https://www.facebook.com/103888112440830/

Knights of Columbus Ina ng laging Saklolo Co. 8226, Mabini Homesite, Cabanatuan City (2026)

18/06/2026

Pagninilay sa Ebanghelyo (Hunyo 19, 2026)

Noong panahong iyon, sinabi ni Jesus sa Kanyang mga alagad:
“Huwag kayong mag-impok para sa inyong sarili ng mga kayamanan dito sa lupa, kung saan ito'y kinakain ng tanga at kinakalawang, at kung saan ang mga magnanakaw ay nakapapasok at nakapagnanakaw. Sa halip, mag-impok kayo para sa inyong sarili ng mga kayamanan sa langit, kung saan walang tanga o kalawang na sumisira at walang magnanakaw na nakapapasok at nakapagnanakaw. Sapagkat kung saan naroroon ang iyong kayamanan, naroroon din ang iyong puso.

Ang mata ang ilaw ng katawan. Kung malusog ang iyong mata, mapupuno ng liwanag ang iyong buong katawan. Ngunit kung masama ang iyong mata, mapupuno ng kadiliman ang iyong buong katawan. Kaya kung ang liwanag na nasa iyo ay kadiliman, napakalaki ng kadilimang iyon!”
(Mateo 6:19–23)

Sa Ebanghelyo ngayon, inaanyayahan tayo ni Jesus na suriin kung saan nakatuon ang ating puso.

Likas sa tao ang maghanap ng seguridad. Kaya nagsisikap tayong mag-ipon, magtrabaho nang mabuti, at maghanda para sa kinabukasan. Hindi naman masama ang pagiging responsable at masinop. Ngunit ang babala ni Jesus ay huwag nating gawing sentro ng ating buhay ang mga bagay na pansamantala lamang.

Sinabi Niya:
“Kung saan naroroon ang iyong kayamanan, naroroon din ang iyong puso.”

Napakahalagang tanong ito para sa bawat isa sa atin.

Ano ba ang tunay na mahalaga sa ating buhay?

Ano ang madalas nating iniisip, pinaglalaanan ng oras, at pinagbubuhusan ng lakas?

Ang ating sagot sa mga tanong na ito ay nagpapakita kung saan naroroon ang ating puso.

Maraming bagay sa mundo ang mahalaga—trabaho, kabuhayan, bahay, edukasyon, at mga ari-arian. Ngunit lahat ng ito ay pansamantala. Maaaring mawala ang pera, masira ang mga ari-arian, o magbago ang mga sitwasyon sa buhay.

Ngunit may mga kayamanang hindi kailanman mawawala:
- pananampalataya
- pagmamahal
- kabutihan
- paglilingkod
- awa
- at mabuting relasyon sa Diyos

Ito ang mga kayamanang tinatawag ni Jesus na “kayamanan sa langit.”

Sa huli, hindi natin madadala ang ating mga materyal na pag-aari. Ngunit ang pagmamahal na ipinakita natin, ang kabutihang ginawa natin, at ang pananampalatayang isinabuhay natin ay may walang hanggang halaga.

Ginamit din ni Jesus ang larawan ng mata bilang ilaw ng katawan.

Noong panahon Niya, ang “malusog na mata” ay sumasagisag sa pusong malinis, bukas-palad, at nakatuon sa Diyos. Ang “masamang mata” naman ay sumasagisag sa pagiging sakim, mainggitin, at makasarili.

Kapag ang ating pananaw sa buhay ay nakatuon lamang sa sariling kapakinabangan, unti-unting nadidiliman ang ating puso. Ngunit kapag ang ating paningin ay nakatuon sa Diyos at sa kabutihan ng kapwa, napupuno tayo ng liwanag.

Sa panahon ngayon, madaling mahulog sa tukso ng materyalismo. Madalas nating marinig na ang tagumpay ay nasusukat sa dami ng pera, ari-arian, o katayuan sa buhay. Ngunit ipinapaalala ni Jesus na ang tunay na sukatan ng isang matagumpay na buhay ay hindi kung gaano karami ang ating naipon, kundi kung gaano tayo kalapit sa Diyos at kung paano natin minahal ang ating kapwa.

Hindi masama ang magkaroon ng mga pangarap at magtrabaho para sa kinabukasan. Ngunit dapat nating tiyakin na habang lumalago ang ating kabuhayan, lalo ring lumalago ang ating pananampalataya at pagmamahal sa Diyos.

Tanungin natin ang ating sarili:
- Saan nakatuon ang aking puso sa kasalukuyan?
- Ano ang aking itinuturing na pinakamahalagang kayamanan?
- Mas inuuna ko ba ang mga bagay na pansamantala kaysa sa mga bagay na may walang hanggang halaga?
- Ang aking mga desisyon ba ay naglalapit sa akin sa Diyos o inilalayo ako sa Kanya?

