Postzegelvereniging Zeister Zegelzoekers 2000

26/03/2026

Leusden: LACA doet 21 landen in M&Z Amerika en heeft 4 bijeenkomsten per jaar, 4x een blad met oorspronkelijke artikelen en 1x een veiling.
De bijeenkomsten zijn in Buurthuis De Til in Leusden op 14 maart, 16 mei, 12 september en 12 december 2026. Kom eens langs of bezoek ons voor meer info. op www.laca-nederland.nl. U bent welkom !

26/03/2026

De veilinglijsten voor 1 april a.s.

26/03/2026

De Penny Black – 1840

Voor een postzegel die het investeren waard is gaan we naar het begin, toen postzegels zoals we ze nu kennen voor het eerst gebruikt werden. Het was in mei 1840, toen 's werelds eerste zelfklevende postzegels in een openbaar postsysteem werden gebruikt. De postzegels werden uitgegeven in het Verenigd Koninkrijk en hadden een afbeelding van de regerende vorstin Queen Victoria. Nu staat deze eerste postzegel bekend als de Penny Black, vanwege zijn zwarte kleur en het feit dat hij - niet verwonderlijk - één cent waard was. Je kunt deze postzegel in gebruikte staat nu wellicht voor €100 - €200 kopen, maar met de tijd zullen er steeds minder zegels op de markt zijn. De waarde van de Penny Black zou in de komende 10 jaar met wellicht 20% of meer kunnen stijgen.

Duitse inflatie postzegels – 1923

Gedurende de jaren `20 ging Duitsland gebukt onder een verlammende hyperinflatie. En dit is wat onze volgende postzegel zo het investeren waard maakt. Met het land in oorlog en in een financiële crisis, begon de regering meer geld te drukken in een poging het evenwicht te herstellen. Maar tegen hun bedoelingen in, schoten de prijzen in snel tempo omhoog, daalde de waarde van het geld dramatisch, en kon de regering met het drukken van meer geld de vraag niet bijhouden. Begin jaren `20, had men het vertrouwen in de Duitse mark volledig verloren. Postzegels met een waarde van 1 biljoen mark waren zelfs niet genoeg om een brief te versturen. Vandaag de dag zijn bepaalde Duitse inflatiepostzegels een goede investering vanwege hun historische waarde. Voor een 800.000 mark postzegel met overdruk bijvoorbeeld, betaal je nu rond de 300 euro. Maar dit zou in 5 jaar tijd met 10-20% kunnen toenemen.

Postzegels van oude Italiaanse staten postzegels - Pre-19e eeuw

Italië - het land van lekker eten, liefde en voetbal - was niet altijd het land zoals we dat nu kennen. Voor 1871 bestond Italië uit verschillende afzonderlijke staten, elk met zijn eigen regering, regels en postzegels. Na de Italiaanse eenwording halverwege de 19e eeuw, werden de verschillende staten samen het Koninkrijk Italië, en de postzegels van de oude staten waren niet langer nodig. Nu zijn Italiaanse postzegels uit deze historische periode zeer veel waard en die waarde zal alleen maar toenemen.

Postzegels van de Chinese Culturele Revolutie - 1966 – 1976

1966 was het begin van een tienjarige periode van veranderingen in China. Mao Zedong (1893-1976), de communistische leider van het land, ontketende de culturele revolutie om zijn gezag over de Chinese regering te bevestigen. Als onderdeel van zijn overheersing, werd het Chinezen verboden om alles wat ook maar een investering kon zijn te verzamelen; dit betekende ook postzegels, die dan ook alleen voor gebruik bedoeld waren. De rode zegels van de culturele revolutie zijn dus zeer zeldzaam - hoewel deze periode niet eens zo lang geleden is. Nu kan één zegel je ongeveer € 500 kosten; al is de waarde van deze zegels met zo‘n 500 procent toegenomen, dus het is de vraag wat er gebeurt met de waarde in de toekomst.

Koning Willem III van Nederland – 1872

Koning Willem III was koning van Nederland van 1849 tot zijn dood in 1890. Wat deze postzegel zo bijzonder maakt, is dat hij een hoge waarde had ten tijde van de circulatie en vandaag de dag zijn exemplaren in goede staat zeldzaam. De marktwaarde van deze postzegel uit 1872 is in de afgelopen 10 jaar flink gestegen. Je betaalt er nu misschien tussen de € 6.500 en € 7.500 voor. En is het iets om in te investeren? Hij zou de komende jaren met € 1.000 in waarde kunnen toenemen.

