BCBP Antipolo

BCBP Antipolo Official page of the Brotherhood of Christian Businessmen and Professional, Antipolo Chapter. There was no stopping the expansion of BCBP after that.

A Christ-centered community committed to bringing Christ into the marketplace through faith, integrity, leadership, and service. The Brotherhood of Christian Businessmen and Professionals traces its beginnings to the Ang Ligaya ng Panginoon Covenant Community as well as to the community movement and Charismatic Renewal from which it sprang. In July 1980, 24 men met at the Makati Sports Club in wha

t was to be the first Men’s Breakfast of the soon-to-be Brotherhood of Christian Businessmen & Professionals. The initial breakfast flourished with more and more businessmen and professionals attending. This signaled the start of the first Life in the Spirit Seminar, the forerunner of the present Brotherhood Christian Life Program (BCLP). In a span of two years, the first BCBP chapter was established right from where it all started, Makati. By 1984 the fledgling organization split into two chapters with the boundary being the Pasig River. The North Chapter was based in Greenhills, San Juan, the South Chapter remained based in Makati. With this milestone, the BCBP continued to spread its wings the following years with Alabang, south of Metro Manila, being established, followed by Dagupan up in the northwestern Luzon region in 1986. Several business hubs in Metro Manila cities and municipalities embraced the BCBP movement. Then in the beginning of 1988, BCBP found its way into the business centers of central Philippines, this time conquering Cebu City, Bacolod City and Puerto Princesa City. Cebu Chapter soon ventured into its neighboring provinces and further down south of the country to open new chapters in Mindanao, with Cagayan de Oro City as its initial take-off point.
3-about-history
To date (July 2014), the BCBP has 79 full chapters and 45 outreaches including 1 chapter and several missions in BCBP USA, CANADA and SINGAPORE. The Philippine Foundation of The Brotherhood of Christian Businessmen and Professionals (BCBP) is registered with the Securities and Exchange Commission as a non-stock, non-profit organization. It is fully recognized by the Archdiocese of Manila and in all the Dioceses where it operates nationwide. The BCBP has the singular distinction of having introduced and sustained the BCBP Christian Men’s Breakfast that has changed the lives of so many businessmen and women and professionals throughout its years of existence. There are more than 120 breakfast venues every week throughout the Philippines where businessmen and women meet for food, fellowship, fun, and inspiration through the life sharing of a fellow Christian. The breakfast is the main entry point into the organization. Members meet in Action Groups, attend Assemblies and other community activities, and participate in the various trainings and formation programs of the community. The BCBP identifies, trains, and develops Christian leaders to become agents for justice and sound development in the work environment. It also conducts workshops, seminars, and retreats as requested by companies, businesses, and government offices, that discuss and present ways by which the Christian businessman or professional can deal with evil in the marketplace. Summary of the BCBP Mission

The Lord has given us a specific way of life and mission. Our mission determines the structure of our community, the formation new members receive, and the way we live for the Lord and one another. Our mission to bring Christ into the marketplace and to win the marketplace for Christ also determines the type of people we want to win for Christ, namely those who can together with us transform the marketplace and the professions into an environment where Christ’s values flourish and where all stakeholders benefit. We are called to reach out to up-and-coming business executives, who are still young and energetic, still open to be formed and not so set in their ways, leaders with young families, men and women who can take on the mind of Christ, make the vision and mission of the BCBP their own and stand shoulder to shoulder with us as we do the work the Lord has called us to. Bringing Christ into the marketplace and winning the marketplace for Christ … as Individuals … in the BCBP community … into the marketplace … and the nation … and onwards. This is the Vision and Mission of the BCBP.

Madaling maniwala kapag malinaw ang lahat.Kapag nasasagot ang dasal.Kapag maayos ang takbo ng buhay.Kapag ramdam mong ma...
17/05/2026

Madaling maniwala kapag malinaw ang lahat.

Kapag nasasagot ang dasal.
Kapag maayos ang takbo ng buhay.
Kapag ramdam mong malapit ang Diyos.

Pero paano kapag dumating ang takot?

Kapag nagulo ang plano.
Kapag nasaktan ka.
Kapag hindi mo maintindihan kung bakit nangyayari ang mga bagay.

Maniniwala ka pa rin ba?

Sa Ebanghelyo ngayon (Jn 16:29–33), sinabi ng mga alagad kay Hesus:

“Naniniwala kami na ikaw ay mula sa Diyos.”

