OZZPiP Choroszcz

19/06/2026

📢 Informacja dla pielęgniarek i pielęgniarzy
W związku z licznymi pytaniami dotyczącymi aneksów do umów o pracę związanych z podwyżkami od 1 lipca 2026 r., informujemy, że po analizie ich treści oraz obowiązujących przepisów ustawy o najniższym wynagrodzeniu zasadniczym pracowników wykonujących zawody medyczne nie stwierdzamy zagrożeń dla pracowników wynikających z podpisania tych dokumentów.
Przedstawione aneksy potwierdzają wysokość wynagrodzenia zasadniczego wynikającą z ustawowych współczynników pracy i gwarantują zachowanie minimalnych stawek określonych przez ustawodawcę. W przypadku pielęgniarek i położnych zakwalifikowanych do odpowiedniej grupy zaszeregowania wysokość wynagrodzenia została ustalona zgodnie z obowiązującymi przepisami.

Podpisanie aneksu nie oznacza rezygnacji z przyszłych podwyżek ani innych uprawnień pracowniczych. Kolejne wzrosty wynagrodzeń wynikające ze zmian ustawowych będą nadal obowiązywały pracodawcę.
Jednocześnie przypominamy, że każdy pracownik powinien zweryfikować, czy został zakwalifikowany do właściwej grupy zaszeregowania odpowiadającej kwalifikacjom wymaganym na zajmowanym stanowisku. W przypadku jakichkolwiek wątpliwości zachęcamy do kontaktu z organizacją związkową.

Naszym zdaniem członkowie związku mogą spokojnie podpisywać aneksy o treści analogicznej do przedstawionego dokumentu. 👍

19/06/2026

❗ Stanowisko Organizacji Związkowej w sprawie zwolnień pracowników portierni

Jako organizacja związkowa z niepokojem obserwujemy rozwój sytuacji związanej z wypowiedzeniami wręczonymi pracownikom portierni.

Przypomnijmy, że podstawą decyzji o likwidacji stanowisk pracy miało być przekazanie obsługi portierni firmie zewnętrznej. Tymczasem wydaje się, że obecnie proces ten został wstrzymany, a ostateczne decyzje najprawdopodobniej zostaną podjęte po objęciu stanowiska przez nowego Dyrektora jednostki.

Powstaje więc zasadnicze pytanie: skoro zadania portierni nadal będą wykonywane przez kolejne miesiące, to dlaczego zwalnia się osoby, które od lat wykonują tę pracę, posiadają doświadczenie, znajomość obiektu, procedur bezpieczeństwa oraz codziennych potrzeb pracowników i pacjentów?

Jeszcze większe zdziwienie budzi fakt, że w okresie przejściowym obowiązki portierni mają zostać powierzone pracownikom wykonującym dotychczas zupełnie inne zadania. Oznacza to, że praca na portierni nadal jest potrzebna, jednak zamiast wykonywać ją będą osoby posiadające odpowiednie doświadczenie, zadania te mają zostać przekazane pracownikom z innych komórek organizacyjnych.

W naszej ocenie trudno uznać takie rozwiązanie za racjonalne zarówno z punktu widzenia organizacyjnego, jak i ekonomicznego. Trudno również nie dostrzec społecznego wymiaru tej decyzji. Za każdym wypowiedzeniem stoi człowiek, jego rodzina, zobowiązania i obawy związane z utratą źródła utrzymania.

Jako związek zawodowy stoimy na stanowisku, że w sytuacji, gdy proces reorganizacji został wstrzymany, a przyszły model funkcjonowania portierni nie został jeszcze ostatecznie określony, zasadnym byłoby ponowne przeanalizowanie podjętych decyzji kadrowych.

Uważamy, że do czasu objęcia stanowiska przez nowego Dyrektora oraz podjęcia ostatecznych rozstrzygnięć pracownicy portierni powinni mieć możliwość dalszego wykonywania swoich obowiązków. Byłoby to rozwiązanie korzystne dla zakładu, zapewniające ciągłość pracy i bezpieczeństwo organizacyjne, a jednocześnie dające pracownikom poczucie stabilizacji w okresie niepewności.

Liczymy, że głos pracowników zostanie wysłuchany, a decyzje dotyczące ich przyszłości będą podejmowane w sposób przemyślany, odpowiedzialny i uwzględniający zarówno interes zakładu, jak i ludzi, którzy przez lata współtworzyli jego funkcjonowanie.

