Pogrzeb Świecki Bolesławiec- Mistrz Ceremonii

21/11/2025

Danuta {*}
"...była piękną kobietą o zielonych oczach. Lubiła tańczyć z mężem w salonie, albo w kuchni przy muzyce z lat 60-tych. Miała ulubionych wykonawców: Niemena, Jantar, Czerwone Gitary, ale też te bardziej nowoczesnych jak Kate Melua i filmowe wersje słynnych utworów.

Danuta uwielbiała podróżować. Odwiedziła wiele krajów Europy ,głównie: Włochy, Niemcy, Węgry, Czechosłowację, ale też dalsze: Turcję czy Tunezję.

Ostatnie lata Danuta spędziła bardzo czynnie. Lubiła teatr, wszelkie lokalne występy artystyczne, wydarzenia sportowe, muzyczne i rozrywkowe w mediach, Kondycje poprawiała pieszymi wycieczkami i na basenach. Natomiast w domowym zaciszu, czytała romantyczne książki, rozwiązywała krzyżówki, oglądała filmy przyrodnicze, ale też lubiła podkręcić sobie emocje puszczaniem totolotka :-)

Danusia, uwielbiała polską, złotą jesień i jej deszczową aurę. Urodziła się jesienią i jesienią b.r nas opuściła.

Nyd de videoer og den musik, du holder af, upload originalt indhold, og del det hele med venner, familie og verden på YouTube.

04/11/2025

Krysia
" .. Była kobietą dobroduszną. Miała w sobie tak wiele ciepła, że potrafiła ogrzać nim innych, nawet wtedy, gdy sama zmagała się z trudnościami. Pomagała ludziom, chociaż często sama potrzebowała pomocy. Dawała innym to, co miała- a czasem dzieliła się nawet tym, czego jej samej brakowało.
Krystyna, nie tylko wychowała swoje dzieci, ale też dała mnóstwo miłości wnukom. Spędzała z nimi czas, bawiła się, opowiadała.. Każdy z wnuków, nosi w sercu wspomnienie jej ciepła i troski- i to, będzie zawsze ich siłą i źródłem pocieszenia.
Krystyna, była też, kimś więcej niż tylko mamą czy babcią. W oczach sąsiadów i znajomych była „ciotką”- tak ją wszyscy nazywali. Nie dlatego, że była z nimi spokrewniona, ale dlatego, że każdy mógł przyjść do niej po radę, po pomoc, po dobre słowo. Dla całej okolicy była jak członek rodziny, zawsze obecna, zawsze gotowa podać rękę..."

HAUSER performing Song from a Secret Garden in the stunning Krka Waterfalls, Croatia. Follow HAUSER:https://www.instagram.com/hausercellohttps://www.facebook...

03/11/2025

Każdy kiedyś pozostawi swoje buty. One są symbolem naszej drogi.. Póki stoją na "swoim" miejscu, sa jak pomnik, relikwie. Czy ktoś z Was, nadal pielęgnuje i trzyma buty po swoim bliskim?

A kiedy po mnie zostaną,
Skórzane buty na strychu,
To wspomnij mnie czasem,
rano.
Przyjdź, posiedź przy mnie,
Po cichu...

I nie płacz proszę,
Minęło.
Jeszcze nie skończył się świat,
Choć twardo mi się przysnęło...

Pamięć jest wieczna jak wiatr.

~ M.Matejczuk

02/11/2025

" Nauczyłem się, że ŻAŁOBA to tak naprawdę tylko MIŁOŚĆ.
To cała miłość, którą chcesz dać, ale NIE MOŻESZ.
Cała ta nieprzeżyta miłość, która gromadzi się w kącikach twoich OCZU, w guli w gardle i w PUSTCE, którą czujesz w klatce piersiowej.
Żałoba to po prostu miłość, bez miejsca, do którego mogłaby się UDAĆ.
Jamie Anderson

27/10/2025

Opowieść o zmarłej/łym

Ilekroć w opowieściach o Waszych bliskich trafiają się historie, że czegoś nie zdążył, albo rodzina nie zdążyła dla niej/go coś zrobić... Nachodzą mnie bardzo podobne refleksje.
"Nie czekaj na lepsze jutro, bo lepsze jutro jest dziś"

„Masz jeszcze 40 lat życia.."

– brzmi całkiem zacnie..., ale..

„Zostało Ci tylko 40 razy przeżyć lato."

– daje do myślenia.

Może masz przed sobą tylko 40 razy w życiu, by poczuć letnie ciepło na skórze.
40 razy, by zobaczyć, jak liście zmieniają kolor jesienią.
40 razy, by poczuć zimowy chłód i pierwszy wiosenny deszcz.

Albo mniej. Może 10. Może 5. Może… ostatni raz jest właśnie teraz.