Pero alam ni Hesus ang mangyayari.

Alam Niyang ilang sandali na lang, matatakot sila.
Magkakawatak watak sila.
Iiwan nila Siya.

Kaya tinanong Niya:

“Naniniwala na ba kayo ngayon?”

Hindi ito panunumbat.

Paalala ito.

Dahil madaling magsabi ng “naniniwala ako” kapag buo ang loob mo.

Pero ang tunay na pananampalataya, nasusubok kapag nanginginig ka na.

Kapag hindi malinaw.
Kapag wala kang hawak na sagot.
Kapag parang gusto mo nang umatras.

At dito tayo tinatamaan.

Minsan akala natin mahina ang pananampalataya natin dahil natatakot tayo.

Pero hindi pala.

Ang pananampalataya ay hindi kawalan ng takot.

Ito ay pagpili.

Pagpiling kumapit kay Kristo kahit natatakot ka.

Ang pagpiling manalangin kahit tahimik ang langit.
Ang pagpiling magtiwala kahit hindi mo pa nakikita ang sagot.
Ang pagpiling bumalik kahit minsan ikaw mismo ang lumayo.

At ang pinakamagandang bahagi nito:

Alam na ni Hesus ang kahinaan ng mga alagad, pero hindi Niya sila itinakwil.

Alam Niyang iiwan Siya, pero minahal pa rin Niya sila.

Kaya kung may mga araw na mahina ka, natatakot ka, o puno ka ng duda—hindi pa tapos ang kwento mo.

Hindi ka tinatalikuran ng Diyos dahil nahihirapan kang maniwala.

Inaanyayahan ka pa rin Niyang lumapit.

Kaya marahil ito ang sinasabi Niya sa’yo ngayon:

Huwag mong sukatin ang pananampalataya mo base sa lakas ng nararamdaman mo.

Sukatin mo ito sa pagpili mong manatili kahit mahirap.

Dahil sa mundo, may hirap.
May takot.
May pagsubok.

Pero sabi ni Hesus:

“Lakasan ninyo ang inyong loob. Napagtagumpayan ko na ang sanlibutan.”

Kaya ang tanong ngayon hindi lang:

“Naniniwala ba ako kapag madali?”

Kundi:

“Mananatili ba akong naniniwala kahit mahirap na?”

Minsan kapag may umaalis, ang unang pakiramdam natin ay iniwan tayo.Parang may nawala.Parang may kulang.Parang kailangan...
17/05/2026

Minsan kapag may umaalis, ang unang pakiramdam natin ay iniwan tayo.

Parang may nawala.
Parang may kulang.
Parang kailangan na nating harapin ang buhay nang mag-isa.

Pero sa Ebanghelyo ngayon (Mt 28:16-20), bago umakyat si Hesus sa langit, hindi Niya iniwan ang mga alagad na walang direksyon.

May bilin Siya.

“Humayo kayo at gawin ninyong alagad ko ang lahat ng bansa.”

At may pangako rin Siya.

“Ako’y kasama ninyo hanggang sa wakas ng panahon.”

Ibig sabihin, ang paglisan ni Hesus ay hindi pag-abandona.

Ito ay pagtitiwala.

Hindi Siya umalis dahil wala na Siyang pakialam.
Umalis Siya dahil ipinagkatiwala Niya sa atin ang Kanyang misyon.

Parang isang magulang na kailangang bumitaw para matutong tumayo ang anak.
Parang isang g**o na kailangang umatras para makita kung natutuhan na ng estudyante ang aral.
Parang isang Panginoon na nagsasabing:

“Kaya mo na. At hindi ka nag-iisa.”

Kaya ang tanong ngayon hindi lang:

“Bakit Siya lumisan?”

Kundi:

“Ano ang ipinagkatiwala Niya sa akin habang naghihintay ako sa Kanyang pagbabalik?”

May mga taong kailangan mong mahalin.
May pananampalatayang kailangan mong isabuhay.
May kabutihang kailangan mong gawin.
May misyon kang hindi dapat ipagpaliban.

Hindi kailangan malaki agad.

Minsan ang misyon ay nagsisimula sa tahanan.
Sa pamilya.
Sa trabaho.
Sa komunidad.
Sa taong nangangailangan ng pag-asa.

Kasi habang hinihintay natin ang langit, may lupa tayong kailangang paglingkuran.

