BIG Balmeeki HOUSE

29/05/2024

https://youtu.be/4z4Wdc-Jfgw?si=4xPF22GAWGaVskLa

A poetry on soulmates whose love is the truest but not the perfect. This poem is dedicated to all of those who want to show their hearted-love and affection ...

29/05/2024

शीर्षक - तृष्णा

के लेखौँ खै तिम्रो बारेमा,
शायद शब्द पुग्दैनन् तिम्रो बयानका निमित्त।
म सोच्छु अनि जान्दैन,
स्मरण यत्ति तिम्रा शब्दले यो लास जिवित् छ।
परिबन्द मायाको कदापि छैन।
म गुम्सिन्छु तिमीमै
चाहत एउटै विकल्प हैन(होइन)।।
तिमी सती बन,
म पर्खन्छु चाहे युग लाख जाउन्।
तिमी सिता नबन,
मैले सक्दिन मार्न कलिका यी रावण।
"कति गर्छौ प्रेम" तिमी यो नभन,
तिमी मलाई त्यत्ति प्रिय लाग्छ्यौ, जति महादेवलाई श्रावण।।

तिमिनै हौ कि सुगन्ध सुनको*,
तिमिनै मिठास सुमधुर धुनको।
शायद सक्थ्यो त चोर्न सुन्दरता पूर्ण रुपमा,
दाग हुँदैनथियो होला आज त्यो जूनको।।
म लठ्ठीन्छु तिम्रा नयनैमा हेरी,
मत्याउँछ अझ त्यो आवाजले फेरि।
अमृत तप्प चुहिएला जस्तो अधरले तिमी,
आऊ चुमेर मलाई बनिदेउन मेरी।।
हेरी तिमीलाई म मेटु थकान।
तिमी सृष्टिकै हौ सुन्दर बगान।।

थामी हात मेरा बनी मेरो आँट,
चुमी मलाई तिमी भित्र राख।
लुटपुटी अँगालोमा मलाई बेरी भन्नु
म भित्र हराई तिमी मेरी बन्नु ।।

