BCBP Antipolo

BCBP Antipolo Official page of the Brotherhood of Christian Businessmen and Professional, Antipolo Chapter. There was no stopping the expansion of BCBP after that.

A Christ-centered community committed to bringing Christ into the marketplace through faith, integrity, leadership, and service. The Brotherhood of Christian Businessmen and Professionals traces its beginnings to the Ang Ligaya ng Panginoon Covenant Community as well as to the community movement and Charismatic Renewal from which it sprang. In July 1980, 24 men met at the Makati Sports Club in what was to be the first Men’s Breakfast of the soon-to-be Brotherhood of Christian Businessmen & Professionals. The initial breakfast flourished with more and more businessmen and professionals attending. This signaled the start of the first Life in the Spirit Seminar, the forerunner of the present Brotherhood Christian Life Program (BCLP). In a span of two years, the first BCBP chapter was established right from where it all started, Makati. By 1984 the fledgling organization split into two chapters with the boundary being the Pasig River. The North Chapter was based in Greenhills, San Juan, the South Chapter remained based in Makati. With this milestone, the BCBP continued to spread its wings the following years with Alabang, south of Metro Manila, being established, followed by Dagupan up in the northwestern Luzon region in 1986. Several business hubs in Metro Manila cities and municipalities embraced the BCBP movement. Then in the beginning of 1988, BCBP found its way into the business centers of central Philippines, this time conquering Cebu City, Bacolod City and Puerto Princesa City. Cebu Chapter soon ventured into its neighboring provinces and further down south of the country to open new chapters in Mindanao, with Cagayan de Oro City as its initial take-off point. To date, the BCBP has 79 full chapters and 45 outreaches including 1 chapter and several missions in BCBP USA, CANADA and SINGAPORE. The Philippine Foundation of The Brotherhood of Christian Businessmen and Professionals (BCBP) is registered with the Securities and Exchange Commission as a non-stock, non-profit organization. It is fully recognized by the Archdiocese of Manila and in all the Dioceses where it operates nationwide. The BCBP has the singular distinction of having introduced and sustained the BCBP Christian Men’s Breakfast that has changed the lives of so many businessmen and women and professionals throughout its years of existence. There are more than 120 breakfast venues every week throughout the Philippines where businessmen and women meet for food, fellowship, fun, and inspiration through the life sharing of a fellow Christian. The breakfast is the main entry point into the organization. Members meet in Action Groups, attend Assemblies and other community activities, and participate in the various trainings and formation programs of the community. The BCBP identifies, trains, and develops Christian leaders to become agents for justice and sound development in the work environment. It also conducts workshops, seminars, and retreats as requested by companies, businesses, and government offices, that discuss and present ways by which the Christian businessman or professional can deal with evil in the marketplace. Summary of the BCBP Mission

The Lord has given us a specific way of life and mission. Our mission determines the structure of our community, the formation new members receive, and the way we live for the Lord and one another. Our mission to bring Christ into the marketplace and to win the marketplace for Christ also determines the type of people we want to win for Christ, namely those who can together with us transform the marketplace and the professions into an environment where Christ’s values flourish and where all stakeholders benefit. We are called to reach out to up-and-coming business executives, who are still young and energetic, still open to be formed and not so set in their ways, leaders with young families, men and women who can take on the mind of Christ, make the vision and mission of the BCBP their own and stand shoulder to shoulder with us as we do the work the Lord has called us to. Bringing Christ into the marketplace and winning the marketplace for Christ … as Individuals … in the BCBP community … into the marketplace … and the nation … and onwards. This is the Vision and Mission of the BCBP.

Puwedeng nasa loob ka ng simbahan, pero nasa labas naman ang isip mo.Puwedeng nakikinig ka sa Salita ng Diyos, pero hind...
21/09/2026

Puwedeng nasa loob ka ng simbahan, pero nasa labas naman ang isip mo.

Puwedeng nakikinig ka sa Salita ng Diyos, pero hindi naman ito umaabot sa paraan ng pamumuhay mo.

At puwede ring tawagin nating sarili nating Kristiyano—pero hanggang pangalan lang.

Ito ang hamon ng Ebanghelyo ngayon (Lk 8:19-21).