At habang pinapanabikan natin ang muling pagbabalik ni Kristo, tinatawag tayong maging buhay na tanda ng Kanyang presensya ngayon.

Kaya marahil ito ang sinasabi ng Diyos sa’yo ngayon:

Hindi kita iniwan.

Pinagkakatiwalaan kita.

At habang ginagawa mo ang misyong ipinagkaloob Ko sa’yo, kasama mo Ako.

Hanggang wakas.

Minsan akala natin, mas madali ang humingi kaysa magbigay.Pero hindi palagi.May mga taong hirap na hirap lumapit.Hirap u...
15/05/2026

Minsan akala natin, mas madali ang humingi kaysa magbigay.

Pero hindi palagi.

May mga taong hirap na hirap lumapit.
Hirap umamin na kailangan nila ng tulong.
Hirap sabihin na hindi na nila kaya.

Kasi nakakababa minsan.
Nakakahiya.
Nakakatakot ma-reject.

Kaya minsan, kahit hirap na hirap na,
tahimik na lang.

Pipilitin na lang kayanin.
Gagawa na lang ng paraan.
Ngumingiti pa rin kahit ubos na.

Pero sa Ebanghelyo ngayon (Jn 16:23-28), sinabi ni Hesus:

“Humingi kayo at kayo’y tatanggap.”

Hindi dahil hindi alam ng Diyos ang kailangan natin.
Alam Niya.

Pero inaanyayahan Niya tayong humingi
dahil ang paghingi ay tanda ng pagtitiwala.

Kapag humihingi ka,
inaamin mong hindi mo kayang mag-isa.

At hindi iyon kahinaan.

Kababaang-loob iyon.

Minsan, kaya tayo hindi makahingi sa Diyos
kasi sanay tayong kontrolin ang lahat.

Sanay tayong magmukhang malakas.
Sanay tayong hindi umaasa sa iba.
Sanay tayong sabihin, “Kaya ko pa.”

Pero may mga bagay sa buhay
na hindi nadadaan sa sariling lakas.

May bigat na kailangan mong idulog.
May takot na kailangan mong aminin.
May sugat na kailangan mong ipakita.

At doon ka tinatawag ni Hesus:

Lumapit ka.

Hindi para pilitin ang Diyos na ibigay lahat ng gusto mo,
kundi para matutunan mong magtiwala sa kung ano ang mabuti para sa’yo.

Dahil ang panalangin hindi lang listahan ng hinihingi.

Ito ay relasyon.

Paglapit.
Pagbubukas.
Pagsuko.

At kung ganito tumingin ang Diyos sa ating paghingi,
baka ganito rin tayo dapat tumingin sa mga taong humihingi sa atin.

Hindi agad bilang abala.
Hindi agad bilang pabigat.
Hindi agad bilang taong may kailangan lang.

Kundi bilang taong may tiwalang lumapit.

Kasi hindi madali ang humingi.

At kapag may lumapit sa’yo,
baka hindi lang tulong ang kailangan niya.

Baka kailangan din niyang maramdaman
na hindi siya nag-iisa.

Kaya marahil ito ang paalala ng Diyos sa’yo ngayon:

Huwag kang mahiyang humingi ng tulong.

Sa Diyos.
Sa taong mapagkakatiwalaan mo.
Sa mga taong inilagay Niya sa buhay mo.

At kapag ikaw naman ang nilapitan,
huwag mong ipagwalang-bahala ang tiwalang ibinigay sa’yo.

Dahil minsan,
ang simpleng pakikinig,
pagdamay,
o pagsabing “nandito ako,”

ay sagot na pala sa panalangin ng iba.

