Cagayan Confessions

Cagayan Confessions Mga kwentong puso, lihim at chismis. i-send sa amin at aming ikukwento. Magpadala lamang ng mensahe
(1)

Yung kayo ang nagpakahirap kumita at magtipid, tapos ibang tao ang magdedesisyon kung saan mapupunta ang sweldo niyo?! N...
26/05/2026

Yung kayo ang nagpakahirap kumita at magtipid, tapos ibang tao ang magdedesisyon kung saan mapupunta ang sweldo niyo?! Nakakagigil! Isang matinding reality check para sa mga ginagawang ATM at retirement fund ng mga kamag-anak just because "wala pa silang anak."
Para sa mga pagod na sa toxic "utang na loob" culture na puro sumbat at hingi, basahin ang nakakaiyak at nakakapikon na confession na 'to ni sender tungkol sa kahalagahan ng pag-set ng boundaries sa mismong pamilya mo. Kayo ba, mga ka-Marites, paano niyo hinaharap ang mga kamag-anak na super entitled sa pera niyo? ๐Ÿ‘‡๐Ÿ‘‡๐Ÿ‘‡

My partner and I have been together for almost 13 years. For many people our age, theyโ€™re already settled down or raising children of their own. Ours is different. We chose not to have kids unless we become financially and emotionally stable โ€” or unless God decides to bless us with a little life someday.

There are many rea*ons behind that decision. He came from a less fortunate family, while I came from a broken home. Because of those experiences, we both understood early on how heavy responsibilities can become kapag hindi ka prepared emotionally, mentally, at financially.

Throughout those 13 years, we worked hard to improve our lives. Along the way, our responsibilities also grew. His mother passed away 10 years ago, and his father was never really the stable โ€œhead of the familyโ€ type. So when my partner graduated, naturally he became one of the people carrying the responsibility of helping provide for his younger sister and supporting both his immediate and extended family whenever he could.

Back then, below average pa lang income namin, pero tumutulong pa rin kami however we could.

As our salaries improved, so did the expectations, responsibilities, and pressure around us.

One of the biggest struggles in our relationship was his difficulty saying โ€œnoโ€ to relatives constantly asking for loans. At first, naiintindihan ko pa. They helped his parents before and helped him finish college. During his younger years, he also worked in their fields every summer habang nag-aaral just to contribute to both his schooling and their household needs. Because of that history, we chose to help whenever we could.

But most of those loans were never paid back.

As opportunities came, mas naging demanding ang work ng partner ko. He started traveling abroad for work incentives and business responsibilities โ€” carrying products, handling collections, negotiating transactions, fixing failed operations, and carrying pressures most people never even see behind the scenes.

We barely had time for ourselves, yet we continued helping his family, supporting his sister, and carrying responsibilities that honestly were never ours alone.

Recently, his sister graduated, got a probationary job, became pregnant, and sadly lost the baby during the first trimester.

It deeply affected us.

My partner struggles to express emotions without shutting down or turning things into arguments. As for me, I was hurt โ€” not because of the pregnancy itself, but because of all the sacrifices, opportunities, guidance, support, travels, experiences, and privileges we tried to give her hoping she would build a better and more stable future for herself.

In the end, parang everything collapsed because of immature decisions made with someone she barely knew for a short period of time.

To protect our peace, we decided to step back. We minimized communication, detached ourselves quietly, even on social media.

Itutuloy sa comment.โฌ‡๏ธโฌ‡๏ธโฌ‡๏ธ

Hello Admin. Medyo maiiba yata 'to sa usual confessions niyo ng mga sawi at niloloko, pero gusto ko lang mag-post kasi b...
22/05/2026

Hello Admin. Medyo maiiba yata 'to sa usual confessions niyo ng mga sawi at niloloko, pero gusto ko lang mag-post kasi baka nandito yung para sa akin haha.

Ako nga pala ay 30 years old, female. Ang work ko ay isang executive assistant. Sa physical traits naman, I am 5'3 in height and 90 ang weight ko. Higit sa lahat, isa akong proud single momma ng dalawang makukulit na chikiting.