रचना : निरज पाण्डे

06/04/2024

आशिर्वाद् दिएमा छ मेरो भलाई ।
प्रशंसा गरी मख्ख नपार्नु मलाई ।। १ ।।

म पक्कै छु उड्ने महाकाशमाथि ।
सकीएकाे छैनन् पखेटा पलाई ।। २।।

लगाउन् तपस्वीले , विभूति भनेर ।
खोजेको छु आगो बनी जल्नलाई ।।३।।

"कसैसँग आशा नगर्नु" नभन्नु ।
सबैबाट चाहिन्छ म मूर्खलाई ।।४।।

पँधेरोको बाटोमा पधेर्नीका डोब ।
बसेँ झै बसाल्नेछु "अज्ञात" लाई ।।५।।

@ बालकृष्ण अज्ञात

01/04/2024

अनौठो संसार

यो एउटा नयाँ संसार हो । यहाँ बन्धनहरू बन्धन छन् । यहाँ तिमी तिमी बन्न सक्छौ,म म बन्न सक्छु । यो तिम्रो र मेरो, उस्को र मेरो, तिम्रो र उस्को विचरण गर्ने स्मशान हो । सुन्दर बगैँचा हो। एक वेश्याको पवित्र मन हो । एक पतिव्रताको पीडित र कुण्ठित मन हो । यहाँ सगर‌माथा आफ्नो उचाई खोज्न निस्कन्छ, जाकोवावादको गर्मी आगो तापिरहेछ, यहाँ भर्खोङ्ग्यासको चिसो फ्रीजको कुनै कुनामा जम्न खोजिरहेछ, चेरापुञ्जीमा पानी नपरेर आकाश ताकिरहेछन् सारा, सहारा मरुभूमि अहिले पानीको सतहमा दुबिरहेछ। यो एक आउँदै न आएको बितिसकेको एक पल हो। यो रक्सीको तल्तलले भट्टी अगाडि पुग्दा ढोका बन्द गरेको झैँ नमिठो पल हो । बाबाको फाटेको मोजामा च्यातिएको सानो कपडाको डल्लो त्यै भित्र मिसिँदा निस्किएको एक अबोध बालकको मुस्कान हो । ए ! अनि अर्को कुरा यहाँ, कुनै .......... छोडिदेऊ, बिर्सिए मैले । तिमीलाई यसले यत्तिकै छोडिदियो लाग्या होला होइन। होइन, होइन । मैले साँच्चै बिर्सिएकै हो। जस्तो आज भन्दा कयौँ वर्ष पहिला आफूलाई चिन्दा नचिन्दै बिर्सिएको थिए । यो संसारमा प्रवेश गर्दा र गरिसके पछि तिमीले केही सर्त मान्नु पर्ने हुन्छ । जस्तो कि घरमा महिलाले माइतिको कुरा गर्न नमिले झैँ यहाँ तिम्रा परमात्मा र भगवानका कथा रच्न, सुनाउँन पाउँने छैनौँ। यहाँ स्वयं परमात्मा नै आफैलाई चिनाउँन लागीपरिरहन्छन् । तिम्रो संसारमा झै कसैले ढुङ्‌‌गामा माथा टेक्दैनन् । यहाँ तिमीले देख्नेछौ, कहिल्यै नदेखेको, सुन्नेछौ कहिल्यै नसुनेको, भेट्नेछौ कहिल्यै नभेटेको, सुन्नेछौ कहिल्यै नसुनेको। कहिल्यै नचिनेको आफैलाई चिन्नेछौ । यहाँ नाइल केवल एक सफा सानो नालीमा गतिन्छ, मृत सागर कतै टाढाको उचाईमा आफ्नो गहिराई महसुस गरिरहेको पाउने छौ। यहाँ जे भेट्‌नेछौ। त्यो हुनु भन्दा पहिलेको भेट्‌नेछौ। यहाँ बाल्मिकीलाई तिमी कतै चोर्दाचोर्दै समातिएर पिटिइ रहेको रत्नाकर डाकु देख्न सक्छौ । सक्छौ तिमी यहाँ बुद्धलाई आफ्नै नजरबाट देख्न, राजकीय सत्तामा लिप्त, परस्त्रीसङ्गको जिस्काइमा । हिन्दाहिन्दै कुतै जालन्धरकी पत्नी वृन्दाको पतिव्रता नष्ट गर्न स्वरूप परिवर्तन गरिरहेका विष्णु देख्न सक्छौ । भेटिन सक्छ कतै द्यौरालीमा विश्वशान्तिको कामना गरिरहेको हिटलर। ओरालो झरिरहँदा टाढैबाट खोँचमा स्वयम्भूका आँखा अशान्ति र अज्ञानका आँसू झारिरहेका देख्न सक्छौ। तिर्खाले पानीको खोजीमा भौतारिरहँदा बालुवा कपाकप खाइरहेका मानिस देख्न सक्छौ हो। यो अर्को संसार हो । आश्चर्य मान्नुपर्दैन। उद्यानमा चिता लप्किरहेको देखे, चितामा उद्यान झुलिरहेको देखे । तिमीले सास फेर्न बिर्सिएको कयौँ महिना पछि पत्तो पाउँदा तिमी आफू‌लाई चिमोटीरहनु पर्दैन । यहाँ शिशिरका मुस्कुराउँदा बिहानीमा कागको सुरिलो आवाजले मन्त्रमुग्ध पार्न सक्छ । भेट्न सक्छौ, प्राप्त जीवनको रेसमा हारेका तिम्रा अरू प्रतिस्पर्धी भ्रूणहरू। तिमीसँग लहसिन सक्छन्, अनिदा रात, दु:ख र आँसूहरू । तिमीलाई यहाँ नचिनिदिन सक्छन्, तिम्रा आफ्नै जीत, सुख र खुसीले । हिन्दाहिन्दै थाकेका तिमी त्यो सधैँ अस्ताउने र उदाउँने पहाडको घामलाई हेरी थकाई मार्न घाँटीमा डोरी पासो लगाएर झुण्डिरहेको बेला पर कुनाको सागरमा दानवताको छालले मानवताको बालुवा पखालिरहेको देख्न सक्छौ । भित्र क्यै नभएको बाहिर आडम्बर र घमण्डले भरिएको मानव चोलालाई छर्लङ्ग देख्नेछौ । थुप्रिएको फोहोरमा कण्डमका थैली भित्र निस्सासिएका जीवन भेट्नेछौ। देख्नेछौ जति मान्छे छन्, त्यहाँभन्दा बढी लास देख्नेछौ। चिरिएका मन, अशान्त रात, झरिरहेका आँसू, बाँच्ने चाहना भन्दा, मर्ने बहाना बढी भएका ,भत्किएका, धस्सिएका खण्डहर घरहरूमा तड्पिरहेका जीवित प्रेतात्मा देख्नेछौं । बल्ल बुझ्नेछौ यो नयाँ संसार के हो । जुन सन्सार तिमीलाई बकवास लागेको थियो, त्यही संसार सुन्दर लाग्छ । यति गर्दा गर्दै तिम्रो थकान मेटिनेछ, डोरी निकालेर पछाडि फेरि थकान मेट्न झोलामा सुरक्षित राख्छौ। झोलामा वर्षौं पहिला लुकाएको मुस्कान कानसम्म फैलिने गरि सजाउँछौ अनि हराउँने छौ । श्मसानमा लहलहाई रहेका फूलको चितामा । आफ्नो दुःख बिसाउँने छौ तिमी।
फेरि पनि
तिमीलाई यो अनौठो संसारमा स्वागत ...🌼❤️ ।।

