Dom Kultury Chrośla

11/03/2026

04/11/2025

Gdy wyszłam rano z domu, nie wierzyłam, że coś takiego mogło się stać - mówi pani Natalia z osiedla Partynice we Wrocławiu. - Nasze auta wyglądały, jak po wojnie. Ludzi ogarnął strach, bo te zniszczenia to nie tylko koszty, ale też psychiczne sponiewieranie.
https://wroclaw.wyborcza.pl/wroclaw/7,35771,32361472,przyszli-noca-w-kominiarkach-i-nozami-pocieli-opony-87-aut.html

15/10/2025

PRZERWA W DOSTAWIE ENERGII ELEKTRYCZNEJ ‼️‼️

26/09/2025

Szanowni Mieszkańcy!

Serdecznie zapraszamy do pomocy przy przygotowaniu budynku Domu Kultury w Chrośli do generalnego remontu.

Spotykamy się jutro, w sobotę 27 września, od godziny 8:00.

Planujemy skuwanie podłogi oraz wynoszenie gruzu do kontenerów. Każde ręce do pracy będą na wagę złota – im nas więcej, tym szybciej uporamy się z zadaniem!

Liczymy na Waszą obecność i zaangażowanie!
Do zobaczenia.

04/08/2025

Gdy dziś o poranku pielęgniarki z oddziału kardiologii w Poznaniu napisały mi o Heniu, zastanawiałem się minutę.
Czuję że muszę, po to stworzyliśmy ten profil, dla takich momentów.
Zostawiam Was w krainie Henia.

Henio od urodzenia przebywa w poznańskim szpitalu. Nie zna mamy, nie zna taty, rodziców dzielnie zastępują panie pielęgniarki - Henio dorasta na ich oczach, to takie nasze „dziecko oddziałowe”.
Chłopczyk urodził się z wadą serca, w swoim krótkim życiu przeszedł dwie operacje. Od ponad pół roku mógłby już być w kochającym domu, ale… ale go nie ma. Sąd pozbawił rodziców opieki, a domy zastępcze są przepełnione.

2 lipca Henio obchodził urodziny. Ciocie pielęgniarki zrobiły tort, były świeczki, czapeczka i uśmiechy. Ciocie pielęgniarki wspierają i troszczą się o Henia na zmianę.
Jak mówią: jest bardzo kontaktowy, a najbardziej na świecie kocha się przytulać.

To trochę jak z bajki, ale musicie mi uwierzyć: Henio mimo że dopiero skończył rok, pomaga ile może. Sunie w niebieskim chodziku, który sprezentowały mu ciocie i każdego ranka wita się z innymi pacjentami. Ciocie rozdają leki, a on poprawia wszystkim humor.

W klinice obowiązuje nieformalny grafik spacerów z Heniem. Wszyscy są w to zaangażowani. Nie z przymusu.
Szacunek i podziw dla Was wszystkich.

Panie pielęgniarki mimo, że kochają Henia poprosiły mnie o to byśmy tu wszyscy razem spróbowali dać chłopcu prawdziwe szczęście - kochających rodziców.

„On już zaczyna mówić „ciocia”, a chciałybyśmy by powiedział „mama”.

Nie będę Wam pisał co trzeba zrobić by dać Heniowi szczęście, gdzie zadzwonić i gdzie się udać. To jest tak odpowiedzialna sprawa, że dorosły, poważny i świadomy człowiek sobie z tym poradzi.

W imieniu Henia i wspaniałych pań pielęgniarek, dziękuję za każde udostępnienie tego malucha.