pokrzywdzona zaczyna wątpić w swoje odczucia i prawo do ochrony.
2. Utrudnia zgłoszenie przestępstwa – sprawca sprawia, że ofiara czuje się odpowiedzialna za jego działania.
3. Izoluje i wprowadza strach – ofiara może ograniczyć kontakty z rodziną, przyjaciółmi czy instytucjami pomocowymi.

Prawda jest taka:

• Szantaż emocjonalny nigdy nie jest dowodem miłości ani troski.
• To forma przemocy psychicznej i manipulacji.
• Żadna osoba pokrzywdzona nie jest odpowiedzialna za działania sprawcy.

Co możesz zrobić, jeśli doświadczasz szantażu emocjonalnego?

• Zaufaj swoim uczuciom – jeśli coś wydaje Ci się manipulacją, najprawdopodobniej tak jest.
• Rozmawiaj z kimś zaufanym – przyjacielem, rodziną, psychologiem, prawnikiem.
• Skorzystaj z pomocy profesjonalistów – Ośrodki Pomocy Pokrzywdzonym Przestępstwem oferują wsparcie psychologiczne, prawne i ochronę.
• Ustal i pilnuj granic – masz prawo odmówić i powiedzieć „nie” osobie stosującej presję.

Pamiętaj: Twoje granice, bezpieczeństwo i dobrostan są ważniejsze niż cudze oczekiwania czy manipulacje. Sprawca używa szantażu emocjonalnego, aby zachować kontrolę, a nie z miłości czy troski.



Dodaliśmy materiał udostępniony dzięki uprzejmości Sławomira Poniatowskiego.
09/12/2025

Dodaliśmy materiał udostępniony dzięki uprzejmości Sławomira Poniatowskiego.

DEPRYWACJA

Deprywacja to coś znacznie poważniejszego niż chwilowy brak wsparcia czy trudniejszy okres w życiu.
To długotrwałe niezaspokojenie podstawowych potrzeb — tych, które budują nasze poczucie bezpieczeństwa, tożsamość i zdolność do tworzenia zdrowych relacji.

Człowiek może funkcjonować latami w środowisku, w którym nie otrzymuje:
🔹 ciepła i zrozumienia,
🔹 szacunku i uważności,
🔹 prawa do własnej opinii,
🔹 poczucia przynależności,
🔹 stabilności i przewidywalności,
🔹 możliwości rozwoju,
🔹 poczucia wpływu na swoje życie.

Z zewnątrz wszystko może wyglądać “normalnie”.
Ale w środku pojawia się pustka — ciche przekonanie, że „nie zasługuję”, „nic nie znaczę”, „moje potrzeby nie mają sensu”.

Deprywacja emocjonalna ma szczególnie niszczący wpływ. Gdy ktoś latami nie doświadcza bliskości, akceptacji czy wsparcia, jego system nerwowy uczy się funkcjonować w trybie ciągłego napięcia.
To nie jest wrażliwość. To nie jest „przesada”.
To naturalna reakcja człowieka, którego potrzeby były ignorowane lub bagatelizowane.

Jej skutki mogą być długotrwałe i głębokie:
• trudności w zaufaniu innym,
• zamykanie się w sobie,
• lęk przed odrzuceniem,
• problemy z wyznaczaniem granic,
• skłonność do wchodzenia w relacje przemocowe,
• poczucie winy za własne potrzeby,
• brak wiary w siebie i swoje możliwości.

W pracy z osobami pokrzywdzonymi przestępstwem widać to bardzo wyraźnie — deprywacja często zaczyna się na długo przed samą przemocą.
Brak szacunku, lekceważenie emocji, milczenie zamiast wsparcia, zawstydzanie, izolowanie…
To wszystko sprawia, że ktoś przestaje wierzyć, że zasługuje na więcej.
I właśnie wtedy staje się łatwiejszym celem dla sprawcy.

