Pray Rosary, Read Bible and Give Love

01/06/2026

The ancient practice of praying for the dead within the church dates all the way back to the first century A.D. and is rooted in the Bible. For example, from two centuries earlier, in the Old Testament in ✝️2 Maccabees 12:38-46, expiation for the [sins of the] dead is referenced. Key within this passage are verses 44-46: “…(For if he had not hoped that they that were slain should rise again, it would have seemed superfluous and vain to pray for the dead,) And because he considered that they who had fallen asleep with godliness, had great grace laid up for them. It is therefore a holy and wholesome thought to pray for the dead, that they may be loosed from sins.

Note the connection in this quote between praying for the dead and resurrection. The prayers that we offer for the dead, for their release from purgatory, can only lead to those souls praying for us once they achieve eternal life with God.

For souls in purgatory, their wills are basically good. They are saved. But they are not what they should be. They are not worthy of God. If they were alive, they could do things themselves to make themselves more pleasing to God. But they are not alive in the full human sense.

Purgatory is a state or process of purification in which the souls of the deceased who are in a state of grace or mercy are prepared for Heaven. St. Pope Peter, in ✝️1 Peter 3:19, to describe the “holding place” into which Jesus descended after his death to liberate the detained spirits.

✝️1 Pedro 3:19 La Sagrada Biblia (Spanish) "Alos tales predico mucho tiempo el espiritu de Cristo por boca de Noe, que doro la fabracacion del arca, El padre sa intiende por espiritus las almas y por carcel el PURGATORIO."

The PURGATIONEM PECCATORUM(Latin), which means cleansing of Sins

✝️Hebraeus 1:3 (Latin: Sacra Vulgata)
qui cm sit splendor gloriae et figura substantiae eius portansque omnia verbo virtutis suae PURGATIONEM PECCATORUM faciens sedit ad dexteram Maiestatis in excelsis

✝️Hebrews 1:3 (NIV)
The Son is the radiance of God’s glory and the exact representation of his being, sustaining all things by his powerful word. After he had provided purification for sins, he sat down at the right hand of the Majesty in heaven.

The dead can do nothing for themselves. Without our help, they are helpless – but for the grace of God.

Let that sink in. The dead are impotent as regards their own cause. They can do nothing for themselves.

Why?

First, having passed from this life, a human person has entered eternity. Eternity is not “a long time.” Eternity is no time. Eternity is the present. For God, there is no “past,” “present” or “future.” He Who Is, Is … and everything is before him. When we enter eternity, we enter God’s dimension and leave ours. What we are is, therefore, what we are … always.

Second, the human person is a unity of body and soul. What “I” do is done in a spiritual and bodily way. When I spiritually choose to give alms, for example, my body writes the check. When I spiritually choose to kill somebody, my hand wields the knife. What “I” do is what I am, as a bodily and spiritual person do. When body and spirit are separated, the “acting person” has passed beyond the realm of acting in a way that can be morally determinative of whom I am, whom I can make myself (with God’s grace) to be.

The dead do not lose their wills. Their wills are fixed. They are fixed not by some Divine decree, but because we are what we are when we enter God’s dimension of eternity, when death and the possibility of change that belongs to time is ever past.

If we live as God designed us to live, using his grace and our freedom for the good, we will succeed. We can, of course, resist, but a compass will strain towards the North Pole even if one puts a pin in the dial to force the needle straight south. Two plus two will never make five, no matter how much we want it to. We can insist but, as the saying goes, “we only hurt ourselves.”

Hell is the consummate example of “only hurting ourselves.” Purgatory is a recognition that the needle of our will encounters resistance in finding true north. Maybe the axis is rusted. Maybe it hasn’t been oiled. Maybe the needle has a crack. It wants to get to where it should be, but can’t. Not unless somebody else repairs it.

Hereunder, what lessons do we need to draw?

Appreciate your body which, as an essential part of your person, makes it possible for you to do things that have moral significance and that morally define who you are

Use it before you lose it: thank God for the gift of being able to shape yourself and help others in this life through his grace and your freedom.

Pray and offer good deeds for the souls in Purgatory, who absolutely need your help now to bring their lives, already defined, to perfection and completion.

God has pronounced that the penalty of sin is spiritual death and separation from God in a place of judgment called hell: “For the wages of sin is death” (✝️Romans 6:23). Jesus clearly taught that sinners were condemned in sin and would perish and go to hell if they didn't believe in Him as their Savior (✝️John 3:16-18).

