Labor Education and Research Network

04/09/2026

Ang sining ay isang mahalagang larangan ng edukasyon ng manggagawa.

Bilang pag gunita sa paparating na ika-53 na anibersaryo ng deklarasyon ng Batas Militar, isinasadula ng Arete ang karanasan ng pamilyang Quimpo sa ilalim ng diktadurya. Ang kanilang kwento ay malapit sa kwento ng libo-libong mga magulang, anak, at kapatid na nakibaka at tumindig noong mga madidilim na araw ng diktadurya.

Kaisa ang LEARN sa pagpapayabong ng ating pag-alala sa nakaraan. Inaanyayahan ang lahat na manuod ngayong 4-6 Setyembre 2026, ang huling linggo ng pagtatanghal.

04/09/2026

𝐓𝐡𝐢𝐫𝐝 𝐭𝐢𝐦𝐞'𝐬 𝐭𝐡𝐞 𝐜𝐡𝐚𝐫𝐦!⁣
⁣
In a show of their solidarity, workers across different sectors held a lighting protest in front of DHL Timog for the 18th day of the DHL United Workers Union Strike!⁣
⁣
Together — the Labor Education and Research Network, Sentro ng mga Nagkakaisa at Progresibong Manggagawa, and members from the United Domestic Workers of the Philippines and National Union of Food Delivery Riders — we call on the DHL Group to heed the unions demands and to respect their right to unionize!

22/08/2026

When Workers are Organized, Our Hospitals become Better and Safer
LEARN Solidarity Statement Celebrating AFW’s 10th National Convention

The Labor Education and Research Network (LEARN) warmly greets our brothers and sisters in the Alliance of Filipino Workers as they hold their 10th National Convention. We are glad to see the AFW go from strength to strength as they continue to uphold the rights and dignity of workers in private hospitals and care facilities.

Nowhere is worker’s organizing as important as in our healthcare system. Our health workers are not just professionals, they are the frontliners that protect, nurse, and safe lives in times of national and personal emergencies. From the COVID-19 pandemic, to the small, day-to-day moments in hospital wards and private rooms, health workers are pillars of professional competence and personal empathy.

With jobs that are physically, mentally, and emotionally taxing, it is important to ensure that health workers are adequately protected. Unions in the health system play an important role in advancing the rights, dignity, and wellbeing of their members. Workers that are paid well, receive proper benefits, and enjoy full social protection are workers that are highly motivated. In the process of protection workers, unions contribute to the quality of services — which is very important in healthcare.

While AFW continues to serve as a pillar of progressive unionism in your industry, it is important that the federation remains attentive to developments in the national and international level. As the federation’s leadership and membership know from experience, many of the issues that health workers face are directly linked to the (non)-implementation of national policies on employment, labor rights, and public services. As an affiliate of the Public Services International (PSI) and the Sentro ng mga Nagkakaisa at Progresibong Manggagawa (SENTRO), we are confident that AFW will be a constant partner in our work for the defense of worker’s rights, and the public and people-oriented character of healthcare services.

We wish the AFW’s new leadership well. We look forward to our continued cooperation for the education and empowerment of the Filipino working class.

Mabuhay ang AFW!
Mabuhay ang mga manggagawa ng pribadong ospital!
Mabuhay ang uring manggagawa!

