What are the opening hours?

Monday 9am - 5pm Tuesday 9am - 5pm Wednesday 9am - 5pm Thursday 9am - 5pm Friday 9am - 5pm Saturday 9am - 5pm

https://www.facebook.com/347464881792737/

CGCI - Bachelor of Arts in Political Science Student Council, 115 Cardenas Street, San Jose (2026)

25/08/2026

𝗧𝗛𝗘 𝗦𝗬𝗦𝗧𝗘𝗠 𝗜𝗦 𝗗𝗢𝗪𝗡

“𝘿𝙤𝙬𝙣 𝙥𝙤 𝙖𝙣𝙜 𝙨𝙮𝙨𝙩𝙚𝙢.”

Sa isang bansang sanay sa pila, tila naging normal na rin ang mga katagang ito. Sa NBI, BIR, SSS, PAG-IBIG, PhilHealth, at iba pang tanggapan ng pamahalaan, hindi na bago ang mamamayang ilang oras na naghihintay para sa isang serbisyong dapat sana’y mabilis, maayos, at efficient.

Ngunit kailan naging normal ang hindi pagiging handa?

Kailan naging katanggap-tanggap na ang isang mamamayan ay mag-leave sa trabaho, gumastos sa pamasahe, pumila nang ilang oras, at sa huli ay sasabihan lamang na “𝘣𝘶𝘮𝘢𝘭𝘪𝘬 𝘯𝘢 𝘭𝘢𝘯𝘨 𝘱𝘰 𝘬𝘢𝘺𝘰” dahil hindi gumagana ang system?

Hindi problema ang teknolohiya.

Ang problema ay kapag ginagamit ang teknikal na problema bilang dahilan para takasan ang responsibilidad.

Kapag ang ordinaryong mamamayan ay hindi nakabayad sa takdang panahon, may penalty. Kapag may pagkukulang sa dokumento, kailangan niyang bumalik. Kapag may maling impormasyon, siya ang mag-aayos. Kapag nahuli sa obligasyon, may consequence.

Ngunit kapag ang mismong institusyon ng gobyerno ang pumalya, ano ang kapalit?

Isang “sorry”?

Isang abiso?

Isang mahabang pila?

Isang panibagong araw ng pagliban sa trabaho?

Hindi sapat iyon.

Hindi maaaring ang accountability ay para lamang sa mamamayan, habang ang kapalpakan ng institusyon ay nauuwi sa “𝘴𝘺𝘴𝘵𝘦𝘮 𝘦𝘳𝘳𝘰𝘳.”

May mga pagkakataong hindi maiiwasan ang technical failure. Maaaring masira ang server, mawalan ng koneksiyon, magkaroon ng maintenance, o magkaroon ng problema sa database. Ngunit ang isang mahusay na institusyon ay hindi sinusukat sa kawalan ng problema.

𝗦𝗶𝗻𝘂𝘀𝘂𝗸𝗮𝘁 𝗶𝘁𝗼 𝘀𝗮 𝗽𝗮𝗿𝗮𝗮𝗻 𝗸𝘂𝗻𝗴 𝗽𝗮𝗮𝗻𝗼 𝗻𝗶𝘁𝗼 𝗵𝗶𝗻𝗮𝗵𝗮𝗿𝗮𝗽 𝗮𝗻𝗴 𝗽𝗿𝗼𝗯𝗹𝗲𝗺𝗮.

May backup system ba?

May alternatibong proseso ba?

May malinaw bang impormasyon?

May sapat bang personnel?

May paraan ba upang hindi maabala ang mamamayan?

At higit sa lahat:

𝗠𝗮𝘆 𝗺𝗮𝗻𝗮𝗻𝗮𝗴𝗼𝘁 𝗯𝗮?

Dahil ang gobyerno ay hindi lamang koleksiyon ng mga gusali, opisina, computer, database, at proseso.

𝗔𝗻𝗴 𝗴𝗼𝗯𝘆𝗲𝗿𝗻𝗼 𝗮𝘆 𝘀𝗲𝗿𝗯𝗶𝘀𝘆𝗼.

At sa likod ng bawat application number ay isang tao.

May manggagawang kailangang bumalik sa trabaho.

May estudyanteng kailangang pumasok sa klase.

May negosyanteng kailangang magpatuloy sa kanyang kabuhayan.

May matandang umaasa sa benepisyo.

May pamilyang nangangailangan ng tulong.

