Stowarzyszenie Hodowców Rasowych Psów i Kotów

17/08/2026

Przepis art. 7 ust. 3 u.o.z., jako dotyczący wyjątkowo opresyjnej, drastycznej ingerencji w prawa i wolności obywatelskie oraz stanowiący wyjątek od konstytucyjnej zasady ochrony własności, posiadania (art. 64 Konstytucji RP) oraz miru domowego (art. 50 Konstytucji RP), oraz stanowiący wyjątek od konstytucyjnej zasady ochrony własności, i zasady możliwości ingerencji we własność wyłącznie na mocy prawomocnych orzeczeń - nie może być interpretowany rozszerzająco. Wymaga on rygorystycznej wykładni ściśle literalnej.

W treści art. 7 ust. 3 u.o.z. brak jest jakiegokolwiek wskazania czy normy kompetencyjnej, która uprawniałaby przedstawicieli organizacji społecznych (aktywistów zwanych pro-zwierzęcym) , ale także strażników miejskich do wkraczania na zamknięty teren prywatny w celu odebrania zwierząt.

Tak wiec podmioty te działają na posesji Strony bez jakiejkolwiek podstawy prawnej.

W odniesieniu do funkcjonariuszy Straży Miejskiej należy podnieść, co następuje:

1. W wyniku odebrania przez Straż Miasta psów z prywatnej posesji strony zostaje złamana zasada legalizmu, oraz naruszenia miru domowego Strony z uwagi na brak kompetencji wkraczania strażników miejskich na prywatną posesję w celu odebrania zwierzęcia na podstawie art. 7 ust 3 u.o.z.

W niniejszej sprawach dochodzi do naruszenia miru domowego, gdyż Art. 7 ust. 3 u.o.z. wymienia wprawdzie strażnika gminnego (miejskiego) jako podmiot uprawniony do odebrania zwierzęcia, jednak przepis ten sam w sobie nie kreuje samodzielnego uprawnienia do naruszenia miru domowego czyli odebrania zwierzęcia z posesji prywatnej

Straż Miasta nie ma więc prawa odebrać psów z prywatnej posesji, a wiec zawiadomienie o czasowym odebraniu psów, które do Organu wnosi Straż Miast pochodzi od podmiotu nieuprawnionego, z uwagi na to, że jeżeli Straż Miejska nie ma prawa odebrać zwierząt na podstawie art. 7 ust3 u.o.z z terenu prywatnego – to zabranie zwierząt z prywatnej posesji przez Strażników Straży Miejskiej nie jest odbiorem zwierząt na podstawie art. 7 ust 3 u.o.z – ale przejęciem, by nie rzec zaborem zwierząt dokonanym bez faktycznej podstawy prawnej.

Tak wiec podmioty te działają na posesji Strony bez jakiejkolwiek podstawy prawnej.
Czasowego odebrania psów z terenu prywatnego, mogli natomiast dokonać. obecni na miejscu funkcjonariusze Policji.

2. Systemowa przewaga uprawnień Policji: Policja, realizując zadania w ramach tego samego art. 7 ust. 3 u.o.z., posiada odrębne, systemowe uprawnienia procesowe wynikające wprost z ustawy o Policji oraz Kodeksu postępowania karnego (K.p.k.). Ponieważ znęcanie się nad zwierzętami stanowi przestępstwo (art. 35 u.o.z.), Policja – w sytuacji niecierpiącej zwłoki – posiada legalne instrumenty do wejścia na teren prywatny w celu zablokowania przestępstwa i zabezpieczenia śladów. Straż Miejska takich uprawnień dochodzeniowo-śledczych i karno-procesowych na terenie prywatnym nie posiada tak jak i organizacje.
3. Obecność Policji a wyłączenie stanu wyższej konieczności (kontratypu): Aby podmioty niewyposażone w uprawnienia karno-procesowe (jak Straż Miejska czy organizacje społeczne) mogły powoływać się na stan wyższej konieczności czyli uprawnione poświęcenie dobra chronionego jakim jest mir domowy strony, dla ratowania innego dobra chronionego czyli zdrowia lub życia zwierzą, a zagrożenia dla dobra chronionego jakim jest życie i zdrowie zwierząt nie dałoby się uniknąć w żaden inny sposób., jak poprzez poświecenie ochrony dobra chronionego jakim jest mir domowy strony.

