16/10/2025
“Hindi ko na hinihintay na bumalik ka. Ang hinihintay ko na lang… ay ‘yung araw na hindi na kita mahal.”
Confession #3 — “Hindi na ako aasa na babalik ka pa.” 💭💔
Dati, bawat gabi, panalangin kita.
Bawat umaga, pagmulat ng mata ko, pangalan mo pa rin ang una kong naaalala.
Kahit alam kong niloko mo ako, pinaniwala ko pa rin ang sarili kong may chance pa.
Na baka magbago ka.
Na baka ma-realize mong ako pa rin ‘yung gusto mong makasama.
Pero araw-araw din akong ginising ng katotohanang hindi na ako ‘yung pinipili mo.
Habang ako, sinusubukan kong ayusin ‘yung puso kong ikaw ang dahilan kung bakit nasira.
Ang sakit… kasi totoo ‘eh.
Totoo lahat ng naramdaman ko, lahat ng ibinigay ko, lahat ng tiwala kong tinapon mo lang.
Ginawa kitang mundo, tapos ako pala ‘yung hindi mo kailangang nasa buhay mo.
Kaya ngayon, ayoko na.
Ayoko nang umasa sa mga “baka” at “sana.”
Ayoko nang ipilit ‘yung taong marunong lang magpanggap, pero hindi marunong magpahalaga.
Hindi na ako aasa na babalik ka pa.
Hindi dahil ayoko na sa’yo—
kundi dahil sa wakas, pinili ko na ‘yung sarili kong matagal mo nang pinabayaan.
Siguro nga, may mga tao talagang dadaan lang para turuan kang mas piliin ang sarili mo kaysa sa pag-ibig na paulit-ulit kang sinasaktan.
At ngayong wala ka na, hindi ko na gustong bumalik ka.
Kasi natutunan ko na…
Minsan, mas mapayapa ang “wala na” kaysa sa “babalikan pa.” 💔