18/06/2026

Dość powielania mitu o „zastępowaniu lekarzy przez pielęgniarki”.

Nikt nie odbiera lekarzom ich kompetencji. Pielęgniarki nie domagają się wykonywania zawodu lekarza. Domagają się uznania kwalifikacji, które zdobywają przez lata nauki, specjalizacji i praktyki.

Polski system ochrony zdrowia cierpi na braki kadrowe, przeciążenie personelu i coraz trudniejszy dostęp pacjentów do świadczeń. Rozszerzenie kompetencji pielęgniarek to odpowiedź na realne potrzeby pacjentów, a nie zagrożenie dla jakiejkolwiek grupy zawodowej.

Zamiast bronić granic między zawodami, warto skupić się na tym, jak najlepiej wykorzystać potencjał wszystkich profesjonalistów medycznych. Na końcu zawsze najważniejszy jest pacjent.

18/06/2026

Nie można ustalić różnych kwot świadczeń wyłącznie z tego powodu, że jedni uprawnieni są pracownikami, a drudzy emerytami.

Podstawa prawna
Kluczowe znaczenie mają przepisy ustawy z dnia 4 marca 1994 r. o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych:
•art. 2 pkt 5 ustawy o ZFŚS – do osób uprawnionych do korzystania z funduszu zalicza m.in. emerytów i rencistów – byłych pracowników;
•art. 8 ust. 1 ustawy o ZFŚS:
„Przyznawanie ulgowych usług i świadczeń oraz wysokość dopłat z Funduszu uzależnia się od sytuacji życiowej, rodzinnej i materialnej osoby uprawnionej.”

Z przepisu tego wynika, że jedynym dopuszczalnym kryterium różnicowania wysokości świadczeń socjalnych jest kryterium socjalne, tj. sytuacja życiowa, rodzinna i materialna osoby uprawnionej.

Pracownicy i emeryci są odrębnymi grupami osób uprawnionych do korzystania z ZFŚS, jednak sam fakt przynależności do jednej z tych grup nie stanowi kryterium socjalnego.

17/06/2026

Zarząd Województwa Podlaskiego zatwierdził wybór Andrzeja Szewczuka i został on powołany na pełną, sześcioletnią kadencję dyrektora szpitala psychiatrycznego w Choroszczy.

17/06/2026

17/06/2026

W Samodzielnym Publicznym Psychiatrycznym Zakładzie Opieki Zdrowotnej w Choroszczy dochodzi do zwolnień pracowników z przyczyn organizacyjnych.

Likwidowane są stanowiska pracy, a zwalnianym pracownikom przysługują odprawy pieniężne.

Trudno nie zadać pytania, jak takie decyzje mają się do informacji o trudnej sytuacji finansowej szpitala. Z jednej strony mówi się o konieczności oszczędności i reorganizacji, z drugiej strony likwidacja stanowisk wiąże się z kosztami wypłaty odpraw oraz utratą miejsc pracy przez wieloletnich pracowników.

Mamy prawo wiedzieć, jakie będą rzeczywiste oszczędności z tych zmian, ile wyniosą koszty odpraw i jaki wpływ reorganizacja będzie miała na funkcjonowanie szpitala w przyszłości?

16/06/2026

Funkcje portierni w szpitalu psychiatrycznym, są bardziej złożone niż zwykła „obsługa parkingu”.

Pracownicy portierni wykonywali co najmniej kilka ról:
- obsługa parkingu i ruchu pojazdów,
- punkt informacyjny dla rodzin, pacjentów i odwiedzających,
- punkt koordynacyjny dla służb i firm zewnętrznych (pogotowie, serwisanci, dostawcy, kurierzy, policja, straż pożarna itd.),
- obsługa centrali telefonicznej,
- obsługa monitoringu wizyjnego i centali sygnalizacji pożaru.

W takim układzie portiernia nie była tylko kasą parkingową. Była elementem organizacji pracy całego szpitala.

Dotychczas parking obsługiwali pracownicy szpitala, którym wypowiedziano umowy o pracę. Obsługę parkingu przekazano firmie zewnętrznej.

Przyjrzyjmy się logice całego przedsięwzięcia.

