„Tęczowy Dom” – ośrodek, gdzie panuje domowa atmosfera, troskliwa opieka i wszechstronne, specjalistyczne wsparcie udzielane dzieciom i młodzieży niepełnosprawnej. Jest to kompleks ośrodków dla dzieci i młodzieży niepełnosprawnej prowadzony przez Zgromadzenie Sióstr Benedyktynek Misjonarek. Zapoznając się z Naszym Domem warto na początku przyjrzeć się jego historii. W 1946, kiedy to Siostry Benedy
ktynki przybyły do Ełku, założono Dom Dziecka dla sierot wojennych. Budynek, który siostry zaadaptowały był w fatalnym stanie, jednak siostry z chęcią i zapałem bardzo szybko uporały się z remontem. Pod koniec roku Dom Dziecka przyjął pod swoja opiekę 46 powojennych sierot. W następnym roku Zgromadzenie Sióstr postanowiło poprowadzić przedszkole dzienne dla dzieci przyprowadzanych z miasta.
1953 rok był czasem trudnym dla Sióstr jak i dzieci. Ze względów „ideologicznych” w Domu Sióstr, pozostać mogły jedynie dzieci (chłopcy) z upośledzeniem umysłowym, a dzieci w normie intelektualnej musiały przeprowadzić się do państwowych Domów Dziecka. Taka reorganizacja oznaczała nowe wyzwania i doświadczenia, ale i z tym Siostry Benedyktynki Misjonarki poradziły sobie znakomicie.
Ówcześnie dom przejęło Zrzeszenie Katolików „Caritas” i taką właśnie nazwę nadano domowi. Władze „Caritasu” pomogły rozbudować i wyposażyć ośrodek. W latach 1982-1985 powstały nowe pawilony mieszkalne i budynek rehabilitacyjny, a liczba miejsc dla dzieci wzrosła do 110. Po likwidacji powiązanego z komunistycznym rządem Zrzeszenia Katolików „Caritas” własność i zarząd Domu ponownie przejęło Zgromadzenie Sióstr Benedyktynek Misjonarek. Aby finalnie wymazać komunistyczne skojarzenia ogłoszono konkurs na nową nazwę Domu. Od 2000 roku Dom Pomocy Społecznej nosi nazwę „Tęczowy Dom”, która nawiązuje do tęczy jako biblijnego, radosnego znaku przymierza, jakie Bóg zawarł z człowiekiem obiecując mu nieustanną opiekę. Z obecną, zaprzyjaźnioną organizacją kościelną "CARITAS", działającą w innych obszarach pomocy potrzebującym, Tęczowy Dom nie ma powiązań organizacyjnych. W tym samym roku powstał Środowiskowy Dom Samopomocy dla dzieci i młodzieży (dziewcząt i chłopców) z terenu powiatu ełckiego, który przeznaczony jest na potrzeby dziennej opieki i rehabilitacji. Dzieci korzystają z wybranej formy rehabilitacji oraz nauczania specjalnego. Codzienna opieka w ośrodku dziennym ustalana jest indywidualnie zgodnie z potrzebami dziecka oraz możliwościami rodziców/opiekunów. Następne dwa lata (2000 – 2002) zaowocowały stworzeniem Szkoły Podstawowej Specjalnej i Gimnazjum Specjalnego, gdzie nauczanie przystosowane jest do orzeczonego stopnia niepełnosprawności. Obecnie do Szkół uczęszcza łącznie 77 uczniów korzystając z bardzo dobrze wyposażonej bazy dydaktycznej i specjalistycznej kadry. W kolejnych latach (2003 -2012) „Tęczowy Dom” został całkowicie odnowiony. Miedzy innymi przeprowadzono termomodernizację całego obiektu. Przebudowano również pokoje dzieci, które zmieniono w 2-4-osobowe pokoje z łazienkami, przystosowane do potrzeb niepełnosprawnych mieszkańców. Aby być jeszcze bliżej osób niepełnosprawnych i ich rodzin w 2002 została ustanowiona przez Matkę Generalną Zgromadzenia Sióstr Benedyktynek Misjonarek „Tęczowa Fundacja”, do której należą nie tylko członkinie Zgromadzenia ale i duża liczba ludzi świeckich. Osoby działające na rzecz Fundacji pomagają wspierać i realizować projekty dla osób niepełnosprawnych.