May taong walang kakayahang mag-aksaya ng isang buong araw para lamang sa isang serbisyong dapat sana’y ilang minuto lamang.

Kaya sa tuwing sinasabi nating “𝗧𝗵𝗲 𝘀𝘆𝘀𝘁𝗲𝗺 𝗶𝘀 𝗱𝗼𝘄𝗻,” dapat din nating itanong:

𝗕𝗮𝗸𝗶𝘁 𝘁𝗶𝗹𝗮 𝗽𝗮𝗹𝗮𝗴𝗶𝗻𝗴 𝗺𝗮𝗺𝗮𝗺𝗮𝘆𝗮𝗻 𝗮𝗻𝗴 𝗸𝗮𝗶𝗹𝗮𝗻𝗴𝗮𝗻𝗴 𝗺𝗮𝗴-𝗮𝗱𝗷𝘂𝘀𝘁 𝘀𝗮 𝘀𝗶𝘀𝘁𝗲𝗺𝗮?

Bakit hindi ang sistema ang nag-aadjust para sa mamamayan?

Ito ang tunay na usapin.

Hindi lamang tungkol sa internet.

Hindi lamang tungkol sa computer.

Hindi lamang tungkol sa server.

Ito ay tungkol sa 𝗽𝘂𝗯𝗹𝗶𝗰 𝘀𝗲𝗿𝘃𝗶𝗰𝗲 𝗱𝗲𝗹𝗶𝘃𝗲𝗿𝘆, 𝗶𝗻𝘀𝘁𝗶𝘁𝘂𝘁𝗶𝗼𝗻𝗮𝗹 𝗮𝗰𝗰𝗼𝘂𝗻𝘁𝗮𝗯𝗶𝗹𝗶𝘁𝘆, 𝗮𝘁 𝗿𝗲𝘀𝗽𝗲𝘁𝗼 𝘀𝗮 𝗼𝗿𝗮𝘀 𝗮𝘁 𝗱𝗶𝗴𝗻𝗶𝗱𝗮𝗱 𝗻𝗴 𝗺𝗮𝗺𝗮𝗺𝗮𝘆𝗮𝗻.

Hindi hinihingi ng publiko ang perpektong gobyerno.

Ang hinihingi lamang ay isang gobyernong 𝗴𝘂𝗺𝗮𝗴𝗮𝗻𝗮, 𝗻𝗮𝗴𝗵𝗮𝗵𝗮𝗻𝗱𝗮, 𝘂𝗺𝗮𝗮𝗸𝗼 𝗻𝗴 𝗽𝗮𝗻𝗮𝗻𝗮𝗴𝘂𝘁𝗮𝗻, 𝗮𝘁 𝗵𝗶𝗻𝗱𝗶 𝗴𝗶𝗻𝗮𝗴𝗮𝘄𝗮𝗻𝗴 𝗻𝗼𝗿𝗺𝗮𝗹 𝗮𝗻𝗴 𝗮𝗯𝗮𝗹𝗮 𝗻𝗴 𝗼𝗿𝗱𝗶𝗻𝗮𝗿𝘆𝗼𝗻𝗴 𝘁𝗮𝗼.

Dahil ang bawat minutong ginugugol sa walang saysay na pila ay oras na hindi na maibabalik.

Ang bawat pamasahe para sa paulit-ulit na pagbalik ay perang maaaring ipinambili na sana ng pagkain.

Ang bawat araw na nasasayang ay maaaring araw na nawala sa trabaho, pamilya, o kabuhayan.

Kaya hindi sapat na sabihin:

“𝗗𝗼𝘄𝗻 𝗮𝗻𝗴 𝘀𝘆𝘀𝘁𝗲𝗺.”

Dapat ang kasunod ay:

“𝗡𝗮𝗿𝗶𝘁𝗼 𝗮𝗻𝗴 𝗮𝗹𝘁𝗲𝗿𝗻𝗮𝘁𝗶𝗯𝗼.”

“𝗡𝗮𝗿𝗶𝘁𝗼 𝗮𝗻𝗴 𝘀𝗼𝗹𝘂𝘀𝘆𝗼𝗻.”

“𝗡𝗮𝗿𝗶𝘁𝗼 𝗮𝗻𝗴 𝗺𝗮𝗻𝗮𝗻𝗮𝗴𝗼𝘁.”

