Mantelzorgnl

15/06/2026

“Het is de hele dag denken voor de ander. Welke dingen moeten er gedaan worden?” vertelt ze. “Je staat altijd aan.” Piet kreeg een herseninfarct met blijvende gevolgen. Wat volgde was een lang traject langs het ziekenhuis, het revalidatiecentrum en het afasiecentrum. De halfzijdige verlamming herstelde gelukkig grotendeels. Maar zijn spraak bleef achter en daarmee veranderde hun leven ingrijpend.

Afasie is meer dan alleen niet kunnen praten. Het raakt alles wat met taal te maken heeft: spreken, maar ook lezen, schrijven en begrijpen. Piet kan geen appje sturen. Bellen lukt niet. Een boodschappenlijstje maken is onmogelijk. Soms lukt het om een woordje te zeggen, zoals ‘Goed’ of ‘Leuk’.

Sindsdien is Ellen degene die alles regelt in huis. De administratie, de verzekeringen, de belastingen, de communicatie naar de buitenwereld. “Het is de hele dag denken voor de ander. Welke dingen moeten er gedaan worden?” vertelt ze. “Je staat altijd aan.”

Thuis betrekken ze elkaar zoveel mogelijk. Ellen neemt geen beslissingen zonder Piet erbij te betrekken. “Hij heeft zeker nog een stem. Dat is voor mij heel belangrijk. Want anders is het niet gelijkwaardig." En ook Piet zorgt op zijn manier voor haar. Met een knipoog, een gebaar, of simpelweg zijn aanwezigheid. "Hij zorgt ook wel voor mij op zijn manier.”

Het verhaal van Ellen en Piet is onderdeel van de campagne ‘ Dit verhaal is onderdeel van de campagne 'Mantelzorg. Dichterbij dan je denkt'. Lees hier het hele verhaal:

Mantelzorg website

14/06/2026

‘Toen mijn zusje in het ziekenhuis lag, vroegen de verpleegkundigen of ik haar stoma wilde verzorgen. Dat heb ik toen geweigerd, ook al was dat een lastige keuze. Dat is niet mijn taak. Ik ben haar zus, niet haar verpleegkundige.’

Annemara (25) zorgde jarenlang voor haar psychisch zieke moeder en nam daarom de moederrol op voor haar tien jaar jongere zusje. Haar moeder had last van persoonlijkheidsproblemen, depressies en heftige emotionele uitspattingen. Hierdoor kon ze niet meer goed zorgen voor haar kinderen. Na Annemara's middelbareschooltijd werd haar moeder uit huis geplaatst.

Een paar jaar geleden belandde het zusje van Annemara in coma. Haar zusje had galstenen die lange tijd niet waren opgemerkt door de huisarts. Twee weken lag ze volledig van de wereld op de IC. Daarna volgde een langzaam herstel, en vervolgens zeven weken opname. Vrijwel elke dag was Annemara er.

Vier dagen na haar zusje's opname werd Annemara zelf geopereerd aan haar enkel. Haar eigen revalidatie liep daardoor vertraging op, maar dat voelde voor haar als een volstrekt logische afweging: 'Het verschil tussen een coma en een gebroken enkel is in mijn hoofd gigantisch groot. Dan doe ik maar twee jaar over mijn revalidatie, als mijn zusje maar oké is.'

Annemara is een van de ruim 500.000 jonge mantelzorgers in Nederland. Benieuwd naar haar hele verhaal? Lees hier verder 👉

Annemara zorgde voor haar zusje in het ziekenhuis. Ze vertelt over grenzen stellen, loslaten en weer gewoon zus durven zijn.

13/06/2026

‘Ik wil er graag eens op uit, maar dat kan niet,’ is een antwoord van een van de respondenten in het onderzoek van het Nationaal Mantelzorgpanel. Uit het onderzoek blijkt dat 4 op de 5 mantelzorgers zegt dat mantelzorg invloed heeft op het sociale leven.

