22/05/2026
๐๐๐๐๐๐๐ ๐๐๐๐ ๐๐ ๐๐๐๐๐๐๐๐๐ ๐๐๐
๐๐๐ฎ๐ค๐๐ฌ๐ฒ๐จ๐ง๐ ๐๐ข๐ฅ๐ข๐ฉ๐ข๐ง๐จ ๐ฌ๐ ๐๐ฅ๐๐ฅ๐ข๐ฆ ๐ง๐ ๐๐จ๐ฆ๐๐ซ๐ฌ๐ข๐ฒ๐๐ฅ๐ข๐ฌ๐๐ฌ๐ฒ๐จ๐ง
Sa nakaraang mahigit isang dekada, tuluy-tuloy ang sistematikong pag-atake sa General Education (GE)โang ubod at puso ng holistikong edukasyon na humuhubog hindi lamang ng mga manggagawa kundi ng mga mamamayang may malawak na kamalayang panlipunan at kakayahang lumahok sa pakikibaka para sa pagbabago. Hindi aksidente ang mga pagbabawas sa GE. Ito ay bahagi ng mas malawak na proyekto ng neoliberal na estado na gawing negosyo ang edukasyon at gawing sunud-sunurang lakas-paggawa ang kabataan.
Noong 2013, tinanggal ang Filipino, Panitikan, at Philippine Government and Constitution sa kolehiyo. Kalaunan, inalis din ang Philippine History sa junior high school. Ngayon, sa ilalim ng Strengthened Senior High School Curriculum, binawasan ang core subjects mula 15 tungong 5. Karamihan sa mga tinanggal ay mula sa Agham Panlipunan at Humanidadesโmga larangang nagtuturo sa kabataan na magsuri ng lipunan, umunawa sa kasaysayan, at kilalanin ang ugat ng kahirapan at pang-aapi. Kasunod nito, isinusulong ngayon ng Commission on Higher Education (CHED) ang Reframed General Education Curriculum Component (RGECC), isang neoliberal na panukalang magbabawas pa sa GE units mula 36 tungong 18.
Hindi simpleng โcurriculum reformโ ang RGECC. Isa itong tahasang atake sa kritikal, makabayan, at mapagpalayang edukasyon. Sa ilalim ng mapanlinlang na lenggwahe ng โglobal competitivenessโ at โacademic efficiency,โ itinutulak ng estado ang edukasyong nakasentro sa pangangailangan ng merkado at dayuhang kapital kaysa sa pangangailangan ng sambayanan. Ang mga pamantasan ay unti-unting ginagawang pabrika ng murang lakas-paggawa para sa pandaigdigang ekonomiya habang sistematikong pinapatay ang espasyo para sa kasaysayan, kultura, politika, at kolektibong pagsusuri.
Sa gitna ng pandaigdigang krisisโmga digmaang pinopondohan ng mga imperyalistang bansa, tumitinding kahirapan, pagkawasak ng kalikasan, at lumalalang disimpormasyonโlalong malinaw na hindi neutral ang edukasyon. Habang ginagastos ang bilyon-bilyon sa gyera at militarisasyon, ipinagkakait naman sa mamamayan ang edukasyong tunay na nagpapalaya. Ang neoliberal na edukasyon ay hindi naghuhubog ng mamamayang kritikal at makabayan; naghuhubog ito ng mga manggagawang mahusay sumunod ngunit walang kakayahang magtanong at lumaban.
Hindi maikakailang ang General Education ang isa sa natitirang espasyo kung saan natatalakay ang kasaysayan ng kolonyalismo, imperyalismo, diktadura, korapsyon, at pakikibaka ng mamamayan. Sa GE natututunan ng kabataan na ang kahirapan ay hindi simpleng personal na pagkukulang kundi produkto ng mapang-aping sistemang panlipunan. Dito nahuhubog ang kakayahang magsuri sa mga umiiral na estruktura ng kapangyarihan at kilalanin na maaaring baguhin ang lipunan sa pamamagitan ng kolektibong pagkilos.
Kaya hindi nakapagtatakang targetin ng estado ang mga asignaturang humuhubog sa kritikal na kamalayan. Kapag pinahina ang GE, mas madaling palaganapin ang historical distortion, disimpormasyon, at kulturang politikal na bulag sa panunupil at katiwalian. Sa panahon ng muling pagbangon ng rebisyunismong historikal at desperadong pagtatangkang burahin ang mga krimen ng diktadura, lalong kinakailangan ang mga asignaturang nagtuturo ng kasaysayan, politika, at kritikal na pagsusuri.