01/06/2026

EVENING BIBLE TIME (Oras ng Bibliya sa gabi)

✝️Galatians (Galacia) 5:6
Sa mga nakipag-isa na kay Cristo Jesus, hindi na mahalaga kung ang isang tao ay tuli o hindi. Ang mahalaga'y ang pananampalatayang gumagawa sa pamamagitan ng pag-ibig.

For in Christ Jesus neither circumcision nor uncircumcision has any value. The only thing that counts is faith expressing itself through love.

REFLECTION:
Ang talinghagang ito ay nagbubuod ng pagkakaisa sa pagitan ng biyaya, pananampalataya, at mga gawa. Ang tunay na pananampalataya ay hindi kailanman pasibo o simpleng intelektwal; ito ay dapat palaging buhay at ipinapahayag sa pamamagitan ng kawanggawa. Pinapaalala sa atin ni San Pablo na ang mga panlabas na tradisyong relihiyoso o mababaw na mga tagumpay ay hindi nagdadala ng kaligtasan. Ang mahalaga ay ang panloob na pagbabago. Ang turo ng Katoliko (na sinasalamin ng mga Ama ng Simbahan tulad ni San Agustin) ay nauunawaan ito na nangangahulugang tayo ay pinawalang-sala sa pamamagitan ng biyaya sa pamamagitan ng pananampalataya, ngunit ang pananampalatayang ito ay dapat maging aktibo. Ang pag-ibig ang "makina" na nagbibigay ng kapangyarihan sa pananampalataya. Sa halip na magtago ng listahan ng mga legalistikong alituntunin upang makamit ang pabor ng Diyos, tinatawag tayong mga mananampalataya na hayaang natural na pumasok ang pag-ibig ni Kristo sa ating mga gawa.

This verse summarizes the harmony between grace, faith, and works. Authentic faith is never passive or merely intellectual; it must always be animated and expressed through charity. Saint Paul reminds us that external religious traditions or superficial accomplishments do not earn salvation. What matters is an interior transformation. Catholic teaching (echoed by Church Fathers like St. Augustine) understands this to mean that we are justified by grace through faith, but that this faith must be active. Love is the "engine" that gives faith its power. Instead of keeping a list of legalistic rules to earn God's favor, we are called to let Christ's love permeate our actions naturally.

01/06/2026

Mysteries of the Holy Rosary
The Joyful Mysteries
(traditionally said on Mondays and Saturdays)

Sign Of The Cross
(✝️Ezekiel 9:4; Mat 28:19; 1 Cor 1:17-18; Gal 6:14,17; Rev 7:3, 9:4)

LoH Beginnings:
Invitatory: "Lord, open my lips / and my mouth will declare your praise" (✝️Ps 51:15)
"God, come to my assistance. / Lord, make haste to help me." (✝️Ps 70:1; cf. ✝️Ps 38:21-22; 40:13; 71:12)

Profession of Faith (Credo):"
I believe..." (✝️Mark 9:24; ✝️John 11:27; cf. ✝️John 14:1; ✝️1 John 5:10)

The Our Father (✝️Matthew 6:9-13)

The Hail Mary (✝️Luke 1:28,42-43 and ✝️James 5:16)

The Glory be (✝️Luke 2:14; ✝️Phil 4:20; Heb 13:8; ✝️Rev 1:6)

1st Mystery ✝️Luke 1:26-38
The Annunciation of the Angel to Mary
2nd Mystery ✝️Luke 1:39-45
The visitation of Mary to St. Elizabeth
3rd Mystery ✝️Luke 2:6-12
The nativity of Jesus in Bethlehem
4th Mystery ✝️Luke 2:22-35
The Presentation of Jesus to the Temple
5th Mystery ✝️Luke 2:41-52
The finding of Jesus in the Temple

How to Pray the Rosary

While holding the crucifix, make the Sign of the Cross and pray the Apostles’ Creed.

On the first bead, pray the Our Father.

On the next three beads, pray three Hail Mary’s then pray the Glory Be.

For each of the five decades, announce the Mystery (perhaps followed by a brief reading from Scripture) then say the Our Father.

While holding each of the ten beads of the decade, next pray ten Hail Mary’s while meditating on the Mystery, then Pray The Glory Be.

After finishing each decade, pray The Fatima Prayer.

After saying all five decades. Concluding Prayer the Hail, Holy Queen, followed by the Litany In Honor of the Blessed Virgin Mary.

