12/05/2026
Til lukke med nynorskdagen!
12. mai markere vi jamstillingsvedtaket frå 1885, som gav nynorsk offisiell status.
Vedtaket vart gjort med 78 mot 31 røyster. Det var eit historisk steg for språkleg demokrati; ei politisk erkjenning av at også det norske folkespråket, ikkje berre det dansk-norske embetsspråket, høyrde heime i skule og offentleg forvaltning. Det gjer det framleis.
I Noreg har vi over 90 nynorskkommunar, og mellom 10 og 15 prosent av befolkninga har nynorsk som hovudmål. Det svarer til mellom 600 000 og 800 000 menneske. Språk er ikkje berre eit kommunikasjonsmiddel. Det er identitet, kulturarv og tilhøyrsle. For dei som har nynorsk som målform, er det ein like viktig del av identiteten som bokmål er for bokmålsbrukarar.
Språket vi snakkar og les er eit resultat av historie, geografi, religion og kultur. Dei norske dialektane fortel om tradisjonar og busetjing, kor vi har reist og kven vi har kommunisert med gjennom hundrevis av år. Lånorda i språket vårt er levande spor etter møter med andre språk og kulturar. Det at Noreg har to jamstilte skriftspråk, seier mykje om norske verdiar – både før og no. Det fortel om Noregs veg frå å vere i union med Danmark, til å bli eit eiget sjølvstendig land, med eigne ord og uttrykk. Språket vårt ligg i hjartet, i ryggmargen og i folkesjela. Og alle folkesjeler er like mykje verd.
Tenestemålet i Noregs Ungdomslag har vore nynorsk sida vi vart offisielt skipa i 1896. Vår organisasjonslov §10.1 slår fast at Noregs Ungdomslag skal fremje det norske språk- og dialektmangfaldet, og har eit særleg ansvar for å verne om den nynorske skriftkulturen.