Dlatego tak ważne jest, aby nie oceniać, tylko zrozumieć.
Zobaczyć człowieka, który przez lata był niezauważany.
Dać mu przestrzeń, której nigdy nie otrzymał.
Pokazać, że jego potrzeby są naturalne, zasadne i ważne.

Potrzeby nie są słabością. Są kompasem, który prowadzi nas w stronę zdrowia, relacji i poczucia własnej wartości.

A deprywacja nie znika „sama”. Znika wtedy, kiedy ktoś wreszcie poczuje się widziany i wysłuchany.

Reagujmy. Wspierajmy. Twórzmy przestrzeń, w której nikt nie musi walczyć o prawo do bycia ważnym.

🎥 Z przyjemnością udostępnieniamy film Sławomira Poniatowskiego: „Deprywacja”

Link do filmu: https://youtu.be/xbJo1JcQGh8

W materiale Sławomir Poniatowski w prosty i bardzo klarowny sposób wyjaśnia, czym jest deprywacja i dlaczego jej skutki są tak głębokie.
Film pokazuje, jak brak zaspokojenia podstawowych potrzeb wpływa na psychikę człowieka, jego poczucie bezpieczeństwa i zdolność do funkcjonowania w relacjach.
To wartościowy materiał zarówno dla osób, które doświadczyły deprywacji, jak i dla tych, którzy chcą lepiej zrozumieć bliskich lub klientów wymagających wsparcia.
Zachęcamy do obejrzenia i refleksji — zrozumienie to pierwszy krok do zmiany.

DEPRYWACJA Deprywacja to coś znacznie poważniejszego niż chwilowy brak wsparcia czy trudniejszy okres w życiu.To długotr...
09/12/2025

DEPRYWACJA

Deprywacja to coś znacznie poważniejszego niż chwilowy brak wsparcia czy trudniejszy okres w życiu.
To długotrwałe niezaspokojenie podstawowych potrzeb — tych, które budują nasze poczucie bezpieczeństwa, tożsamość i zdolność do tworzenia zdrowych relacji.

Człowiek może funkcjonować latami w środowisku, w którym nie otrzymuje:
🔹 ciepła i zrozumienia,
🔹 szacunku i uważności,
🔹 prawa do własnej opinii,
🔹 poczucia przynależności,
🔹 stabilności i przewidywalności,
🔹 możliwości rozwoju,
🔹 poczucia wpływu na swoje życie.

Z zewnątrz wszystko może wyglądać “normalnie”.
Ale w środku pojawia się pustka — ciche przekonanie, że „nie zasługuję”, „nic nie znaczę”, „moje potrzeby nie mają sensu”.

Deprywacja emocjonalna ma szczególnie niszczący wpływ. Gdy ktoś latami nie doświadcza bliskości, akceptacji czy wsparcia, jego system nerwowy uczy się funkcjonować w trybie ciągłego napięcia.
To nie jest wrażliwość. To nie jest „przesada”.
To naturalna reakcja człowieka, którego potrzeby były ignorowane lub bagatelizowane.

Jej skutki mogą być długotrwałe i głębokie:
• trudności w zaufaniu innym,
• zamykanie się w sobie,
• lęk przed odrzuceniem,
• problemy z wyznaczaniem granic,
• skłonność do wchodzenia w relacje przemocowe,
• poczucie winy za własne potrzeby,
• brak wiary w siebie i swoje możliwości.

W pracy z osobami pokrzywdzonymi przestępstwem widać to bardzo wyraźnie — deprywacja często zaczyna się na długo przed samą przemocą.
Brak szacunku, lekceważenie emocji, milczenie zamiast wsparcia, zawstydzanie, izolowanie…
To wszystko sprawia, że ktoś przestaje wierzyć, że zasługuje na więcej.
I właśnie wtedy staje się łatwiejszym celem dla sprawcy.