Partikular ding marahas ang epekto nito sa Filipino at Panitikan. Ang pagbura sa espasyo ng sariling wika sa akademya ay pagpapatuloy ng kolonyal na mentalidad na matagal nang ipinataw sa sambayanang Pilipino. Habang ipinupuwesto ang Ingles bilang โwika ng talinoโ at โglobal professionalism,โ itinutulak namang manatili sa laylayan ang Filipino at iba pang wikang katutubo. Ngunit ang wikang pinahihina sa akademya ay siya ring wikang ginagamit ng masa upang pangalanan ang kanilang pang-aapi at pakikibaka.
Kasabay nito, direktang binabantaan ang kabuhayan ng libo-libong g**o sa Filipino, Panitikan, Kasaysayan, at iba pang GE disciplines. Sa ilalim ng neoliberal na kaayusan, ang mga g**o ay tinitingnan hindi bilang tagapagmulat ng lipunan kundi bilang expendable labor na maaaring tanggalin kapag hindi na โkapaki-pakinabangโ sa merkado ang kanilang disiplina. Ganito kabangis ang komersiyalisasyon ng edukasyonโmaging kaalaman at pagtuturo ay sinusukat sa tubo.
Sa harap ng mga pag-atakeng ito, binuo ang General Education Movement (GEM) bilang malawak na pagkakaisa ng mga g**o, estudyante, akademiko, manunulat, artista, siyentista, unyon, at ibaโt ibang sektor na naninindigan para sa makabayan at mapagpalayang edukasyon. Layunin ng GEM na pagbuklurin ang mga indibidwal at organisasyong lalaban sa pagpapalabnaw ng General Education at magsusulong ng isang edukasyong holistiko, siyentipiko, makabayan, makatao, makakalikasan, at mapagpalaya.
Kabilang sa pangunahing panawagan ng GEM ang:
โข Ibasura ang neoliberal na RGECC ng CHED;
โข Ibalik at paunlarin ang Filipino, Panitikan, Philippine Government and Constitution, at iba pang mahahalagang asignatura bilang mandatoryong GE subjects;
โข Ibalik ang mga tinanggal na core subjects sa Senior High School;
โข Tiyaking walang tanggalan sa trabaho bunsod ng pagbabago sa GE curriculum;
โข Isulong ang demokratikong konsultasyon sa mga paaralan, g**o, estudyante, magulang, at marginalized sectors bago ang anumang rebisyon sa kurikulum.
Ngunit malinaw: hindi sapat ang konsultasyong tokenistiko at mga repormang papel lamang. Ang tunay na pagbabago sa edukasyon ay hindi magmumula sa mga burukratang matagal nang nagsisilbi sa interes ng naghaharing-uri at dayuhang kapital. Makakamit lamang ito sa pamamagitan ng malawak, organisado, at militanteng pagkilos ng sektor ng edukasyon at sambayanan.
Hindi kailanman neutral ang edukasyon. Sa bawat asignaturang inaalis at sa bawat kursong pinananatili, may pinipiling uri ng mamamayang lilikhain. Ang RGECC ay malinaw na pagtatangkang lumikha ng mga manggagawang episyente ngunit hindi mapanuri, produktibo ngunit walang makabayang kamalayan, at edukadong teknikal ngunit politikal na inutil.
Sa panahong laganap ang disimpormasyon, pasismo, at pag-atake sa demokratikong espasyo, higit kailanman kinakailangan ang edukasyong nagtuturo sa mamamayan na magsuri, magtanong, at lumaban. Ang pagtatanggol sa General Education ay hindi lamang laban ng mga estudyante at g**oโito ay laban ng sambayanan para sa isang edukasyong tunay na nagsisilbi sa bayan at hindi sa tubo ng iilan.
๐๐๐๐๐๐๐ ๐๐๐ ๐๐๐๐๐!
๐๐๐๐๐๐ ๐๐ ๐๐๐๐๐๐๐๐๐ ๐๐๐ ๐๐๐๐๐๐๐ ๐๐๐๐๐๐๐๐๐!
๐๐๐๐๐๐๐๐๐ ๐๐๐ ๐๐๐๐๐๐๐๐๐, ๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐, ๐๐๐๐-๐๐๐๐ ๐๐ ๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐ ๐๐๐๐๐๐๐๐๐!
๐๐๐๐๐๐๐๐, ๐๐๐๐, ๐๐ ๐๐๐๐๐๐๐๐๐ ๐๐๐๐๐๐๐๐ ๐๐ ๐๐๐๐๐๐๐!
๐๐๐๐๐๐ ๐๐ ๐๐๐๐๐๐๐๐๐ ๐๐๐!
https://forms.gle/Tj4D94R1UBxJW8Eh9