At higit sa lahat:

“𝗛𝗶𝗻𝗱𝗶 𝗻𝗮𝗺𝗶𝗻 𝗵𝗮𝗵𝗮𝘆𝗮𝗮𝗻𝗴 𝗸𝗮𝘆𝗼 𝗮𝗻𝗴 𝗽𝗮𝘁𝘂𝗹𝗼𝘆 𝗻𝗮 𝗺𝗮𝗴𝗯𝗮𝘆𝗮𝗱 𝗻𝗴 𝗽𝗿𝗲𝘀𝘆𝗼 𝗻𝗴 𝗮𝗺𝗶𝗻𝗴 𝗸𝗮𝗽𝗮𝗹𝗽𝗮𝗸𝗮𝗻.”

Dahil kapag palaging down ang system, hindi na lamang teknolohiya ang dapat i-restart.

𝗔𝗻𝗴 𝗽𝗮𝗿𝗮𝗮𝗻 𝗻𝗴 𝗽𝗮𝗺𝗮𝗺𝗮𝗵𝗮𝗹𝗮 𝗮𝗻𝗴 𝗸𝗮𝗶𝗹𝗮𝗻𝗴𝗮𝗻𝗴 𝗶-𝗿𝗲𝗯𝗼𝗼𝘁.

At kung ang sistema ay paulit-ulit na bumabagsak, marahil panahon nang tigilan ang simpleng pagre-restart.

𝙋𝙖𝙣𝙖𝙝𝙤𝙣 𝙣𝙖𝙣𝙜 𝙖𝙮𝙪𝙨𝙞𝙣 𝙖𝙣𝙜 𝙢𝙞𝙨𝙢𝙤𝙣𝙜 𝙨𝙞𝙨𝙩𝙚𝙢𝙖.

18/08/2026

𝗛𝗜𝗡𝗗𝗜 𝗣𝗘𝗥𝗔 𝗔𝗡𝗚 𝗡𝗜𝗡𝗔𝗞𝗔𝗪

May isang batang nagtanong:
“𝘔𝘢, 𝘣𝘢𝘬𝘪𝘵 𝘭𝘢𝘨𝘪𝘯𝘨 𝘬𝘶𝘭𝘢𝘯𝘨?”

Kulang ang kanin.
Kulang ang gamot.
Kulang ang ilaw.
Kulang ang sahod.
Kulang ang bukas.

Ngumiti ang ina.
Ganoon naman ang mga ina—
marunong magtago ng gutom
sa likod ng salitang

“Busog pa ako.”

Hindi alam ng bata
na may perang dapat sana'y
dumating sa kanilang hapag.

May pondo.
May proyekto.
May pirma.
May litrato ng seremonya.

Ngunit nang dumating ang pangangailangan,
wala.

Parang ilog na ipinangakong
dadaloy sa tuyong lupa,

ngunit sa kalahati ng paglalakbay
ay may ibang k**ay na
gumawa ng sariling bukal.

At ang bayan?

Naiwan sa tuyong lupa.

Hindi pera ang ninakaw.

Pananghalian ng isang bata ang ninakaw.
Gamot ng isang matanda.
Bubong ng isang paaralan.
Trabaho ng isang ama.
Puhunan ng isang magsasaka.
Pagkakataon ng isang kabataan.

At sa bawat perang
dumadaan sa bulsa ng iilan,
may isang bagay na
hindi na nakararating
sa k**ay ng marami.

Pag-asa.

May isang ama
na isinilid ang buong buhay
sa isang maliit na maleta.

Hindi niya gustong umalis.

Ngunit ang kanyang mga k**ay
ay walang mahanap na trabaho
sa bayang kanyang minahal.

Kaya nagpaalam siya.

“Huwag kayong mag-alala.
Babalik ako.”

Ngumiti ang anak.

Ngunit nang umalis ang eroplano,
ang ngiting iyon
ay naiwan sa paliparan.

Lumipas ang mga taon.

Lumaki ang anak
sa litrato.
Nagbago ang mukha ng ina.
Nagdagdag ng puti ang buhok.

At ang ama?
Patuloy na nagpapadala ng pera
para sa pamilyang hindi niya
mayakap.

Sino ang nagsabi
na pera lang ang ninakaw?

Ninakaw ang mga unang hakbang ng anak.
Ang mga kaarawang hindi nadaluhan.
Ang yakap na ipinagpaliban.
Ang tahanang dapat sana'y
sabay nilang tinawid.

May g**ong pumapasok
sa silid-aralang may butas ang bubong.

Kapag umuulan,
ang kanyang tinig
ay nilalamon ng patak.

