23/06/2026
ANG TUNAY NA DIWA NG ATING PAGDIRIWANG NG IKA-45 NA TAON NG TUKLASAN FOUNDATION INC. KAUGNAY NG ATING TEMA HANGO SA EFESO 4:5, "Iisang Panginoon, Iisang Pananampalataya, at Iisang Bautismo". AY SINASALAMIN NG IISA AT SAMA-SAMANG PAGKILOS NG MGA MAGKAKAPATID SA AZ-PAGLILINGKOD, UPANG ANG SAKRAMENTO NG KASAL AY MAIBIGAY SA NANGANGAILANGAN NG BIYAYANG ITO NG PANGINOON
TUNGHAYAN PO NATIN SA ARTIKULO NA SUMUSUNOD, KUNG PAANO ANG ISA SA ATING TUKLASAN SERIES AY PINAGSUMIKAPAN NA MAKAPAGPAKASAL DAHIL ANG KASAL AY SUMASAGISAG SA ISANG BANAL NA PANGAKO, NAKAPAGHAHATID NG MGA PAGPAPALA MULA SA PANGINOON AT NAGPAPATIBAY NG SUPORTA NG COMMUNITY PARA SA MGA MAG-ASAWAHAN. (NOTICE: inspirational LONG ARTICLE ahead but truly a worthy read)
Isang Bagsakan, Anim Agad
(Making the Impossible Possible)
Isinulat nila Bro. RG and Sis. Myrtle Gallardo, AZ-PAGLILINGKOD (AZP) CLASS 29
“Paano gagawin ng AZP ‘yan?”
That was the first thought that came to our minds noong narinig naming mag-asawa about the planned mass wedding.
At that time, in the early months of 2025, we were excited kasi yung ME classmates namin na sila Roel and Janice ay magpapakasal—kukunin pa ngang ninang at ninong ang classmates din naming sila Tito June and Tita Imee.
When we found out na hindi na itutuloy, napag-usapan naming mag-asawa: “Baka kasi mahirap.” Siguro nga yun ang naging dahilan, kasi 16 years nang hindi ina-attempt ng AZP yang mass wedding.
Kung hindi niyo po naitatanong, si Myrtle ay professional hair and makeup artist (HMUA) at ako naman ay naging photographer. Between the two of us, we had many experiences in weddings, both professionally and personally—alam namin madugong-madugo po ang wedding events.
Ang isang wedding ay napaka-stressful para sa mga couple, lalo na sa bride. Pag wedding planner o organizer ka, hmua, or photographer, hindi lang pag-o-organize ng wedding, pag-makeup sa bride, at pagkuha ng photo ang trabaho mo—counselor at kaibigan ka rin ng couple na ikakasal.
Kami po ang nakakakita sa paghihirap ng bride kasi madalas sila ang nakikipag-communicate sa iba’t ibang vendors. Kung dagdagan pa ng drama sa pamilya ng couple—lagot na!
Madalas naming na experience mag asawa as hmua or photographer ang umiiyak na bride dahil sobrang stressed, or umiinit ang ulo, or both—normally in private while the hmua is doing the bride’s makeup. Madalas, ang hmua o photographer ang nagpapakalma sa bride at groom.
High stakes po ang isang malaki at magandang wedding event, kaya nang malaman namin ni Myrtle that this year, it will be six couples who will be wed sa mass/private wedding (“mass” kasi multiple couples; “private” kasi bongga at intimate), nasabi namin sa isa’t isa: “Kawawa ang committee members na mai-involve sa event na ’yan.”
Noong kinausap ni Doc Joy si Myrtle para mag-makeup, nag-hesitate siya kasi maraming brides. Ang usual na bongga na wedding ay: ONE makeup artist, and one hairstylist for ONE bride, plus two or three more hmua and additional two or three more assistants and hairstylists for the entourage. Bakit solo ang makeup artist ng bride? Kasi ang makeup artist ay tumatayo ring counselor o nagpapakalma at nagbi-build up ng confidence sa bride (unspoken duty and role ’yan ng seasoned wedding organizer, hmua or photographer); madalas yung makeup session lang ang time ng bride para sa sarili niya.
Napakalaki ng responsibilidad ng wedding organizer, makeup artist, at photographer. Itong tatlo ang laging nagkakaroon ng conflict on the day itself sa isang event na tulad nito.