Conclude the Rosary with the Sign of the Cross.

Important Note:
On what day each set of mysteries is traditionally said, is a small tradition and can change according to ones personal preference and the seasons of the Church calendar.

For instance, there would be no problem if someone wanted to personally pray:

The Joyful mysteries during Sundays of Advent and Christmas, or

The Sorrowful mysteries during Sundays of Lent.

01/06/2026

To know Christ more intimately

01/06/2026

01/06/2026

Ang Kalikasan ng Impiyerno: Ito ay Pinili, Hindi Lang Parusa.

Totoong may impiyerno at mga demonyo!! Hindi lamang ito mga simbolikong kahihinatnan, kundi tunay, walang hanggan, at seryosong mga kahihinatnan ng mga tumatanggi sa pagmamahal ng Diyos. Batay sa Banal na Kasulatan at sa Katesismo, itinuturo ng Simbahan na ang impiyerno ay isang kalagayan ng tiyakang pagbubukod sa sarili mula sa pakikipagkaisa sa Diyos, dulot ito ng mortal na kasalanan at kakulangan ng pagsisisi.

Ang Katesismo ng Simbahang Katoliko (CCC 1033) ay nagbibigay-kahulugan sa impiyerno bilang isang kalagayan, hindi ito basta isang lugar lang kundi ito ay isang resulta nang ating pinal na decisyon sa pagtalikod, pagtanggi o hindi pagsunod sa kalooban ng Diyos. Hindi gusto ng Diyos na mapunta ang tao sa impiyerno sa halip ang tao mismo ang pumipili sa kanyang huling distinasyon, sa pamamagitan ng hindi natin pagpabalik loob hangang sa huling sandali ng ating buhay dito sa mundo dahil sa hindi natin pinagsisisihang mortal na kasalanan.

Ang pangunahing pagdurusa sa impiyerno ay ang poena damni, o ang sakit ng pagkawala—ang ganap at walang hanggang paghihiwalay mula sa Diyos, na siyang ang pinagmumulan ng lahat ng kagalakan, pag-ibig, at buhay.

Ang poena sensus, o sakit ng pandama, ay ang literal, pisikal na pagdurusa, na madalas inilalarawan bilang apoy sa Banal na Kasulatan, na nakakaapekto sa kaluluwa at katawan pagkatapos ng pagkabuhay na mag-uli.

Itinuturo ng Simbahang Katoliko na ang pagpili na tanggihan ang Diyos ay hindi na mababago, na ang impiyerno ay walang hanggan.

Ang sumusunod na sipi ay nagsasabi sa atin na ang ating pakikibaka ay hindi lang laban sa laman at dugo (mga tao), kundi laban sa "mga pamunuan, mga kapangyarihan, mga pinuno ng kadiliman," at "mga espirituwal na puwersa ng kasamaan".
✝️Efeso 6:11-12
[11]Isuot ninyo ang buong baluti ng Diyos, upang makapanindigan kayo laban sa mga pakana ng diyablo.
[12]Sapagkat ang ating pakikipaglaban ay hindi laban sa laman at dugo, kundi laban sa mga pinuno, laban sa mga may kapangyarihan, laban sa mga kapangyarihan ng madilim na sanlibutang ito, at laban sa mga espirituwal na puwersa ng kasamaan sa mga kalangitan.

Kailangan nating manatiling mapagmatyag, lumalaban sa mga tukso ng diyablo, at humanap ng lakas na maging mapakumbaba at nang matagumpay natin si Panginoon Kristo, totoo si Satanas, naglilibot ang mga kaaway para maghahanap ng bibiktimahin, lalo na yun mga nasa gitna ng pagdurusa o kawalan ng pag-asa, tayo ngayon nangangailangan ng patuloy na panalangin, pag-aaral sa Banal na Kasulatan, at pagtitiwala lang sa biyaya ng Diyos upang manatiling matatag at nang malampasan ang mga patibong ng kasamaan.
✝️1 Pedro 5:8
Maging mapagmatyag at malinaw ang isip. Ang inyong kaaway, ang diyablo, ay gumagala-gala na parang leong umuungal, na naghahanap ng masisila.