Kumuha siya ng sariling pera
para bumili ng gamit.

Ngumiti siya sa mga bata.
“Mag-aral kayo.”

Hindi niya sinabi:
“Dahil wala nang sapat na pera
para sa inyong silid.”

Hindi rin niya sinabi
na ang perang iyon
ay dapat sana'y naroon na.

Kaya hindi lamang pondo
ang nawawala.

Pati dangal ng mga taong
napipilitang saluhin
ang pagkukulang ng iba.

May ospital
na may k**a
ngunit walang sapat na gamot.

May pasyenteng nakahiga
at may inang nakaupo sa tabi niya.

Hawak niya ang reseta.
Tinitingnan niya ang presyo.
Tinitingnan niya ang anak.

At sa pagitan ng dalawa,
pinipili niya kung alin ang kayang mawala.
Gamot?
Pagkain?
Pamasahe?

Samantala, sa ibang lugar,
may mga pirma
na nagkakahalaga ng milyon.

Mga lagdang walang naririnig na iyak.
Mga numerong walang mukha.
Mga kontratang malinis sa papel
ngunit marumi sa konsensya.

At ang masakit—
hindi sila ang nakahiga sa k**a.

Hindi pera ang ninakaw.

Buhay ang ninakaw.

Dahil ang isang ospital na kulang sa gamot
ay maaaring maging puntod.

Ang isang tulay na itinayo nang marupok
ay maaaring maging kabaong.

Ang isang proyektong hindi ginawa
ay maaaring maging dahilan
kung bakit may pamilyang inaanod
tuwing bagyo.

Ang isang trabahong hindi nalikha
ay maaaring maging dahilan
kung bakit may amang umaalis.

At ang isang kinabukasang ninakaw
ay maaaring maging dahilan
kung bakit may batang
natutong huwag nang mangarap.

Nakakatakot ang korapsyon
dahil hindi ito palaging may tunog.

Walang putok.
Walang sigaw.
Walang dugong tumatalsik.

Minsan, isang pirma lamang.
Isang sobre.
Isang lihim na kasunduan.
Isang k**ay na dumudulas
sa ilalim ng mesa.

At pagkatapos—
tahimik.

Ngunit ang katahimikang iyon
ay may kapalit.

May inang umiiyak.
May amang umaalis.
May batang nagugutom.
May pasyenteng naghihintay.
May estudyanteng sumusuko.
May magsasakang nalulubog sa utang.

May kabataang nagsasabing:
“Sig**o mas may pag-asa sa ibang bansa.”

At marahil,
iyan ang pinak**asakit sa lahat.

Hindi lamang ninanakaw
ang pera ng bayan.

Tinuturuan ang sariling mga anak
na humanap ng kinabukasan
sa ibang bayan.

Tayo ay isang bansang
maraming kayamanang ipinagkaloob ng kalikasan.

Ngunit bakit parang palaging kapos?

Bakit ang lupang sagana
ay may mga magsasakang nagugutom?

Bakit ang dagat na hitik sa buhay
ay may mangingisdang walang maipakain?

Bakit ang bansang puno ng kabataan
ay patuloy na nagpapadala
ng mga anak nito sa ibang bansa?

Bakit ang taong nagtatrabaho
mula umaga hanggang gabi
ay nananatiling walang sapat?

Marahil,
hindi dahil walang kayang ibigay ang Pilipinas.

Maraming ibinibigay ang Pilipinas.

Ngunit may mga k**ay
na masyadong mabilis kumuha.

At dito tayo dapat magalit.

Hindi lamang dahil may nagnakaw.
Kundi dahil may mga taong
sanay nang magnakaw
na parang normal lamang ang lahat.

Sanay sa milyon.
Sanay sa komisyon.
Sanay sa palusot.
Sanay sa “ganyan talaga.”

At mas nakakatakot,

kapag tayo naman
ay nasanay nang mawalan.

Kapag ang korapsyon
ay naging biro.

Kapag ang iskandalo
ay naging balita lamang ng isang araw.

Kapag ang ninakaw
ay pinag-usapan ngayon
at nakalimutan bukas.

Dahil ang pinak**adaling nakawin
ay hindi pera.

Kundi ang konsensya ng isang bayan.

Kaya, anak,
kapag dumating ang araw
na itanong mo:

“Bakit ganito ang buhay natin?”

Huwag mong sisihin agad
ang sarili mong ama
na hindi sapat ang kinikita.