Dumating ang ina at mga kamag-anak ni Hesus upang makita Siya. Nang sabihin sa Kanya na naghihintay sila sa labas, sumagot Siya:

“Ang aking ina at mga kapatid ay yaong nakikinig sa Salita ng Diyos at tumutupad nito.”

Hindi nito minamaliit si Maria.

Sa katunayan, sino pa ba ang higit na nakinig at tumupad sa Salita ng Diyos kaysa sa kanya?

Nang tawagin siya ng Diyos, sinabi niya:

“Mangyari sa akin ayon sa iyong salita.”

At isinabuhay niya ang “oo” na iyon hanggang sa Krus.

Kaya ang punto ni Hesus ay mas malalim:

Ang pagiging kabilang sa pamilya ng Diyos ay hindi lamang tungkol sa dugo, lahi, pangalan, o pagkakakilanlan.

Ito ay tungkol sa ugnayan.

At ang tunay na ugnayan kay Hesus ay makikita sa pakikinig at pagsasabuhay ng Kanyang Salita.

Sa Binyag, tinanggap tayo bilang mga anak ng Diyos.

Sa Eukaristiya, nagtitipon tayo bilang isang pamilya.

Pero sapat bang sabihin nating Katoliko tayo?

Ang tanong:

Nakikita ba ito sa ating buhay?

May kasabihang:

“Words push, examples pull.”

Maaaring magsalita tayo nang marami tungkol sa Diyos, pero ang buhay na naaayon sa Kanyang Salita ang mas malakas na patotoo.

Minsan, ang pinakamahusay na paraan upang ipakilala si Hesus sa iba ay hindi isang mahabang sermon.

Kundi isang pamilyang marunong magmahal.

Isang taong marunong magpatawad.

Isang Kristiyanong tapat kahit walang nakakakita.

Isang buhay na nagpapakita ng kabutihan ng Diyos.

Gaya ni Padre Pio, hindi lamang natin dapat dalhin ang pangalan ni Kristo.

Dapat makita rin sa atin ang Kanyang puso.

Kaya ang tanong ngayon:

Kristiyano lang ba ako sa pangalan,
o nakikita sa buhay ko na tunay akong kaugnay ni Hesus?

Panginoon,
salamat dahil ginawa Mo akong bahagi ng Iyong pamilya.
Turuan Mo akong makinig sa Iyong Salita
at higit sa lahat,
isabuhay ito,
upang makita Ka rin ng iba sa aking buhay.

Amen.

(This reflection is inspired by and summarized from “Ang Pagninilay Ngayon” by Fr. Franz Dizon in the Hallow App -
https://hallow.com )

Last Saturday, September 19, the BCBP Antipolo Chapter gathered for another meaningful Joint Breakfast Meeting, where Be...
21/09/2026

Last Saturday, September 19, the BCBP Antipolo Chapter gathered for another meaningful Joint Breakfast Meeting, where Benjamin Cruz shared his personal testimony under the theme:

“God’s Love.”

His story reminded us that God’s love is often experienced most deeply through forgiveness, repentance, second chances, and the grace to begin again.

Benjamin shared how life’s struggles and personal failures led him to recognize the importance of faith, family, and returning to God. His journey reflected a simple but powerful truth: our past does not have to be the final chapter of our lives. When we acknowledge our mistakes, accept responsibility, and turn back to God, His mercy can lead us toward a new beginning.

As he shared, faith does not mean that problems disappear. It means trusting that God remains with us even when the future is uncertain.

Thank you, Benjamin, for sharing your journey with openness and reminding us that God’s grace is greater than our failures.

Have you never attended a BCBP Breakfast before?

We warmly invite businessmen and professionals to join us at our next meeting. Come have breakfast with us, meet new people, and hear another real-life story of faith, family, struggles, and God’s grace.

We would be happy to welcome you as a first timer at our next BCBP Antipolo Breakfast.

Last Saturday, September 19, our Brotherhood Christian Life Program (BCLP) continued with Talk 2: “What Is God Like?”, l...
21/09/2026

Last Saturday, September 19, our Brotherhood Christian Life Program (BCLP) continued with Talk 2: “What Is God Like?”, led by Mr. Rolando Leyble.