26/03/2026

Op 16 februari 2026 gaf PostNL de postzegels New Dutch Design – Terugkerende Herinneringen uit, het 1e postzegelvel van dit jaar in de serie New Dutch Design. De serie laat werk zien van de toekomstige generatie Nederlandse grafische ontwerpers. Het ontwerp van deze postzegelvellen is tijdens het studiejaar 2024-2025 gemaakt door 2e-jaarsstudenten Graphic Design aan ArtEZ in Zwolle, in samenwerking met Nicole Uniquole. Op de postzegels staat de waarde aanduiding 1 voor post tot en met 20 gram met een bestemming binnen Nederland.

De serie New Dutch Design is ook dit jaar gewijd aan het thema ‘vieren’, uitgebeeld in kleur en vorm. Voor de postzegels van 2026 koos de nieuwe lichting studenten na een brainstorm voor de oproep ‘maak het bont’. Met 4 verschillende postzegelontwerpen nodigen zij ons uit om – zoals ze het zelf hebben omschreven – stil te staan, los te laten, te herinneren en vooral om het bestaan te vieren.

De 1e uitgifte van 16 februari, een vel met 6 bijzondere postzegels in 2 verschillende ontwerpen, heet Terugkerende Herinneringen. Op de postzegels staat de waarde aanduiding 1 voor post tot en met 20 gram met een bestemming binnen Nederland.

Daan Hartevelt, een van postzegelexperts van Catawiki, adviseert te investeren in de volgende postzegels. Onderstaande tekst is gekopieerd van de Catawiki website (https://www.catawiki.com/nl/stories/5129-5-postzegels-waarin-je-nu-zou-moeteninvesteren #:~:text=De%20Penny%20Black%20%2D%201840,20%25%20of%20meer%20kunnen%20stijgen)

26/03/2026

Verzamelaars in oorlogstijd, zomaar een Roemeense briefkaart

Olav Petri

Een toevallige briefkaart brengt ons terug naar andere tijden. Hij is op 15 juni 1942 verzonden uit Lugoj, Roemenië naar Binche in België. Lugoj ligt niet ver van Timisoara in west Roemenië en heeft al eeuwen geleden een Roemeens en een meer Duits/Hongaars stadsdeel gehad. De stad was Hongaars tot einde WO1. Binche ligt in Hainaut, dat is in het Nederlands Henegouwen, en ligt in het Franssprekende deel van België.

De kaart kwam aan, want er staat een bestellersstempeltje op de adreszijde. België was al twee jaar bezet door n**i Duitsland, Roemenië had een fascistische dictator, Antonescu, die de kant van Hi**er en Mussolini koos. Koning Carol II had het land in 1940 als vluchteling per trein verlaten en zwierf over de wereld. Koning Michael was nog jong en hij staat afgebeeld op de “postzegel” van de briefkaart. Hij zou in 1944 dapper ingrijpen tegen dictator Antonescu.

De briefkaart is van het type dat in de jaren ’30 populair was en aantrekkelijke plaatjes bood om het toerisme te bevorderen. Hier zien we het fraai gelegen casino van Constanţa aan de Zwarte zee. Het staat er nog steeds en heeft de uitstraling van Monte Carlo. Op internet zijn foto’s te zien.

De kaart zal een tijdje onderweg geweest zijn, want iedereen bemoeide zich ermee. Er staat een zwaar Roemeens machinestempel op met de woorden “censure” en “ext” wat mogelijk “buitenland” betekent. Ook de Duitsers wilden graag weten wat er geschreven werd en plaatsten een rood machinestempel “geprüft” van het Oberkommando der Wehrmacht. Er is méér te zien, namelijk een stempeltje 981, ook Duitse censuur, en potloodaantekeningen. Er is ook vaag een cijfer 1132 te zien, meestal staan er twee van dergelijke kleine cijferstempeltjes van de censuur. Persoonlijk denk ik dat ze te maken hebben met controle van het adres afzender en geadresseerde, maar het kan ook een andere administratieve functie gehad hebben. In potlood geeft de censor mogelijk het type post, inhoud en eventueel aantal blaadjes in een enveloppe aan. Groen is de inkt die de censuur gebruikte in Wenen, het lange cijfer zal daar geplaatst zijn. Een bewaarnummer? De kaart is niet aangetekend verzonden.