18/08/2026

14/08/2026

𝐇𝐢𝐧𝐝𝐢 𝐒𝐢𝐫𝐚 𝐚𝐧𝐠 𝐒𝐢𝐬𝐭𝐞𝐦𝐚. 𝐍𝐚𝐤𝐚𝐝𝐢𝐬𝐞𝐧𝐲𝐨 𝐢𝐭𝐨 𝐥𝐚𝐛𝐚𝐧 𝐬𝐚 𝐚𝐭𝐢𝐧⁣
⁣
Madalas nating naririnig na “sira ang sistema” kada balita ng pagtaas ng bilihin, pagkakapos ng sahod, aligasyon ng katiwalian, o mga pag-aaral na pinapakita ang lumalalang inekwalidad sa ating lipunan.⁣
⁣
⁣
Hindi sira ang sistema. Natural na produkto ng sistema ang mga problemang hinaharap natin.⁣
⁣
Ang krisis na kinakaharap ng mga ordinaryong tao – ang pagtaas ng mga bilihin, binabarat na sahod, kawalan ng trabaho, at nakalululang yaman ng iilan – ay hindi kakulangan ng polisiya. Ito ang mga natural na produkto ng isang ekonomiyang umiiral para unahin ang kita bago ang tao.⁣
⁣
⁣
𝐔𝐠𝐚𝐭 𝐧𝐠 𝐀𝐭𝐢𝐧𝐠 𝐊𝐚𝐡𝐢𝐫𝐚𝐩𝐚𝐧⁣
⁣
Ang ugat ng modelong ito sa Pilipinas ay nagsimula noong panahon ng diktadurang Marcos. Niyakap ng bansa noong dekada 70s ang isang modelong 𝐞𝐱𝐩𝐨𝐫𝐭-𝐨𝐫𝐢𝐞𝐧𝐭𝐞𝐝, 𝐚𝐭 𝐟𝐨𝐫𝐞𝐢𝐠𝐧 𝐢𝐧𝐯𝐞𝐬𝐭𝐦𝐞𝐧𝐭-𝐥𝐞𝐝 para sa ating ekonomiya. Ibig sabihin, nakatuon ang puhunan, imprastraktura, at direksyon ng ating mga industriya at kapital sa pagsisilbi sa mga pangangailangan ng mga dayuhang bansa at negosyo.⁣
⁣
Para magawa ito, may simpleng pang-akit ang gobyerno sa mga dayuhang negosyante: Dito kayo mamuhunan, tutubo kayo dito dahil 𝐦𝐚𝐛𝐚𝐛𝐚 𝐚𝐧𝐠 𝐬𝐚𝐡𝐨𝐝, 𝐦𝐮𝐫𝐚 𝐚𝐧𝐠 𝐩𝐚𝐠𝐠𝐚𝐰𝐚. Naging opisyal na polisiya ang “cheap labor regime” na ito sa pamamagitan ng Wage Rationalization Act of 1989. Dito nagsimula ang kalakalan ng pagtatakda ng sahod ayon sa mga rehiyon, mga sahod na hindi kailan man naging sapat upang tugunan ang mga pangangailangan ng mga manggagawa.⁣
⁣
Tinayo ng diktaduryang Marcos ang pundasyon ng modelong pangekonomiya na patuloy na nagtatakda ng direksyon ng bansa. Pinagpatuloy lamang ito ng mga sumunod na administrasyong. Ramos, Estrada, Arroyo, Aquino, at Duterte — iba-ibang pwersa, magkakaibang personalidad, pero pare-parehong polisiya at economic manager. ⁣
⁣
Pribatisasyon, deregulasyon, at liberalisasyon — sa madaling salita, ang pangunguna ng pribadong sektor sa pagtukoy ng mga prayoridad ng ekonomiya — 𝐢𝐭𝐨 𝐚𝐧𝐠 𝐧𝐞𝐨𝐥𝐢𝐛𝐞𝐫𝐚𝐥𝐢𝐬𝐦𝐨. Ito ang naging doktrina, ang “common sense” na naging gabay at sukatan ng seryosong pamumuno.⁣
⁣
Ano ang naging bunga ng bulag na pagtitiwala sa galing, talino, at kabaitan ng mga Ayala, Aboitiz, Razon, Sy, at iba pang mga oligarch?⁣
⁣
Ang ating kuryente, na binuksan sa pribadong sektor noong 2001, ay isa sa pinakamataas sa buong Asya. Ramdam natin agad ang bawat paggalaw ng presyo ng krudo sa pandaigdigang merkado dahil pinili ng Estado ang deregulasyon kaysa pagpapatupad ng kontrol sa presyo. Ilang milyon ang binabayad natin kada buwan para sa tubig na hindi maasahan ang kalidad dahil naging negosyo na ang ating mga pangunahing serbisyo?⁣
⁣
⁣
𝐁𝐮𝐥𝐚𝐠 𝐧𝐚 𝐏𝐚𝐧𝐚𝐧𝐚𝐥𝐢𝐠 𝐬𝐚 𝐏𝐫𝐢𝐛𝐚𝐝𝐨𝐧𝐠 𝐒𝐞𝐤𝐭𝐨𝐫⁣
⁣
Sa harap ng mga kabiguan ng polisiya, patuloy ang pananalig ng ating mga economic manager sa merkado at pribadong sektor. Sabi ng ating mga kawani, ang pag-akit daw ng dayuhang kapital at pagsuporta sa pribadong sektor ang pangunahing layunin ng Estado. Ano ang ginawa ng mga kapibahay natin sa Asya? Nagpatupad sila ng klarong polisiyang industriyal (industrial policy) at pinagplanuhan ang pagpapalago ng ekonomiya.⁣
⁣
Imbis na magpundar ng mga industriya na maglilikha ng mga produktibo at maayos na trabaho, iniwan ng ating gobyerno ang ekonomiya sa kamay ng ating mga naghaharing negosyante. Hindi nakakagulat na mas pipiliin ng mga ito ang pagkakitaan ang mga monopolyo at sindikat kaysa suportahan ang mga pabrika at industriya. Ang resulta? Isang ekonomiya na “upper middle income” pero hindi makalikha ng sapat na disenteng trabaho.⁣
⁣