Sa totoo lang, nakakapagod din minsan maging strong independent woman, kaya naghahanap sana ako ng lalaking pwedeng makasama sa buhay. Ang hanap ko? Siyempre, unang-una yung buong-buong tatanggapin ang mga anak ko kasi package deal kami. Gusto ko yung may respeto at mapagmahal. Physical-wise, gusto ko sana matangkad sakin ng kaunti, at siyempre bonus na lang ang looks!

Pero ito ang pinaka-importante: kailangan kayang tumayo sa sariling mga paa. In short, may stable job, dahil hindi ako sugar mommy! Naghahanap ako ng partner sa buhay, hindi ng bagong aampunin.

Kung feeling mo ikaw 'to at pa*ok ka sa banga, baka naman pwedeng magpakilala ka na. Malay mo, ikaw na yung matagal ko nang hinihintay.

Just comment below at baka ikaw na ang mapili ni sender na maging forever niya!โฌ‡๏ธโฌ‡๏ธโฌ‡๏ธ

Sino bang nagsabi na hindi pwedeng maging magtropa ang babae at lalaki hanggang dulo? Isang sender natin ang nag-share n...
21/05/2026

Sino bang nagsabi na hindi pwedeng maging magtropa ang babae at lalaki hanggang dulo? Isang sender natin ang nag-share ng kwento niya about her male bestie na na-friendzone niya noon, pero hanggang ngayon solid pa rin sila! Walang na-fall out of line at marunong rumespeto sa kani-kanilang mga jowa ngayon. Sana all ganito ka-mature, diba mga ka-Marites? I-tag mo na 'yung solid mong tropa diyan! Basahin ang buong kwento.๐Ÿ‘‡๐Ÿ‘‡๐Ÿ‘‡

Hi Admin. Paki-hide na lang ang identity ko, call me Q, F29. Wala namang halong drama or toxic cheating 'tong kwento ko. Gusto ko lang i-share 'yung tungkol sa naging matalik kong kaibigang lalaki, itago natin sa initial na H, M31. Gusto ko kasing patunayan sa mga readers dito na totoo 'yung pure platonic friendship kahit pa may umamin sa isa sa inyo.

Nagsimula kami bilang magkatrabaho sa isang maliit na kumpanya way back 2017. Sabay kaming puma*ok, pareho kaming bago sa industriya, kaya mabilis kaming naging mag-tropa. Naging go-to person ko si H. Siya 'yung tagasalo ko ng stress sa trabaho, sabay kaming nagla-lunch, tapos minsan sabay din kaming umuuwi pag nagkataong same ang shift namin.

Tapos isang beses, nag-inuman kaming magkakatrabaho para sa isang birthday. Medyo nakarami si H nun. Nung kami na lang dalawa ang naiwan sa labas ng convenience store habang hinihintay ko 'yung susundo sa akin, bigla siyang nagsalita. "Q, gusto kita. Matagal na." Ganun lang kasimple. Walang grand gesture, walang hawak na bulaklak o kung ano. Seryoso lang yung mukha niya.

Admin, nung time na 'yun, alam kong wala talaga akong nararamdaman para sa kanya higit sa pagiging kuya o kapatid. Hindi ko pwedeng ipilit. Kaya tiningnan ko siya sa mata at sinabi ko nang diretsahan pero maayos, "H, mahalaga ka sa akin, sobra. Pero hanggang tropa lang talaga ang kaya kong ibigay. Ayokong paasahin ka."