De afzender heeft een Duitse achternaam, iets dat aansluit bij de beschrijving van het gebied. Hi**er had “Heim ins Reich” verordonneerd, net als voor “volksduitsers” in Estland en Letland. Die vertrokken inderdaad, ze voelden de adem van Stalin en ook werden ze door Hi**er bedreigd: als je nu niet weggaat, dan deugen jullie niet! Uiterst traag zijn kolonnes Duitsers uit Roemenië vertrokken, ze wilden namelijk liever blijven en van Stalin dachten ze geen last te hebben.
En dan de verzamelaars. Klein leed, maar wel leed. In oorlogstijd is verzenden van postzegels en andere zaken van enige waarde doorgaans verboden en dus staat de hobby stil. Niks ruilen, kopen, verkopen, collecties krijgen hiaten en die worden elk jaar groter, tot groot verdriet. Na de Eerste Wereldoorlog hebben vervalsers in Europa op grote schaal voor de verzamelaars ook gewone, goedkope postzegels laten drukken die helaas vals zijn. Verzamelaars dachten mooi “bij” te blijven door deze aankopen. Ik kwam er veel tegen in partijtjes uit de Verenigde Staten.
In prachtig Frans schrijft onze Roemeen hoe blij hij is een ansicht te hebben gekregen van zijn Belgische verzamelaar. Met de families over en weer gaat het goed. Er liggen veel postzegels klaar voor na de oorlog en onze Roemeen hoopt dat spoedig de mooie hobby weer voortgezet kan worden. De geadresseerde kon ik vinden, hij was 55 jaar in 1942, een gezellige man, pijproker, echt een ouderwetse verzamelaar. De Roemeense afzender heeft een naam die ik veel tegenkwam bij Joodse families. Dat deed het ergste vrezen want de Roemeense fascisten deden graag mee met het uitroeien van de joodse mensen. Wie schetst mijn vreugde toen een deskundige op Roemenië gebied mij kon vertellen dat de verzamelaar in 1951 voorkomt in een tijdschrift dat met onze hobby te maken heeft. Hij woont in Boekarest en de stad Timisoara wordt ook in het tekstje genoemd.

25/02/2026

De extra lange veiling voor komende keer :-)

25/02/2026

25/02/2026

Het leven van Jan Steen
400 jaar geleden in 1626 werd Jan Steen geboren in Leiden. In de postzegel-catalogus kwam ik deze bijzondere kunstschilder 3 keer tegen.

Zomerzegels 1940
In 1935 worden voor het eerst de zomerzegels uitgegeven. Ieder jaar een serie met een toeslag voor Sociaal en Cultureel werk. Deze zomerzegels bestonden de eerste jaren uit een portrettengalerij van beroemde Nederlanders. Zo ook in 1940. Wat ik bijzonder vind is dat Jan Steen 2 keer in deze serie is opgenomen. Een groen exemplaar met frankeerwaarde van 5 cent en een rood exemplaar met een frankeerwaarde op de oorspronkelijke zegel (ook) van 5 cent maar met een opdruk van 7,5 cent. Wat zou de reden zijn geweest van deze opdruk? Een foutje om 2 keer een zegel van 5 cent te drukken? Of was er ook behoefte aan een postzegel van 7,5 cent en heeft men dat op deze manier opgelost?

Ik vermoed dat de ontwerper van deze Jan Steen postzegel gebruik heeft gemaakt van een zelfportret van Jan Steen uit 1670. Alleen de arm is anders. Dit schilderij hangt in het Rijksmuseum.

300ste sterfdag Jan Steen
Jan Steen overlijdt in 1679 en wordt begraven in de Pieterskerk in Leiden. Een prachtige kerk, niet ver van de straat waar Jan Steen in Leiden woonde.

Zijn overlijden wordt 300 jaar later in 1979 herdacht met een postzegel. Op deze zegel zien we een vrolijke Jan Steen staan. Dat is wel kenmerkend voor hem. Op veel van zijn schilderijen komen we vrolijke taferelen tegen. Ook ziet men geregeld een klein kooikershondje erop staan.

