09/08/2026
Ostatnio miałam trochę cięższy okres,a w działalności społecznej każdy takie ma…to przecież normalne…
Jednak czasem powód jest znany.Kiedy ktoś próbuje przywłaszczyć sobie Twoje pomysły, projekty, coś, co budowałaś od zera, trudno nie mieć natłoku myśli. Pojawia się złość, rozczarowanie, poczucie niesprawiedliwości.
Szczególnie kiedy w projekty społeczne wkładasz tyle serca, czasu i energii. Czasem w tym wszystkim zapominasz, ilu dziewczynom pomogłaś, ile osób dzięki Tobie dostało szansę, ile rzeczy stworzyłaś i ile dobra udało Ci się zrobić. Zamiast tego skupiasz się tylko na negatywach.
Ktoś mógłby nawet być uszczypliwy i przypomnieć, że liderka to osoba, która podejmuje ryzyko, robi coś jako pierwsza i tworzy własne know-how, którego uczy się cały zespół. Ale chyba nie trzeba tego tłumaczyć. Sama zmiana nazwy projektu pokazuje, że doskonale zdają sobie z tego sprawę.
Aż pewnego dnia patrzysz na to z nowej perspektywy i widzisz to co tak usilnie próbują skopiować jako mały jednak sentymentalny zalążek kolejnych wspaniałych działań, które jako zespół podejmujemy.
Bo tam, gdzie ludzie mówią o kopiowaniu, często zapominamy o jednej rzeczy żeby coś skopiować, najpierw ktoś musiał uznać, że warto to powtórzyć.
Tam, gdzie ludzie mówią o hejtowaniu, często zapominamy, że hejt również jest formą uwagi. Obojętność nie potrzebuje komentarzy, porównań ani prób umniejszania.
I chyba właśnie wtedy zrozumiałam, że ktoś może skopiować pomysł, projekt, sposób działania czy nawet słowa, czy logo. Ale nie jest w stanie skopiować drogi, którą przeszłaś. Nie skopiuje godzin pracy, wszystkich porażek, decyzji, które podejmowałaś, ludzi, którym pomogłaś i serca, które włożyłaś w budowanie czegoś od zera.
Dlatego dzisiaj chcę mniej patrzeć na tych, którzy próbują powtarzać, a bardziej na tych, dla których w ogóle warto było zacząć i jaka wspaniała fundacja powstała z tej współpracy🩷🩷🩷🩷