Dlatego tak ważne jest, aby nie oceniać, tylko zrozumieć.
Zobaczyć człowieka, który przez lata był niezauważany.
Dać mu przestrzeń, której nigdy nie otrzymał.
Pokazać, że jego potrzeby są naturalne, zasadne i ważne.

Potrzeby nie są słabością. Są kompasem, który prowadzi nas w stronę zdrowia, relacji i poczucia własnej wartości.

A deprywacja nie znika „sama”. Znika wtedy, kiedy ktoś wreszcie poczuje się widziany i wysłuchany.

Reagujmy. Wspierajmy. Twórzmy przestrzeń, w której nikt nie musi walczyć o prawo do bycia ważnym.

🎥 Z przyjemnością udostępnieniamy film Sławomira Poniatowskiego: „Deprywacja”

Link do filmu: https://youtu.be/xbJo1JcQGh8

W materiale Sławomir Poniatowski w prosty i bardzo klarowny sposób wyjaśnia, czym jest deprywacja i dlaczego jej skutki są tak głębokie.
Film pokazuje, jak brak zaspokojenia podstawowych potrzeb wpływa na psychikę człowieka, jego poczucie bezpieczeństwa i zdolność do funkcjonowania w relacjach.
To wartościowy materiał zarówno dla osób, które doświadczyły deprywacji, jak i dla tych, którzy chcą lepiej zrozumieć bliskich lub klientów wymagających wsparcia.
Zachęcamy do obejrzenia i refleksji — zrozumienie to pierwszy krok do zmiany.

🤝 Międzynarodowy Dzień Wolontariusza 🤝Dziś świętujemy ludzi, którzy zmieniają świat po cichu, ale bardzo skutecznie.Wolo...
05/12/2025

🤝 Międzynarodowy Dzień Wolontariusza 🤝
Dziś świętujemy ludzi, którzy zmieniają świat po cichu, ale bardzo skutecznie.

Wolontariat to coś więcej niż pomoc.
To decyzja, by podzielić się swoim czasem, empatią i sercem z tymi, którzy w danym momencie najbardziej tego potrzebują. To gotowość, by zatrzymać się przy drugim człowieku i powiedzieć: „Jestem, możesz na mnie liczyć.”

W pracy na rzecz osób pokrzywdzonych przestępstwem wolontariusze odgrywają wyjątkową rolę.
To oni często jako pierwsi słyszą historię pełną bólu i niepewności.
To oni pomagają przejść przez stresujące procedury, wspierają emocjonalnie, towarzyszą w drodze po sprawiedliwość i bezpieczeństwo.

Dlaczego ich obecność jest tak ważna?
• Bo potrafią przywrócić nadzieję w momentach, gdy świat wydaje się runąć.
• Bo dzięki nim osoby skrzywdzone czują, że nie są same w walce o swoje prawa.
• Bo okazują szacunek, który leczy więcej niż niejeden lek.
• Bo ich uważność i empatia często stają się pierwszym krokiem do odzyskania poczucia bezpieczeństwa.

Wolontariusze działają bez rozgłosu, bez oczekiwania na pochwały.
Robią to z potrzeby serca — i właśnie dlatego ich praca jest tak wartościowa.

Dziś mówimy głośno: DZIĘKUJEMY!
Za Wasz czas, energię, cierpliwość, dobre słowo i obecność.
Za to, że stajecie obok tych, którzy w danym momencie najbardziej potrzebują wsparcia.
Za każdy uśmiech, każdy telefon, każde „nie martw się, pomogę”.

Wasza pomoc tworzy realną zmianę.
I to dzięki Wam świat staje się bardziej przyjaznym i bezpiecznym miejscem. ❤️

🎬 Zachęcamy do obejrzenia filmu Sławomira Poniatowskiego: „Międzynarodowy Dzień Wolontariusza” w niezwykle przystępny, a jednocześnie poruszający sposób przypomina, jak fundamentalną rolę pełnią wolontariusze w systemie wsparcia osób pokrzywdzonych przestępstwem. Film jest formą hołdu dla ludzi, którzy każdego dnia — często bez rozgłosu i oczekiwania na wdzięczność — wnoszą w życie innych coś bezcennego: obecność, życzliwość i empatyczną uważność.

