05/10/2026
Slow… czyli na spokojnie, z oddechem i bez pośpiechu. W takim duchu przeżyliśmy wraz z Seniorami z niepełnosprawnością trzy dni nad morzem w ramach projektu " W rytmie slow - wytchnienie jako cel podróży".
W poniedziałek 28 września na Placu Piastowskim z zaciekawieniem i pewną niecierpliwością czekaliśmy na autokar, który miał nas zabrać na Morską Przygodę w duchu slow.
20 uczestników wraz ze swoimi opiekunami i kadra, wypchane walizki, torby, kurtki, kijki i wszelkie potrzebne nam rzeczy znalazły swoje miejsce w autokarze. Ruszyliśmy! Pierwsze rozmowy, poznawanie sąsiadów, trochę informacji o tym co nas czeka. Nim się obejrzeliśmy byliśmy w Swarzewie. Zwiedziliśmy Sanktuarium Królowej Polskiego Morza. Zadanie specjalne – znaleźć wizerunek Matki Bożej w kapeluszu. Udało się! Po krótkim odpoczynku ruszamy dalej, do Jastrzębiej Góry, która była naszym miejscem docelowym. A tu... cisza i widok morza z okna. Czy coś nam więcej trzeba? Wyruszyliśmy na „rozpoznanie terenu” – czyli na krótki spacer promenadą Jastrzębiej Góry i na plażę. Morze opłukało nam nogi, a wiatr wygładzał myśli. W takim rytmie chcemy przeżyć te trzy dni – zatrzymać się, zapatrzeć, odpocząć, oddychać.
Po kolacji wspólny wieczór. Poznajemy się. Dużo śmiechu, radości,
wspólnych piosenek, zabaw. Humory dopisują! A na koniec chwila
relaksacji. Zmykamy oczy. Prowadzeni muzyką i słowem p. Agnieszki uspokajamy oddech i po prostu jesteśmy tu i teraz.
Kolejny dzień zaczynamy sportowym wyzwaniem: nordic walking dla chętnych. Po śniadaniu jedziemy do Władysławowa. Pusta, piękna plaża… i my! A na plaży warsztaty fotograficzne i sesja zdjęciowa. Będą niezwykłe pamiątki. Jest czas na kawę i gofry, na lody, pamiątki, spacery, rozmowy. Nieśpiesznie, ale przecież tak intensywnie wewnętrznie. Uśmiechy i wzruszenia… a pogoda idealna!
Po obiedzie czas wolny. Można skorzystać z sauny i jakuzzi. Można
pograć w planszówki, zrobić własnoręcznie morski świecznik albo
łódeczkę z korka. Można po prostu posiedzieć przy dobrej kawie,
poczytać, rozmawiać, iść na spacer. Przed kolacją specjalne spotkanie z psychologiem dla opiekunów. To dla nich ważny moment.
Maja też swój czas wytchnienia i rozmowy o tym, co trudne, jak sobie radzić w codzienności. Wieczór znów wspólny.
Kolejny dzień zaczynamy na sportowo, ze słońcem na plaży. Jest
pięknie. Aż się nie chce wierzyć, ze dziś wracamy do domu. Jest czas
na spacery i korzystanie z udogodnień hotelu. Na koniec relaksacja… oddychamy w rytmie fal i wiatru. Uczymy się jak radzić sobie ze stresem – patrzymy, słuchamy, czujemy.
Trzeba wracać. Ktoś może powie: do szarej codzienności. hm. Coś mam wrażenie, że ta codzienność nie jest już taka szara – ma kolor nieba i morskiego piasku, uśmiechów i dobrych rozmów, serdeczności i wzajemnej troski. Złapaliśmy oddech…
