17/05/2026
Sa ilalim ng mapagkalingang pamumuno ng Marangal na G**o, matagumpay na idinaos ng Lohiya Masoniko Kabanatuan Blg. 53 ang taunang Araw Pampamilya isang masaya at makabuluhang pagtitipon na sumasalamin sa tunay na diwa ng Masoneriya ang kapatiran, pagkakaisa, at pag-ibig sa bawat isa.
Nagtipon-tipon ang mga kapatid, kasama ang kanilang mga asawa, anak, at mga apo, sa isang araw na puno ng masayang kwentuhan, tawanan, at taimtim na pagsasama. Sa bawat ngiti, yakap, at pakikipagkamay ay muling nabuhay ang init ng samahang matagal nang pinagyayaman ng lohiya. Higit pa sa isang simpleng salu-salo, ito ay naging pagpapatibay ng buklod na nag-uugnay sa bawat mason bilang magkakapatid sa liwanag at layunin.
Naging higit na makahulugan ang pagdiriwang sa muling pagdalo ng maraming mga kapatid na matagal ding hindi nakasama sa mga gawain ng lohiya. Sila ay sinalubong ng taos-pusong pagtanggap, mahigpit na yakap, at tunay na kagalakan ng kanilang mga kapatid patunay na ang pintuan ng lohiya ay nananatiling bukas para sa bawat kapatid na nagnanais muling makibahagi sa gawain at samahan. Ang tagpong ito ay lalong nagpatibay sa tema ng taon: “Mga Miyembro ng Lohiya, Pundasyon ng Kapatiran at Pagkakaisa.” Sapagkat tunay na ang lakas ng isang lohiya ay hindi nasusukat sa bilang, kundi sa tibay ng samahan, malasakit, at pagkilala sa halaga ng bawat kapatid.
Sa pagsasalu-salo ng mga pagkaing buong pusong inihanda at dinala ng bawat pamilya, higit na nadama ang diwa ng pagkakaisa at pagbibigayan. Ang bawat handa ay naging sagisag ng pagmamahal at pagnanais na magbahagi hindi lamang ng pagkain, kundi ng oras, alaala, at pagkakaibigan.
Sa pagtatapos ng araw, iniwan ng bawat dumalo ang pagtitipon na may dalang panibagong sigla, inspirasyon, at mas pinatibay na ugnayan bilang isang pamilyang mason. Isang araw na hindi lamang puno ng saya, kundi puno rin ng liwanag, pagkakapatiran, at pagpapatuloy ng mga adhikaing matagal nang pinanghahawakan ng ating marangal na lohiya. Isang araw na nakaukit na sa kasaysayan ng lohiya.