Pan Poniatowski podkreśla, że wolontariusze to nie tylko pomoc organizacyjna. To często osoby, które jako pierwsze budują z pokrzywdzonym poczucie bezpieczeństwa.
To oni potrafią wysłuchać bez oceniania, towarzyszyć w chwilach szczególnego stresu, wyjaśnić trudne procedury czy zwyczajnie być obok — wtedy, gdy świat dla osoby skrzywdzonej staje się zbyt ciężki.

W filmie wybrzmiewa mocne przesłanie:
wolontariat to nie wielkie deklaracje, lecz małe, konsekwentne gesty, które w dłuższej perspektywie zmieniają ludzkie życie.

Sławomir Poniatowski pokazuje, że każdy może być wsparciem — niezależnie od wieku, doświadczenia czy wykształcenia. Liczy się gotowość, by dostrzec człowieka w potrzebie i dać mu odrobinę swojego czasu.

Materiał zachęca też do refleksji nad tym, jak ważne jest budowanie lokalnych społeczności opartych na solidarności i empatii.
To krótkie nagranie, ale pełne treści, które zostaje z widzem na długo — przypominając, że wolontariusze są cichymi bohaterami codzienności.

Pokrzywdzonym
Wsparcia
Dziękujemy
Możemy Więcej

Światowy Dzień Walki z Uciskiem – dzień, w którym stajemy po stronie tych, którym odebrano głosUcisk nie zawsze wygląda ...
02/12/2025

Światowy Dzień Walki z Uciskiem – dzień, w którym stajemy po stronie tych, którym odebrano głos

Ucisk nie zawsze wygląda tak samo. Czasem to krzyk, który ma przestraszyć.
Czasem to cisza, która ma złamać.
Czasem to kontrola, która z czasem staje się codziennością.
A czasem subtelne słowa – powtarzane tak długo, aż człowiek zacznie w nie wierzyć.

Ucisk to każda forma działania, która odbiera drugiej osobie wolność, poczucie godności, możliwość decydowania o sobie.
Może przybierać formę przemocy domowej, psychicznej, ekonomicznej, manipulacji, wyśmiewania, izolowania, zastraszania czy wykorzystywania przewagi.

Właśnie dlatego Światowy Dzień Walki z Uciskiem to tak ważny moment – przypomina nam, że są wśród nas osoby, którym każdego dnia ktoś próbuje odebrać głos.
Osoby, które zmagają się z lękiem i poczuciem bezsilności.
Osoby pokrzywdzone przestępstwem, które często słyszą:
„Przesadzasz”, „Nie mów nikomu”, „To twoja wina”, „Nikt ci nie uwierzy.”

To także ucisk.
I z tym również musimy walczyć.

⭐ Solidarność zamiast milczenia

Dziś chcemy przypomnieć, że:

• każdy ma prawo do bezpieczeństwa i szacunku,
• każdy ma prawo do bycia wysłuchanym,
• każdy ma prawo do życia bez strachu,
• każdy ma prawo szukać pomocy,
• każdy ma prawo mówić własnym głosem.

Walka z uciskiem nie dzieje się tylko w wielkich działaniach.
Dzieje się w małych gestach: w tym, że uwierzymy komuś, kto opowiada o swojej krzywdzie; w tym, że zareagujemy na przemoc; w tym, że nie odwrócimy wzroku, kiedy widzimy niesprawiedliwość.

To, co dla jednych jest drobiazgiem, dla innych może być pierwszym krokiem do odzyskania wolności.

⭐ Dla osób pokrzywdzonych przestępstwem

Ucisk sprawcy często nie zaczyna się od przemocy fizycznej.
Zaczyna się od prób zastraszenia, izolowania, kontrolowania, odbierania odwagi i poczucia wartości.