Ang pelikulang "Exorcism of Emily Rose," ay batay sa tunay na kaso ni Anneliese Michel, isang batang Aleman na sumailalim sa 67 ritwal ng pagpapalayas ng demonyo bago siya namatay noong 1976. Sa kuwento, ang possession (pakikipaglabang espiritwal) manifestation ay nagtatago bilang sakit sa pag-iisip na kahit ang mga doktor ay hindi makilala ang mga sanhi nito, at ang mga demonyo ay ayaw itong ma-ilantad na totoo ang pag-atake o espiritwal na labanan. Ang demonyong si Judas ang umako na siya ang nagpakilala sa mga gawaing ito.

Tandaan ang mga nagkasalang anghel (demonyo) ay mga espirituwal na nilalang na nilikha ng Diyos na mabuti, ngunit, sa pangunguna ni Satanas, hindi na maibabalik ang pagtanggi sa Diyos dahil sa kanilang pagmamataas at inggit. Nanatili sa kanila ang kanilang likas at mala-anghel na kapangyarihan—talino at kalooban—na nakahihigit sa mga kakayahan ng tao, ngunit ang mga kapangyarihang ito ngayon ay diretso sa kasamaan. Ang kanilang pangunahing kapangyarihan ay ang kakayahang maglagay ng mga kaisipan, ideya, at imahinasyon sa isipan ng tao upang linlangin at tuksuhin, kadalasan sa pamamagitan ng paghahalo ng katotohanan at kasinungalingan. Maaari nilang manipulahin ang pagdama, kung minsan ay lumalabas sa tila pisikal na anyo. Bagaman hindi sila makakilos nang wala ang pahintulot ng Diyos, maaari silang magdulot ng espirituwal na pinsala at, nang hindi direkta, pisikal na pinsala, tulad ng sakit.

Hindi tulad ng mga tao, hindi nagbabago ang isip ng mga anghel; permanente ang kanilang pagbagsak, at hindi sila makapagsisisi. Sa kabila ng kanilang pambihirang lakas, sila ay mga nilalang lamang, hindi katumbas ng Diyos. Ang kanilang kapangyarihan ay may hangganan at laging mas mababa kaysa sa Banal na Biyaya at sa mga anghel de la guardia. Ang mga anghel na nagkasala ay naghahangad na ilugmok ang mga tao sa kawalan ng pag-asa, galit, at sama ng loob, na pinaniniwalaan silang makatuwiran sa kanilang mga kasalanan. Ang buhay Kristiyano ay isang malaking laban sa mga kapangyarihang ito, maaaring malampasan lang ito sa pamamagitan ng panalangin, mga sakramento (lalo na ang pagkumpisal), at pagtitiwala sa awa ng Diyos. Sa pamamagitan ng Krus, binuwag na ni Hesus ang mga kapangyarihang ito, na nangangahulugang sila ay talunang mga kaaway. Layunin nilang guluhin ang plano ng Diyos at ilihis ang mga tao mula sa kanilang pinal na layunin mapunta sa langit.

Sa mga mahilig maniwala sa hula o pekeng propesya(gaya ni Perez Ndi, Rudy Baldwin, Quiboloy atbp) basahin ito sa ✝️Gawa 16: 16-18, nagpapakita ng matinding kontras sa pagitan ng katotohanan ng Diyos at ng panlilinlang ng kaaway. Bilang mga Katoliko, narito ang mga mahahalagang aral na maaari nating pagnilayan:

Una, Hindi lahat ng tila tama o banal ay nagmumula sa Diyos. Ang demonyo ay maaaring gumamit ng katotohanan upang manlinlang o magbigay ng kredibilidad sa masamang gawain, gaya ng panghuhula.

Pangalawa, Ang pagkilala ng babae kay Santo Pablo bilang "lingkod ng Kataas-taasang Diyos" ay paalala sa mga binyagan sa Simbahan Katoliko na ang kanilang misyon ay magpahayag ng tunay na kaligtasan sa pamamagitan ni Hesus.

Pangatlo, Ang pangyayari ay nagpapakita ng awtoridad ni Santo Pablo gaya ng mga exorcist priest, na ginamit ang Ngalan ni Hesus upang palayasin ang masamang espiritu . Ito ay nagpapatibay sa paniniwala ng mga Katoliko sa kapangyarihan ng Ngalan ni Hesus laban sa kadiliman.
✝️Mga Gawa 16:16-18
16 Isang araw, nang kami'y papunta sa pook-dalanginan, nasalubong namin ang isang batang babaing alipin. Sinasapian siya ng masamang espiritu kaya siya nakakapanghula. Malaki ang kinikita ng kanyang mga amo dahil sa kanyang panghuhula. 17 Sinundan-sundan niya kami nina Pablo, at sumisigaw ng ganito: “Ang mga taong ito'y lingkod ng Kataas-taasang Diyos! Ipinapahayag nila sa inyo kung paano kayo maliligtas!”
18 Marami nang araw na ginagawa niya iyon kaya't nainis na si Pablo. Hinarap niya ang bata at sinabi sa espiritu, “Iniuutos ko sa iyo sa pangalan ni Jesu-Cristo, lumabas ka sa babaing iyan!” At noon di'y lumabas ang espiritu.

