26/10/2026
🕊️ Czy jesteśmy gotowi na powrót Jezusa?
📖 Słowo Boże wielokrotnie wzywa nas do czuwania. Nie bez powodu. Można przecież wierzyć, chodzić do kościoła, służyć Bogu, a jednocześnie stopniowo tracić duchową czujność. Można tak przyzwyczaić się do codzienności, że wieczność przestaje zajmować ważne miejsce w naszych myślach.
⏳ Jezus powiedział, że nikt nie zna dnia ani godziny Jego powrotu. Przyjdzie niespodziewanie, jak złodziej w nocy. Dlatego czuwanie nie jest dodatkiem do chrześcijańskiego życia. Jest jego częścią.
🙏 Czuwać to nie żyć w strachu, lecz żyć świadomie. Pilnować swojego serca, badać własne drogi, trwać w modlitwie i nie pozwalać, by to, co doczesne, uśpiło w nas tęsknotę za Bogiem. To pamiętać, że nasze życie nie kończy się na tym świecie i że pewnego dnia staniemy przed Panem.
🔥 Potrzebujemy dziś na nowo odkryć bojaźń Bożą. Nie tę, która każe nam uciekać przed Bogiem, ale tę, która rodzi głęboki szacunek dla Jego świętości i pragnienie, by żyć zgodnie z Jego Słowem.
❤️ Nie możemy tak bardzo koncentrować się na miłości Boga, by zapomnieć o Jego świętości. Nie możemy w imię tolerancji przestać odróżniać dobra od zła. Miłość nie usprawiedliwia grzechu, przebaczenie nie oznacza obojętności wobec zła, a łaska nie zwalnia nas z odpowiedzialności za sposób, w jaki żyjemy.
✨ Boża łaska to coś znacznie więcej niż przebaczenie naszych grzechów. To również moc, która nas przemienia i wychowuje do nowego życia. Apostoł Paweł pisze, że łaska Boża „wychowuje nas, abyśmy wyrzekli się bezbożności i światowych pożądliwości i na tym doczesnym świecie wstrzemięźliwie, sprawiedliwie i pobożnie żyli” (Tt 2,11–12).
🪞 Jak łatwo przyjąć łaskę jako pocieszenie, a zapomnieć, że jest ona również zaproszeniem do przemiany. Chcemy, by Bóg rozumiał nasze słabości, ale czy pozwalamy Mu nad nimi pracować? Chcemy Jego przebaczenia, ale czy jesteśmy gotowi porzucić to, co oddala nas od Niego? Prawdziwa łaska nie uczy nas oswajać się z grzechem. Uczy nas z niego wychodzić. Nie prowadzi do doskonałości osiąganej własną siłą, lecz do życia coraz bardziej poddanego Jezusowi.
🤍 Bóg przyjmuje nas takimi, jacy jesteśmy, ale Jego miłość nie pozostawia nas takimi samymi.
🙏 Czuwanie zaczyna się od nas samych. Od pytania, czy nie poszliśmy na kompromis, czy nasze serce nadal jest wrażliwe na głos Ducha Świętego, czy modlitwa jest naszym spotkaniem z Bogiem, a nie tylko obowiązkiem. Czy kochamy prawdę również wtedy, gdy konfrontuje nas z nami samymi.
🕯️ Jezus w przypowieści o dziesięciu pannach pokazał, że nie wystarczy kiedyś być gotowym. Trzeba być gotowym, kiedy nadejdzie Oblubieniec. Nie można pożyczyć czyjejś wiary, czyjejś relacji z Bogiem ani czyjejś duchowej gotowości. Każdy z nas osobiście odpowiada na zaproszenie Pana.
📖 Dlatego potrzebujemy powrotu do fundamentów. Do modlitwy, Słowa Bożego, pokuty, świętości i pierwszej miłości. Nie po to, by zasłużyć na Bożą przychylność, ale dlatego, że należymy do Chrystusa i pragniemy być wierni Temu, który oddał za nas swoje życie.
„Przeto czuwajcie, bo nie wiecie, którego dnia Pan wasz przyjdzie”. (Mt 24,42)
🌿 Nie wiemy, ile czasu nam pozostało. Wiemy jednak, jak mamy żyć: wiernie, czujnie, w bliskości Boga i bez odkładania posłuszeństwa na później.
🕯️ Niech nasze lampy będą zapalone. Niech nasze serca nie zasną w duchowym uśpieniu. Niech łaska, którą otrzymaliśmy, każdego dnia kształtuje nasze życie, a powrót Jezusa nie będzie dla nas zaskoczeniem, lecz spełnieniem nadziei, z którą żyjemy.
„Czuwajcie, stójcie mocno w wierze, bądźcie mężni, bądźcie mocni”. (1 Kor 16,13)
🤍błogosławię Was
~ Wiola