Dlatego tak ważne jest, by wiedzieć:

Nie jesteś sam/a.
Jest pomoc.
Twoja historia ma znaczenie.
Twoje bezpieczeństwo jest ważne.

⭐ Nasza wspólna odpowiedzialność

W Światowy Dzień Walki z Uciskiem przypominamy sobie, że prawdziwa zmiana zaczyna się wtedy, kiedy przestajemy milczeć.

• Reagując – chronimy.
• Wspierając – wzmacniamy.
• Słuchając – dajemy nadzieję.
• Mówiąc – przełamujemy tabu.

Ucisk trwa tam, gdzie panuje cisza.
Wolność zaczyna się tam, gdzie pojawia się solidarność.

Dzięki uprzejmości Pana Sławomira Poniatowskiego udostępniamy filmik pt. „Światowy Dzień Walki z Uciskiem – materiał dla Okręgowego Ośrodka Pomocy Pokrzywdzonym Przestępstwem”

Link do materiału: https://www.youtube.com/watch?v=2yJ4mm6mzUQ

W swoim materiale Sławomir Poniatowski podkreśla, jak ważne jest zauważanie tych, których głos został przytłumiony przez strach, zależność, przemoc lub manipulację. Film w prosty, ale mocny sposób pokazuje, że ucisk nie zawsze jest widoczny – często dzieje się po cichu, w czterech ścianach, w relacjach opartych na kontroli i dominacji.

Materiał przypomina, że osoby pokrzywdzone przestępstwem często mierzą się nie tylko z traumą, ale również z próbą odebrania im prawa do mówienia o tym, co je spotkało. Poniatowski zwraca uwagę, jak ważną rolę odgrywają instytucje, specjaliści i świadkowie – każdy, kto może pomóc przełamać ciszę i przywrócić poczucie sprawczości.

To film, który wzmacnia, edukuje i zachęca do reagowania.
Bo ucisk trwa tak długo, jak długo milczymy.
A pomoc zaczyna się w chwili, gdy ktoś powie: „Widzę Cię. Wierzę Ci. Jesteś ważny/a.”




Przemoc ekonomiczna w aspekcie przemocy domowej w kontekście osób pokrzywdzonych przestępstwemPrzemoc ekonomiczna nie zo...
27/11/2025

Przemoc ekonomiczna w aspekcie przemocy domowej w kontekście osób pokrzywdzonych przestępstwem

Przemoc ekonomiczna nie zostawia siniaków, ale potrafi niszczyć życie równie skutecznie jak inne formy przemocy. Uderza w najbardziej podstawowe poczucie bezpieczeństwa – możliwość decydowania o sobie, swoich finansach i przyszłości. To forma przemocy, którą sprawcy często wykorzystują, aby podporządkować sobie drugą osobę i utrzymać nad nią pełną kontrolę.

Dla wielu osób pokrzywdzonych przestępstwem przemoc ekonomiczna jest jednym z kluczowych powodów, dla których trudno im przerwać toksyczną relację. Kiedy ktoś całkowicie zależy finansowo od sprawcy, każda próba zmiany wiąże się z ogromnym lękiem: „Jak przeżyję? Gdzie pójdę? Z czego zapłacę rachunki?”
To właśnie dlatego tak ważne jest, aby mówić o tym głośno i jasno: przemoc ekonomiczna to realna, prawnie uznana forma przemocy domowej.

Jak może wyglądać przemoc ekonomiczna?
• całkowita kontrola nad domowymi finansami,
• zabieranie pieniędzy, przejmowanie wynagrodzenia lub świadczeń,
• blokowanie dostępu do kont bankowych,
• uniemożliwianie podjęcia pracy lub nauki,
• zakazywanie rozwoju zawodowego,
• zadłużanie rodziny bez wiedzy i zgody,
• karanie pieniędzmi – „odcinanie” od środków na podstawowe potrzeby,
• zmuszanie do tłumaczenia się z każdego wydanego złotego,
• tworzenie fałszywego obrazu „nieporadności finansowej” ofiary, aby ją ośmieszyć i uzależnić.