The session invited participants to look more deeply at who God is, not as distant or impersonal, but as a loving, righteous, and faithful God who desires a personal relationship with each of us. The talk also reminded us that God has already made the first move toward us through His love and His plan for salvation.

More than learning about God, the real invitation is to know Him personally, trust Him with our lives, our families, our concerns, and our future, and respond to His call with faith.

A meaningful second step in our BCLP journey as we continue to grow in understanding, faith, and relationship with God.

Minsan, isang label lang ang kailangan para husgahan ang isang tao.“Mahina.”“Pasaway.”“Walang mararating.”“Makasalanan.”...
20/09/2026

Minsan, isang label lang ang kailangan para husgahan ang isang tao.

“Mahina.”

“Pasaway.”

“Walang mararating.”

“Makasalanan.”

“At siya? Huwag na lang.”

Ganito marahil ang tingin ng marami kay Mateo sa Ebanghelyo ngayon (Mt 9:9-13).

Isa siyang maniningil ng buwis.

At noong panahong iyon, sapat na iyon upang ituring siyang traydor, makasalanan, at taong hindi dapat pagkatiwalaan.

Pero nang madaanan siya ni Hesus, hindi Niya sinabi:

“Ayusin mo muna ang buhay mo.”

“Patunayan mo muna ang sarili mo.”

“Kapag qualified ka na, saka kita tatawagin.”

Simple lang:

“Sumunod ka sa akin.”

At tumayo si Mateo.

Sumunod.

Ito ang nakamamanghang bahagi ng kuwento.

Kung ang ibang tao ay tumingin kay Mateo ayon sa kanyang nakaraan, si Hesus ay tumingin sa kung ano pa ang maaari niyang maging.

Hindi ibig sabihin na walang mali sa buhay ni Mateo.

Pero hindi rin hinayaan ni Hesus na ang mga pagkakamali niya ang maging huling salita tungkol sa kanyang pagkatao.

Minsan, ganito rin tayo.

Kapag ilang beses tayong nabigo, akala natin iyon na tayo.

Kapag may mga taong hindi naniniwala sa atin, iniisip nating baka wala na talaga tayong kakayahan.

Kapag may kasalanang paulit-ulit nating binabalikan, naiisip nating baka wala nang magbabago.

Pero iba ang tingin ni Hesus.

Hindi Siya bulag sa ating pagkukulang.

Pero nakikita rin Niya ang kabutihang maaari pang lumago kapag binigyan natin Siya ng pagkakataong baguhin tayo.

At ganito rin sana tayo tumingin sa iba.

Minsan, ang kailangan ng isang tao ay hindi dagdag na panghuhusga.

Kundi isang taong maniniwala na kaya pa niyang bumangon.

Isang pagkakataon.

Isang tiwala.

Isang paanyaya.

Dahil may mga taong nagbabago dahil may unang naniwala sa kanila.

Kaya ang tanong ngayon:

Ano ang tingin mo sa sarili mo?

At iyon din kaya ang tingin ni Hesus sa iyo?

Panginoon,
salamat dahil hindi Mo ako tinitingnan ayon lamang sa aking nakaraan.
Turuan Mo akong makita ang kabutihang nakikita Mo sa akin,
at makita rin iyon sa ibang tao,
upang kami’y bumangon,
magbago,
at sumunod sa Iyo.
Amen.

(This reflection is inspired by and summarized from “Ang Pagninilay Ngayon” by Fr. Franz Dizon in the Hallow App -
https://hallow.com )

Minsan, hindi naman tayo naiinggit dahil kulang ang natanggap natin.Naiinggit tayo dahil may ibang nakatanggap ng kapare...
19/09/2026

Minsan, hindi naman tayo naiinggit dahil kulang ang natanggap natin.

Naiinggit tayo dahil may ibang nakatanggap ng kapareho, kahit pakiramdam natin mas marami tayong ginawa.

“Mas matagal ako.”

“Mas nagsakripisyo ako.”

“Mas nagsikap ako.”

“Bakit pareho lang kami?”

Ganito ang reklamo ng mga manggagawa sa Ebanghelyo ngayon (Mt 20:1-16a).

Buong araw silang nagtrabaho sa init ng araw.

Pero pagdating ng sahod, ang mga huling dumating, na halos isang oras lamang nagtrabaho, ay tumanggap din ng parehong halaga.