Anyway, what I really wanted to share is the enormity of stress and responsibility that an organizer and staff have to bear to undergo such an event for one couple, let alone six! It’s such a very tall order for any wedding organizer and staff to pull it off. And I’m sure walang wedding planner worth their salt na tatanggap ng ganyang gig for less than half a million pag six couples ang ikakasal—kukuha kasi ng maraming staff talaga yan. Pati ang mga makeup artist at photographers mag assign din ng maraming staff.
“Paano ’yan kung ang mga bride ay mag-iyakan sa’yo?” biro ko kay Myrtle. Tumawa na lang siya. “Eh di sira ang makeup nila.” Bandang huli kasi tatlo na lang ang brides na ise-serve ni Myrtle—three different personalities, tatlong iba-iba ang bigat na dinadala.
What I want to posit is that AZP did the impossible! Alam na alam po naming mag-asawa ang experience sa wedding industry. For Myrtle and me, there’s no such thing as a perfect wedding—parating may confusion, may frustration, may drama sa likod ng isang magandang wedding. Madalas na rin ang staff na nagkakagirian. May palpak talaga; hindi maiiwasan ’yan; meron ngang isang wedding na nagkaroon ng food poisoning pa lahat ng bisita.
Hindi naman po professional wedding organizers ang ating mga tagapaglingkod sa AZP. Kaya talaga, napatunganga na lang kami ni Myrtle sa na-accomplish ng community natin—rain or shine, hot or cold, nothing can stop the weddings; talagang all-or-nothing ang lahat ng ating mga tagapaglingkod.
Many of our committee members served humbly, quietly, and diligently behind the scenes without expecting any recognition or reward—mapa bata man, like our sweet Apa (Maestro and Weng’s daughter) o mga lola—lahat nag-contribute, maliit man o malaki. Yung iba nga, hindi na nakakakain nang husto dahil sa kagustuhang matapos nang mabuti ang trabaho—lahat ay kulang sa tulog.
Iniisip ko nga: baka magkawatak-watak at maging “friendship over” ang magkakaibigan sa AZP. Meron na kaming na-experience ni Myrtle na nagkasiraan dahil sa sobrang stress at drama during private event preparations.
Ako mismo ay hindi na nag-pursue ng wedding gigs; si Myrtle ay mapili sa clients, kasi nga nakita na namin ang iba’t ibang drama.
“Myrtle and I think AZP made the impossible possible,” sabi ko kay brother Armand and sister Almira on the way home; wala kasing well-established na wedding event crew ang tatanggap ng ganyan kalaking gig with a small budget. Sabi ni bro. Armand, “I-share mo ’yan, baka walang maniwala sa akin kung ako ang magkukuwento.”
Myrtle and I wanted to congratulate everyone, not just for doing a great job, but for accomplishing something beautiful. Naka witness na kasi kami ng mass wedding at yung nakita namin ay malayo sa AZP mass wedding. Ang ating Mass Wedding was aesthetically beautiful and, importantly, solemn, intimate, and spiritually enriching. The community touched not just six couples’ lives, but also the lives of six entire families. That’s SIX families that AZP brought closer to God—no amount of money can replace that kind of fulfillment.
Kaya napakaganda at gwapo din ng ating mga couple during the wedding; AZP took a huge chunk of obstacles in the couples’ lives. Let’s face it, maraming modern couples na hindi nagpapakasal dahil sa gastos, hadlang, at hirap sa pagpapakasal. Napakalaking bagay ang ginawa ng AZP para sa ating newlyweds.
Our message to the newlyweds: in ordinary weddings, kapag nakapagbayad ka na sa wedding organizers “thanks and goodbye” na ’yon; sa AZP community, nandiyan ’yan nakaantabay habang buhay—handang tumulong.
Thank you, Lord, for this miracle! Thank you for sending people who were willing to help. Thank you for bringing these families together!
And again, congratulations, Team AZP mass wedding working committee! My wife and I are sure that God will bless you and accept with gladness all your sacrifices and offerings. We can imagine God smiling down on you all, like how Father Agot couldn’t stop smiling.
Be glad! The fruits of your labors are plenty.
Praise be Jesus and Mary!
With respect and admiration,
RG and Myrtle
"IN OMNIBUS AMARE ET SERVIRE DOMINO "
FOR GOD’S GREATER GLORY!