Itutuloy sa comment.โฌ‡๏ธโฌ‡๏ธโฌ‡๏ธ

Naku ate, yung linyahang "para sa bata na lang kami" is the oldest scam in the book! May nakilalang Army si sender onlin...
21/05/2026

Naku ate, yung linyahang "para sa bata na lang kami" is the oldest scam in the book! May nakilalang Army si sender online na kesyo hiwalay na raw sa asawa. Ang sweet at protective pa man din, ka*o nang ma-stalk ni ate ang real FB account... boom, happy family ang profile pic! Ngayon magli-leave daw si kuya, 1 day kay sender at 4 days sa "anak." Ano sa tingin niyo mga ka-Marites, itutuloy pa ba ni sender o i-block na bago pa siya maging kabit nang di sinasadya? Basahin ang buong kwento๐Ÿ‘‡๐Ÿ‘‡๐Ÿ‘‡

Hi Admin. I just want to share this short love story of mine. Please hide my identity.
Separated na ako sa partner ko for 3 years na. Recently, may nakilala akong sundalo (Army) sa Facebook. He is from Tuguegarao pero naka-base siya ngayon sa Fort Magsaysay. Since pareho kaming separated sa mga partner namin (o yun ang sabi niya), mabilis kaming nagkapalagayan ng loob. Same humor kami, kaya the feeling became mutual.

To the point na almost everyday kaming magkausap sa chat at video calls. Hindi pa kami nagmi-meet in person; planning stage pa lang sana pagbaba niya at pagkatapos ng mga activity nila sa kampo. Hahaha. Napakasweet niya at laging nakangiti. Siya yung tipo na walang tinatago sa akin. Lahat sinasabi at pinapakita niyaโ€”kung nasaan silang location, anong ginagawa nilaโ€”knowing na dapat may communication security sila dahil sa nature ng work nila. Ang protective pa niya, ayaw niyang lumalabas ako sa gabi kasi delikado raw.

Ka*o, may isang araw na hindi siya nag-message. Napaisip tuloy akong i-search yung name niya sa FB. Then boom. May nakita akong isa pa niyang account, which turns out to be his real account. Ang profile picture? Family picture nila ng asawa niya. Tapos ang sweet-sweet pa rin nila sa mga posts! Ang kwento niya kasi sa akin noon, niloko raw siya ng partner niya at pinagpalit sa malapit nung na-destino siya sa Maguindanao.

Siyempre, kinompronta ko siya tungkol sa nakita ko. Ang palusot niya? Para na lang daw sa bata kaya may ganun, at pinakiusapan daw siya ng mga magulang ng wife niya na magpanggap na maayos pa sila. Kung gusto ko raw, i-message ko pa yung asawa niya para makuha ko yung sagot. Hindi ko naman ginawa. Sino ba naman ako para manggulo doon, 'di ba? Hahaha. Naging enough na sa akin yung explanation niya nung time na yun.

Ngayon, he is planning to take a 5-day leave kung papayagan ng CO niya. Yung 1 day daw is for me, tapos the rest is para sa anak niya. Pero honestly, nagdududa na ako. Lahat kasi ng sinasabi niya tungkol sa kanila ng wife niya ay taliwas sa mga nakikita ko online. Aminado naman ako na na-attach na ako. Alam kong mali kung totoo mang sila pa, pero patuloy siyang nagbibigay ng assurance sa akin. Kahit anong gawin ko, ramdam ko talaga na hindi pa sila tuluyang hiwalay ng asawa niya.

Ano po ba ang dapat kong gawin? Ikompronta ko po ba siya ulit nang tuluyan o tapusin ko na? Please hide my identity. Make it anonymous. Thank youuuu!

Takot ka bang mag-abroad dahil baka hindi mo kayanin at umuwi ka lang din? Basahin mo 'to! Isang ex-OFW ang nag-share ku...
21/05/2026

Takot ka bang mag-abroad dahil baka hindi mo kayanin at umuwi ka lang din? Basahin mo 'to! Isang ex-OFW ang nag-share kung bakit hindi kailanman "sayang" ang pag-uwi sa Pilipinas. Minsan, kailangan mo lang umalis para mahanap yung tapang at diskarte na bubuhay sa'yo! Sino dito ang gustong sumugal pero natatakot pa? Baka ito na ang sign mo! Basahin ang buong kwento๐Ÿ‘‡๐Ÿ‘‡๐Ÿ‘‡

