02/09/2026
Sa matag higayon nga si Jesus nagsulti bahin sa Iyang pag-antos, nagsulti usab Siya bahin sa Iyang pagkabanhaw.
Wala Siya magpahibalo bahin sa krus nga wala usab magpahibalo sa kadaugan nga mosunod niini.
Kompleto kanunay ang Iyang mensahe.
Tinuod ang kasakit, apan dili kini mao ang katapusan sa istorya.
Sa Mateo 17:23, miingon si Jesus sa Iyang mga tinun-an:
“Pagapatyon Siya, ug sa ikatulong adlaw Siya banhawon.”
Apan sa katapusan sa bersikulo nagaingon:
“Ug nangasubo pag-ayo ang mga tinun-an.”
Tan-awa kung unsa ang ilang gipunting.
Nadungog nila ang, “Pagapatyon Siya,” apan daw wala kaayo nila nasabti ang, “Sa ikatulong adlaw Siya banhawon.”
Nagbutang sila og tuldok diin si Jesus nagbutang og koma.
Tungod sa kahadlok, ang ilang nadungog mao lamang ang masakit nga bahin.
Ang kasubo mipalumos sa saad.
Ang pagkabanhaw gisulti ni Jesus uban sa samang awtoridad sama sa Iyang pag-antos, apan ang ilang mga kasingkasing nakadawat lamang sa bahin nga nakapahadlok kanila.
Mao usab kini ang kasagarang buhaton sa kahadlok kanato.
Moingon ang Dios, “Ako magauban kanimo,” apan ang atong madungog mao lamang, “Moagi ka sa kalayo.”
Moingon ang Dios, “Temporaryo lamang ang walog,” apan ang atong makita mao lamang nga adunay walog.
Moingon ang Dios, “Iuli ug ayohon Ko ikaw,” apan kita mahimong sobra kaabtik sa paghunahuna sa atong nawala.
Moingon ang Dios, “Ayaw kahadlok,” apan ang atong hunahuna balik-balik nga nagdrowing sa tanang posibleng daotang mahitabo gawas sa butang nga Iyang gisaad.
Ang kahadlok adunay paagi sa pagpili lamang kung unsa ang atong paminawon.
Gipadako niini ang problema ug gipagamay ang saad.
Gihinumdoman niini ang pasidaan apan nakalimtan ang kasigurohan.
Gisubli-sublian niini sa atong hunahuna ang babag samtang wala nato tagda ang pagkamatinud-anon sa Dios.
Ang mga kahimtang mahimong mas kusog kaysa sa Pulong sa Dios, dili tungod kay nahuyang ang Iyang tingog, kondili tungod kay nahimong mas kusog ang kahadlok sulod sa atong kasingkasing.
Tinuod ang ilang kasubo, apan dili kini gituyo nga mahimong kataposang pulong.
Gisultihan na sila ni Jesus daan kung unsay mahitabo.
Walay bisan unsa sa misunod nga mga panghitabo nga nakapakurat Kaniya.
Ang krus dili kapakyasan sa plano sa Dios.
Kabahin kini sa plano sa Dios.
Ug ang pagkabanhaw dili kalit lang nga nahimong plano.
Mao kini ang padulngan sukad pa sa sinugdan.
Kung ilang gituohan ang tanan nga gisulti ni Jesus imbes nga ang masakit lamang nga bahin, makahulat unta sila uban ang paglaom imbes nga malumos sa kawalay paglaom.
Pila ka higayon nga mao usab kini ang atong ginabuhat?
Atong hinumdoman ang mga pasidaan sa Dios apan atong kalimtan ang Iyang mga saad.
Atong hunahunaon pag-ayo ang pagsulay apan atong pasagdan ang kadaugan.
Atong tan-awon ang krus apan atong makalimtan ang walay sulod nga lubnganan.
Mas maandam kita sa kapakyasan kaysa sa pagpaabot sa pagkamatinud-anon sa Dios.
Ang pagtuo maminaw sa tibuok nga mensahe.
Dili kini mohunong kung asa gusto sa kahadlok nga mohunong kini.
Dili kini magbutang og tuldok diin ang Dios nagbutang og koma.
Busa, bisan unsa nga saad nga gisulti sa Dios alang sa imong kinabuhi, ayaw tugoti nga ang kahadlok maoy mo-edit sa Iyang mensahe.
Basaha ang tibuok nga sentence.
Tuohi ang tibuok nga Pulong.
Kay ang mao gihapong Jesus nga miingon nga adunay pag-antos mao usab ang Jesus nga misaad sa pagkabanhaw.
Wala mawala ang saad tungod lamang kay ang kasakit maoy unang miabot.
Usahay, ang pinakadakong gubat dili kung nagsulti ba ang Dios.
Ang tinuod nga gubat mao kung tugotan ba nato ang kahadlok nga maoy mopili kung unsang bahin sa Iyang tingog ang atong tuohan.
Ayaw tugoti ang kahadlok nga magbutang og tuldok diin ang Dios nagbutang og koma.
Ang kasakit dili mao ang katapusan. Ang saad sa Dios mao gihapon ang kataposang pulong.