1999: 17e Eeuwse Nederlandse schilderkunst
En in 1999 werd er een postzegel over Jan Steen uitgegeven in een vel met 10 Nederlandse kunstschilders uit de 17e eeuw. Hierop zien we het schilderij van Jan Steen genaamd ‘In weelde siet toe’. Dit schilderij is te zien in het Kunsthistorisch museum in Wenen

De schoonvader van Jan Steen
De schoonvader van Jan Steen was de kunstschilder Jan van Goyen. Daar heeft Jan ook les van gekregen. Van Goyen zelf is bekend geworden door zijn landschapschilderijen, zoals we op dit schilderij zien, dat in een museum in Schwerin hangt.

Toen Jan Steen geboren werd, heette hij Jan Havickszoon naar zijn vader Havick. . Omdat Leiden snel uitbreidde kwamen er steeds meer Jannen, waarvan de vader Havick heette. Dat werd dus verwarrend met al die Jan Havickszonen. Om duidelijkheid te scheppen moest er een toevoeging komen. Jan Havickszoon de kunstschilder woonde in Leiden bij de gracht genaamd ‘Het Steenschuur’. En waarschijnlijk daarom werd hij toen Jan Steen genoemd.
(KNBF Nieuwsbrief: Willem Hogendoorn)

25/02/2026

Lissabon, waarom Lissabon?

Olav Petri

In een nalatenschap zat een klein gemengd stapeltje poststukken, Ik kocht het “blind” omdat er een poststuk naar Lissabon in zat, verzonden tijdens de Tweede Wereldoorlog.
Bij het woord Lissabon gaan bij mij alle bellen rinkelen. Portugal was tijdens de oorlog neutraal (maar welwillend tegenover de geallieerden) en Lissabon was een plaats die vluchtelingen, geallieerde piloten, Joodse mensen en verzetsmensen hoopten te bereiken. Daar konden ze enige rust vinden en mogelijk verder reizen. Lissabon was ook de plaats waar zowel uit Engeland als uit Duitsland reizigers aankwamen, waar kranten over en weer gekocht konden worden (nieuws uit vijandelijk gebied!) en waar ruimte was voor allerlei spionage activiteiten.
De bekendste brievenroute liep via twee postbusnummers van Thomas Cook. Daar zat een hele administratie achter die onder strenge regelgeving brieven naar en van bezet gebied verzorgde. In Lissabon waren ook organisaties en particulieren actief die pakketjes verzonden naar families, ook Joodse. Ook hadden regeringen in ballingschap er undercover adressen.
Kortom, een filatelistisch onbetekenend poststuk uit Litouwen was me zeer welkom.
Groot was mijn verbazing toen ik het poststuk, een briefkaart, kon bekijken. Het handschrift kwam me bekend voor en de inhoud van de tekst ook.
Beide kaarten bedanken in het Duits, Frans en ook Pools voor de “Liebesgabe” die men ontving. Ik had al zo’n briefkaart van dezelfde afzender!

De nieuwe vondst is geschreven op 10 januari 1943 uit “Vilno”, op 11 januari gestempeld in “…V*LNIU*”, op 3 februari in Lissabon gestempeld. De kaart is voorzien van Duitse censuurstempels. In rood is de achter van de afzender onderstreept, Buciata. Het adres in Vilnius was “Anna str. 10-3 Wilnius” met een W in plaats van een V aan het begin.
De twee adressen in Lissabon zijn verschillend, de panden staan er nog, er is niets bijzonders te zien. De afzenders kunnen mensen zijn die bekenden iets stuurden. Liebesgabe is een woord dat al vroeger opdook in het Duits en dat daar misbruikt werd voor geroofde goederen uit bijvoorbeeld Nederland die per trein Duitsland binnenkwamen. Ook is het mogelijk dat pakjes verzonden zijn door internationale organisaties die dit regelden voor adressen die men kende of die men opgestuurd kreeg. De mogelijkheid bestaat ook dat de adressen schuiladressen waren of gewoon bestaande adressen die als undercover gebruikt werden.
De tekst bedankt in diverse talen, hetgeen doet vermoeden dat de afzender niet weet welke taal hij moet gebruiken, hij kent de persoon niet die het pakje stuurde, een aanhef ontbreekt of er staat alleen “Messieurs” terwijl de Franse tekst blijk geeft van goede kennis van formeel Frans taalgebruik.
De heilige Annastraat in Vilnius heb ik (nog) niet kunnen vinden.

Lissabon post uit de oorlog is altijd welkom.