Hi Admin. Paki-hide identity ko. Call me P, F27. Share ko lang journey ko kasi napapansin ko ang daming natatakot mag-abroad dahil sa homesickness o takot mag-fail. Gusto ko lang sabihin na kung may chance kayo ngayon, kunin niyo na agad.
Dati akong clerk dito satin. Okay naman, nakakaraos, pero walang ipon. Hanggang sa may nag-alok sakin mag-apply bilang factory worker sa ibang bansa. Nung una, ayaw ko. Nakakatakot eh. Paano kung magkasakit ako dun? Iba yung language, iba yung pagkain. Halos tatlong buwan ko pinag-isipan bago ako sumugal.
Nung unang buwan ko dun, Admin, literal na gabi-gabi akong umiiyak. Mag-isa lang ako sa maliit na kwarto. Pag tapos ng shift, deretso uwi, magluluto ng itlog o noodles kasi kailangan magtipid para may maipadala. May time na tinatanong ko sarili ko kung tama ba 'tong ginawa ko. Namimiss ko yung ingay sa bahay namin, mga a*o ko, yung simpleng tambay sa kanto. Feeling ko mababaliw ako sa lungkot. Minsan nilagnat ako nang malala. Wala akong matawagan. Ako mismo naglakad papuntang botika sa gitna ng lamig kahit nanginginig ako. Dun ko na-realize na sarili ko lang talaga ang aasahan ko.
Pero lumipas yung mga buwan, unti-unti akong natuto. Natuto akong mag-budget nang malala, makisama sa ibang lahi kahit baluktot english ko, at ipagtanggol sarili ko sa trabaho. Naging matapang ako.
After two years, natapos ang kontrata ko. Inalok ako ng renewal pero nag-decide akong umuwi for good. Daming nagtaka at nanghinayang. "Sayang naman, bakit ka umuwi?" Feeling ng iba failure ako kasi hindi ako tumagal o nag-migrate. Pero para sakin, best decision yun. Bumalik ako ng Pilipinas na ibang tao na. Mas matapang, mas madiskarte. Ginamit ko yung ipon ko para mag-start ng negosyo dito at mas confident na ako sa mga kaya kong gawin.
Kaya sa mga nagdadalawang-isip: gawin niyo na. Wag matakot sa umpisa. Mahirap at malungkot, pero do it so you can experience kung gaano kalaki yung mundo. At kung ma-realize mo na mas gusto mo talaga dito sa atin, pwede ka namang umuwi anytime. Walang mawawala sa'yo. Babalik ka nang mas matalino, mas malakas, at mas handa sa buhay.

Akala ni Kuya jackpot na siya sa pangarap niyang babae, yun pala gagawin lang siyang fall guy para pagtakpan ang kalokoh...
20/05/2026

Akala ni Kuya jackpot na siya sa pangarap niyang babae, yun pala gagawin lang siyang fall guy para pagtakpan ang kalokohan sa pamilyadong boss! Kakanggigil si ate mo girl! Minahal ka na nga nang totoo, ginawa mo pang panakip-butas at tagasalo ng responsibilidad ng iba. Mga ka-Marites, ano ang gagawin niyo kung kayo ang nasa posisyon ni sender? Basahin ang nakakapanindig-balahibong plot twist ng kwentong ito! ๐Ÿ‘‡๐Ÿ‘‡๐Ÿ‘‡