15/05/2026

“𝑾𝒆 𝒅𝒐 𝒏𝒐𝒕 𝒘𝒂𝒍𝒌 𝒂𝒍𝒐𝒏𝒆 𝒊𝒏 𝒐𝒖𝒓 𝒋𝒐𝒖𝒓𝒏𝒆𝒚. 𝑾𝒆 𝒂𝒓𝒆 𝒔𝒖𝒓𝒓𝒐𝒖𝒏𝒅𝒆𝒅 𝒃𝒚 𝒇𝒓𝒊𝒆𝒏𝒅𝒔 - 𝒃𝒓𝒐𝒕𝒉𝒆𝒓𝒔 𝒂𝒏𝒅 𝒔𝒊𝒔𝒕𝒆𝒓𝒔 𝒊𝒏 𝒕𝒉𝒆 𝒄𝒐𝒎𝒎𝒖𝒏𝒊𝒕𝒚 - 𝒘𝒉𝒐 𝒔𝒉𝒂𝒓𝒆 𝒕𝒉𝒆 𝒔𝒂𝒎𝒆 𝒗𝒂𝒍𝒖𝒆𝒔, 𝒕𝒉𝒆 𝒔𝒂𝒎𝒆 𝒑𝒂𝒔𝒔𝒊𝒐𝒏 𝒂𝒏𝒅 𝒍𝒐𝒗𝒆 𝒇𝒐𝒓 𝑪𝒉𝒓𝒊𝒔𝒕. 𝑰𝒏 𝒎𝒐𝒎𝒆𝒏𝒕𝒔 𝒐𝒇 𝒋𝒐𝒚 𝒂𝒏𝒅 𝒊𝒏 𝒕𝒊𝒎𝒆𝒔 𝒐𝒇 𝒄𝒓𝒊𝒔𝒊𝒔, 𝒕𝒉𝒊𝒔 𝒄𝒐𝒎𝒎𝒖𝒏𝒊𝒕𝒚 𝒘𝒂𝒍𝒌𝒔 𝒘𝒊𝒕𝒉 𝒖𝒔, 𝒑𝒓𝒂𝒚𝒔 𝒘𝒊𝒕𝒉 𝒖𝒔, 𝒂𝒏𝒅 𝒓𝒆𝒎𝒊𝒏𝒅𝒔 𝒖𝒔 𝒐𝒇 𝑮𝒐𝒅’𝒔 𝒇𝒂𝒊𝒕𝒉𝒇𝒖𝒍 𝒑𝒓𝒆𝒔𝒆𝒏𝒄𝒆.”

𝗙𝗿𝗼𝗺 𝗣𝗿𝗶𝗲𝘀𝘁𝗵𝗼𝗼𝗱 𝘁𝗼 𝗣𝗮𝗿𝘁𝗻𝗲𝗿𝘀𝗵𝗶𝗽
As a young man, the sharer’s dream was to become a missionary priest. While he spent years in the seminary, God redirected his path toward marriage. He met his wife, Lolit, through a lighthearted encounter that evolved into a deep, lifelong partnership. Together, they raised four children and four grandchildren, illustrating that God does not "cancel" dreams but transforms them into something greater.

𝗙𝗶𝗻𝗱𝗶𝗻𝗴 𝗣𝘂𝗿𝗽𝗼𝘀𝗲 𝗶𝗻 𝗧𝗮𝗰𝗹𝗼𝗯𝗮𝗻
Eighteen years ago, the couple moved from Manila to Tacloban seeking a quiet life. However, God’s "hidden hand" was at work. Unable to sell a property they owned there, they developed it into a memorial park. This business, humorously referred to as hanap patay (searching for the dead), became a vehicle for immense social impact:

Employment: Providing livelihoods for many local families.

Education: Supporting roughly 150 scholars annually, with 34 college graduates to date.

Expansion: Moving from memorial services into housing (hanap buhay), further serving the living.

Surviving the "Valley of Death"
Ben’s resilience is rooted in surviving three near-death experiences, which he calls his "Valley of Death":

𝗔 𝗛𝗶𝗷𝗮𝗰𝗸𝗶𝗻𝗴: 𝗦𝘂𝗿𝘃𝗶𝘃𝗶𝗻𝗴 𝗮𝘁 𝗴𝘂𝗻𝗽𝗼𝗶𝗻𝘁 𝗶𝗻 𝗠𝗮𝗻𝗶𝗹𝗮.
Super Typhoon Yolanda: Narrowly escaping drowning in Tacloban, even as they suffered personal loss and helped bury the victims of the tragedy.
A Near-Fatal Heart Attack: Surviving through immediate medical care and the collective prayers of the BCBP community.

𝙏𝙝𝙚 𝙋𝙤𝙬𝙚𝙧 𝙤𝙛 𝘾𝙤𝙢𝙢𝙪𝙣𝙞𝙩𝙮
A central theme of the sharing is the role of the Brotherhood of Christian Businessmen and Professionals (BCBP). Whether delivering food after a typhoon or "storming the heavens" during a health crisis, the community proved that no one walks alone.
Ultimately, the sharer realizes that while he never became a priest, he fulfilled his purpose of serving God as a layman. His life stands as a testament to Proverbs 19:21: "Many are the plans in a man’s heart, but the Lord’s purpose prevails." Through every trial, he remains a witness to God’s enduring faithfulness and resilience.