Mga Dapat Gawin:
- Maglaan ng oras upang suriin ang iyong mga prayoridad sa buhay.
- Magpasalamat sa Diyos para sa mga biyayang natatanggap at gamitin ang mga ito para sa kabutihan.
- Gumawa ng isang gawa ng kabutihan o pagkakawanggawa ngayong araw.
- Maglaan ng panahon para sa panalangin at pagninilay sa Salita ng Diyos.
- Manalangin “Panginoon, tulungan Mo akong ilagak ang aking puso sa mga bagay na may walang hanggang halaga. Huwag Mong hayaang maging alipin ako ng mga bagay na lumilipas. Nawa'y Ikaw ang maging tunay kong kayamanan at liwanag sa aking buhay.”

Ang Ebanghelyo ngayon ay nagpapaalala na ang direksyon ng ating puso ang humuhubog sa ating buhay. Kung ang ating kayamanan ay nasa Diyos, mapupuno tayo ng tunay na kapayapaan, pag-asa, at kagalakan na hindi kayang ibigay ng anumang materyal na bagay.

Nawa'y piliin natin araw-araw ang mga kayamanang hindi kumukupas—ang pananampalataya, pagmamahal, at buhay na malapit sa Diyos. Sapagkat sa huli, ang mga ito lamang ang tunay na mananatili magpakailanman.

Vivat Jesus!

18/06/2026

Pagninilay sa Ebanghelyo (Hunyo 18, 2026)

Noong panahong iyon, sinabi ni Jesus sa Kanyang mga alagad:
“Sa inyong pananalangin, huwag kayong gumamit ng maraming salitang walang kabuluhan tulad ng ginagawa ng mga pagano. Iniisip nila na diringgin sila dahil sa dami ng kanilang sinasabi. Huwag ninyo silang tularan, sapagkat alam na ng inyong Ama ang inyong mga pangangailangan bago pa man ninyo ito hingin sa Kanya.

Kaya ganito kayo manalangin:
‘Ama namin, sumasalangit Ka, sambahin nawa ang ngalan Mo. Mapasaamin ang kaharian Mo. Sundin ang loob Mo dito sa lupa para ng sa langit. Bigyan Mo kami ngayon ng aming kakanin sa araw-araw. At patawarin Mo kami sa aming mga sala, para ng pagpapatawad namin sa nagkakasala sa amin. At huwag Mo kaming ipahintulot sa tukso, at iadya Mo kami sa lahat ng masama.’

Sapagkat kung pinatatawad ninyo ang mga tao sa kanilang mga pagkakasala, patatawarin din kayo ng inyong Amang nasa langit. Ngunit kung hindi ninyo pinatatawad ang iba, hindi rin patatawarin ng inyong Ama ang inyong mga pagkakasala.”
(Mateo 6:7–15)

Sa Ebanghelyo ngayon, itinuro ni Jesus sa Kanyang mga alagad kung paano manalangin. Ito ang pinagmulan ng panalanging kilala natin bilang Ama Namin, ang pinakadakilang panalanging itinuro mismo ng Panginoon.

Napakahalaga ng unang paalala ni Jesus:
“Alam na ng inyong Ama ang inyong mga pangangailangan bago pa man ninyo ito hingin sa Kanya.”

Ipinapakita nito na ang panalangin ay hindi tungkol sa pagpilit sa Diyos na pakinggan tayo o kumbinsihin Siya na mahalin tayo. Kilala na Niya tayo. Alam Niya ang ating mga pangangailangan, mga pangarap, mga alalahanin, at maging ang mga lihim nating dinadala sa puso.

Kung gayon, bakit tayo nananalangin?

Nananalangin tayo hindi upang ipaalam sa Diyos ang hindi Niya alam, kundi upang palalimin ang ating relasyon sa Kanya. Ang panalangin ay pakikipag-usap sa isang Amang nagmamahal sa atin.

Sa panalanging Ama Namin, itinuro ni Jesus ang mga bagay na tunay na mahalaga.

Una, tinuturuan tayong unahin ang Diyos:
“Sambahin nawa ang ngalan Mo. Mapasaamin ang kaharian Mo. Sundin ang loob Mo.”

Bago ang ating mga kahilingan, inuuna muna natin ang Diyos at ang Kanyang kalooban. Madalas kasi sa ating panalangin, agad tayong humihingi. Ngunit itinuturo ni Jesus na magsimula muna sa pagkilala, pagsamba, at pagtitiwala sa Diyos.

Ikalawa, tinuturuan tayong umasa sa Diyos sa ating pang-araw-araw na pangangailangan:
“Bigyan Mo kami ngayon ng aming kakanin sa araw-araw.”

Hindi sinabi ni Jesus na bigyan tayo ng sapat para sa buong buhay, kundi para sa araw na ito. Ito ay paanyayang magtiwala araw-araw sa pagkalinga ng Diyos.

Ikatlo, at marahil ang pinakamahirap, ay ang bahagi tungkol sa pagpapatawad:
“Patawarin Mo kami sa aming mga sala, para ng pagpapatawad namin sa nagkakasala sa amin.”

Napakalinaw ng sinabi ni Jesus pagkatapos ng panalangin. Kung nais nating maranasan ang awa at kapatawaran ng Diyos, kailangan din nating matutong magpatawad.

Hindi madaling magpatawad. May mga sugat na malalim. May mga salitang mahirap kalimutan. May mga taong nagdulot ng matinding sakit sa ating buhay.