Huwag mong sisihin
ang inang nagbibilang ng barya.

Huwag mong sisihin
ang g**ong kapos sa kagamitan.

Huwag mong sisihin
ang magsasakang hindi makaahon.

Huwag mong sisihin
ang kabataang gustong umalis.

Tanungin mo muna:
Saan napunta
ang para sana sa amin?

At kapag dumating ang halalan,
huwag mo lamang tandaan
ang mga mukha sa tarpaulin.

Tandaan mo ang mukha
ng batang gutom.

Ang mukha ng inang nagtitipid.
Ang mukha ng amang nasa ibang bansa.
Ang mukha ng maysakit
na walang pambili ng gamot.

Dahil ang mga lider
ay hindi lamang humahawak ng pera.

Humahawak sila ng buhay.

Kaya ang pagpili
ay hindi lamang tungkol sa pangalan.
Ito ay tungkol sa kung kanino
natin ipagkakatiwala
ang bukas.

Hindi natin kailangang humanap
ng taong walang pagkak**ali.

Ngunit kailangan nating humanap
ng taong may konsensya.

May kakayahan.

May pananagutan.

At higit sa lahat,
may takot magnakaw
mula sa taong wala nang maibigay.

Dahil balang araw,
ang batang nagtanong,

“Ma, bakit laging kulang?”

ay maaaring siya naman
ang maging ama.

At sana,
kapag dumating ang araw na iyon,
hindi na niya maranasan
ang gutom na minana niya.

Hindi na kailangang umalis
ang kanyang ama.

Hindi na kailangang magkunwaring busog
ang kanyang ina.

Hindi na kailangang bumili
ng g**o ng sariling gamit.

Hindi na kailangang mamili
ang isang ina
kung gamot ba o pagkain.

At hindi na kailangang tumingin
ang kabataan sa eroplano
at isipin:

“Baka doon ko makita
ang kinabukasang wala rito.”

Dahil ang totoo,

hindi pera ang ninakaw.

Ninakaw ang oras
na sana'y kasama natin ang ating pamilya.

Ninakaw ang pagkakataon
na sana'y nagbago ng buhay.

Ninakaw ang mga pangarap
na sana'y naging realidad.

Ninakaw ang tiwala.
Ninakaw ang dangal.
Ninakaw ang pag-asa.

At sa pinakatahimik na paraan,
ninakaw ang isang bahagi
ng kinabukasan ng isang buong bayan.

Kaya kung may isang bagay tayong
hindi dapat hayaang nakawin muli,
hindi iyon ang pera.

Dahil ang pera,
maaaring kitain.
Maaaring ibalik.
Maaaring palitan.

Ngunit ang isang batang
namatay nang gutom,

ang ama na namatay
sa malayong bansa,

ang pasyenteng namatay
dahil walang gamot,

ang pangarap na namatay
dahil walang pagkakataon—

hindi na maibabalik.

At iyon ang dahilan
kung bakit dapat tayong magalit.

Hindi iyong galit na lumilipas
kasabay ng balita.

Kundi galit na nagiging
paninindigan.

Galit na nagiging
pagkilos.

Galit na nagiging
pagbabantay.

Galit na hindi pumapayag
na ang pagnanakaw
ay muling tawaging

“normal.”

Dahil ang bayan
ay hindi ATM.

Ang kaban ng bayan
ay hindi personal na alkansiya.

At ang Pilipino
ay hindi ipinanganak
para habambuhay magtiis.

Hindi pera ang ninakaw.

Tayo.

Ang ating oras.
Ang ating buhay.
Ang ating mga anak.
Ang ating bukas.

At kung may araw mang
dumating na tuluyan nating maibalik
ang lahat ng nawala,

sana maalala natin:

Hindi tayo nakabangon
dahil may isang taong
dumating para iligtas tayo.

Nakabangon tayo
dahil tumigil tayong maniwala
na kailangan nating tiisin
ang pagnanakaw sa atin.

At sa araw na iyon,
baka ang tanong na

“Ma, bakit laging kulang?”

ay tuluyan nang mapalitan ng:

“Ma, bakit parang ang ganda na ng buhay natin?”

At baka sa wakas,
makasagot ang ina
nang walang luha sa kanyang mga mata:

“Dahil, anak,
may mga taong piniling
huwag nang magnakaw
sa kinabukasang para sa iyo.”