𝘑𝘰𝘪𝘯 𝘶𝘴 𝘪𝘯 𝘰𝘶𝘳 𝘉𝘊𝘉𝘗 𝘉𝘳𝘦𝘢𝘬𝘧𝘢𝘴𝘵 𝘔𝘦𝘦𝘵𝘪𝘯𝘨𝘴 𝘢𝘯𝘥 𝘦𝘯𝘤𝘰𝘶𝘯𝘵𝘦𝘳 𝘴𝘵𝘰𝘳𝘪𝘦𝘴 𝘰𝘧 𝘵𝘳𝘪𝘢𝘭𝘴 𝘢𝘯𝘥 𝘧𝘢𝘪𝘵𝘩. 𝘒𝘦𝘦𝘱 𝘳𝘶𝘯𝘯𝘪𝘯𝘨 𝘵𝘩𝘦 𝘳𝘢𝘤𝘦. 𝘈𝘭𝘸𝘢𝘺𝘴 𝘳𝘦𝘮𝘦𝘮𝘣𝘦𝘳, 𝘏𝘪𝘴 𝘱𝘭𝘢𝘯 𝘧𝘰𝘳 𝘶𝘴 𝘪𝘴 𝘢𝘭𝘸𝘢𝘺𝘴 𝘨𝘳𝘦𝘢𝘵𝘦𝘳 𝘵𝘩𝘢𝘯 𝘰𝘶𝘳 𝘰𝘸𝘯.

Minsan ang dami nating tanong sa Diyos.Lord, bakit ito nangyari?Bakit hindi Mo pinigilan?Bakit ang tagal?Bakit ako pa?Ba...
14/05/2026

Minsan ang dami nating tanong sa Diyos.

Lord, bakit ito nangyari?
Bakit hindi Mo pinigilan?
Bakit ang tagal?
Bakit ako pa?
Bakit ganito ang ending?

At habang wala pang sagot,
ang bigat sa loob.

Parang ang hirap magtiwala
kapag hindi malinaw ang lahat.

Pero sa Ebanghelyo ngayon (Jn 16:20-23), sinabi ni Hesus:

“Malulungkot kayo, ngunit ang inyong kalungkutan ay magiging kagalakan.”

Hindi Niya sinabing hindi sila iiyak.
Hindi Niya sinabing hindi sila masasaktan.
Hindi Niya sinabing mauunawaan nila agad ang lahat.

Ang sinabi Niya:

May darating na kagalakan
na hindi maaagaw sa kanila.

Ibig sabihin, may mga bagay na habang nangyayari pa lang,
hindi pa natin kayang intindihin.

Masakit pa.
Malabo pa.
Magulo pa.

Pero hindi ibig sabihin walang ginagawa ang Diyos.

Minsan, katulad ng panganganak,
may sakit na may dinadala palang buhay.

May hirap na may inihahandang bunga.
May iyak na hindi pala katapusan.
May pagluluksa na unti-unting magiging kagalakan.

Pero habang nasa gitna ka pa ng sakit,
natural lang na magtanong.

Hindi kasalanan ang magtanong sa Diyos.

Pero darating din ang panahon
na hindi man lahat ng tanong ay masagot,
mas magiging mahalaga ang tiwala mo sa Kanya.

Kasi ang pananampalataya
hindi laging may kasamang paliwanag.

Minsan, ang hawak mo lang ay ito:

Hindi ako iiwan ng Diyos.
Hindi masasayang ang sakit na ito.
Hindi ito ang huling salita sa buhay ko.

Kaya marahil ito ang sinasabi Niya sa’yo ngayon:

Huwag kang matakot kung marami ka pang tanong.

Dalhin mo ito sa Kanya.

Pero habang naghihintay ka ng sagot,
huwag mong bitawan ang tiwala.

Dahil may mga sagot na dumarating sa tamang panahon.

At may mga tanong na, kahit hindi agad masagot,
unti-unting pinapalitan ng Diyos ng mas malalim na kapayapaan.

Kaya kung ngayon ay mabigat pa,
kung ngayon ay malabo pa,
kung ngayon ay masakit pa,

manatili ka.

Hindi pa tapos ang kwento.

May kagalakang inihahanda ang Diyos
na hindi kayang agawin ng mundo.