Ngunit ang pagpapatawad ay hindi nangangahulugang tama ang ginawa ng nakasakit sa atin. Ito ay pagpiling huwag hayaang kontrolin ng galit at sama ng loob ang ating puso.

Kapag tayo ay nagpapatawad, hindi lamang ang kapwa ang napapalaya—tayo rin.

Sa ating panahon, maraming tao ang abala, pagod, at puno ng alalahanin. Minsan, ang panalangin ay nagiging huling bagay na ating naiisip. Ngunit ipinapaalala sa atin ng Ebanghelyo ngayon na ang panalangin ay hindi dagdag na gawain lamang; ito ang ating ugnayan sa Diyos na nagbibigay lakas at direksyon sa ating buhay.

Tanungin natin ang ating sarili:
- Ang aking panalangin ba ay tunay na pakikipag-usap sa Diyos o basta pagbigkas lamang ng mga salita?
- Nagtitiwala ba ako na alam ng Diyos ang aking mga pangangailangan?
- Mayroon ba akong taong kailangan ko nang patawarin?
- Paano ko mas mapapalalim ang aking buhay-panalangin?

Mga Dapat Gawin:
- Dasalin nang dahan-dahan at may pagninilay ang Ama Namin ngayong araw.
- Maglaan ng ilang minutong tahimik na pakikipag-usap sa Diyos.
- Isuko sa Panginoon ang iyong mga alalahanin at pangangailangan.
- Sikaping patawarin ang isang taong nakasakit sa iyo.
- Manalangin:
“Ama naming nasa langit, salamat sa Iyong pagmamahal at pagkalinga. Turuan Mo akong magtiwala sa Iyo araw-araw at sundin ang Iyong kalooban. Bigyan Mo ako ng pusong marunong magpatawad tulad ng Iyong pagpapatawad sa akin.”

Ang Ebanghelyo ngayon ay nagpapaalala na ang panalangin ay hindi lamang paghingi ng biyaya kundi pakikipag-ugnayan sa isang mapagmahal na Ama. Sa bawat pagdarasal natin ng Ama Namin, ipinahahayag natin ang ating pagtitiwala sa Diyos, ang ating pagnanais na sundin ang Kanyang kalooban, at ang ating kahandaang magpatawad tulad ng Kanyang pagpapatawad sa atin.

Nawa'y maging mas malalim ang ating buhay-panalangin at mas maging bukas ang ating puso sa pagmamahal, awa, at kapayapaan na nagmumula sa Diyos.

Vivat Jesus!

17/06/2026

Pagninilay sa Ebanghelyo (Hunyo 17, 2026)

Noong panahong iyon, sinabi ni Jesus sa Kanyang mga alagad:
“Mag-ingat kayo na huwag gawin ang inyong mabubuting gawa sa harap ng mga tao upang kayo'y hangaan nila. Kung gayon, wala kayong tatanggaping gantimpala mula sa inyong Amang nasa langit.

Kaya kapag nagbibigay ka ng limos, huwag mo itong ipagbunyi tulad ng ginagawa ng mga mapagkunwari sa mga sinagoga at sa mga lansangan upang purihin sila ng mga tao. Katotohanang sinasabi Ko sa inyo, tinanggap na nila ang kanilang gantimpala. Ngunit kapag nagbibigay ka ng limos, huwag mo nang ipaalam kahit sa iyong kaliwang kamay ang ginagawa ng iyong kanang kamay upang maging lihim ang iyong pagkakawanggawa. At ang iyong Ama na nakakakita sa lihim ang siyang gagantimpala sa iyo.

Kapag kayo'y nananalangin, huwag kayong tumulad sa mga mapagkunwari na mahilig manalangin nang nakatayo sa mga sinagoga at sa mga sulok ng lansangan upang makita ng mga tao. Ngunit kapag mananalangin ka, pumasok ka sa iyong silid, isara ang pinto, at manalangin ka sa iyong Ama na nasa lihim. At ang iyong Ama na nakakakita sa lihim ang siyang gagantimpala sa iyo.

Kapag kayo'y nag-aayuno, huwag kayong magmukhang malungkot tulad ng mga mapagkunwari. Pinababayaan nilang magmukhang maputla ang kanilang mukha upang makita ng mga tao na sila'y nag-aayuno. Katotohanang sinasabi Ko sa inyo, tinanggap na nila ang kanilang gantimpala. Ngunit kapag ikaw ay nag-aayuno, pahiran mo ng langis ang iyong ulo at maghilamos ka ng iyong mukha upang hindi mapansin ng mga tao na ikaw ay nag-aayuno kundi ng iyong Ama na nasa lihim. At ang iyong Ama na nakakakita sa lihim ang siyang gagantimpala sa iyo.”
(Mateo 6:1–6, 16–18)

Sa Ebanghelyo ngayon, tinuturuan tayo ni Jesus tungkol sa tamang intensyon sa ating paggawa ng mabuti. Hindi Niya tinututulan ang pagkakawanggawa, panalangin, o pag-aayuno. Sa katunayan, hinihikayat Niya tayong gawin ang mga ito. Ngunit nais Niyang suriin natin ang dahilan kung bakit natin ginagawa ang mga ito.