Parang unfair.

Pero sabi ng may-ari:

“Hindi kita dinadaya. Hindi ba ito ang napagkasunduan natin?”

Dito natin makikita ang kaibahan ng katarungan ng tao at kagandahang-loob ng Diyos.

Hindi binawasan ang sahod ng mga nauna.

Ang ginawa lamang ng may-ari ay maging mapagbigay sa mga nahuli.

At ganoon ang biyaya ng Diyos.

Hindi natin ito kinikita na parang sweldo.

Hindi natin ito naiipon sa dami ng dasal, serbisyo, debosyon, o mabuting gawa.

Mahalaga ang lahat ng iyon.

Pero kahit ang kakayahan nating gumawa ng mabuti ay biyaya rin.

Ang buhay.

Lakas.

Talino.

Oras.

Pagkakataon.

Pananampalataya.

Pati ang pagkakataong makapaglingkod.

Lahat ay galing sa Diyos.

Kaya mapanganib kapag nagsimula nating isipin:

“Lord, pagkatapos ng lahat ng ginawa ko, dapat bigyan Mo ako nito.”

Dahil hindi Diyos ang may utang na loob sa atin.

Tayo ang tumatanggap.

At tayo ang dapat magpasalamat.

Ang kaligtasan ay hindi premyo para sa pinakamahabang oras ng paglilingkod.

Ito ay biyayang iniaalok ng Diyos sa sinumang tumugon sa Kanyang tawag, maaga man o huli.

Kaya imbes na mainggit sa biyaya ng iba, matuto tayong magpasalamat.

Kung may bumalik sa Diyos pagkatapos ng maraming taon, magpasalamat.

Kung may makasalanang nagsisi sa huli, magpasalamat.

Kung may pinagpala ang Diyos, huwag itanong:

“Bakit siya?”

Sa halip:

“Panginoon, salamat dahil mapagbigay Ka.”

Dahil sa huli, hindi natin masasabi:

“Deserve ko ito.”

Ang masasabi lamang natin:

“Salamat, Panginoon. Lahat ay biyaya.”

Amen.

19/09/2026

Fr. Jerry gently reminds us that true happiness does not mean having a perfect life. We can have problems, disappointments, unanswered prayers, and difficult days, yet still have peace in our hearts when we know that God is with us.

Many people spend their lives chasing happiness through money, success, possessions, or the approval of others. These things may bring temporary joy, but they cannot guarantee peace. Real peace comes from knowing that our lives are in God’s hands.

There will always be things we cannot control. Plans may fail, people may disappoint us, and life may not always happen the way we hoped. But when we surrender what we cannot control to God, we no longer have to carry every burden alone.

Peace does not mean that all your problems have disappeared. It means you can still pray, trust, and sleep at night knowing that God is greater than whatever you are facing. Even in the middle of uncertainty, your heart can remain calm because your hope is in Him.

So do not wait for everything in your life to become perfect before allowing yourself to be happy. Be grateful for what you have, trust God with what you lack, and protect the peace He gives you. A peaceful heart with God is one of the greatest blessings you can have.

Minsan, kapag naririnig natin ang salitang “Katoliko,” iniisip agad natin ang pangalan ng ating Simbahan.Pero ang salita...
18/09/2026

Minsan, kapag naririnig natin ang salitang “Katoliko,” iniisip agad natin ang pangalan ng ating Simbahan.

Pero ang salitang ito ay may malalim na kahulugan.

Mula ito sa Griegong *kata holos*—“pangkalahatan” o “para sa lahat.”

At ito mismo ang misyon ng Simbahang itinatag ni Kristo:

dalhin ang Mabuting Balita sa lahat.

Hindi lamang sa mababait.

Hindi lamang sa relihiyoso.

Hindi lamang sa mga madaling maniwala.

Para sa lahat.

Ganito ang larawan sa Ebanghelyo ngayon (Lk 8:4-15).

Isang magsasaka ang patuloy na naghahasik.

May binhing nahulog sa daan.

May nahulog sa batuhan.

May nahulog sa dawagan.

At mayroon ding nahulog sa mabuting lupa.

Hindi tumigil ang tagapaghasik dahil lamang alam niyang hindi lahat ay tutubo.