Pojawia się problem...

Z dokumentów wynika, że zamawiający skupia się na funkcjonalności parkingu:
- pobór opłat,
- abonamenty,
- szlabany,
- raportowanie przychodów,
- serwis systemu.

Nie ma wymagań dotyczących:
- udzielania informacji odwiedzającym,
- kierowania rodzin pacjentów,
- koordynacji przyjazdu służb,
- wsparcia ruchu wewnętrznego na terenie szpitala.

Jeżeli te zadania wykonywali dotychczas pracownicy portierni, to pojawia się ryzyko, że po zmianie:
- ktoś będzie pobierał opłaty za parking,
ale nikt nie będzie wykonywał pozostałych funkcji organizacyjnych.

Co to oznacza w praktyce?

Rodziny przyjeżdżające pierwszy raz do dużego kompleksu szpitalnego nie wiedzą:
•gdzie znajduje się konkretny oddział,
•jakie są godziny odwiedzin,
•do którego budynku się udać.
Pracownik parkingu firmy zewnętrznej ma za zadanie obsługiwać parking.

Podobnie ze służbami:
•serwis techniczny,
•dostawy,
•firmy wykonawcze,
•karetki nieznające obiektu.

Z ekonomicznego punktu widzenia liczy się:
- koszt etatu portiera,
- przychody z parkingu.

Natomiast nie wycenia się:
- utraty wiedzy o obiekcie,
- utraty funkcji informacyjnej,
- pogorszenia obsługi pacjentów i rodzin,
- dodatkowego obciążenia innych pracowników szpitala.

Po kilku miesiącach okaże się, że:
- rodziny pytają personel medyczny o drogę,
- oddziały odbierają więcej telefonów,
- administracja musi przejąć część obowiązków portierni.
Formalnie koszt parkingu może spadnie, ale część pracy zostanie przeniesiona na inne komórki organizacyjne.

A kwestia przenoszenia central?

Jeżeli centrala SSP i telefonia znajdują się obecnie w pomieszczeniu portierni, to samo ich przeniesienie nie jest problemem technicznym.

Pytanie brzmi raczej:
Dlaczego szpital rezygnuje z pomieszczenia, które pełniło funkcję punktu bezpieczeństwa i informacji dla całego obiektu?

Czy analizowano skutki organizacyjne wykraczające poza sam pobór opłat?

Bo w szpitalu portiernia to nie tylko parking. To pierwszy punkt kontaktu dla odwiedzających i element systemu bezpieczeństwa obiektu. Jeżeli te funkcje nie zostaną przejęte przez inną komórkę organizacyjną, to faktycznie można uznać, że decyzja została oceniona zbyt wąsko – przez pryzmat parkingu, a nie funkcjonowania całego szpitala.

W sytuacji, gdy pomieszczenie przejmuje podmiot zewnętrzny trzeba przenieść całą infrastrukturę techniczną.

Warto zadać pytanie: czy przed podjęciem tej decyzji przeprowadzono analizę wszystkich jej konsekwencji organizacyjnych i finansowych?

Czy korzyści z outsourcingu parkingu są większe niż koszty reorganizacji infrastruktury oraz utrata sprawdzonego punktu informacyjnego i koordynacyjnego dla całego szpitala?

Co budzi wątpliwości?
Dlaczego w ogóle oddaje się parking firmie zewnętrznej jeśli szpital miał własnych pracowników i infrastruktura działała poprawnie?

Należałoby porównać:
- koszty obecnej obsługi,
- koszty umowy z firmą zewnętrzną,
- koszty przebudowy infrastruktury (przeniesienie SSP, telefonii, okablowania, adaptacja pomieszczeń).

Czy wykonano analizę ekonomiczną? Samo przeniesienie centrali SSP może kosztować od kilku do kilkunastu tysięcy złotych, a przy większych zmianach znacznie więcej. Jeśli dochodzi telefonia, sieć komputerowa, monitoring itp., koszty rosną.

Czy nowe miejsce dla SSP spełni wymagania? Centrala pożarowa nie może być przeniesiona „gdziekolwiek”. Trzeba zapewnić:
- całodobowy dostęp uprawnionych osób,
- właściwe warunki środowiskowe,
- zachowanie ciągłości transmisji alarmów,
- zgodność z projektem i przepisami przeciwpożarowymi.