Marami sa atin,lumaki na parang kailangang patunayan muna ang halaga natin.Kailangan magaling.Kailangan successful.Kaila...
14/05/2026

Marami sa atin,
lumaki na parang kailangang patunayan muna ang halaga natin.

Kailangan magaling.
Kailangan successful.
Kailangan useful.
Kailangan may mapatunayan
para mapansin,
matanggap,
o mahalin.

Pero sa Ebanghelyo ngayon (Jn 15:9-17),
iba ang paalala ni Hesus.

Bago pa tayo maging “worthy,”
pinili na Niya tayo.

Hindi dahil perpekto tayo.
Hindi dahil mas magaling tayo kaysa iba.

Kundi dahil mahal Niya tayo.

Ganito ang nangyari kay San Matias.

Hindi siya pinakasikat.
Hindi siya laging nababanggit.
Hindi siya katulad nina Pedro o Juan na laging nasa harapan.

Pero nang dumating ang panahon,
siya ang pinili ng Diyos.

At minsan,
ganun din kumilos ang Diyos sa buhay natin.

Tahimik Siyang pumipili ng mga pusong marunong manatili.
Mga pusong marunong magmahal kahit mahirap.
Mga pusong patuloy na nagtitiwala kahit walang assurance.

Kaya kung minsan pakiramdam mo ordinaryo ka lang,
hindi napapansin,
o parang walang special sa’yo—

huwag mong kalimutan:

Hindi basehan ng Diyos ang ingay ng mundo.

Hindi Niya sinusukat ang halaga mo sa kasikatan,
pera, o achievement.

Ang tinitingnan Niya:
ang puso mong handang magmahal at manatili.

At doon pumapasok ang hamon ni Hesus:

“Manatili kayo sa aking pag-ibig.”

Kasi ang tunay na pagmamahal hindi lang emosyon.
Desisyon ito.

Mananatili ka ba kahit mahirap?
Magmamahal ka pa rin ba kahit walang kapalit?
Magtitiwala ka pa rin ba kahit may pagdududa?

Kasi ang pag-ibig ni Kristo hindi convenient.
May sacrifice.
May forgiveness.
May commitment.

Pero iyon din ang uri ng pag-ibig na nagbabago ng tao.

At ang pinakamagandang bahagi:
hindi ka lang tinatawag ni Hesus na alipin.

Tinatawag ka Niyang kaibigan.

Ibig sabihin,
hindi ka lang sumusunod sa malayong Diyos.

May Diyos na kilala ka.
Mahal ka.
At gustong makasama ka.

Kaya marahil ito ang paalala Niya sa’yo ngayon:

Tumigil ka sa kakaisip kung sapat ka ba.

Dahil bago mo pa tanungin kung karapat-dapat ka—
pinili ka na Niya.

Hindi ito tungkol sa DDS, Kakampink, loyalist, opposition, o anumang political group.At hindi rin ito tungkol sa pag-ata...
13/05/2026

Hindi ito tungkol sa DDS, Kakampink, loyalist, opposition, o anumang political group.

At hindi rin ito tungkol sa pag-atake sa isang partikular na tao.

Ito ay paalala para sa ating mga Kristiyano at lingkod ng Diyos sa marketplace.

Normal lang na magkaroon tayo ng preferred leaders, political opinions, at mga taong hinahangaan. Pero bilang followers of Christ, kailangan din nating tanungin ang sarili natin:

Kapag malinaw na may corruption, dishonesty, abuse of power, o panlalamang sa kapwa…
bakit minsan mas mabilis pa nating depensahan ang tao kaysa ipaglaban ang katotohanan?

Bilang Christians, hindi tayo tinawag para maging blind followers ng kahit sinong leader.

Tinawag tayong maging ilaw.
May discernment.
May integrity.
At marunong manindigan sa tama kahit hindi convenient.

Sabi sa Ephesians 5:11:
“Take no part in the unfruitful works of darkness, but instead expose them.”

At sa Proverbs 14:34:
“Righteousness exalts a nation, but sin is a reproach to any people.”

Hindi perfect ang kahit sinong leader o administration. At bilang mamamayan, maaari nating suportahan ang mabubuting programa at proyekto habang kinikilala rin ang mali kapag may mali.

Hindi betrayal ang pagiging tapat sa katotohanan.

Mas delikado kapag mali na pero pinapalakpakan pa rin natin dahil “kakampi natin.”