Minsan, madaling mahulog ang tao sa tukso ng paghahangad ng pagkilala at papuri. Kapag tayo ay nakagawa ng mabuti, natural na masarap marinig ang pasasalamat at pagkilala ng iba. Ngunit ang babala ni Jesus ay huwag nating gawing sentro ang ating sarili sa mga gawaing para sana sa Diyos.

Ang tunay na kabutihan ay hindi naghahanap ng palakpak.

Ang tunay na panalangin ay hindi pagtatanghal.

Ang tunay na sakripisyo ay hindi ipinagyayabang.

Paulit-ulit na binanggit ni Jesus ang isang mahalagang katotohanan:
“Ang inyong Ama na nakakakita sa lihim ang siyang gagantimpala sa inyo.”

Napakagandang paalala nito para sa ating lahat. May mga pagkakataon na ang ating kabutihan ay hindi napapansin. May mga sakripisyo tayong ginagawa para sa pamilya, sa Simbahan, sa trabaho, o sa kapwa na walang nakakakita at walang pumapalakpak.

Ngunit may Isang nakakakita.

Nakikita ng Diyos ang:
- tahimik na pagtulong sa nangangailangan
- taimtim na panalangin sa gitna ng problema
- mga sakripisyong iniaalay para sa pamilya
- mga kabutihang ginagawa nang walang hinihintay na kapalit
- at mga luha at paghihirap na iniaalay sa Kanya

At para sa Diyos, ang mga gawaing ito ay napakahalaga.

Sa panahon ngayon ng social media, madali ring matukso na ipakita sa iba ang bawat mabuting ginagawa natin. Hindi naman masama ang magbahagi ng mabuting gawain kung ito ay nakapagbibigay inspirasyon. Ngunit mahalagang tanungin natin ang ating sarili: Ginagawa ko ba ito para sa kaluwalhatian ng Diyos o para sa aking sariling papuri?

Ito ang hamon ng Ebanghelyo ngayon—ang magkaroon ng pusong dalisay sa ating paglilingkod.

Kapag tayo ay nananalangin, naglilingkod, tumutulong, o nagsasakripisyo, gawin natin ito dahil mahal natin ang Diyos at ang ating kapwa, hindi dahil gusto nating hangaan tayo ng iba.

Ang kabanalan ay madalas nabubuo hindi sa mga malalaking bagay na nakikita ng lahat kundi sa mga maliliit na kabutihang ginagawa nang may katapatan at pagmamahal.

Tanungin natin ang ating sarili:
- Ano ang aking tunay na motibasyon sa paggawa ng mabuti?
- Mas mahalaga ba sa akin ang papuri ng tao kaysa sa kagalakan ng Diyos?
- Paano ko mapapalalim ang aking buhay-panalangin?
- May mga kabutihan ba akong magagawa nang tahimik at walang hinihintay na kapalit?

Mga Dapat Gawin:
- Gumawa ng isang mabuting gawain ngayon nang hindi ipinapaalam sa iba.
- Maglaan ng panahon para sa tahimik at personal na panalangin.
- Magpasalamat sa Diyos sa pagkakataong makapaglingkod at makagawa ng mabuti.
- Suriin ang iyong mga motibasyon at hilingin sa Diyos ang pusong dalisay.
- Manalangin:
“Panginoon, linisin Mo ang aking puso at mga intensyon. Turuan Mo akong gumawa ng mabuti hindi para sa papuri ng tao kundi para sa Iyong kaluwalhatian. Nawa'y maging tapat ako sa panalangin, pagkakawanggawa, at sakripisyo, kahit walang nakakakita kundi Ikaw lamang.”

Ang Ebanghelyo ngayon ay nagpapaalala na ang Diyos ay hindi lamang tumitingin sa ating mga ginagawa kundi pati sa dahilan kung bakit natin ito ginagawa. Ang mga gawaing nagmumula sa pusong mapagpakumbaba at tapat ay higit na mahalaga kaysa sa mga gawaing ginagawa para lamang mapansin.

Nawa'y matuto tayong mamuhay para sa Diyos at hindi para sa papuri ng mundo. Sapagkat ang Ama na nakakakita sa lihim ay nakakaalam ng kabutihan ng ating puso at Siya ang magbibigay ng tunay at walang hanggang gantimpala.

Vivat Jesus!

16/06/2026

Pagninilay sa Ebanghelyo (Hunyo 16, 2026)

Noong panahong iyon, sinabi ni Jesus sa Kanyang mga alagad:
“Narinig ninyo na sinabi: ‘Ibigin mo ang iyong kapwa at kamuhian mo ang iyong kaaway.’ Ngunit sinasabi Ko sa inyo: ibigin ninyo ang inyong mga kaaway at ipanalangin ang mga umuusig sa inyo, upang kayo'y maging mga anak ng inyong Ama na nasa langit. Sapagkat pinasisikat Niya ang araw sa masasama at sa mabubuti, at nagpapaulan sa mga matuwid at sa mga di-matuwid.