15/08/2026

𝗕𝗔𝗣𝗦 𝗙𝗜𝗚𝗛𝗧𝗜𝗡𝗚 𝗣𝗛𝗢𝗘𝗡𝗜𝗫, 𝗨𝗡𝗗𝗘𝗙𝗘𝗔𝗧𝗘𝗗. 𝗙𝗜𝗡𝗔𝗟𝗦-𝗕𝗢𝗨𝗡𝗗!

Three words. Undefeated. Finals-bound. Ready.

Hindi nagpahuli ang BAPS Fighting Phoenix Men’s Volleyball Team matapos tapusin ang elimination round ng CGCI Intramurals 2026 na walang talo. Sa bawat rally, bawat palo, at bawat set, ramdam ang confidence ng koponan sa ilalim ni Coach Sir Ron Bugarin.

Solid sa bawat palo ni Team Captain John Jester Paray. Sharp sa bawat set ni Vice Captain K-Net Manzano. Kapag nag-click ang offense ng Phoenix, talagang may bitaw.

Kaya naman nakaabang na sana ang championship showdown kontra CBAM Roaring Lions kahapon, August 14, Day 3 ng Intrams. Ngunit dahil sa pagkansela ng laro, itinakdang i-reschedule ang championship sa Huwebes, habang hinihintay pa ang official confirmation ng venue.

For now, the Phoenix stays unbeaten.

Kaya, mga ka-BAPS, alam na. Kapag tinuloy ang Finals, kailangan namin kayo sa court. Dalhin ang energy, dalhin ang sigaw, at samahan ang Fighting Phoenix sa huling laban.

𝙐𝙉𝘿𝙀𝙁𝙀𝘼𝙏𝙀𝘿. 𝙁𝙄𝙉𝘼𝙇𝙎-𝘽𝙊𝙐𝙉𝘿. 𝙇𝙀𝙏’𝙎 𝙂𝙀𝙏 𝙏𝙃𝘼𝙏 𝘾𝙍𝙊𝙒𝙉. 🏐🐦‍🔥

15/08/2026

𝗙𝗜𝗚𝗛𝗧𝗜𝗡𝗚 𝗣𝗛𝗢𝗘𝗡𝗜𝗫, 𝗡𝗔𝗚𝗣𝗔𝗞𝗜𝗧𝗔𝗡𝗚-𝗚𝗜𝗟𝗔𝗦 𝗦𝗔 𝗧𝗔𝗕𝗟𝗘 𝗧𝗘𝗡𝗡𝗜𝗦

Sa bawat palo at mabilis na rally, muling nagpakita ng galing ang BAPS Fighting Phoenix sa Table Tennis event ng CGCI Intramurals 2026, matapos mag-uwi ng 1 Gold at 5 Silver Medals.

Sa Men’s Singles, pinatunayan ni Jayson Valdez ang kanyang husay matapos masungkit ang Gold Medal. Sa Women’s Singles, nagkamit naman ng Silver si Christine Joy Gomico.

Hindi rin nagpahuli ang ating doubles players, matapos makuha nina Rhea Fae Rombana at Altheya Meneses ang Silver sa Women’s Doubles, habang sina John Rheynald Imperial at Sherlyn Angel Caballero ay nag-uwi rin ng Silver sa Mixed Doubles.

Sa paggabay ni Coach Sir John Jerico Fajardo, bawat palo ay may kasamang tiyaga, diskarte, at kumpiyansa. Mula singles hanggang doubles, ipinakita ng Fighting Phoenix na kaya nilang sumabay sa bawat mabilis na rally at lumaban hanggang sa huling puntos.

15/08/2026

𝗖𝗛𝗘𝗖𝗞𝗠𝗔𝗧𝗘! 𝗙𝗜𝗚𝗛𝗧𝗜𝗡𝗚 𝗣𝗛𝗢𝗘𝗡𝗜𝗫, 𝗡𝗔𝗚-𝗨𝗪𝗜 𝗡𝗚 𝗔𝗣𝗔𝗧 𝗡𝗔 𝗠𝗘𝗗𝗔𝗟𝗬𝗔 𝗦𝗔 𝗖𝗛𝗘𝗦𝗦

Walong gintong medalya ang nakataya sa Chess competition ng CGCI Intramurals 2026—apat para sa Men’s at apat para sa Women’s division. Sa laban ng isip at diskarte, dalawang gold at dalawang bronze ang naiuwi ng BAPS Fighting Phoenix.

