https://www.facebook.com/481064121763123/

Ang Simbuhan - PKM, Atimonan Bypass Road, Sitio Loob, Brgy. Polo, Mauban (2026)

21/09/2026

📢 ADVISORY ON ASYNCHRONOUS CLASSES

Please be informed that all classes at Pambayang Kolehiyo ng Mauban (PKM) will be conducted asynchronously on Friday, September 25, 2026.

This arrangement is in consideration of the participation of PKM faculty and staff in the MLGUEA Sportsfest 2026, held as part of the celebration of the 126th Civil Service Month.

📅 Date: September 25, 2026 (Friday)
📚 Class Modality: Asynchronous

Students are advised to coordinate with their respective instructors regarding learning activities, assignments, and other requirements for the day.

Thank you for your understanding and cooperation.

Please be guided accordingly.

20/09/2026

𝗣𝗞𝗠-𝗔𝗻𝗴 𝗦𝗶𝗺𝗯𝘂𝗵𝗮𝗻, 𝗡𝗮𝗴𝘁𝗶𝗽𝗼𝗻 𝗣𝗮𝗿𝗮 𝘀𝗮 𝗨𝗻𝗮𝗻𝗴 𝗣𝘂𝗹𝗼𝗻𝗴 𝗻𝗴 𝗦𝗲𝘁𝘆𝗲𝗺𝗯𝗿𝗲

Muling nagdaos ng pagpupulong ang PKM-Ang Simbuhan, para sa buwan ng Setyembre. Isinagawa ang pagpupulong sa Pambayang Kolehiyo ng Mauban (PKM) sa pangunguna ni G. Anilo Astoveza, Editor-in-Chief ng naturang publikasyon, katuwang sina Rezajane Llamado, Managing Editor; Rei Ann Manalastas, Associate Editor; Jhensel Blancaflor, Head Layout Artist; Ella Mae De la Cruz, Literary/Opinion Head Editor; Joana Eve Talisic, News Head Editor; Ricomel Urgelles, Head Photographer, at kasama ang iba pang mga miyembro ng organisasyon.

Dinaluhan ang pagpupulong ng dalawampung miyembro na binubuo ng mga layout artist, staff writers, cartoonists, at photographers. Layunin ng pagtitipon na mapag-usapan ang mga kinakailangang gawain at plano ng bawat miyembro para sa patuloy na pag-unlad ng publikasyong pampaaralan.

Kabilang sa mga pangunahing tinalakay ang mga alituntunin ng publikasyon, mga nakatakdang gawain, mga naisakatuparan na proyekto, at mga paraan upang higit pang mapabuti ang kalidad ng mga inilalathalang materyal ng PKM-Ang Simbuhan.

Sa huli, binigyang-daan ang mga katanungan, saloobin, at opinyon ng bawat miyembro. Sa pamamagitan nito, nagkaroon ng pagkakataon ang bawat isa na maibahagi ang kanilang mga mungkahi at pananaw para sa mas maayos na pagtutulungan at patuloy na pagpapaunlad ng publikasyon.

17/09/2026

𝗟𝗜𝗧𝗘𝗥𝗔𝗥𝗬 | 𝗧𝗵𝗲 𝗟𝗼𝘃𝗲 𝗧𝗵𝗮𝘁 𝗟𝗶𝘃𝗲𝗱 𝗶𝗻 𝗔𝗹𝗺𝗼𝘀𝘁

How can you grieve for a love that never existed?

To grieve for someone I can't call mine.

For a love that ended but never started,

I grieve.

I still do.

You lived more in my mind

than you ever did in reality.

We never became a thing,

yet I still feel the ending.

The hello that never started,

and the goodbye that feels permanent.

Our story existed in our “almost.”

The future built in illusion,

and the version of you

I built in delusion.

A story that never started,

but already had a conclusion.

How do I miss someone

who was never here?

How do I ache for a future

that never had a chance to exist

and still… I do.

In every universe, I do.

Every version of you,

I grieve.

And forever, I do.

A glance became a promise.

A conversation became a possibility.

A little kindness became a reason to hope.

And every silence

became something I tried to translate.

And maybe that's why letting go

feels impossible.

How do you let go

of something that never had the chance

to disappoint you?

How do you bury a dream

when part of you still believes

it could have come true?

There is no grave for an almost.

No funeral for a future that never happened.

No final conversation

to give the heart permission to move on.

So I mourn quietly.

I mourn the dates we never shared,

the places we never went,

the hands we never held,

the words we never said.