Patuloy siyang naghahasik.

Ganito rin ang Diyos.

Patuloy Niyang inihahasik ang Kanyang Salita sa atin.

Sa Ebanghelyo.

Sa Misa.

Sa mga taong ginagamit Niya upang kausapin tayo.

Sa mga pagkakataong tinatawag Niya tayong magbago.

Pero may mas personal na tanong:

Anong klaseng lupa ang puso ko?

Baka minsan matigas.

Naririnig ko ang Salita pero hindi makapasok dahil puno ng galit, sama ng loob, o sariling opinyon.

Baka minsan mabato.

Masaya akong nakikinig, nangangakong magbabago, pero kapag dumating ang problema o tukso, mabilis ding nawawala.

Baka minsan maraming tinik.

Naririnig ko ang Diyos, pero nasasakal ang Kanyang Salita ng pag-aalala, pera, ambisyon, at mga bagay na mas inuuna ko.

O baka unti-unti akong nagiging mabuting lupa—

nakikinig,
tumatanggap,
nagtitiis,
at namumunga.

Mahalagang ipahayag natin ang Mabuting Balita sa iba.

Pero bago tayo maghasik sa mundo, tanungin muna natin:

Namumunga ba ito sa sarili kong buhay?

Nakikita ba sa aking desisyon,
pagpapatawad,
paglilingkod,
at pagmamahal
ang Salitang naririnig ko?

Panginoon,
gawin Mo akong mabuting lupa.
Alisin Mo ang tigas, bato, at tinik sa aking puso.
Nawa’y mag-ugat ang Iyong Salita sa akin
at mamunga sa buhay ko
para sa ikabubuti ng iba.

Amen.

Sino ang naghahanda kapag wala pang tao?Sino ang nag-aasikaso ng mga detalye na bihirang mapansin?Sino ang nagbibigay ng...
18/09/2026

Sino ang naghahanda kapag wala pang tao?

Sino ang nag-aasikaso ng mga detalye na bihirang mapansin?

Sino ang nagbibigay ng oras, lakas, at resources kahit walang spotlight?

Madalas, hindi sila ang nasa harapan.

Pero kung wala sila, maraming bagay ang hindi uusad.

Ganito ang isang mahalagang larawan sa Ebanghelyo ngayon (Lk 8:1-3).

Habang naglalakbay si Hesus mula bayan hanggang bayan upang ipahayag ang Mabuting Balita, kasama Niya ang Labindalawa.

Pero hindi lamang sila.

Kasama rin sina Maria Magdalena, Joanna, Susanna, at marami pang kababaihan na tinulungan at pinagaling ni Hesus.

At may isang simpleng detalye na madaling lampasan:

“Tinustusan nila si Hesus at ang Kanyang mga alagad mula sa kanilang sariling ari-arian.”

Tahimik na serbisyo.

Walang mahabang sermon.

Walang malaking eksena.

Pero mahalaga sa misyon.

Hindi sila kabilang sa Labindalawang Apostol, pero malinaw na may mahalagang lugar sila sa gawain ni Kristo.

At higit sa lahat, may dahilan kung bakit sila naglilingkod.

Nauna nilang naranasan ang awa ng Diyos.

Pinagaling sila.

Tinanggap sila.

Binago ang kanilang buhay.

Kaya ang kanilang paglilingkod ay hindi lamang obligasyon.

Ito ay pasasalamat.

Ganito rin sana tayo.

Minsan, iniisip natin na ang paglilingkod sa Diyos ay kailangang malaki, visible, o extraordinary.

Pero maraming gawain ng Diyos ang nagpapatuloy dahil sa mga taong tahimik na nagbibigay.

Nag-aayos.

Nagluluto.

Nagtuturo.

Nag-aalaga.

Nagbibigay.

Nagdarasal.

Naglalaan ng oras.

At napakalaki ng ambag ng mga kababaihan sa ating tahanan, Simbahan, at lipunan sa ganitong paraan.

Maaaring hindi lahat ng ginagawa nila ay napapansin.

Pero hindi ibig sabihin na hindi ito mahalaga.

Sa Diyos, walang paglilingkod na maliit kapag ito ay bunga ng pagmamahal.

