06/06/2026
Bilang isang ordinaryong Pilipino, naniniwala ako na ang usapin ng quorum sa Senado ay hindi dapat nakabatay sa kung ano ang pabor sa isang panig o sa kasalukuyang sitwasyong pampulitika. Dapat itong nakabatay sa malinaw na diwa ng ating Saligang Batas. Ang Senado ay binubuo ng 24 na senador na inihalal ng milyun-milyong Pilipino upang katawanin ang bansa. Hangga't ang isang senador ay hindi nagbibitiw sa tungkulin, natatanggal sa pwesto, o legal na nawawalan ng karapatang manungkulan, nananatili siyang miyembro ng Senado. Dahil dito, para sa akin, hindi makatwiran na magbago ang bilang ng kinakailangang quorum dahil lamang may ilang senador na hindi nakadalo, nasa ibang lugar, o may kinakaharap na sitwasyon na pansamantalang pumipigil sa kanilang pagdalo. Ang mga tuntunin ng ating mga institusyon ay dapat maging matatag at pare-pareho upang mapanatili ang kaayusan at kredibilidad ng ating demokrasya.
Nauunawaan ko na may mga nagsasabi na maaaring gamitin ang Avelino v. Cuenco bilang batayan upang bawasan ang kinakailangang quorum. Gayunpaman, bilang isang mamamayan, naniniwala akong dapat itong tingnan nang may pag-iingat. Ang kasong iyon ay naganap sa ibang panahon, sa ilalim ng ibang mga pangyayari, at may iba't ibang pananaw pa nga ang mga mahistrado tungkol sa naging pasya. Hindi ito dapat gamitin bilang simpleng dahilan upang baguhin ang isang mahalagang tuntunin sa Senado kung hindi naman malinaw na iyon ang hinihingi ng Konstitusyon. Kapag pinayagan nating magbago-bago ang kahulugan ng quorum depende sa kung sino ang naroroon o wala, maaaring magkaroon ng mapanganib na precedent na magagamit ng sinumang nasa kapangyarihan para sa kanilang sariling interes sa hinaharap.
Para sa akin, ang tunay na mahalaga ay ang pagiging patas at pare-pareho ng pagpapatupad ng batas. Hindi dapat nakadepende ang interpretasyon ng mga tuntunin sa kung sino ang nakikinabang o kung anong grupo ang may mas malaking impluwensya sa kasalukuyan. Ang batas ay dapat iisa para sa lahat. Kung may 24 na senador na nananatiling nakaupo at walang bakanteng pwesto, makatuwiran lamang na ang quorum ay nakabatay pa rin sa bilang na iyon. Ito ay hindi usapin ng pagkampi sa isang personalidad o partido, kundi usapin ng paggalang sa mga institusyong itinatag upang protektahan ang ating demokrasya.
Sa huli, sana ay tandaan ng ating mga lider na mas mahalaga ang pagpapanatili ng tiwala ng taumbayan kaysa sa panandaliang tagumpay sa pulitika. Marami nang suliranin ang kinakaharap ng mga Pilipinoโmataas na presyo ng bilihin, kakulangan sa trabaho, at iba't ibang hamon sa araw-araw na pamumuhay. Kaya naman mahalagang makita ng publiko na ang mga patakaran ng ating pamahalaan ay sinusunod nang tapat, malinaw, at walang kinikilingan. Ang lakas ng isang demokrasya ay hindi lamang nasusukat sa resulta ng mga labanan sa pulitika kundi sa tiwala ng mamamayan na ang batas at Konstitusyon ay pinapairal nang patas para sa lahat.
God save the Philippines.
- Kabataang Agila ng Pilipinas (KAP)