01/06/2026

MORNING BIBLE TIME (Oras ng Bibliya sa umaga)

✝️2 Samuel 7:22
Napakadakila mo, O Panginoong Yahweh. Wala pa kaming nababalitaang Diyos na tulad ninyo. Ikaw lamang ang Diyos.

“How great you are, Sovereign Lord! There is no one like you, and there is no God but you, as we have heard with our own ears.

REFLECTION:
Ang talinghagang ito ay isang maganda at malalim na Katolikong pagninilay tungkol sa banal na kapalaran, kababaang-loob, at kasaysayan ng kaligtasan. Sa kabanatang ito, nais ni David na magtayo ng isang bahay (templo) para sa Diyos, ngunit sinabi ng Diyos sa kanya sa pamamagitan ng propetang si Nathan na Siya ang magtatayo ng isang bahay (dinastiya) para kay David. Kinilala ng tradisyong Katoliko ito bilang Tipan ni David. Ang walang hanggang lahing ito ay sa huli natutupad nang ganap kay Jesucristo, ang Anak ni David at ang ating walang hanggang Hari. Si David ay labis na namamangha na ang Makapangyarihan, Walang Hanggang Diyos ay pipiliing itaas ang isang simpleng pastol at itatag ang kanyang pamilya magpakailanman. Ito ay sumasalamin sa Katolikong pag-unawa sa biyaya: Hindi tayo pinipili ng Diyos dahil tayo ay dakila; tayo ay ginagawang dakila ng Diyos sa pamamagitan ng Kanyang pagmamahal at pananatili sa atin. Ang tugon ni David sa mapagbigay na pangako ng Diyos ay hindi isang listahan ng mga hinihingi, kundi isang panalangin ng pagkamangha at pagsamba. Ang taludtod ay perpektong umaayon sa katoliko na pagdiriwang ng pagsamba—kinikilala ang ganap na pagkakaiba ng Diyos kumpara sa ating mga limitasyon bilang tao. Sabi ni David, "tulad ng lahat ng narinig natin na nagpapatunay." Itinatag niya ang kanyang papuri sa kasaysayan ng kanyang bayan—inaalala ang lahat ng mga himala at mga gawaing pagliligtas ng Diyos. Ito ay nagpapakita ng pagpapahalaga ng Katoliko sa parehong Kasulatan at Banal na Tradisyon, kung saan ang mga patotoo ng pananampalataya ay ipinapasa upang palakasin ang ating tiwala sa mga pangako ng Diyos ngayon. Tulad ni David, maglaan ng ilang sandali upang magnilay kung paano isinulat ng Diyos ang iyong sariling "kasaysayan ng kaligtasan." Dahil ang mga plano ng Diyos ay higit pa sa kay David, anyayahan ang Panginoon na iayon ang iyong mga personal na ambisyon sa Kanyang kalooban.

This verse is a beautiful, deeply Catholic reflection on divine providence, humility, and salvation history. In this chapter, David wants to build a house (temple) for God, but God tells him through the prophet Nathan that He will build a house (dynasty) for David. Catholic tradition recognizes this as the Davidic Covenant. This eternal lineage ultimately finds its absolute fulfillment in Jesus Christ, the Son of David and our eternal King. David is overwhelmed that the Almighty, All-Knowing God would choose to elevate a simple shepherd and establish his family forever. It mirrors the Catholic understanding of grace: God does not choose us because we are great; He makes us great by loving us and dwelling within us. David’s response to God's generous promise isn't a list of demands, but a prayer of awe and adoration. The verse aligns perfectly with the Catholic posture of worship—acknowledging the absolute uniqueness of God in contrast to our human limitations. David says, "as everything that we have heard confirms." He grounds his praise in the lived history of his people—recalling all the miracles and saving acts of God. This reflects the Catholic appreciation for both Scripture and Sacred Tradition, where the testimonies of faith are passed down to strengthen our trust in God's promises today. Like David, spend a few moments meditating on how God has been writing your own personal "history of salvation." Since God's plans were greater than David's, invite the Lord to align your personal ambitions with His will.