Sa Men’s division, Gold Medalist si John Helbert Esterada, habang nag-uwi naman ng bronze sina Jermaine James Sumaway at Bonjovi Jay Lucero. Sa Women’s division, Gold Medalist si Shiela Marie Vallejo, na nagpakita ng husay at tamang diskarte hanggang sa huling move.

Sa ilalim ng paggabay ni Coach Ms. Mae Alberto, ipinakita ng Fighting Phoenix na hindi lang lakas at bilis ang puhunan sa Intrams—minsan, sapat ang isang tamang move para makuha ang panalo.

15/08/2026

𝗕𝗔𝗣𝗦 𝗪𝗢𝗠𝗘𝗡’𝗦 𝗩𝗢𝗟𝗟𝗘𝗬𝗕𝗔𝗟𝗟, 𝗦𝗜𝗡𝗨𝗡𝗚𝗞𝗜𝗧 𝗔𝗡𝗚 𝗕𝗥𝗢𝗡𝗭𝗘

Hindi man naging madali ang elimination round, lumaban hanggang dulo ang BAPS Women’s Volleyball team para makuha ang bronze medal sa CGCI Intramurals 2026.

Sa ilalim ng pamumuno ni Coach Ms. Hassel Joy Miguel, nagtapos ang Fighting Phoenix sa 1-2 record sa elimination round. Ngunit sa halip na sumuko, bumangon ang koponan para sa Battle for 3rd laban sa CCS Grizzly Bears—at doon nila pinakita ang tunay na fighting spirit ng isang Phoenix. 🔥

Sa huling laban, nanaig ang BAPS Women’s Volleyball at sinungkit ang BRONZE MEDAL, isang magandang pagtatapos matapos ang matinding laban sa elimination.

𝘔𝘶𝘭𝘢 1-2 𝘩𝘢𝘯𝘨𝘨𝘢𝘯𝘨 𝘉𝘙𝘖𝘕𝘡𝘌. 𝘏𝘪𝘯𝘥𝘪 𝘴𝘶𝘮𝘶𝘬𝘰 𝘢𝘯𝘨 𝘗𝘩𝘰𝘦𝘯𝘪𝘹.🔥🥉

14/08/2026

𝗧𝗔𝗟𝗔𝗚𝗔𝗡𝗚 𝗠𝗔𝗬 𝗕𝗜𝗧𝗔𝗪: 𝗕𝗔𝗣𝗦 𝗙𝗜𝗚𝗛𝗧𝗜𝗡𝗚 𝗣𝗛𝗢𝗘𝗡𝗜𝗫, 𝗦𝗘𝗩𝗘𝗡-𝗣𝗘𝗔𝗧!

Hindi pa tapos ang paghahari ng BAPS Fighting Phoenix sa basketball.

Sa ilalim ng paggabay ni Coach Sir Jan Allan Diaz, muling pinatunayan ng koponan ang kanilang winning tradition matapos tapusin ang elimination round na walang talo at tuluyang talunin ang CBAM Roaring Lions sa championship game ng CGCI Intramurals 2026.

Sa panalo, nakumpleto ng Fighting Phoenix ang kanilang SEVEN-PEAT—pitong magkakasunod na kampeonato sa basketball. Isang rekord na nagpapakita ng consistency, teamwork, at matagal nang competitive spirit ng BAPS.

Hindi rin nagpahuli sa individual awards si Charles John Paulo, na kinilala bilang Most Valuable Player (MVP). Kasama rin siya at si Reden King Biete sa mga napabilang sa Mythical Five.

𝘗𝘪𝘵𝘰𝘯𝘨 𝘵𝘢𝘰𝘯, 𝘱𝘪𝘵𝘰𝘯𝘨 𝘬𝘰𝘳𝘰𝘯𝘢. 𝘉𝘈𝘗𝘚 𝘍𝘪𝘨𝘩𝘵𝘪𝘯𝘨 𝘗𝘩𝘰𝘦𝘯𝘪𝘹, 𝘮𝘶𝘭𝘪 𝘯𝘢 𝘯𝘢𝘮𝘢𝘯𝘨 𝘩𝘢𝘳𝘪 𝘯𝘨 𝘤𝘰𝘶𝘳𝘵. 🏆🔥

14/08/2026

𝗪𝗔𝗟𝗔𝗡𝗚 𝗧𝗔𝗟𝗢, 𝗗𝗜𝗥𝗘𝗧𝗦𝗢 𝗞𝗔𝗠𝗣𝗘𝗢𝗡: 𝗕𝗔𝗣𝗦 𝗙𝗜𝗚𝗛𝗧𝗜𝗡𝗚 𝗣𝗛𝗢𝗘𝗡𝗜𝗫, 𝗡𝗔𝗚𝗛𝗔𝗥𝗜 𝗦𝗔 𝗦𝗘𝗣𝗔𝗞 𝗧𝗔𝗞𝗥𝗔𝗪

Walang piniling kalaban ang BAPS Fighting Phoenix matapos tapusin ang dalawang araw na elimination round ng Sepak Takraw na walang talo, bago tuluyang angkinin ang kampeonato sa CGCI Intramurals 2026.

