Dokumentem potwierdzającym jest legitymacja nr 4/68 dh Władysława Drzał, która nie tylko potwierdza istnienie jednostki w roku 1924, ale także pełnioną przez niego funkcję Naczelnika. Według zebranych informacji wynika, iż strażnica znajdowała się i funkcjonowała w drewnianym budynku zlokalizowanym w pobliżu brzegu rzeki „Isełki” (dzisiejszej „Zawadki”) przy moście wjazdowym od strony Nagawczyny d
o zespołu dworsko-parkowego w Zawadzie. Według opowieści członków ówczesnej jednostki Straż posiadała motopompę, którą transportowano na wozie konnym. Straż wyposażona była w mundury galowe, mundury ćwiczebne, szablę, hełmy, toporki, pasy, węże, prądownice, rozdzielacz oraz drabinę. Pomimo wielu sprzętów, jakie posiadali, jednostka w tamtych czasach nie miała gdzie przygotowywać się do zawodów sportowych. Koło drewnianego budynku nie było na to warunków, dlatego często odbywało się to na drodze. Ich zapał i chęć bycia w straży sprawiała, że zdobywali miejsca na podium. Również udzielali się społecznie- organizowali zabawy strażackie, wycieczki i jeździli do pożarów. Najbliższy sąsiad mający konia i wóz podjeżdżał pod budynek, ładowano sprzęt i ruszano na ratunek innym. System wezwań na akcje był dobrze zorganizowany. Najszybsza osoba, która dobiegła na remizę kręciła syreną. Na dolnej Zawadzie uderzano w gong stojący na placyku, zaś górna część Zawady słysząc bijący dzwon kościelny w jedną stronę wiedziała, że trzeba iść na ratunek. Również stosowano „System motyla”. W trakcie realizacji Projektu pn. „Śladami historii OSP w Zawadzie” w roku 2019, druhowie odnaleźli wśród mieszkańców ważny atrybut ówczesnej straży w postaci pięknej szabli. Była ona symbolem tamtych czasów i każdemu dobrze znana. Używano jej do obstawy Grobu Pańskiego na Wielkanoc. Mówi się, że Władysław Drzał, chodź był już w podeszłym wieku, pełnił funkcje zmiany warty aż starczyło mu sił- ponad 50 lat. Dbał o szable jak mało kto. Kiedy wyciągał ją z pochwy lśniła. Na podstawie posiadanej dokumentacji można stwierdzić, że ówczesna Straż w latach 1970-1980 liczyła 66 członków. Według przekazu słownego Jednostka osiągnęła następujące sukcesy:
1972 rok – I miejsce drużyny młodzieżowej na Powiatowych Zawodach Pożarniczych
1972 rok – IV miejsce drużyny młodzieżowej na Wojewódzkich Zawodach Pożarniczych w Rakszawie
1972 rok – I miejsce dziewczęcej drużyny młodzieżowej na Rejonowych Zawodach Pożarniczych
1972 rok – I miejsce dziewczęcej drużyny młodzieżowej na Powiatowych Zawodach Pożarniczych
1972 rok – I miejsce dziewczęcej drużyny młodzieżowej na Wojewódzkich Zawodach Pożarniczych w Rakszawie
1976 rok – I miejsce dziewczęcej drużyny młodzieżowej w Gminnych Zawodach Pożarniczych
1977 rok – I miejsce męskiej drużyny w Gminnych Zawodach Pożarniczych w Głobikowej
1982 rok – I miejsce męskiej drużyny w Gminnych Zawodach Pożarniczych w Podgrodziu
Najprawdopodobniej działalność jednostki została zawieszona w latach 90-tych XX w. Po niemal, że 30 letniej przerwie w działalności jednostka OSP w Zawadzie reaktywowała się 26.02.2017r. kiedy to odbyło się zebranie założycielskie przy obecności ponad 50 mieszkańców Zawady. Oficjalny wpis do KRS datuje się na 8 marca 2017r. Wybrano Zarząd na czele, którego stanął, jako prezes jednostki, dh Adam Drąg. Jednostka liczyła wtedy 64 osoby. Nowo wybrany Zarząd stanął przed ogromnym wyzwaniem jakim było stworzenie jednostki od podstaw, ponieważ dysponowaliśmy tylko strażnicą bez żadnego sprzętu i wyposażenia. W tym miejscu wszelki ukłon i podziękowania kieruję Wójtowi Gminy Dębica Panu Stanisławowi Rokoszowi, który dołożył wszelkich starań aby doposażyć jednostkę w niezbędny sprzęt oraz przeszkolenie druhów by mogli uczestniczyć w działaniach ratowniczo gaśniczych.