Als we kijken naar contact met familie en vrienden buiten de mantelzorgtaken om, heeft de grootste groep wekelijks contact (47%), 23% maandelijks en 12% dagelijks. Bijna 1 op de 5 heeft zelden contact met familie of vrienden.

‘De onbevangenheid om iets samen te doen is er niet meer. Er moet altijd rekening worden gehouden met wat wel en niet kan en eventueel zorg of achterwacht regelen. Dit beïnvloedt het contact.’

Dit soort resultaten geven waardevolle inzichten. Ze laten zien hoe groot de impact van mantelzorg is op het sociale leven. En waarom er betere ondersteuning nodig is, zodat er ook ruimte blijft voor jezelf.

Wij zetten ons in voor betere ondersteuning van mantelzorgers, maar dat kunnen we niet alleen. Wil jij ons werk steunen? Word lid van MantelzorgNL 👉 https://www.mantelzorg.nl/doe-mee/word-lid

11/06/2026

Hoe bereid je je samen met je naaste mentaal en praktisch voor op een verhuizing naar een verpleeghuis? Het is vaak moeilijk om toe te geven dat het thuis niet meer gaat. Je gunt het je naaste dat hij in zijn vertrouwde omgeving kan blijven wonen. Zeggen dat het te zwaar of onverantwoord is, is een moedige stap, ook al is het moeilijk en doet het je verdriet.

Een verhuizing naar een verpleeghuis is een ingrijpende gebeurtenis, voor je naaste en voor jou als mantelzorger. Een goede voorbereiding kan helpen om deze overgang zo soepel mogelijk te laten verlopen. Daarom hebben we een aantal tips op een rij gezet om jullie hierbij te ondersteunen.

Heb je behoefte om met iemand te sparren of te praten over wat deze situatie met je doet? De professionals van de Mantelzorglijn bieden een luisterend oor en denken graag met je mee. Je kunt iedere werkdag bij hen terecht.

- Bel: 030 – 760 60 55
- WhatsApp: 06 27 23 68 54
- Mail: [email protected]

Wil je meer weten over een verhuizing naar het verpleeghuis? Bijvoorbeeld hoe je een passend verpleeghuis kiest, wat er allemaal geregeld moet worden en hoe je samen met je naaste de verhuizing kunt voorbereiden? Lees dan meer op onze website 👉 https://www.mantelzorg.nl/onderwerpen/wonen/verhuizen-naar-het-verpleeghuis

09/06/2026

Hoe weet je wanneer mantelzorg te veel wordt? En waar kun je terecht voor ondersteuning als dat gebeurt? Stijn helpt zorgen voor zijn partner Manon. Als gevolg van een auto-ongeluk toen ze vijf jaar was, leeft ze met niet-aangeboren hersenletsel. Dat beperkte de motoriek in haar lichaam, waardoor ze nu in een rolstoel zit.

Als Stijn thuis is, helpt hij haar met de kleine dingen: schoenen aantrekken, omkleden, de lunch klaarzetten. “Maar voor mij voelt dat niet als zorg. Iemand moet de lunch klaarzetten. Dat doe je gewoon.”

Voor veel mantelzorgers voelt zorgen vanzelfsprekend, ook voor Stijn. Tot hij merkte dat het hem meer kostte dan hij dacht. Dat was toen er te weinig personeel in de zorg was. Daardoor werd er veel beroep op Stijn gedaan. "Ik wist eigenlijk pas te laat dat het te veel was," zegt hij eerlijk. "Ik merkte het pas toen het al niet goed ging met me." Hij maakte daarom een aantal bewuste keuzes: hij sprak met een psycholoog en ging minder werken.

Merk je dat de zorg voor een naaste steeds meer van je vraagt? Op onze website vind je verschillende vormen van ondersteuning die kunnen helpen de zorg te verlichten.