Żyjemy tak, jakbyśmy byli nieśmiertelni. Odkładamy marzenia, miłość, pasję „na później”. Ale co, jeśli później nigdy nie nadejdzie? Co, jeśli to już ostatni poranek, w którym możesz poczuć zapach kawy? Ostatni dzień, by powiedzieć komuś, że go kochasz?

To nie jest pesymizm. To brutalna prawda.

Nie zmarnuj dzisiaj. Może nie być jutra.

Mrok

25/10/2025

Z szacunkiem się patrzy, na "resztki" wojennego i powojennego pokolenia.. Dzielnie stoją na ceremoniach(czasem muszą siedzieć), słuchają słów padających o ich zmarłym bliskim. Czasem śpiewają piosenkę, przytulają urny, głaszczą trumny.

To obrazy i chwile, pełne emocji. Trudno w takim momencie utrzymać dystans, płynny przekaz. Czasem muszę sie zatrzymać, nabrać powietrza, "otrzepać" umysł...i mówić dalej.

Odchodzi pokolenie z żelaza.
Pokolenie ludzi, którzy nie mieli nic - a dali wszystko.
Którzy sami nie mieli szans na studia, ale wykształcili swoje dzieci.
Nie posiadali luksusów, a mimo to nigdy nie brakowało im najważniejszego - miłości, szacunku i siły.

To ludzie, którzy nie znali słowa „wygoda”.
Pracowali od świtu do nocy, z pęcherzami na dłoniach, z dumą w sercu.
Nie mówili o wartościach - oni nimi żyli.
Nie kupowali szczęścia - tworzyli je z małych rzeczy.

To pokolenie, które potrafiło naprawić, zamiast wyrzucić.
Kochać, zamiast kalkulować.
Pomagać, zamiast oceniać.
Oni nie mieli wszystkiego, ale mieli siebie. I to wystarczało.

Dziś powoli odchodzą - cicho, bez żalu, z godnością.
Z rękami spracowanymi, ale czystymi.
Z sercami pełnymi pokoju, bo wiedzą, że zrobili wszystko, co mogli.

Odchodzą żelaźni ludzie, by zrobić miejsce pokoleniu z kryształów - delikatnemu, kruchszemu, wrażliwszemu.
Ale niech pamięć o nich zostanie - jak stara fotografia, która przypomina nam,
że prawdziwa siła nie krzyczy.
Prawdziwa siła - po prostu trwa.

24/10/2025

Edek (*)
" Edek już, od najmłodszych lat, nauczony był obowiązków w gospodarstwie, więc żadna praca, nie była mu obca. Od samego początku, swojej dorosłej drogi, zajmował się pracami budowlanymi , a szczególnie jako cieśla i murarz. ....

W zasadzie było mało rzeczy, na których by się Edward nie znał. Prócz prac budowlanych , był pasjonatem motoryzacji. Szczególnie quadów i motocykli. Potrafił rozebrać silnik na części pierwsze , a potem go złożyć.
Żona wspomina: Edward kiedyś kupił traktor, po prostu w częściach, w kartonach. Ktoś go chciał naprawiać i nie dał rady. Edward poskładał go uparcie i..służy, do dziś.

Dla Edwarda w życiu najważniejsza była rodzina. Kochał ją całym sercem, dbał i poświęcał się.
Niedawno wybudował dla niej dom i miał kolejne plany. Niestety choroba pokrzyżowała je ..."

Official audio for ”Sign of the Times​” by Harry Styles​Listen to Harry Styles: https://HarryStyles.lnk.to/listenYD ​Watch more videos by Harry Styles: https...

09/10/2025

Dom mój
Jan Sztaudynger

"...
Kiedyś - kiedy? to nie wiem,
Być może, że już wkrótce
Wyjdę z mojego z domu
I więcej nie powrócę.

Zostaną uchylone
Na oścież drzwi podwoje
I wszystko będzie takie
Zupełnie już nie moje.

I tylko szyby okien
W błękitną dal patrzące
Zobaczą dnia pewnego,
Żem sobie odszedł - w słońce."

08/10/2025

Nie musimy chorobliwie, panicznie się bać , tego drugiego aktu. Po prostu pamiętać , że tak właśnie będzie i.. być wdzięcznym za to co się ma. Wdzięczność jest kluczem szczęśliwego życia tu, teraz.

Gdybym miała okazję napisać coś... po raz ostatni... napisałabym:
"Doceń to, co masz”, nigdy nie wiesz, który pocałunek stanie się ostatnim... rozmowa, która nigdy się nie powtórzy... ostatnie spojrzenie, uśmiech.
Nigdy nie wiesz, jak skończy się kolejna historia w Twoim życiu... ale dopóki trwa... doceń każdą jej chwilę...

Sześćdziesiąt Sekund