Kung ang iniibig lamang ninyo ay ang mga umiibig sa inyo, ano ang gantimpala ninyo? Hindi ba't gayon din ang ginagawa ng mga maniningil ng buwis? At kung ang binabati lamang ninyo ay ang inyong mga kapatid, ano ang natatangi sa inyong ginagawa? Hindi ba't gayon din ang ginagawa ng mga Hentil? Kaya't maging ganap kayo, gaya ng inyong Amang nasa langit na ganap.”
(Mateo 5:43–48)

Sa Ebanghelyo ngayon, itinuturo ni Jesus ang isa sa pinakamataas at pinakamahirap na hamon ng pagiging Kristiyano: ang mahalin ang ating mga kaaway.

Natural para sa tao na mahalin ang mga taong mabuti sa kanya. Madaling magmahal ng mga kaibigan, kapamilya, at mga taong nagpapakita ng kabutihan sa atin. Ngunit paano naman ang mga taong nakasakit sa atin, nagpahirap sa atin, o nagdulot ng sama ng loob?

Dito tayo hinahamon ni Jesus.

Sinabi Niya:
“Ibigin ninyo ang inyong mga kaaway at ipanalangin ang mga umuusig sa inyo.”

Hindi Niya sinabing magiging madali ito. Hindi rin Niya sinabing kalimutan agad ang sakit na ating naranasan. Ngunit inaanyayahan Niya tayong huwag hayaang manaig ang galit at p**t sa ating puso.

Kapag tayo ay nagkimkim ng sama ng loob, tayo rin ang unang nahihirapan. Ang galit ay parang apoy na unti-unting sumusunog sa ating kapayapaan. Ngunit kapag tayo ay nagpatawad at nagdasal para sa mga nakasakit sa atin, binibigyan natin ng pagkakataon ang Diyos na pagalingin ang ating puso.

Napakaganda ng halimbawa na ibinigay ni Jesus tungkol sa Ama sa Langit. Ang Diyos ay nagpapasikat ng araw at nagpapaulan hindi lamang para sa mabubuti kundi maging para sa masasama. Ipinapakita nito na ang pag-ibig ng Diyos ay hindi nakabatay sa kung sino ang karapat-dapat. Siya ay nagmamahal dahil Siya ay pag-ibig.

Bilang mga anak ng Diyos, tayo rin ay tinatawag na magmahal nang higit sa karaniwan.

Kung mahal lamang natin ang mga taong mahal tayo, wala tayong kaibahan sa karamihan. Ngunit kapag minahal natin ang mga taong mahirap mahalin, doon tunay na nakikita ang kapangyarihan ng biyaya ng Diyos sa ating buhay.

Sa ating araw-araw na karanasan, maaaring hindi naman natin itinuturing na “kaaway” ang ibang tao. Ngunit maaaring may mga taong:
- hindi natin kasundo
- nakasakit sa ating damdamin
- nagkasala laban sa atin o
- patuloy na nagbibigay ng problema sa atin

Ang Ebanghelyo ngayon ay hindi nagsasabing sang-ayunan natin ang kanilang maling ginawa. Sa halip, hinihikayat tayo nitong tratuhin sila bilang mga taong mahal pa rin ng Diyos at nangangailangan din ng Kanyang awa.

Ang pagmamahal na itinuturo ni Jesus ay hindi lamang damdamin. Ito ay isang desisyon. Isang pagpiling huwag gumanti, huwag magkimkim ng p**t, at patuloy na hangarin ang kabutihan ng iba kahit mahirap.

Tanungin natin ang ating sarili:
- Mayroon ba akong taong nahihirapan akong mahalin o patawarin?
- May sama ng loob ba akong matagal nang kinikimkim?
- Naisasama ko ba sa aking panalangin ang mga taong nakasakit sa akin?
- Paano ko maisasabuhay ang pagmamahal ng Diyos sa mga taong mahirap mahalin?

Mga Dapat Gawin:
- Ipanalangin ngayong araw ang isang taong nakasakit o nagpahirap sa iyo.
- Humingi ng biyaya sa Diyos upang mapatawad ang mga taong may pagkakasala laban sa iyo.
- Iwasan ang paninirang-puri, tsismis, o masasakit na salita laban sa iba.
- Magpakita ng kabutihan sa isang taong hindi mo gaanong kasundo.
- Manalangin: “Panginoong Jesus, turuan Mo akong magmahal tulad Mo. Bigyan Mo ako ng pusong marunong magpatawad at magdasal para sa mga nakasakit sa akin. Nawa'y maging tunay akong anak ng Ama sa pamamagitan ng aking pagmamahal, habag, at kabutihan sa lahat.”

Ang Ebanghelyo ngayon ay nagpapaalala na ang Kristiyanong pag-ibig ay higit pa sa damdamin. Ito ay isang pagpiling magmahal kahit mahirap, magpatawad kahit nasaktan, at magdasal para sa mga taong hindi natin madaling mahalin.

Nawa'y matutunan nating tularan ang pagmamahal ng ating Ama sa Langit—isang pag-ibig na walang kinikilingan, walang hinihinging kapalit, at handang umabot kahit sa mga taong itinuturing nating kaaway.