Hi Admin. Paki-hide na lang yung identity ko, call me J, M28. Working ako bilang heavy equipment mechanic sa mga field projects. Gusto ko lang i-share yung pinakamalaking katangahan ko sa buhay, baka sakaling may matauhan na iba at hindi matulad sakin na nabulag ng pag-ibig.
May kababata ako, let's call her L, F27. Simula high school, patay na patay na ako sa kanya. Ka*o nga, torpe ako. Tsaka feeling ko ang layo ng agwat namin. Maganda siya, nagtatrabaho sa isang kilalang opisina, tapos ako laging amoy langis at araw. Pero nung nagkita kami sa isang inuman ng mga lumang barkada, nagkausap kami ulit.
Kinuha ko number niya, naging magka-text. Minsan inaya ko siyang kumain sa labas, pumayag naman. Ang saya ko nun. Feeling ko nananalo na ako sa buhay. Pero madalas ko napapansin, parang may mabigat siyang problema. Laging malalim ang iniisip. Pag tinatanong ko kung okay lang siya, ngingiti lang nang pilit at sasabihing stress lang daw sa work.
Isang gabi, siya na mismo nag-aya na uminom kami. Sabi niya gusto niya lang magpakalasing. Pumunta kami sa isang tahimik na inuman. Wala siyang tigil sa kakashot. Nakikinig lang ako sa mga rants niya, pero wala siyang binanggit na specific. Nung medyo groggy na siya, inuwi ko siya sa apartment ko kasi ayaw daw niya umuwi sa kanila nang ganun ang itsura. Admin, nangyari yung hindi dapat, pero aaminin ko, ginusto ko rin dahil mahal ko siya. Nung umaga, akala ko yun na yung simula namin. Pero nagmamadali siyang umalis. Parang iniiwasan niya yung tingin ko.
Kinabukasan nun, kailangan ko nang bumalik sa site namin sa malayong probinsya para sa isang project. Tine-text ko siya araw-araw, pero ang tipid niya mag-reply. Minsan seen lang. Sabi ko sa sarili ko, baka awkward lang siya sa nangyari.
After almost a month, nakatanggap ako ng text galing sa kanya. "J... buntis ako."

Itutuloy sa comment.โฌ‡๏ธโฌ‡๏ธโฌ‡๏ธ

Nakakapagod nga namang ikaw ang nag-build sa lalaki, tapos nung umasenso na, naging cold at parang ayaw na sa'yo! Ngayon...
16/05/2026

Nakakapagod nga namang ikaw ang nag-build sa lalaki, tapos nung umasenso na, naging cold at parang ayaw na sa'yo! Ngayon, napapaisip si ate girl kung tama bang nakipaghiwalay siya, lalo naโ€™t tumitiktik na ang biological clock niya. Sa sobrang frustration, gusto na lang daw niya magpabuntis sa iba at maging single mom! Normal lang ba 'tong nararamdaman niya o dala lang ng trauma? Basahin at bigyan natin ng advice si sender! ๐Ÿ‘‡๐Ÿ‘‡๐Ÿ‘‡

Hi Admin, paki-hide na lang yung identity ko. Tawagin mo na lang akong R, F31. Gusto ko lang maglabas ng bigat kasi sa totoo lang, sa harap ng mga katrabaho at kaibigan ko, ako yung strong independent woman. Yung palaban na hindi iniiyakan ang lalaki. Pero pag-uwi ko sa kwarto, durog na durog ako.

Nine years kami ng ex kong si B, M32. Yung huling tatlong taon namin, naging LDR kasi nakuha siya sa isang malaking construction project sa malayo bilang engineer. Nung mga panahong magkasama pa kami, sinalo ko siya sa lahat. Nung lugmok siya dahil dalawang beses siyang bumagsak sa board exams, nandun ako. Literal na ako ang nagbayad ng pang-ikatlong review center niya, allowance niya, minsan pati pamasahe niya pag gusto niyang umuwi sa pamilya niya, inaabunohan ko pa. Pangarap niya yun eh, at nung pumasa siya, pakiramdam ko panalo ko rin.

Nung unang taon ng LDR namin, sobrang okay kami. Ramdam ko yung pagmamahal niya. Nag-o-open ng joint account para daw sa future namin at naghuhulog siya doon, which for me was a big sign of trust. Pero nung tumagal, unti-unting nag-iba yung tao. Hindi ko naman hinihingi na 24/7 siyang nakatutok sakin kasi may trabaho din naman akong sarili. Ang gusto ko lang sana, wag niyang iparamdam na nakalimutan niya ako. Yung tipong simpleng "good morning" o kaya pag-uwi niya galing site, mag-kkwento siya kung anong nangyari sa araw niya. Ka*o wala. Dati rati, inaabot ng ilang araw na walang text. Pag tinatanong ko, sasabihin niya pagod lang sa trabaho o nakatulog agad. Pero makikita mo online sa messenger. Naging cold siya, tapos pag naglalambing ako o nagrereklamo, ako pa yung nagiging toxic at naghahanap ng away.