I mourn every “maybe”

that slowly turned into “never.”

Or maybe I was alone

in the story I thought we were writing.

Even if you never knew.

Even if you never asked for it.

Even if you were never mine.

I will grieve the love that never existed,

until it no longer hurts to remember.

Until “almost”

is just a word.

Until your name

doesn't sound like a question.

Until I can finally think of you

without wondering what we could have been.

And maybe, one day,

I will understand—

Some people are not meant

to become our forever.

Some are only meant

to become a lesson,

a longing,

a beautiful unfinished sentence.

And you—

you were my favorite

unfinished sentence.

A story I never got to live,

but somehow

still had to survive.

I hope we stayed.

I hope we said hello

before it became goodbye.

I hope we became

more than an almost.

And in every universe

where I never find you,

And forever,

I will grieve

the love

that never was.

13/09/2026

𝗡𝗮𝗿𝗮𝗻𝗮𝘀𝗮𝗻 𝗺𝗼 𝗻𝗮 𝗯𝗮?

Naranasan mo na ba?

Naranasan mo na bang masaktan?
Naranasan mo na bang maiwan?
O mas tamang itanong na, naranasan ko na bang masaktan dahil iniwan?

Sa sobrang sakit ng karanasan, tila ba'y akin nang nakalimutan.

Kung paano ako umiyak at magluksa,
kung paanong pilit na tinatanong ang sarili, ano ba ang aking nagawa?

Kampante naman ako noon sa pinanghahawakan nating mahal kita at mahal mo ako.
Ngunit sa hindi inaasahang pagkakataon, ang pinanghahawakan mga salita noon ay mga luhang pumapatak na ngayon.

Nakalulungkot lang isipin na sa dinamirami ng alaala na binuo nating magkasama,
Bakit 'yung pangako pa natin sa isa't isa ang hindi ko maalala?

Siguro nga ay tama ang sinasabi nila,

Na kung para sa 'yo, para sa 'yo.

Kaya mula noong araw na pumatak ang luha ko dahil sa 'yo, 'yun din ang araw na sinabi ko sa sarili ko na hindi man naging tayo hanggang dulo, sapat ng alam ko na may natutunan ako.

'Yun ay ang pagtanggap sa katotohanang hindi sapat ang mga salitang mahal kita at mahal mo ako.

Dahil mula nung araw na maghiwalay tayo, napatunayan ko na ang tunay na pag-ibig ay hindi hinahabol.

Bagkus, kusa itong darating sa 'yo.

Sa tamang panahon at perpektong pagkakataon.

13/09/2026

𝗔𝗻𝗴 𝗞𝘄𝗲𝗻𝘁𝗼𝗻𝗴 𝗞𝗼𝗹𝗲𝗵𝗶𝘆𝗼 𝗞𝗼

"Ilang kolehiyo ba ang sinubukan n'yong pasukan bago kayo mapadpad dito?"

Iyan ang isa sa pinakasensitibong tanong na iniiwasan ko.

Dahil ang paaralan kung saan ako nag-aaral ngayon ay hindi ang paaralang unang pinangarap ko. Ganoon din ba kayo?

May kaklase akong matagal nang pinapangarap ang paaralang ito.

May isa namang napilitan lang dahil ito ang pinakamalapit sa kanila.

May isa na ang gusto sanang kurso ay hindi ang kursong kinukuha n'ya.

Magkakaiba kami ng dahilan kung bakit kami narito.

Nasa ikatlong taon na ako ng Kolehiyo, pero paminsan minsan, napapatanong pa rin ako.

"Paano nga kaya kung nakapasok ako sa paaralang pinangarap ko?"

Baka iba ang uniporme ko.

Baka iba ang mga kaibigan ko.

Baka iba ang buhay ko.

Pero baka hindi rin.

Dahil baka ang paaralang hindi ko pinangarap ang siya palang magtuturo sa akin na hindi lahat ng lugar na ating pinapangarap puntahan ay siyang lugar na kailangan nating marating sa pag-aakalang magiging bahagi ito ng pangarap na binubuo natin.

Kaya sa susunod na may magtanong kung saan ang paaralan ko, masaya kong sasabihin,

"PKMian ako.”

