22/04/2026
โ๐๐จ๐จ๐ค ๐๐๐๐ฉ ๐ข๐ง๐ญ๐จ ๐ง๐๐ญ๐ฎ๐ซ๐, ๐๐ง๐ ๐ญ๐ก๐๐ง ๐ฒ๐จ๐ฎ ๐ฐ๐ข๐ฅ๐ฅ ๐ฎ๐ง๐๐๐ซ๐ฌ๐ญ๐๐ง๐ ๐๐ฏ๐๐ซ๐ฒ๐ญ๐ก๐ข๐ง๐ ๐๐๐ญ๐ญ๐๐ซ.โ โ ๐๐ฅ๐๐๐ซ๐ญ ๐๐ข๐ง๐ฌ๐ญ๐๐ข๐ง
Sa paggunita ng Earth Day, hindi lamang ito simpleng selebrasyonโisa itong paalala ng sakit na matagal nang dinadala ng ating kalikasan. Sa Marinduque, ang lupaing minsang sagana at payapa ay patuloy na dumadaing sa bigat ng nakaraan at sa bantang maaaring maulit muli. Hanggang ngayon, sariwa pa rin ang alaala ng Marcopper mining disasterโang pagguho ng lupa, ang pagkalason ng ilog, at ang pag-iyak ng kalikasang hindi na maibalik sa dati.
Ngunit sa kabila ng mapait na karanasang iyon, tila may mga kamay pa ring handang ipagsapalaran ang natitirang buhay ng ating isla kapalit ng pansariling pakinabang. Sa bawat usapin ng muling pagmimina, hindi lamang lupa ang hinuhukayโpati ang kinabukasan ng bawat Marinduqueรฑo ay unti-unting ibinabaon. Paano natin hahayaang maulit ang trahedya kung malinaw na ang aral ng nakaraan? Ang kalikasan ay hindi isang bagay na maaaring palitan kapag nasira; ito ang mismong pinagmumulan ng ating buhay, kultura, at pagkakakilanlan.
Ngayong Earth Day, nawaโy hindi lamang tayo magtanim ng puno o maglinis ng kapaligiranโnawaโy magising din ang ating konsensya. Ipaglaban natin ang Marinduque na ligtas, malinis, at buhay. Dahil kapag pinili nating manahimik, tayo rin ang magiging saksi sa unti-unting pagkamatay ng ating sariling tahanan. At sa huli, ang tanong ay hindi na kung kailan tayo kikilosโkundi kung may maililigtas pa ba tayo kapag huli na ang lahat.๐