Takie działania powodują, że osoba pokrzywdzona traci wiarę w własną sprawczość, a sprawca zyskuje przewagę, którą trudno podważyć bez wsparcia z zewnątrz.

Dlaczego to szczególnie ważne dla osób dotkniętych przestępstwem?
Bo przemoc ekonomiczna często towarzyszy innym formom krzywdzenia — psychicznym, fizycznym, seksualnym. Sprawca wie, że brak pieniędzy może skutecznie uniemożliwić ofierze szukanie pomocy, zgłoszenie przestępstwa czy rozpoczęcie nowego życia.
To forma kontroli, która ma „utrzymać ofiarę w miejscu”.

Dlatego tak ważne jest, aby reagować.
Jeśli widzisz, że ktoś w Twoim otoczeniu:
• nie może samodzielnie dysponować swoimi pieniędzmi,
• boi się powiedzieć, ile zarabia,
• prosi o zgodę na każdy wydatek,
• nie może pracować mimo chęci,
– to może być sygnał, że dzieje się coś bardzo poważnego.

Warto pomóc – czasem wystarczy rozmowa, podanie numeru do specjalisty albo upewnienie, że ta osoba nie jest sama.
Istnieją miejsca, w których osoby pokrzywdzone przestępstwem mogą uzyskać wsparcie – prawne, psychologiczne, materialne. Ich bezpieczeństwo to zawsze priorytet.

Przemoc ekonomiczna to nie „problemy finansowe”.
To przemoc.
A reagowanie naprawdę ma znaczenie.

🎥 Warto też poświęcić trochę czasu i obejrzeć film Sławomira Poniatowskiego pt. „Przemoc ekonomiczna”

Link do filmu: https://www.youtube.com/watch?v=uDcJyjjORE4

W swoim materiale Sławomir Poniatowski w prosty i jednocześnie bardzo poruszający sposób wyjaśnia, czym jest przemoc ekonomiczna i dlaczego tak często pozostaje niewidoczna dla otoczenia. Pokazuje mechanizmy kontroli finansowej, które sprawcy stosują, by podporządkować sobie drugą osobę, oraz konsekwencje, z jakimi muszą mierzyć się osoby pokrzywdzone przestępstwem.

Film podkreśla, że brak pieniędzy to często nie przypadek, lecz element świadomego działania sprawcy. To odebranie ofierze możliwości samodzielnego funkcjonowania, podejmowania decyzji i planowania przyszłości. Poniatowski wskazuje także, jak ważna jest reakcja otoczenia i gdzie szukać pomocy, jeśli ktoś doświadcza takiej formy przemocy.

To materiał, który warto obejrzeć, udostępnić i omówić, bo może realnie pomóc osobom, które wciąż boją się mówić o tym, co dzieje się za zamkniętymi drzwiami.



🧩 Unikanie odpowiedzialności poprzez milczenie lub bagatelizowanieNie zawsze przemoc ma postać krzyku, oskarżeń czy agre...
24/11/2025

🧩 Unikanie odpowiedzialności poprzez milczenie lub bagatelizowanie

Nie zawsze przemoc ma postać krzyku, oskarżeń czy agresji.
Czasem przychodzi w ciszy – wtedy, gdy ktoś unika rozmowy, nie reaguje, udaje, że problem nie istnieje.
Milczenie może być równie raniące jak słowa.
To sposób, by uniknąć odpowiedzialności, by nie musieć zmierzyć się z własnymi czynami i ich skutkami.