Itutuloy sa comment.โฌ‡๏ธโฌ‡๏ธโฌ‡๏ธ

Akala niya raw taga-bigay lang, nung pinasubukan sa kanya yung 'kanya', literal na nagsuka si Ate girl! Nag-ghosting na ...
16/05/2026

Akala niya raw taga-bigay lang, nung pinasubukan sa kanya yung 'kanya', literal na nagsuka si Ate girl! Nag-ghosting na nga, nagdadalawang isip pa kung isasauli yung mga mamahaling regalo dahil deserve niya raw 'yun as trauma fee?! Mga ka-Marites, ano sa tingin niyo? Ginawa lang bang sugar daddy ang tomboy o valid ang pandidirihan niya kasi straight siya? Isosoli ba ang iPhone o ibubulsa na lang? Basahin ang buong chika at kayo na ang humusga! ๐Ÿ‘‡๐Ÿ‘‡๐Ÿ‘‡

Hi Admin, please hide my identity. Tawagin mo na lang akong D, F24. Gusto ko lang mag-confess kasi gulong-gulo na ako kung tama ba 'yung ginawa ko o ang sama-sama ko lang talagang tao.

Never pa akong nagkajowa ng babae or tomboy. Laging lalaki. Pero after ng last breakup ko na sobrang toxic at puro cheater yung naging ex ko, may nakilala akong butch sa isang dating app. Itago natin sa initial na J, 30 years old,.

Ang porma ni J, as in lalaking-lalaki. May sasakyan, laging mabango, tapos ang lakas maka-gentleman. Nung nag-start kami lumabas, grabe yung princess treatment na nakuha ko. Hatid-sundo ako sa shift ko, lagi akong may pa-food delivery sa office, tapos niregaluhan pa niya ako ng latest na iPhone at sapatos nung nag-monthsary kami. Sino ba naman ang hindi ma-fa-fall sa ganun, diba? So, naging kami.

Okay naman lahat nung una. Ang sweet niya, maalaga, at super soft-spoken. Pero nung umabot na kami sa point na magsi-sleepover na, dun na ako umurong at nagulat. Nag-check in kami sa isang kilalang hotel para sana mag-relax.

Itutuloy sa comment.โฌ‡๏ธโฌ‡๏ธโฌ‡๏ธ
*on

Yung nagpunta ka para magtrabaho, pero nauwi sa bawal na relasyon sa mismong kapatid ng amo! At ngayon, si ate, naiirita...
16/05/2026

Yung nagpunta ka para magtrabaho, pero nauwi sa bawal na relasyon sa mismong kapatid ng amo! At ngayon, si ate, naiirita na raw kapag tumatawag ang sarili niyang asawa! Paano nga ba tatakasan ang sitwasyon kung mismong puso at katawan na ang kusang bumibigay? Mga ka-Marites, ano ang maipapayo niyo kay sender bago pa tuluyang masira ang pamilya niya? Basahin ang nakakalokang confession na ito! ๐Ÿ‘‡๐Ÿ‘‡๐Ÿ‘‡

Admin, please hide my identity. Call me S, 28 years old. May asawa ako, letโ€™s call him T, 31. Hirap ng buhay sa probinsya kaya nag-usap kami ng asawa ko na luluwas muna ako para mag-stay-in. Siya naiwan sa amin, nagta-tricycle.