Sa ganitong paraan, unti-unti tayong nagiging higit na katulad ni Kristo at nagiging tunay na saksi ng Kanyang pag-ibig sa mundo.

Vivat Jesus!

14/06/2026

The Knights of Columbus Ina ng Laging Saklolo Council 8226 proudly congratulates our Worthy Sir Knights who were elected as officers of the AGMRA ACN 1434 Assembly for Fraternal Year 2026–2027 during the Assembly Meeting and Election of Officers held on June 14, 2026, at 2:00 PM at the Knights of Columbus Council 3692 Hall, St. Nicholas of Tolentine Cathedral, Cabanatuan City.

We are honored to recognize the following members of our council who have been entrusted with key leadership positions in the Assembly:

Faithful Captain – Worthy Sir Knight and PGK Dennis T. Salazar
The Faithful Captain assists in overseeing Assembly activities and ceremonies, helping ensure the smooth conduct of meetings and exemplifications while promoting active participation among Sir Knights.

Faithful Comptroller – Worthy Sir Knight Dante Dacleson
The Faithful Comptroller is responsible for maintaining membership records, collecting dues, and ensuring that the Assembly's administrative and financial records are properly managed.

Faithful Purser – Worthy Sir Knight Abraham Ramos
The Faithful Purser serves as the custodian of the Assembly's funds, overseeing receipts, disbursements, and the financial well-being of the Assembly.

Faithful Sentinels – Worthy Sir Knights Edwin Garcia and Raz Frijas
The Faithful Sentinels safeguard the Assembly meetings by ensuring that only qualified members are admitted and by maintaining order during official functions.

The Fourth Degree Assembly represents the highest degree of the Knights of Columbus and is dedicated to the principle of Patriotism. Assembly officers play a vital role in promoting love of God and country, supporting civic and religious activities, participating in ceremonial functions, and upholding the dignity and traditions of the Fourth Degree.

We are proud that five members of Council 8226 have been called to serve in these important positions. Their election reflects not only their individual dedication but also the active commitment of our council to the mission and values of the Knights of Columbus.

May God continue to guide our Worthy Sir Knights as they undertake their new responsibilities in service to the Assembly, the Order, the Church, and our nation.

Congratulations, Worthy Sir Knights!

Vivat Jesus!

14/06/2026

Pagninilay sa Ebanghelyo (Hunyo 15, 2026)

Noong panahong iyon, sinabi ni Jesus sa Kanyang mga alagad:
“Narinig ninyo na sinabi: ‘Mata sa mata at ngipin sa ngipin.’ Ngunit sinasabi Ko sa inyo: huwag ninyong gantihan ang masamang tao. Kapag sinampal ka sa kanang pisngi, iharap mo rin ang kabila. Kung may magsakdal sa iyo upang kunin ang iyong tunika, ibigay mo rin ang iyong balabal. At kung pilitin ka ng isang tao na maglakad ng isang milya, sumama ka sa kanya nang dalawang milya. Bigyan mo ang humihingi sa iyo, at huwag mong talikuran ang nais humiram sa iyo.”
(Mateo 5:38–42)

Sa Ebanghelyo ngayon, itinuturo ni Jesus ang isa sa pinakamahirap isabuhay na bahagi ng buhay Kristiyano: ang hindi pagganti.

Noong unang panahon, ang batas na “mata sa mata at ngipin sa ngipin” ay ginawa upang limitahan ang paghihiganti. Layunin nitong pigilan ang labis na pagganti. Ngunit dinala ni Jesus ang Kanyang mga tagasunod sa mas mataas na antas ng pag-ibig.

Sa halip na paghihiganti, itinuro Niya ang habag.

Sa halip na pagganti, itinuro Niya ang pagpapatawad.

Sa halip na galit, itinuro Niya ang pagmamahal.

Hindi ibig sabihin nito na dapat nating hayaang apihin tayo o tanggapin ang kasamaan. Ang itinuturo ni Jesus ay huwag nating hayaang kontrolin tayo ng galit, p**t, at pagnanais na gumanti. Kapag ang puso natin ay puno ng paghihiganti, tayo rin ang unang nasasaktan.

Napakadaling magmahal kapag mabuti ang pakikitungo ng iba sa atin. Ngunit nasusubok ang ating pagiging alagad ni Kristo kapag tayo ay nasasaktan, napagkakamalan, o hindi pinakikitunguhan nang tama.

Madalas sa ating buhay, may mga taong:
- nakapagsalita ng masakit laban sa atin
- hindi tumupad sa kanilang pangako
- nagbigay sa atin ng problema
- o hindi nagpakita ng pagpapahalaga sa ating kabutihan

Ang natural na reaksyon ng tao ay gumanti, magkimkim ng sama ng loob, o humanap ng paraan upang makabawi.

Ngunit ang paanyaya ni Jesus ay iba.

Ang tunay na lakas ay hindi nakikita sa kakayahang gumanti. Ang tunay na lakas ay nakikita sa kakayahang magpigil, magpatawad, at piliing gumawa ng mabuti kahit hindi ito nasusuklian.