Kaya magandang itanong sa sarili:

Ang paglilingkod ko ba ay ginagawa ko dahil kailangan?

O dahil nagpapasalamat ako sa kabutihang natanggap ko mula sa Diyos?

Panginoon,
salamat sa mga kababaihang patuloy na naglilingkod nang may pagmamahal.
Turuan Mo kaming pahalagahan ang kanilang ambag,
at gawin Mong ang aming sariling paglilingkod
ay maging tugon ng pasasalamat
sa Iyong kabutihan.
Amen.

(This reflection is inspired by and summarized from “Ang Pagninilay Ngayon” by Fr. Franz Dizon in the Hallow App -
https://hallow.com )

May mga taong kapag pumasok sa isang lugar, parang may kasamang bulungan.“Siya ba iyon?”“Alam mo ba ang ginawa niyan?”“B...
16/09/2026

May mga taong kapag pumasok sa isang lugar, parang may kasamang bulungan.

“Siya ba iyon?”

“Alam mo ba ang ginawa niyan?”

“Bakit nandito siya?”

Ganito marahil ang babaeng dumating sa bahay ni Simon sa Ebanghelyo ngayon (Lk 7:36-50).

Kilala siyang makasalanan.

At sa mata ng mga tao, sapat na iyon upang husgahan siya.

Pero hindi iyon ang nakita ni Hesus.

Habang si Simon ay nakatingin sa kanyang nakaraan,
si Hesus ay nakatingin sa kanyang puso.

Lumapit ang babae na may dalang mamahaling pabango.

Umiyak siya sa paanan ni Hesus.

Hinugasan ng kanyang luha ang mga paa ng Panginoon.

Pinunasan ng kanyang buhok.

Hinalikan.

At binuhusan ng pabango.

Sa iba, nakakailang ang eksena.

Sa iba, iskandalo.

Pero nanatiling kalmado si Hesus.

Hindi Siya umurong.

Hindi Niya pinahiya ang babae.

Dahil alam Niya kung ano ang hindi nakikita ng iba:

ang kanyang pagsisisi,
ang kanyang pananampalataya,
at ang kanyang pagmamahal.

Samantalang si Simon, na itinuturing na matuwid, ay hindi man lamang nagbigay kay Hesus ng karaniwang paggalang na ibinibigay sa isang panauhin.

Kaya ikinuwento ni Hesus ang dalawang taong may utang.

Parehong walang kakayahang magbayad.

Parehong pinatawad.

Pero ang higit na nakakaalam kung gaano kalaki ang kanyang pinatawad, siya rin ang higit na nagmamahal.

Dito tayo kailangang mag-ingat.

Madali nating makita ang kasalanan ng iba.

Pero minsan, hindi natin nakikita kung gaano rin kalaki ang awa ng Diyos na natanggap natin.

At kung ikaw naman ang nakakaramdam na hindi ka karapat-dapat lumapit sa Diyos dahil sa iyong nakaraan, tandaan mo ito:

Hindi natatakot si Hesus sa sugat mo.

Hindi Siya naiiskandalo sa kasalanang pinagsisisihan mo.

Alam Niya ang puso mo.

Kaya lumapit ka.

Lalo na sa Kumpisal.

Hindi mo kailangan ng mamahaling pabango.

Ang kailangan ay pusong tapat, nagsisisi, at gustong magbalik-loob.

Panginoon,
bigyan Mo ako ng lakas ng loob na lumapit sa Iyo.
Huwag Mo akong hayaang magtago sa hiya.
Turuan Mo rin akong tumingin sa kapwa
hindi lamang sa kanilang pagkakamali,
kundi sa pusong kaya Mo ring baguhin.

Amen.

(This reflection is inspired by and summarized from “Ang Pagninilay Ngayon” by Fr. Franz Dizon in the Hallow App -
https://hallow.com )

“Hindi Lahat Mapapasaya Mo”Kapag tahimik ka, sasabihing wala kang pakialam.Kapag nagsalita ka, sasabihing masyado kang m...
16/09/2026

“Hindi Lahat Mapapasaya Mo”

Kapag tahimik ka, sasabihing wala kang pakialam.

Kapag nagsalita ka, sasabihing masyado kang maingay.