Ang nakuha kong trabaho ay all-around kasambahay sa isang townhouse. Mababait yung mag-asawang amo ko, pero madalas silang wala kasi may pwesto sila sa isang malaking bagsakan ng gulay, kaya minsan dun na sila natutulog sa pwesto. Ang madalas ko lang talagang kasama sa bahay ay yung nakababatang kapatid nung sir ko. Itago natin sa initial na E, 27. Siya yung parang "alaga" ko kasi ako naghahanda ng pagkain niya at naglalaba ng mga damit niya. Wala siyang trabaho, tambay lang sa bahay at nagre-review daw para sa board exam niya, pero madalas naglalaro lang ng games sa kwarto.

Nung unang mga buwan, naiinis ako kay E. Ang kalat niya kasi, tapos minsan ang sungit pa. Pero napansin ko nung tumagal, lagi na siyang tumatambay sa kusina kapag nagluluto ako. Uupo lang siya sa bar counter, magtatanong ng kung anu-ano. Kesyo bakit daw ako pumayag na mawalay sa asawa ko. Bakit daw ang nipis kong manamit pag natutulog. Sinusungitan ko siya lagi, sabi ko "Wag ka ngang makialam, tsaka ang init init kaya." Tatawa lang siya.

Isang simpleng Tuesday afternoon lang. Umalis yung mga amo ko kasi may aayusin daw silang papeles sa probinsya for three days. Tahimik sa bahay, nakabukas lang yung electric fan sa sala. Nagtutupi ako ng mga damit namin sa sofa habang nanonood ng noontime show.

Biglang tumabi sa akin si E. Kumuha siya ng isang tshirt niya mula sa basket na tinutupi ko. Tapos bigla niyang hinawakan yung kamay ko.

Itutuloy ang buong kwento sa comment.โฌ‡๏ธโฌ‡๏ธโฌ‡๏ธ

Sayang daw ako, tanga raw ako kasi pinili kong umuwi...Nakaka-relate ba kayo, mga ka-Marites? Pera at abroad nga ba ang ...
15/05/2026

Sayang daw ako, tanga raw ako kasi pinili kong umuwi...Nakaka-relate ba kayo, mga ka-Marites? Pera at abroad nga ba ang ultimate goal sa buhay, o yung kapayapaan na kasama mo ang pamilya mo sa sarili mong bayan? Isang ex-OFW ang nag-share kung bakit mas pinili niyang mag-tricycle at magtinda sa probinsya kaysa kumita ng malaki sa abroad! Basahin ang nakaka-touch na kwentong ito! ๐Ÿ‘‡๐Ÿ‘‡๐Ÿ‘‡

Hi Admin. Hide my identity na lang, call me Kuya M. Ewan ko kung confession ba 'to o realization, pero gusto ko lang i-share lalo na sa mga kababayan natin na nangangarap umalis ng bansa.
Dati kasi, isa rin ako sa mga nagsasabi na "walang asenso sa Pilipinas." Kaya nung nabigyan ako ng chance mag-work as an engineer sa Middle East, tapos nalipat sa Europe, grab ako agad. Nung una, ang saya. Flex dito, flex doon sa social media. Nakakahawak ng snow, magagara ang sasakyan, at ang laki ng napapadala kong balikbayan box tuwing Pasko.

Pero after 6 years, tinamaan ako ng matinding lungkot na hindi kayang bayaran ng kahit anong sweldo. Oo, kumikita ako nang malaki, pero pag-uwi ko sa flat ko galing trabaho, sobrang tahimik. Mag-isa lang ako. Puro frozen meals or fast food kinakain ko kasi pagod na akong magluto. Kapag nagkakasakit ako, sarili ko lang inaasahan ko. Tapos nandun pa yung minsan, kahit anong galing at sipag mo, mararamdaman mo pa ring 2nd class citizen ka lang. Iba pa rin yung tingin nila sa'yo. Dayo ka lang.

Itutuloy sa comment ang buong kwento.โฌ‡๏ธโฌ‡๏ธโฌ‡๏ธ

Address

Tuguegarao City

Website

Alerts

Be the first to know and let us send you an email when Cagayan Confessions posts news and promotions. Your email address will not be used for any other purpose, and you can unsubscribe at any time.

Shortcuts

Share