12/08/2026
ANG BILIS NG PANAHON…
Ang bilis ng panahon ngayon. Hindi mo namamalayan, matatapos na naman ang isang taon. Parang kailan lang, January pa lang - ngayon, ilang buwan na lang, Pasko na naman.
Minsan napapaisip tayo… bakit parang mas mabilis na ang panahon habang tayo ay tumatanda?
Noong bata tayo noong dekada 80's ’90s or 2000, parang ang bagal ng oras.
Isang oras lang na paghihintay, parang napakahaba na.
Ang hapon, parang walang katapusan.
Pagkatapos ng klase, uuwi sandali, tapos lalabas ulit para makipaglaro.
Taguan. Tumbang preso. Luksong baka. Patintero. Langit-lupa.
Walang cellphone. Walang internet. Walang notifications. Walang endless scrolling.
Minsan, ang tanging problema lang natin ay kung sino ang taya, kung sino ang unang uuwi, o kung paano makakahabol bago magdilim.
At kapag tinawag na tayo ng nanay o tatay mula sa bahay…
"Umuwi ka na!"
…parang iyon na ang pinakamasamang balita ng buong araw. 😅
Wala tayong maraming bagay noon, pero parang ang dami nating oras.
Ngayon, kabaliktaran.
Marami na tayong ginagawa.
Maraming responsibilidad.
Trabaho. Pamilya. Bills. Pangarap. Mga obligasyon.
Isang linggo, parang isang araw lang.
Isang buwan, parang ilang araw lang.
At bago mo pa mapansin…
Pasko na naman. Bagong Taon na naman.
At doon mo marerealize --
Hindi pala talaga bumibilis ang panahon.
Tayo ang mas maraming ginagawa habang lumilipas ito.
Habang tumatanda tayo, unti-unti nating nauunawaan na hindi pala pera, trabaho, o mga bagay na nabibili ang pinakamahalaga.
Darating ang panahon na mas pahahalagahan natin ang:
❤️ mga hapunang kumpleto ang pamilya
❤️ tawanan kasama ang mga kaibigan
❤️ simpleng kwentuhan sa bahay
❤️ mga taong minsan nating nakakasama araw-araw
❤️ mga magulang na unti-unti ring tumatanda
❤️ mga anak na dati ay pasan-pasan lang natin, pero isang araw ay hindi na natin kayang habulin
Kaya siguro, habang may panahon pa…
Huminto rin tayo paminsan-minsan.
Ilagay muna ang cellphone.
Kausapin ang pamilya.
Dalawin ang mga mahal sa buhay.
Makipagkwentuhan.
Tumawa.
Magpasalamat.
Dahil darating ang araw na ang mga bagay na ngayon ay ordinaryo lang sa atin, ay magiging alaala na lamang na nais nating balikan.
At kapag dumating ang araw na iyon, sana hindi natin pagsisihan na masyado tayong nagmadali.
Dahil ang buhay ay hindi nasusukat sa dami ng taon na lumipas…
kundi sa dami ng masasayang alaala, pagmamahal, at mga taong naging bahagi ng ating paglalakbay.
Kaya sa ating mga batang 80s 90s at 2000 kids na ngayon ay may kanya-kanyang responsibilidad na ---
Baka panahon na rin para minsan ay balikan natin ang batang tayo.
Yung batang walang gaanong pag-aari, pero masaya.
Yung batang walang maraming pera, pero maraming kaibigan.
Yung batang walang internet, pero may totoong koneksyon.
At yung batang akala niya ay napakahaba pa ng panahon.
Ngayon, alam na natin…
Mabilis pala talaga ang buhay.
Kaya habang nandito pa tayo, habang kumpleto pa ang ilan sa mga taong mahal natin, habang may pagkakataon pa—
magmahal tayo.
magpasalamat tayo.
at gumawa tayo ng mga alaala.
Dahil balang araw, ang mga araw na minamadali natin ngayon…
iyon pala ang mga araw na pinapangarap nating maibalik. ❤️
mabilis man ang panahon, sana hindi natin makalimutang mabuhay.
Ang mga magagandang alaala, hindi kumukupas. ❤️
Familia Orkana
One Family. One Love