Kapag mahigpit ka, sasabihing walang awa.

Kapag maunawain ka, sasabihing masyadong maluwag.

Kahit ano ang gawin mo, may masasabi pa rin ang iba.

Ganito ang ipinapakita sa Ebanghelyo ngayon (Lk 7:31-35).

Dumating si Juan Bautista na namumuhay nang payak at disiplinado.

Ano ang sabi ng iba?

“May demonyo siya.”

Dumating naman si Hesus na nakikikain at nakikisalamuha sa mga tao, pati sa mga itinuturing na makasalanan.

Ano naman ang sabi?

“Matakaw at lasenggo.”

Magkaiba ang paraan.

Pareho pa ring pinuna.

Kaya ang problema ay hindi talaga kung paano kumilos si Juan o si Hesus.

Ang problema ay ang pusong ayaw makinig.

Kapag sarado na ang isip natin, kahit anong tanda ang ibigay ng Diyos, makakahanap tayo ng dahilan upang hindi maniwala.

Kapag ayaw natin sa mensahe, minsan ang messenger na lang ang sisirain natin.

Naalala ko rito ang isang kasabihang iniuugnay kay San Agustin:

“Para sa taong naniniwala, walang paliwanag ang kailangan; para sa taong ayaw maniwala, walang paliwanag ang sasapat.”

At ang *“Credo ut intelligam”*—naniniwala ako upang maunawaan ko.

May mga bagay na hindi natin lubos na mauunawaan kung ayaw muna nating magtiwala.

Hindi ibig sabihin nito na bawal magtanong.

Hindi rin ibig sabihin na dapat tayong maniwala nang walang pag-iisip.

Ang pananampalataya ay hindi pagtakas sa katwiran.

Pero mayroon ding mga pagkakataong kahit nasa harap na natin ang katotohanan, ayaw pa rin natin itong tanggapin dahil hindi ito tugma sa gusto nating marinig.

Kaya magandang itanong:

Bukas pa ba ang aking isip at puso sa Diyos?

O naghahanap na lamang ako ng dahilan para tanggihan ang isang bagay dahil hindi ito naaayon sa sarili kong pananaw?

At dito rin tayo kailangang mag-ingat sa pakikitungo sa ibang tao.

Baka mas abala tayo sa paghahanap ng mali sa messenger kaysa sa pakikinig sa katotohanang maaaring ipinapahayag niya.

Pero may isa pang mahalagang paalala:

Hindi natin kailangang mabuhay para lamang magustuhan ng lahat.

Kahit si Hesus ay hindi tinanggap ng lahat.

Kahit si Juan Bautista ay hindi naunawaan ng lahat.

Kaya kung nagsisikap tayong mamuhay nang tama, hindi dapat approval ng tao ang pangunahing sukatan natin.

Hindi ibig sabihin nito na hindi na tayo makikinig sa puna.

Kailangan pa rin nating magpakumbaba, magsuri ng sarili, at magbago kapag tayo ang mali.

Pero pagkatapos ng maingat na pagsusuri, kung alam nating nagsisikap tayong maging tapat sa Diyos, hindi natin kailangang baguhin ang katotohanan para lamang tanggapin tayo ng lahat.

You cannot please everyone.

At hindi naman iyon ang misyon natin.

Ang tanong ay hindi:

“Gusto ba ako ng lahat?”

Kundi:

“Kalugod-lugod ba sa Diyos ang paraan ng aking pamumuhay?”

Panginoon,
bigyan Mo ako ng pusong bukas sa Iyong katotohanan.
Turuan Mo akong makinig sa tamang puna,
magpakumbaba kapag ako ang mali,
at huwag mabuhay para lamang sa approval ng iba.
Nawa’y higit kong hangarin
na maging tapat, kapani-paniwala,
at kalugod-lugod sa Iyo.
Amen.

(This reflection is inspired by and summarized from “Ang Pagninilay Ngayon” by Fr. Franz Dizon in the Hallow App -
https://hallow.com )

Address

Antipolo Cathedral
Antipolo
1870

Website

Alerts

Be the first to know and let us send you an email when BCBP Antipolo posts news and promotions. Your email address will not be used for any other purpose, and you can unsubscribe at any time.

Shortcuts

Share

Category