@ सागर कंडेल

30/03/2024

गजल :

यता हेर्यो उता हेर्यो दिन यसै ढल्दैछ
आफ्नो दुख आफ्नो भोगाइ जिवन यसै चल्दैछ ।

कसलाई सुनाउ मेरो कुरा, कसले सुन्छर ?
उल्टो तार्पिन थपिदिन्छन् , मनमा आगो जल्दैछ ।

दैव र दशा एकैपटक काधमा बजारिए पछि
अब कस्ले उठाउछ मलाई , पाइला झन् गल्दैछ ।

हेरन तस्बिरहरू , कत्ति खुशी देखिन्छु
कि भाग्यले पियो विष , अहिले सारा ओकल्दै छ ।

@ बसन्त न्यौपाने

23/03/2024

[ चिया ]

चिया के पिउछौ तिमी जब।
मनका भावनाहरु जागृत हुदैनन् भने।।

चिया के पिउछौ तिमी जब।
चिया सङ केही गफ आउदैनन् भने।।

तिम्रो दिल दुख्ने थुप्रै कारणहरु होलान्।
मेरो दिल दुख्छ बस्! चिया नपाए ।।

पावर के थाहा तिमीलाई चियाको।
सत्ताको गफ हान्छ यही चियाले।।

चिया आफैमा एउटा तन्त्र हो।
यहाँ शक्ति छ चिया तन्त्रको।।

गणतन्त्रको पनि त चर्चा हुन्छ तव।
माहोल बन्छ जब चियातन्त्र को।।

कब्जामा पार्छु भन्ने नसोच्नु तिमी मलाई।
म उहिल्यै कब्जामा परिसके चियातन्त्रको।।

तिमीलाई चल्नु पर्ने थुप्रै कारणहरु होलान्।
मेरा त यहाँ दिन चलिरहन्छ चियाले।।

तिमी जे कुरामा पनि हरेस् खान्छौ।
मेरो हरेस् त खाइदिन्छ यही चियाले।।

-चिया कविताले एक युवाको जिन्दगीका यात्राहरुलाइ समर्थन गरेको छ, चियाको चुस्किको रसयुक्तीमा डुबेको त्यो युवाले यात्राहरुको क्रममा चिया भए उस्का भवनाहरुले सान्त्वना प्राप्त गर्ने र उर्जाको पहिलो श्रोत नै चिया भन्ने खुलाइएको छ।

-एक युवा जो यौवन अवस्थामा यात्राको क्रममा गल्ली गल्ली मा त्यो चियाको चुस्किले भवनाहरुलाई उत्कर्षमा पुर्याउने
र एउटा खुशीको क्षणमा परिणत भाव व्यक्त गरिएको छ।

@दिपेश ओझा

23/03/2024

[ जीवन मरण ]

जलाउने रुन्छ,
जल्ने नबोली जल्छ
सम्झनु
मरण हो ।
जलाउने खुसी हुन्छ,
जल्ने पिल्सिरहन्छ ,
सम्झनु
जीवन हो ।

@ Sagar Kandel

19/03/2024

( Su***de Note )

कसरी भनौ मेरा मनका भवना
जुन कुराले म लाई म हुन दिएन।।

झट्ट हेर्दा खुशी देख्छौ है मलाइ।
म मेरो खुशीको सिमानामा पुग्नै पाइन।।

कसरी भनौ, त्यो म होइन?

मेरा भावनामाहरु तितरबितर छन।
कसरी भन्छौ, तिमी त आहा छौ।।

के रुप हेर्छौ तिमि, मेरा भावना कस्ले बुझ्छ!

सपनाहरुले जलाएर, म उहिले नै मरिसकेको थिए।

कसरी भनौ त्यो म होईन, तिमीले जसलाई सुन्दर देख्दैछौ!
मलाई कस्ले बुझ्ने, म म हुन पाइन!!

म मेरै दवाबमा च्यापिएको छु।
मेरा चाहनाहरुले मेरै हत्या गरिदियो।।

कसरी भनौ त्यो म होईन?