Sa ilalim ng paggabay ni Coach Sir Jayvee Lopez, ipinakita ng koponan ang solidong laro, mabilis na galaw, at magandang teamwork sa loob ng tatlong araw na kompetisyon.

Mula elimination hanggang championship, nanatiling matatag ang Fighting Phoenix at hindi nagpahuli sa bawat laban. Ang resulta: 𝗖𝗛𝗔𝗠𝗣𝗜𝗢𝗡 sa Sepak Takraw.

Hindi rin nagpahuli si Jhewel Jovan Reyes, na kinilala bilang Most Valuable Player (MVP) matapos ang kanyang standout performance para sa koponan.

14/08/2026

𝗦𝗠𝗔𝗦𝗛𝗜𝗡𝗚! 𝗕𝗔𝗣𝗦, 𝗨𝗠𝗔𝗥𝗔𝗡𝗚𝗞𝗔𝗗𝗔 𝗦𝗔 𝗕𝗔𝗗𝗠𝗜𝗡𝗧𝗢𝗡, 𝗔𝗡𝗜𝗠 𝗡𝗔 𝗚𝗜𝗡𝗧𝗢 𝗔𝗡𝗚 𝗜𝗡𝗔𝗡𝗜

Isang araw lang ang kailangan, pero anim na gintong medalya ang naiuwi ng BAPS Fighting Phoenix sa Badminton event ng CGCI Intramurals 2026.

Pinangunahan ni Coach Ms. Clarence Sallo ang badminton squad sa kanilang kampanya noong Agosto 13, Day 2 ng Intramurals, kung saan ipinakita ng mga manlalaro ang bilis, tiyaga, at tamang bagsak hanggang sa makuha ang pinak**ataas na puwesto sa kani-kanilang events.

Sa Men’s Singles, itinanghal na gold medalist si Joey De Guzman, habang ginto rin ang nasungkit ni Babylyn Aquino sa Women’s Singles.

Hindi naman nagpahuli ang BAPS sa doubles. Sa Women’s Doubles, kampeon sina Nicole Macaraeg at Rosette Ramos, habang sina Christian Oliveros at Honeylette Dela Cruz naman ay nag-uwi rin ng ginto para sa Mixed Doubles.

Anim na gintong medalya ang kabuuang ani ng Fighting Phoenix—isang solidong performance para sa isang one-day badminton battle.

𝘔𝘢𝘣𝘪𝘭𝘪𝘴 𝘢𝘯𝘨 𝘭𝘢𝘳𝘰. 𝘔𝘢𝘵𝘪𝘯𝘥𝘪 𝘢𝘯𝘨 𝘭𝘢𝘣𝘢𝘯. 𝘗𝘦𝘳𝘰 𝘴𝘢 𝘥𝘶𝘭𝘰, 𝘨𝘪𝘯𝘵𝘰 𝘢𝘯𝘨 𝘢𝘯𝘪 𝘯𝘨 𝘍𝘪𝘨𝘩𝘵𝘪𝘯𝘨 𝘗𝘩𝘰𝘦𝘯𝘪𝘹. 🏸🔥

14/08/2026

Appreciation to the Republican Triskelion for the successful coordination and collaboration with the CGCI - Bachelor of Arts in Political Science Student Council in providing free sopas for our players and students.

Thank you for the support and for making this initiative possible. 🤝

CGCI - Bachelor of Arts in Political Science Student Council

25/08/2026

18/08/2026

15/08/2026

15/08/2026

15/08/2026

15/08/2026

14/08/2026

14/08/2026

14/08/2026

14/08/2026

Address

Opening Hours

Website

Alerts

Shortcuts

Share

Category

Listing takedown request

Monday	9am - 5pm
Tuesday	9am - 5pm
Wednesday	9am - 5pm
Thursday	9am - 5pm
Friday	9am - 5pm
Saturday	9am - 5pm