Skoro na miejscu znajdują się funkcjonariusze Policji, dysponujący pełnymi, legalnymi narzędziami prawnymi do przełamania ochrony miru domowego i wejścia na posesję, w stosunku do Straży Miejskiej oraz aktywistów w ogóle nie istnieje stan wyższej konieczności.
W takim układzie sił to wyłącznie Policja była podmiotem legitymowanym do zabezpieczenia wejścia na teren i ewentualnego wyprowadzenia zwierząt. Straż miejska i organizacje zatem w obecności Policji nie mogą wkraczać na teren prywatny, a wkraczając na teren prywatny dopuszczają się się przekroczenia uprawnień art. 231 K.k.) oraz naruszenia miru domowego (art. 193 K.k.). Straż Miejska w tym scenariuszu może co najwyżej formalnie przejąć zwierzęta, ale dopiero po ich uprzednim, legalnym wyprowadzeniu przez funkcjonariuszy Policji za bramę posesji.
M. Sowinska

12/08/2026

OGŁOSZENIE
W dniach 13-15.08.2026 roku będą przeprowadzane kontrole w hodowlach w województwie świętokrzyskim. Dwukrotne nie wpuszczenia inspektorów do hodowli skutkuje usunięciem z klubu SHRPiK. Nie przyjmuję do wiadomosci, że nie ma Państwa bo jesteście chorzy czy na urlopie. ZAWSZE w hodowli jest osoba sprawująca pieczę nad zwierzętami. Nigdy nie zostają one same. Hodowla to praca 24/7. Inspektorzy nie potrzebują Was oglądać tylko sprawdzić dobrostan oraz dokumentację. W razie pytań czy też sugestii proszę pisać do mnie na [email protected].
Z poważaniem Kinga Katarzyna Ryzinska

24/07/2026

23/07/2026

https://www.kropik.pl/

19/06/2026

UWAGA !!!
Prosimy o nadsyłanie decyzji nadania numeru WNI.
Zadząd SHRPiK

24/05/2026

UWAGA !!!!
Przypominamy, że 18 czerwca 2026 roku, mija ostateczny termin składania zawiadomienia do PIW w sprawie nadania hodowli psów i kotów numeru WNI

Artykuł 102
Obowiązki w zakresie prowadzenia dokumentacji przez podmioty prowadzące zakłady inne niż zakłady zajmujące się materiałem biologicznym

1. Podmioty prowadzące zakłady podlegające rejestracji zgodnie z art. 93 lub zatwierdzeniu zgodnie z art. 97 ust. 1 prowadzą i przechowują dokumentację obejmującą co najmniej następujące informacje:
a) gatunki, kategorie, liczbę i, w stosownych przypadkach, dane identyfikacyjne utrzymywanych zwierząt lądowych w ich zakładzie;
b) przemieszczanie utrzymywanych zwierząt lądowych do lub z ich zakładu, określając, w stosownych przypadkach:
(i) ich miejsce pochodzenia lub przeznaczenia;
(ii) daty takiego przemieszczania;
c) dokumenty, których załączenie wymagane jest w przypadku gdy utrzymywane zwierzęta lądowe przybywają do ich zakładu lub go opuszczają, zgodnie z art. 112 lit. b), art. 113 ust. 1 lit. b), art. 114 ust. 1 lit. c), art. 115 lit. b), art. 117 lit. b), art. 143 ust. 1 i 2, art. 164 ust. 2 oraz zgodnie z przepisami przyjętymi na podstawie art. 118 i 120 oraz art. 144 ust. 1 lit. b) i c);
d) upadkowość utrzymywanych zwierząt lądowych w ich zakładzie;
e) środki bioasekuracji, nadzór, leczenie, wyniki badań i inne istotne informacje stosownie do:
(i) gatunków i kategorii utrzymywanych zwierząt lądowych w zakładzie;
(ii) rodzaju produkcji;
(iii) rodzaju i wielkości zakładu;
f) wyniki kontroli stanu zdrowia zwierząt wymaganych zgodnie z art. 25 ust. 1. Dokumentację prowadzi się i przechowuje w formie papierowej lub elektronicznej.
2. Zakłady stwarzające niskie ryzyko rozprzestrzenienia się chorób umieszczonych w wykazie lub nowo występujących chorób mogą zostać zwolnione przez dane państwo członkowskie z wymagania prowadzenia dokumentacji w zakresie wszystkich lub niektórych informacji wymienionych w ust. 1.
3. Podmioty prowadzące zakłady prowadzą dokumentację, o której mowa w ust. 1 i 2, w danym zakładzie, oraz:
a) niezwłocznie udostępniają ją właściwemu organowi, na jego żądanie;
b) przechowują ją przez minimalny okres określony przez właściwy organ, nie krócej jednak niż przez trzy lata.
4. W drodze odstępstwa od ust. 3 podmioty mogą zostać zwolnione z obowiązku prowadzenia dokumentacji w zakresie niektórych lub wszystkich kwestii, o których mowa w ust. 1, o ile dany podmiot:
a) ma dostęp, w odniesieniu do odpowiednich gatunków, do komputerowej bazy danych, o której mowa w art. 109, i baza ta zawiera już informacje, które mają zostać umieszczone w dokumentacji; oraz
b) posiada aktualne informacje wprowadzone bezpośrednio do komputerowej bazy danych.