31/05/2026

MORNING PRAYER:

O Jesus,

through the Immaculate Heart of Mary,

I offer You my prayers, works,

joys and sufferings

of this day for all the intentions

of Your Sacred Heart,

in union with the Holy Sacrifice of the Mass

throughout the world,

in reparation for my sins,

for the intentions of all my relatives and friends,

and in particular

for the intentions of the Holy Father.

Amen.

31/05/2026

Gospel(Ebanghelyo) of the Day
Monday of the Ninth week in Ordinary Time
June 01, 2026

✝️Holy Gospel of Jesus Christ according to Saint Mark(Marcos) 12,1-12.

12 At tinuruan ni Jesus ang mga tao sa pamamagitan ng mga talinghaga. Sinabi niya, “May isang taong nagtanim ng ubas sa kanyang bukid. Pinabakuran niya ang ubasan, nagpagawa ng pisaan ng ubas at nagpatayo ng isang tore. Pagkatapos, pinaupahan niya ang ubasan sa mga magsasaka at siya'y nagpunta sa ibang lupain. 2 Nang dumating ang panahon ng pag-aani ng ubas, pinapunta niya ang isang alipin upang kunin sa mga magsasaka ang kanyang bahagi. 3 Ngunit sinunggaban ng mga magsasaka ang utusan, binugbog at saka pinauwing walang dala. 4 Muling nagsugo ang may-ari ng isa pang alipin, ngunit ito ay hinampas sa ulo at nilait-lait ng mga magsasaka. 5 Nagsugo na naman ang may-ari ng isa pang alipin ngunit pinatay naman nila ito. Ganoon din ang ginawa nila sa marami pang iba, may binugbog at may pinatay. 6 Hindi nagtagal, iisa na lang ang natitirang maaaring papuntahin ng may-ari, ang kanyang minamahal na anak. Kaya't pinapunta niya ito sa pag-aakalang igagalang nila ang kanyang anak. 7 Ngunit nag-usap-usap ang mga magsasaka, ‘Iyan ang tagapagmana. Halikayo, patayin natin siya upang mapasaatin lahat ng kanyang mamanahin.’ 8 Kaya't sinunggaban nila at pinatay ito, at pagkatapos ay itinapon ang kanyang bangkay sa labas ng ubasan.
9 “Ano kaya ang gagawin ng may-ari ng ubasan? Pupuntahan niya at papatayin ang mga magsasakang iyon, at ang ubasan ay ipapamahala niya sa iba. 10 Hindi ba ninyo nabasa ang sinasabi sa kasulatan?
‘Ang batong itinakwil ng mga tagapagtayo ng bahay
ang siyang naging batong-panulukan.
11 Ito'y ginawa ng Panginoon,
at kahanga-hangang pagmasdan.’”
12 Nang mahalata ng mga pinuno ng mga Judio na sila ang tinutukoy ni Jesus sa mga talinghagang iyon, tinangka nilang dakpin siya. Subalit hindi nila ito magawa sapagkat natatakot sila sa mga tao. Kaya't umalis na lamang sila at iniwan si Jesus.

Jesus began to speak to the chief priests, the scribes, and the elders in parables. "A man planted a vineyard, put a hedge around it, dug a wine press, and built a tower. Then he leased it to tenant farmers and left on a journey.
At the proper time he sent a servant to the tenants to obtain from them some of the produce of the vineyard.
But they seized him, beat him, and sent him away empty-handed.
Again he sent them another servant. And that one they beat over the head and treated shamefully.
He sent yet another whom they killed. So, too, many others; some they beat, others they killed.
He had one other to send, a beloved son. He sent him to them last of all, thinking, 'They will respect my son.'
But those tenants said to one another, 'This is the heir. Come, let us kill him, and the inheritance will be ours.'
So they seized him and killed him, and threw him out of the vineyard.
What (then) will the owner of the vineyard do? He will come, put the tenants to death, and give the vineyard to others.
Have you not read this scripture passage: 'The stone that the builders rejected has become the cornerstone;
by the Lord has this been done, and it is wonderful in our eyes'?"
They were seeking to arrest him, but they feared the crowd, for they realized that he had addressed the parable to them. So they left him and went away.

The Gospel of the Lord.
All: Praise to you Lord Jesus Christ.