Kapag pinili nating magpatawad, hindi natin sinasabing tama ang ginawa ng nakasakit sa atin. Sa halip, pinipili nating huwag hayaang manatili ang galit at kapaitan sa ating puso.

Napakaganda rin ng paanyaya ni Jesus na maging bukas-palad. Ang Kristiyanong puso ay hindi sarado at makasarili. Ito ay handang magbahagi ng oras, talento, kabutihan, at tulong sa kapwa.

Sa mundo ngayon na madalas nagtuturo ng “gumanti ka” o “ipakita mong hindi ka nagpapatalo,” itinatawag tayo ni Jesus sa isang mas mataas na paraan ng pamumuhay—ang paraan ng pag-ibig.

Hindi ito madali. Sa totoo lang, imposible ito kung tayo lamang ang aasa sa sarili nating lakas. Ngunit sa tulong ng biyaya ng Diyos, unti-unti nating matututunang mahalin at patawarin maging ang mga taong mahirap mahalin.

Tanungin natin ang ating sarili:
- Mayroon ba akong sama ng loob na kailangan ko nang bitawan?
- May tao ba akong nahihirapang patawarin?
- Paano ako tumutugon kapag ako ay nasasaktan o napagkakamalan?
- Ang aking puso ba ay mas nakatuon sa pagganti o sa pagpapatawad?
- Paano ko maisasabuhay ang kabutihang itinuro ni Jesus sa aking araw-araw na buhay?

Mga Dapat Gawin:
- Ipanalangin ang isang taong nakasakit o nagpahirap sa iyo.
- Humingi sa Diyos ng biyaya upang mapatawad ang mga taong nagkasala laban sa iyo.
- Gumawa ng isang mabuting bagay para sa isang taong hindi mo gaanong kasundo.
- Iwasan ang mga salitang nakasasakit o nagpapalala ng alitan.
- Manalangin: “Panginoong Jesus, turuan Mo akong magmahal tulad Mo. Kapag ako ay nasasaktan, tulungan Mo akong huwag gumanti kundi magpatawad. Bigyan Mo ako ng pusong mahabagin at mapagmahal upang maging tunay akong saksi ng Iyong pag-ibig sa mundo.”

Ang Ebanghelyo ngayon ay nagpapaalala na ang landas ni Kristo ay hindi landas ng paghihiganti kundi landas ng pag-ibig. Hindi tayo tinatawag na talunin ang iba kundi talunin ang galit, p**t, at kapaitan sa ating puso.

Nawa'y maging katulad tayo ni Jesus na sa gitna ng pagtanggi, pag-uusig, at pagdurusa ay pinili pa ring magmahal at magpatawad. Sapagkat sa pagpapatawad at pagmamahal, tunay na nagiging malaya ang ating puso at mas nagiging katulad tayo ni Kristo.

Vivat Jesus!

14/06/2026

Pagninilay sa Ebanghelyo (Hunyo 14, 2026)

Noong panahong iyon, nang makita ni Jesus ang napakaraming tao, nahabag Siya sa kanila sapagkat sila ay lupaypay at parang mga tupang walang pastol.

Kaya sinabi Niya sa Kanyang mga alagad:
“Napakarami ng aanihin ngunit kakaunti ang mga manggagawa. Kaya't idalangin ninyo sa Panginoon ng ani na magpadala Siya ng mga manggagawa sa Kanyang aanihin.”

Pagkatapos, tinawag Niya ang Kanyang labindalawang alagad at binigyan sila ng kapangyarihan laban sa maruruming espiritu at upang pagalingin ang lahat ng uri ng sakit at karamdaman.

Ito ang mga pangalan ng labindalawang apostol: si Simon na tinatawag na Pedro at si Andres na kanyang kapatid; si Santiago na anak ni Zebedeo at si Juan na kanyang kapatid; si Felipe at si Bartolome; si Tomas at si Mateo na maniningil ng buwis; si Santiago na anak ni Alfeo at si Tadeo; si Simon na Makabayan at si Judas Iscariote na magkakanulo sa Kanya.

Isinugo ni Jesus ang Labindalawa at binigyan sila ng tagubiling ito:
“Huwag kayong pupunta sa mga lugar ng mga Hentil o papasok sa alinmang bayan ng mga Samaritano. Sa halip, puntahan ninyo ang mga nawawalang tupa ng sambahayan ng Israel. Habang kayo'y naglalakbay, ipahayag ninyo na malapit na ang kaharian ng langit. Pagalingin ninyo ang mga maysakit, buhayin ang mga patay, pagalingin ang mga may ketong, at palayasin ang mga demonyo. Tinanggap ninyo nang walang bayad, kaya ibigay rin ninyo nang walang bayad.”
(Mateo 9:36 – 10:8)

Sa Ebanghelyo ngayon, makikita natin ang puso ni Jesus. Nang makita Niya ang napakaraming tao, hindi Niya sila tiningnan bilang isang malaking grupo lamang. Nakita Niya ang kanilang pagod, kalungkutan, pagkalito, at mga pangangailangan.

Sinabi ng Ebanghelyo na “nahabag Siya sa kanila sapagkat sila ay lupaypay at parang mga tupang walang pastol.”