Ano ang gagawin ng mga kababayan natin kapag walang trabaho? Makipagsapalaran sa kalunsuran o ibang bansa.⁣
⁣
Imbis na tignan na kabiguan ng polisiya ang sistematikong pag-abroad ng ating mga manggagawa, ginawang pangunahing industriya ng mga dumaang gobyerno ang pag-export ng ating paggawa. Ang salaping pinapadala ng ating mga OFW (remittances) ang naging pamalit para sa ganap na industriyalisasyon.⁣
⁣
Ito ang dahilan kung bakit laganap pa rin ang kahirapan sa kabila ng paglago ng ekonomiya.⁣
⁣
Ito ang dahilan kung bakit malalim pa rin ang inekwalidad sa kabila ng malaking tubo ng mga kumpanya.⁣
⁣
Ito ang dahilan kung bakit hindi umaangat ang ating mga sahod sa kabila ng ating gumagaling na produktibidad at husay sa paggawa.⁣
⁣
⁣
𝐌𝐚𝐲 𝐇𝐚𝐧𝐠𝐠𝐚𝐧𝐚𝐧 𝐚𝐧𝐠 𝐀𝐲𝐮𝐝𝐚 - 𝐊𝐚𝐢𝐥𝐚𝐧𝐠𝐚𝐧 𝐧𝐠 𝐏𝐚𝐠𝐛𝐚𝐛𝐚𝐠𝐨!⁣
⁣
Hindi sapat ang ayuda upang lunasan ang problema ng ating lipunan.⁣
⁣
Nakatutulong ang ayuda, makaliligtas ito ng buhay — lalo na para sa mga pinakamahirap sa bansa. Pero walang cash assistance program ang sasapat sa isang ekonomiya na mababa ang sahod, walang kasiguraduhan sa trabaho, at ang yaman ay nasa kamay lamang ng iilan. Kaya nito ibsan ang mga sintomas, pero hindi ang ugat ng ating mga problema. ⁣
⁣
Kailangan nating baguhin ang sistema. Magsimula tayo sa mga istruktural na mga reporma: ibasura na natin ang cheap labor strategy, magsabatas tayo ng nakabubuhay na sahod, bumuo tayo ng polisiyang industriyal, disiplinahin ang mga kumpanya at monopolyo, palakasin ang mga serbisyong publiko, at buwisan ng ankop at patas ang mga nakikinabang sa sistema upang mabago natin ito.⁣
⁣
⁣
𝐖𝐚𝐥𝐚 𝐢𝐛𝐚𝐧𝐠 𝐌𝐚𝐠𝐩𝐚𝐩𝐚𝐥𝐚𝐲𝐚 𝐤𝐮𝐧𝐠 𝐡𝐢𝐧𝐝𝐢 𝐚𝐧𝐠 𝐀𝐭𝐢𝐧𝐠 𝐦𝐠𝐚 𝐒𝐚𝐫𝐢𝐥𝐢⁣
⁣
Kailangan pa ba ipaliwanag kung bakit walang interes ang mga naghaharing uri na askyunan ang mga pagbabagong nabanggit natin?⁣
⁣
Nakikinabang sila sa sistemang umiiral.⁣
⁣
Patuloy na naghahari-harian ang mga dinastiyang pulitikal at malalaking negosyante sa ating bansa. Nasa interes ng mga ito na panataliin ang kasalukuyang kaayusan sa Pilipinas.⁣
⁣
Mayaman ang kasaysayan sa mga halimbawa ng isang katotohanan: Ang pagbabago at pagpanalo ng ating karapatan ay hindi kusang binibigay. Hindi ito nagmumula sa kabaitan ng mga namumuno. Ang pagbabago ng ating kalagayan ay produkto ng organisado at malawak na pakikibaka.⁣
⁣
Kung magkakaroon man ang Pilipinas ng isang ekonomiya na pinagsisilbihan ang mga manggagawa imbis na tubo, hindi ito magsisimula sa mga dinastiya o negosyante. Magsisimula ito sa pagkakaisa at pagkilos ng mga manggagawa - hindi lamang upang idemanda ang mas mataas na sahod o ayuda, pero upang isulong ang alternatibong modelo ng ekonomiya.⁣
⁣
Hindi sira ang sistema. Nakadisenyo ito para manatili tayong mahirap.⁣
⁣
Hanggang kailan natin tatanggapin ang ganitong kalagayan?

11/08/2026

Ang buhay ng mga manggagawa ay buhay na isang kahid, isang tuka. Klaro sa kanya na dapat ipatupad ang Php 85 Minimum Wage Hike, kahit na hindi pa rin ito sapat sa lahat ng kanyang pangangailangan.

Ngunit, kahit ang simpleng katotohanang ay nahaharap sa maraming batikos: mabigat daw para sa mga negosyante ang dagdag sahod. Paano naman daw ang mga maliliit na negosyo?

Mukhang kailangan magkalinawan ulit:
Totoo ba na mas makakahamak kaysa makakatulong ang Minimum Wage Increase na Php 85 sa NCR?

07/08/2026

₱155,000 FOR THE JUDGE.
NOT EVEN ₱85 FOR THE WORKER.

WHOSE JUSTICE IS THIS?

07/08/2026

Worker groups led by Akbayan Party-list Rep. Perci Cendaña file a motion before the Pasig Regional Trial Court seeking to intervene in the case that suspended the implementation of the P85 daily

07/08/2026