11/09/2026

“𝗞𝗼𝗹𝗲𝗵𝗶𝘆𝗼 𝗮𝗻𝗴 𝗻𝗮𝗴𝘁𝘂𝗿𝗼 𝘀𝗮 𝗮𝗸𝗶𝗻 𝗻𝗮 𝗸𝗮𝗵𝗶𝘁 𝗵𝗶𝗻𝗱𝗶 𝗸𝗮 𝗻𝗮𝗸𝗮𝗽𝗮𝘀𝗮, 𝗺𝗮𝗴-𝗝𝗼𝗹𝗹𝗶𝗯𝗲𝗲 𝗸𝗮—𝗱𝗮𝗵𝗶𝗹 𝗮𝗻𝗴 𝗺𝗮𝘀 𝗺𝗮𝗵𝗮𝗹𝗮𝗴𝗮 𝗻𝗮𝗴𝗽𝗮𝘁𝘂𝗹𝗼𝘆 𝗸𝗮”

Hindi pala lahat ng laban sa kolehiyo ay may medalya. Minsan, ang kapalit ng pagpupuyat, pagod, at pangarap ay isang salitang masakit tanggapin—“Hindi ka nakapasa.”

Pero doon ko rin natutunan na ang pagkabigo ay hindi katapusan. Kung hindi man ako nakapasa sa pagsusulit na kinuha ko, maaari pa rin akong bumangon, maghanap ng dahilan para magsimula muli. Kahit sa simpleng pagkain sa Jollibee—masasabi kong kahit hindi ako nakapasa, “deserve ko ‘to” dahil hindi naman ibig sabihin na nabigo ka na ay hindi ka na magpapatuloy . Dahil ang tunay na mahalaga ay hindi kung saan ka nagsimula, kundi kung paano ka nagpatuloy.

Kolehiyo ang nagturo sa akin na hindi kailangang maging perpekto ang kuwento para maging makabuluhan. Minsan, ang tagumpay ay simpleng pagpasok kinabukasan, pagsusuot ng uniporme, pagharap sa mundo, at pagsasabing—“Hindi ako nakapasa, pero hindi ako sumuko.”

11/09/2026

𝗟𝗜𝗧𝗘𝗥𝗔𝗥𝗬 | 𝗣𝗮𝗴𝗯𝗮𝗯𝗮𝗴𝗼!

Wala nang mauubusan ng pag-asa,
Ang lahat ay magiging maligaya,
Wala nang magdurusa ang mga tao'y makakaranas ng pagkakapantay-pantay

Hindi na magkakaroon ng karahasan,
Palaging mangingibabaw ang kabutihan,
Imposibleng ituring na tama ang kamalian,
Makakasanayan na pagkakaisa ang kailangan

Mawawala ang ideyang materyal lang ang mahalaga, hindi mawawala ang paniniwalang ang lahat ay uunlad,
Hindi naman talaga totoong wala nang pagbabago,
Ito ang realidad.

11/09/2026

Maligayang kaarawan, Jil!

Nawa'y mapuno ng saya, pagmamahal, mabuting kalusugan, at maraming biyaya ang iyong espesyal na araw. Maraming salamat sa iyong dedikasyon at sipag bilang aming Staff Writer. Ang iyong malasakit at positibong pananaw ay patuloy na nagbibigay-inspirasyon sa aming lahat.

Hangad namin ang iyong patuloy na tagumpay, kaligayahan, at masaganang buhay. Nawa'y matupad ang lahat ng iyong mga pangarap at maging puno ng magagandang pagkakataon ang mga darating pang taon.

Nawa'y maging masaya at makahulugan ang iyong pagdiriwang.

10/09/2026

𝗪𝗼𝗿𝗹𝗱 𝗦𝘂𝗶𝗰𝗶𝗱𝗲 𝗣𝗿𝗲𝘃𝗲𝗻𝘁𝗶𝗼𝗻 𝗗𝗮𝘆

Today, September 10, 2026, World Su***de Prevention Day is observed to remind everyone that su***de can be prevented. World Su***de Prevention Day began in 2003 through a partnership between the International Association for Su***de Prevention and the World Health Organization to unite communities, governments, and individuals worldwide in focusing on stopping su***de.

The World Health Organization reports that su***de is a serious global health crisis that kills over 720,000 individuals annually.

Su***de should never be an option to escape problems. It should not have space in anyone's mind. Su***de is preventable.

Every life matters. Let's be the reason someone keeps striving for life. Everyone's kindness matters. Together, let's prevent su***de.

Ang Simbuhan - PKM

21/09/2026

20/09/2026

17/09/2026

13/09/2026

13/09/2026

11/09/2026

11/09/2026

11/09/2026

10/09/2026

Address

Website

Alerts

Shortcuts

Share

Category

Listing takedown request