Co jest nielogiczne?

To, że szpital ponosi wysokie koszty przeniesienia systemów,
traci pomieszczenia techniczne,
oddaje część przychodów z parkingu,
a jednocześnie nie uzyskuje znaczących oszczędności lub poprawy jakości usług,
to można postawić pytanie, czy cała decyzja o przekazaniu parkingu zewnętrznej firmie jest ekonomicznie uzasadniona.

Czy korzyści z oddania parkingu firmie zewnętrznej przewyższają koszty reorganizacji infrastruktury?

W przypadku placówki ochrony zdrowia decyzje organizacyjne powinny być oceniane nie tylko przez pryzmat wpływów z parkingu, ale przede wszystkim pod kątem bezpieczeństwa, dostępności informacji i komfortu pacjentów oraz ich rodzin.

16/06/2026

W 2022 r. Zarząd Województwa Podlaskiego przyznał Szpitalowi Psychiatrycznemu w Choroszczy 540 tys. zł dotacji na modernizację systemu wjazdowego, budowę nowej portierni oraz dróg wewnętrznych. Była to część większego pakietu inwestycyjnego obejmującego także budowę kuchni centralnej. Po modernizacji uruchomiono nowy system wjazdowy na teren placówki, obejmujący kontrolę wjazdu i parkowania.

Nie były to wprawdzie środki unijne, lecz środki z budżetu Województwa Podlaskiego. Nie obowiązują więc nas rygory trwałości projektu wynikające z funduszy europejskich. Nie oznacza to jednak pełnej dowolności.

Pojawiają się pytania:

- jaki był cel dotacji zapisany we wniosku i uchwale,
- czy portiernia stanowiła odrębny element inwestycji,
- czy będzie wykorzystywana zgodnie z przeznaczeniem.

Kilka lat temu wydano publiczne pieniądze na budowę nowej portierni, inwestycja była uzasadniana potrzebą usprawnienia kontroli wjazdu, a obecnie portiernia ma zostać zastąpiona parkomatami. Nie chodzi nam o kwestionowanie nowoczesnych rozwiązań. Chodzi o odpowiedzialność za wydawanie publicznych pieniędzy i zasadność wcześniejszej inwestycji.

W lipcu 2025 r. rozpoczęto realizację projektu obejmującego renowację zabytkowej bramy szpitalnej. W opisie projektu wskazano, że historycznie brama znajdowała się pomiędzy portiernią a domem stróża, a obecnie jest główną bramą wjazdową na teren szpitala. Projekt otrzymał ponad 3 mln zł dofinansowania z programu Polski Ład – Odbudowa Zabytków. Zakładamy, ze w dokumentacji tego projektu zostały opisane funkcje komunikacyjne i organizacyjne strefy wejściowej.

W sytuacji przekazania obsługi wjazdu firmie zewnętrznej trzeba postawić kilka pytań:

➡️ Czy wydawanie setek tysięcy złotych publicznych środków na budowę nowej portierni miało sens, jeśli po krótkim czasie jej funkcje mają zostać ograniczone lub zlikwidowane?

➡️ Czy przed podjęciem decyzji o inwestycji przeprowadzono rzetelną analizę potrzeb i kosztów?

➡️ Kto ponosi odpowiedzialność za planowanie inwestycji finansowanych z pieniędzy podatników?

➡️ Czy mieszkańcy i pracownicy mają prawo oczekiwać, że publiczne środki będą wydawane w sposób przemyślany i długofalowy?

Oszczędne gospodarowanie środkami publicznymi powinno zaczynać się już na etapie planowania inwestycji. Trudno bowiem uznać za racjonalne sytuacje, w których najpierw wydaje się znaczące kwoty na stworzenie określonej infrastruktury, a następnie rezygnuje z jej wykorzystania.

Publiczne pieniądze wymagają publicznej odpowiedzialności. Jakie korzyści dla szpitala ma przynieść proponowana zmiana?

15/06/2026

Pielęgniarki zatrudnione na oddziałach psychiatrycznych chcą zwiększania norm zatrudnienia. – Nie dyskryminujmy personelu medycznego i niemedycznego, ale przede wszystkim nie dyskryminujmy osób, które korzystają z tego systemu – zaapelowała Jolanta Januszczak, sekretarz Zarządu Krajoweg...