Gdy osoba pokrzywdzona słyszy:

• „Nie przesadzaj, nic wielkiego się nie stało.”
• „Nie pamiętam, o co ci chodzi.”
• „Przeszłość to przeszłość, po co do tego wracać?”
– dostaje jasny sygnał: twoje cierpienie nie ma znaczenia.

Bagatelizowanie krzywdy to forma emocjonalnego unieważnienia.
Sprawca w ten sposób zrzuca ciężar z siebie i przerzuca go na ofiarę. To ona zaczyna się zastanawiać, czy nie przesadza, czy jej emocje są uzasadnione.
A przecież nikt nie ma prawa decydować o tym, jak bardzo ktoś został zraniony.

Dla osób pokrzywdzonych przestępstwem takie doświadczenia są wyjątkowo bolesne.
Zamiast wsparcia – spotykają się z obojętnością.
Zamiast przeprosin – z ciszą.
A przecież uznanie krzywdy to pierwszy krok do odbudowy.
Nie da się naprawić czegoś, co się udaje, że nie istnieje.

Milczenie i bagatelizowanie to nie sposób na rozwiązanie konfliktu – to ucieczka przed prawdą.
Prawdziwa siła tkwi w tym, by umieć powiedzieć:
👉 „Zrobiłem źle.”
👉 „Przykro mi.”
👉 „Chcę to naprawić.”

Bo odpowiedzialność nie jest słabością – to dojrzałość, empatia i odwaga.

🎥 Warto też obejrzeć materiał autorstwa Sławomira Poniatowskiego, który udostępniamy za jego zgodą pt. „Unikanie odpowiedzialności poprzez milczenie”
Link do filmu: https://www.youtube.com/watch?v=2QBwKHf-L0Y
W swoim materiale Sławomir Poniatowski w niezwykle klarowny i poruszający sposób pokazuje, że milczenie może być narzędziem krzywdzenia, a nie jedynie brakiem słów. Autor zwraca uwagę na to, że osoby unikające odpowiedzialności często uciekają właśnie w ciszę — nie dlatego, że „nie wiedzą, co powiedzieć”, ale dlatego, że jest to najwygodniejszy sposób na ominięcie konsekwencji.
Film pokazuje, jak wygląda dynamika tej formy zachowania:
• sprawca unika rozmowy,
• nie odpowiada na pytania,
• ignoruje próby wyjaśnienia,
• zachowuje się tak, jakby problem nie istniał,
• a czasem celowo przedłuża ciszę, by zmęczyć, zniechęcić i osłabić drugą stronę.
Autor podkreśla, że milczenie w sytuacji, w której powinno pojawić się wyjaśnienie, przeprosiny lub reakcja, pełni funkcję ucieczki od odpowiedzialności. Zrzuca na pokrzywdzonego ciężar domyślania się, analizowania i próbowania „naprawienia” czegoś, czego sprawca nawet nie chce nazwać.
Film jest wartościowym materiałem edukacyjnym dla osób pracujących z ofiarami, jak i dla każdego, kto chce lepiej zrozumieć mechanizmy unikania odpowiedzialności w relacjach osobistych, rodzinnych i społecznych.



Adres

Gdansk

Godziny otwarcia

Poniedziałek 08:00 - 15:00
Wtorek 08:00 - 15:00
Środa 08:00 - 15:00
Czwartek 13:00 - 20:00
Piątek 08:00 - 15:00
Sobota 09:00 - 14:00

Telefon

+48731512313

Strona internetowa

Powiadomienia

Bądź na bieżąco: wyślemy Ci e-mail, gdy Okręgowy Ośrodek Pomocy Pokrzywdzonym Przestępstwem w Gdańsku opublikuje nowości i promocje. Twój adres e-mail nie zostanie wykorzystany do żadnego innego celu, a subskrypcję możesz anulować w dowolnym momencie.

Kontakt: Organizacja

Wyślij wiadomość do Okręgowy Ośrodek Pomocy Pokrzywdzonym Przestępstwem w Gdańsku:

Skróty

Udostępnij