Hindi dapat umiikot ang puso natin sa “panalo ng side natin.”
Dapat umiikot ito sa:
• katotohanan
• accountability
• justice
• at kabutihan ng nakararami

Lalo na para sa mahihirap, ordinaryong manggagawa, at susunod na henerasyon.

Manalangin tayo para sa ating mga pinuno.
Igalang natin ang awtoridad.
Pero huwag nating isuko ang konsensya at discernment na ipinagkaloob ng Diyos.

Hindi lahat ng criticism ay rebellion.
At hindi lahat ng loyalty ay righteousness.

Minsan, ang pinaka-Kristiyanong magagawa natin ay sabihin:

“Support ako sa tama.
Pero hindi ako bulag sa mali.”

At higit sa lahat,
ipanalangin at ipaglaban natin ang Pilipinas.

May mga katotohanan sa buhay na mahirap harapin.Mga bagay na alam naman natin sa loob natin…pero iniiwasan nating aminin...
13/05/2026

May mga katotohanan sa buhay na mahirap harapin.

Mga bagay na alam naman natin sa loob natin…
pero iniiwasan nating aminin.

Minsan kasi,
mas komportable ang denial kaysa pagbabago.

Mas madaling magpanggap na okay lang,
kaysa harapin yung sugat,
bisyo,
relasyon,
o ugaling alam nating kailangan nang baguhin.

Kaya napakaganda ng sinabi ni Hesus sa Ebanghelyo ngayon (Jn 16:12-15):

“Marami pa akong sasabihin sa inyo, ngunit hindi pa ninyo kayang unawain ngayon.”

Ang comforting pakinggan nun.

Kasi ibig sabihin,
alam ni Hesus na may proseso ang paglago.

Hindi ka Niya pipilitin sa katotohanang hindi mo pa kayang dalhin.

Pero hindi rin Niya hahayaang manatili ka sa kasinungalingan habambuhay.

Kaya isinugo Niya ang Espiritu Santo.
Ang Espiritu ng Katotohanan.

Hindi lang para i-comfort tayo,
kundi para gabayan tayo sa totoo.

At minsan,
masakit ang katotohanan.

Minsan marerealize mong ikaw rin pala ang may mali.
Na may mga bagay kang kailangan bitawan.
Na may mga taong hindi na healthy para sa’yo.
Na may sugat kang kailangan harapin,
hindi takasan.

At minsan,
ang pinakamahirap tanggapin
ay yung katotohanang matagal nang kinakatok ng Diyos sa puso mo.

Pero tandaan mo:

Hindi ka dinadala ng Diyos sa katotohanan para sirain ka.

Dinadala ka Niya roon para palayain ka.

Kaya kung may bagay mang paulit-ulit bumabagabag sa puso mo ngayon,
baka hindi iyon para parusahan ka.

Baka ginigising ka lang ng Espiritu Santo.

Hindi para ipahiya ka.
Kundi para ilapit ka sa taong mas totoo,
mas magaan,
at mas malaya mong sarili.

Kaya marahil ito ang tanong ng Diyos sa’yo ngayon:

Ano yung katotohanang matagal mo nang alam…
pero ayaw mo pa ring harapin?

At handa ka na bang hayaan Siyang gabayan ka rito…
unti-unti,
dahan-dahan,
pero totoo?

Minsan gusto nating hawakan ang lahat.Yung mga tao.Yung mga sitwasyon.Yung direksyon ng buhay natin.Kasi pakiramdam nati...
12/05/2026

Minsan gusto nating hawakan ang lahat.

Yung mga tao.
Yung mga sitwasyon.
Yung direksyon ng buhay natin.

Kasi pakiramdam natin,
kapag may nawawala,
kapag may bumibitaw,
kapag hindi na natin kontrolado—

delikado.

Nakakatakot.

Pero sa Ebanghelyo ngayon (Jn 16:5-11),
ang mga alagad mismo natakot sa idea ng pag-alis ni Hesus.

Sanay silang kasama Siya.
Umaasa sa Kanya.
Sumusunod sa Kanya.

Kaya nang sabihin Niyang aalis Siya,
napuno sila ng lungkot.

Pero kakaiba ang sinabi ni Hesus:

“Mas mabuti para sa inyo na ako’y umalis.”

Parang ang hirap paniwalaan.

Paano magiging mabuti ang pagkawala?

Pero minsan,
hindi tayo matututong tumayo
kung laging may sasalo.

Hindi tayo matututong magtiwala
kung laging kontrolado natin ang lahat.