तिमिले न चाहना बुझ्यौ न मलाई बुझ्न सक्यौ।
के मलाई तड्पिएको देख्यौ? के मलाई बुझ्न सक्यौं? मेरा भवना चाहनाको कतै कदर भयो?
अस्तित्वको तराजुमा म हल्का भए!
कसरी भनौ त्यो म होइन?

म मेरै कारण मरेको हो, मलाई कठै नभन्नु तिमिले बुज्दैनौ मेरा भवनाहरुलाई, तिमी सोच्नु बस! त्यो खुशी थियो मरेर गयो।

म मेरा भावनाको हत्या गर्दै छु,

"म मर्ने प्रयास गर्दै छु !"

कसरी भनु , "त्यो म होइन !"

[ यो लेख वर्तमान अवस्थामा युवाहरुले गरिरहेका su***de जस्ता घटनाहरुमा अधारित रहेको छ, यस कवितामा एक युवा जस्लाई प्रत्येक दिन पटक पटक असफल भएको भाव देखाइएको छ, सपना द्वारा जलाइदिएका ती भावनाको बिचार प्रस्तुत गरिएको छ!

तर त्यो जलनबाट एउटा यस्तो हतियार तयार हुनेछ कि जस्तो सुकै परिस्थितिमा पनि त्यो पग्लिने छैन! त्यस्को अस्तित्वले सार्थकता प्राप्त गर्नेछ ।

सपना मरुन्, तिम्रो चहनाको कदर नहोस्, तिमी दुखी हुनु, सुख दुख जिवनको पाटो हो वस हरेस नखानु, नडग्मगाउनु, तर तिमी रहनु तब सबैकुरा रहनेछ! सबै कुरा जित्ने छौ ]

@ दिपेश ओझा

30/01/2024

म सहिद कि शालिक ?

यो सहिद बनेर बाच्न पनि
सारै गाह्रो हुनेरहेछ
न सास फेर्नुछ , न मर्नु छ
इतिहासले अमर बनाए पनि
वर्तमानले मृत्युकैद दिए जस्तै लाग्छ
खै अमर भए कि ,मुक्ति नपाएको प्रेत
कसैको हातबाट श्राद्ध हैन ,
कसैको हृदयबाट श्रद्धा पाए तर्थेँ होला
मिल्ने भए सबैले बिर्सने गरि मर्थेँ होला

मेरो रगतमा लम्पसार पर्नेहरूलाई
नपुगेर होला ,
बेला बेलामा आउछन् शालिक कोट्याउन
"ढुङ्गाको पनि त मन हुन्छ " नपत्त्याए शालिकलाई सोध
कुनै जुलुसले खित्का छाडेर हास्दा सडक र म भक्कानिएर रोएका थियौं
हामी निर्जीव होइनौं , हामी बेवस हौं
हरेक आन्दोलनमा हामी नै चर्किनु पर्छ
हामी नै फुट्नु पर्छ
धेरै पटक पलास्टर गरिए यि हात पाउहरु
अब त अपाङ्ग भैसकेको छु
अब अडिने सामर्थ्य छैन
गलिसकेँ धेरै पटक ढलिसकेँ
भोलिपल्ट फेरि उभिनु पर्छ
दोबाटोको द्वारे जस्तै
हरेक अपराधको साक्षी बनेर

हिजो सिमानामा सहिद बनेकाहरु
आज पत्थर बनेका छन् ,
अनि पत्थरमा भवाना खोज्छन्
यी मुर्खहरु वीरतामा मौनता खोज्छन्
हामी युद्ध मैदानमा मरेकाहरुलाई
अमर बनाएर समयले आफ्नै खुट्टामा
बन्चरो हानेछ
अब पछुतो लाग्न सक्छ हाम्रो रगतमाथि
सन्धि गर्नेहरू लाई
सन्धिबिच्छेद हुनसक्छन्
ती घमण्डले फुलिएका गर्धनहरु

नक्सामा मात्रै बाकी
देशमा पनि कर्मचारी हुदारहेछन्
कि अवशेष पनि छाड्नु हुदैन भनेर राखिएका हुन् ?
त्यही नक्सा भित्रको कुनै चौराहामा सहिदलाई शालिक बनाएर कैद गरिएको छ
शालिकको मौनताले प्रश्न गरिरहन्छ :
" म सहिद कि शालिक "

रचना : Aditya Adhikary

- सहिदहरु प्रति श्रद्धासुमन 💞💐

12/01/2024

सम्पुर्णमा शुभकामना ! ❤️🇳🇵

07/08/2023

Wow: The Poet Idol is coming with it`s second season.
The Poet Idol ❤

14/07/2023

सम्पुर्ण साहित्यिक मन प्रति आदि कवि भानु जयन्तीको शुभकामना ❤️ !!