Napakaganda ng salitang nahabag. Hindi lamang nakita ni Jesus ang kanilang kalagayan; nadama Niya ito sa Kanyang puso. Ang habag ni Jesus ay hindi nananatili sa damdamin lamang. Ito ay nagiging pagkilos. Kaya Siya nagturo, nagpagaling, nagpalakas ng loob, at nagsugo ng mga alagad upang ipagpatuloy ang Kanyang misyon.

Hanggang ngayon, ganoon pa rin ang pagtingin ni Jesus sa atin.

Nakikita Niya ang mga taong:
- pagod sa trabaho
- nabibigatan sa problema
- nag-aalala para sa pamilya
- nalulungkot at nawawalan ng pag-asa
- naghahanap ng direksyon sa buhay

At tulad noon, nahahabag pa rin Siya sa bawat isa sa atin.

Ngunit may isa pang mahalagang bahagi ng Ebanghelyo. Hindi lamang si Jesus ang kumikilos. Tinawag Niya ang Kanyang mga alagad at isinugo sila upang maging bahagi ng Kanyang gawain.

Sinabi Niya:
“Napakarami ng aanihin ngunit kakaunti ang mga manggagawa.”

Ang mga salitang ito ay totoo pa rin hanggang ngayon.

Marami pa ring taong nangangailangan ng:
- pag-ibig
- pag-unawa
- paggabay
- panalangin
- at pag-asa

At madalas, ginagamit ng Diyos ang ordinaryong tao upang maging instrumento ng Kanyang pagmamahal.

Hindi lahat ay tinatawag maging pari, madre, o misyonero. Ngunit lahat ng binyagan ay tinatawag maging manggagawa sa ubasan ng Panginoon.

Bilang magulang, maaari tayong maging manggagawa sa pamamagitan ng paggabay sa ating mga anak.

Bilang g**o, maaari tayong maging manggagawa sa pamamagitan ng pagtuturo hindi lamang ng kaalaman kundi ng mabubuting pagpapahalaga.

Bilang empleyado, opisyal, lider, o simpleng miyembro ng komunidad, maaari tayong maging instrumento ng kabutihan at pag-asa.

Napakaganda rin ng bilin ni Jesus:
“Tinanggap ninyo nang walang bayad, kaya ibigay rin ninyo nang walang bayad.”

Lahat ng mayroon tayo ay biyaya ng Diyos. Ang ating buhay, talento, kakayahan, at pananampalataya ay mga regalo. Dahil tayo ay pinagpala, tayo rin ay tinatawag na maging pagpapala sa iba.

Hindi natin kailangang gumawa ng pambihirang bagay upang maging alagad ni Kristo. Minsan, sapat na ang:
- makinig sa isang nalulungkot
- tumulong sa nangangailangan
- magpatawad
- magbigay ng mabuting halimbawa
- at magdasal para sa iba

Sa ganitong paraan, nagiging bahagi tayo ng misyon ni Jesus.

Tanungin natin ang ating sarili:
- Nakikita ko ba ang mga pangangailangan ng mga taong nasa paligid ko?
- May habag ba ako tulad ng habag ni Jesus?
- Paano ako nagiging manggagawa sa ubasan ng Panginoon?
- Anong biyaya ang tinanggap ko mula sa Diyos na maaari kong ibahagi sa iba?

Mga Dapat Gawin:
- Maglaan ng oras upang ipanalangin ang mga pari, relihiyoso, at lahat ng manggagawa sa Simbahan.
- Gumawa ng isang konkretong gawa ng habag para sa isang taong nangangailangan ngayong araw.
- Magbigay ng panahon upang makinig at umunawa sa isang taong may pinagdaraanan.
- Pasalamatan ang Diyos sa mga biyayang tinanggap at isipin kung paano ito maibabahagi sa iba.
- Manalangin:
“Panginoong Jesus, salamat sa Iyong habag at pagmamahal. Buksan Mo ang aking mga mata upang makita ang mga nangangailangan sa aking paligid. Gawin Mo akong instrumento ng Iyong pag-ibig, pag-asa, at kapayapaan. Nawa'y maging tapat akong manggagawa sa Iyong ubasan.”

Ang Ebanghelyo ngayon ay nagpapaalala na ang puso ni Jesus ay pusong puno ng habag. Nakikita Niya ang mga pangangailangan ng Kanyang bayan at patuloy Siyang tumatawag ng mga alagad upang ipagpatuloy ang Kanyang gawain.

Nawa'y matuto tayong tumingin sa iba hindi lamang gamit ang ating mga mata kundi gamit ang puso ni Kristo. At nawa'y maging handa tayong tumugon sa Kanyang paanyaya na maging mga manggagawa ng Kanyang kaharian sa ating mga tahanan, komunidad, at sa mundong ating ginagalawan.

Vivat Jesus!

Knights of Columbus Ina ng laging Saklolo Co. 8226

18/06/2026

18/06/2026

17/06/2026

16/06/2026

14/06/2026

14/06/2026

14/06/2026

Address

Website

Alerts

Shortcuts

Share

Category