Hindi tayo lalago
kung walang moment na kailangan nating humakbang mag-isa.

Kaya minsan,
ang pagbitaw ng Diyos hindi pagpapabaya.

Pagtitiwala.

Pinagkakatiwalaan ka Niyang lumago.
Pinagkakatiwalaan ka Niyang matuto.
Pinagkakatiwalaan ka Niyang kayanin ang susunod na hakbang.

Katulad ng batang natutong maglakad
nung unti-unting bumitaw ang kamay na umaalalay sa kanya.

Ganun din ang Espiritu Santo.

Hindi ka iiwan ni Hesus na walang kasama.
May iiwan Siyang lakas sa loob mo.
Patnubay.
Karunungan.
Tapang.

At baka kaya ka rin dinadala ng Diyos sa season na ito
hindi para pabayaan ka—

kundi para ipakita sa’yo
na mas kaya mo pala kaysa sa inaakala mo.

Kaya kung may bagay man ngayon na kailangan mong harapin nang may takot,
kung may sitwasyong parang pinapabitawan sa’yo,
o kung pakiramdam mo kailangan mo nang tumayo sa sarili mong paa—

huwag kang matakot agad.

Hindi lahat ng pagbitaw ay pagkawala.

Minsan,
doon nagsisimula ang paglago.

Hindi naman natin gustong masaktan.Ayaw naman talaga nating mahirapan.Kaya hangga’t maaari,iniiwasan natin ang rejection...
11/05/2026

Hindi naman natin gustong masaktan.
Ayaw naman talaga nating mahirapan.

Kaya hangga’t maaari,
iniiwasan natin ang rejection,
kabiguan,
pagkawala,
at mga sitwasyong makakasakit sa atin.

Pero sa Ebanghelyo ngayon (Jn 15:26–16:4a),
hindi tinago ni Hesus ang katotohanan.

Sinabi Niya na darating ang pag-uusig.
Darating ang hirap.
Darating ang mga pagkakataong parang mag-isa ka.

At kung iisipin,
ang tapang ni Hesus magsabi ng totoo.

Hindi Niya sinabi:
“Sumunod ka sa Akin at magiging madali lahat.”

Hindi Niya tayo inakit gamit ang comfort.

Sa halip,
pinaghahandaan Niya tayo.

Kasi alam Niya,
darating ang mga araw na mapapagod ka.
Mapapaisip ka.
Magdududa ka kung kaya mo pa.

Pero eto ang pangako Niya:

Hindi ka Niya hahayaang harapin mag-isa ang lahat ng iyon.

“Ipapadala Ko sa inyo ang Espiritu ng Katotohanan.”

Ibig sabihin,
may lakas na manggagaling sa Diyos
kapag ubos ka na.

May kapayapaang hindi mo maipapaliwanag
kahit magulo ang paligid mo.

May paninindigang mabubuo sa puso mo
kahit gusto mo nang sumuko.

At kung babalikan mo nga ang buhay mo,
ilang beses mo nang naisip na hindi mo kakayanin…

pero nalampasan mo pa rin.

Hindi dahil malakas ka lang.
Kundi dahil may Diyos na hindi bumitaw sa’yo.

Kaya sig**o ito ang paalala ng Diyos sa’yo ngayon:

Huwag kang matakot sa mahirap na darating.

Hindi dahil magiging madali ito,
kundi dahil hindi ka magiging mag-isa rito.

At kapag dumating ang mga panahong gusto mo nang bumigay,
alalahanin mo:

Marami ka nang nalampasan kasama Siya.

At hindi ka Niya dadalhin hanggang dito
para pabayaan ka lang sa dulo.

To every mother, wife, sister, and woman in our community, thank you for being a living witness of faith, humility, pati...
10/05/2026

To every mother, wife, sister, and woman in our community, thank you for being a living witness of faith, humility, patience, sacrifice, and unconditional love.

Your quiet strength builds families.
Your prayers strengthen homes.
Your presence helps form men and women who bring Christ into the marketplace, into the community, and into the world.

May the Lord continue to bless you, renew you, and reward the love you so generously give.

Happy Mother’s Day from BCBP Antipolo.





Address

#167 Ortigas Avenue Extension
Antipolo

Website

Alerts

Be the first to know and let us send you an email when BCBP Antipolo posts news and promotions. Your email address will not be used for any other purpose, and you can unsubscribe at any time.

Shortcuts

Share

Category