Wil je graag met iemand praten? De professionals van de Mantelzorglijn (Bel: 030 – 760 60 55) luisteren naar je verhaal en denken graag met je mee over mogelijke ondersteuning. 💜

Bekijk hier onze pagina over ondersteuning 👉 https://www.mantelzorg.nl/onderwerpen/ondersteuning

08/06/2026

‘Haar leven zal er heel anders uitzien, dan we hadden gedacht toen we een kindje kregen.’ Evelien’s dochter Suze is een meisje dat altijd lacht. Het Angelman-syndroom werd vroeger ook wel Happy Puppet-syndroom genoemd, omdat kinderen met deze aandoening zo vaak vrolijk zijn. Maar dat vrolijke gezicht vertelt niet het hele verhaal.

Het Angelman-syndroom is een zeldzame genetische aandoening waarbij een stukje chromosoom is beschadigd. Bij Suze betekent dit dat ze niet of nauwelijks kan praten, haar ontwikkeling achterblijft in vergelijking met leeftijdsgenoten en dat ze altijd zorg en begeleiding nodig zal hebben.

Ziekte brengt verlies met zich mee. Verlies van werk, zelfstandigheid, vrijheid of een toekomst die anders loopt dan gehoopt. Voor mantelouders speelt vaak het voortdurende proces van toekomstbeelden die veranderen. Dat voelt vaak als rouw en iedereen gaat daar anders mee om.

Wil jij hier meer over lezen? Bekijk hier onze pagina ‘Wat als mantelzorg de relatie met je ouder, kind of partner verandert’ 👉 https://www.mantelzorg.nl/onderwerpen/mantelzorg/leven-met-mantelzorg/wat-als-mantelzorg-de-relatie-met-je-ouder-kind-of-partner-verandert

07/06/2026

Vanaf haar ongeveer haar twaalfde heeft Vianna zorgtaken en helpt ze het gezin draaiende te houden. Ik ben eigenlijk al mijn hele leven mantelzorger', vertelt Vianna. Ze groeit op in een gezin waarin zowel haar moeder, vader als broertje verstandelijk beperkt zijn. 'Mijn moeder heeft ook een laag IQ, autisme en een visuele beperking.' 'Mijn vader was chronisch ziek en analfabeet en op het einde van zijn leven vermoedden we ook dat hij vasculaire dementie had. Ik was achttien jaar toen hij overleed.'

Als kind weet Vianna niet beter dan dat haar eigen thuissituatie normaal is. 'Ze hebben mij heel veel liefde kunnen geven.' Toch merkt ze hoe ouder ze wordt dat het bij hen thuis anders is dan bij andere gezinnen. 'Mijn moeder kon me eerst wel helpen met huiswerk, maar vanaf de bovenbouw van de basisschool lukte dat niet meer. Vanaf groep acht begon ik mijn ouders te overstijgen.'

Ze groeit op in een warm nest, maar met hulpverlening. 'Mijn ouders vulden elkaar heel erg aan; waar de een sterk in was, was de ander minder goed in, en andersom. Ik was in het gezin de enige zonder indicatie, dus er was hulpverlening voor mijn vader, moeder en broertje. Dat was ook niet altijd fijn. Door handelingsverlegenheid bezorgden zij mij soms meer werk en zorgen.'

Lees hier Vianna’s hele verhaal 👉 https://www.mantelzorg.nl/ervaringen/vianna-30-zorgt-voor-haar-moeder-en-broertje-ik-ben-eigenlijk-al-heel-mijn-leven-mantelzorger

06/06/2026

Wist je dat slechts 1 op de 5 mantelzorgers werk en mantelzorg goed kan combineren? Hoe ervaar jij dat?

Dit resultaat komt voort uit het onderzoek van het Nationaal Mantelzorgpanel, Alzheimer Nederland en stichting Werk&Mantelzorg.

De hoofdconclusie van het onderzoek luidt dat werk en mantelzorg vaak lastig te combineren zijn door een gebrek aan ondersteuning.

Deze inzichten uit het panel gebruiken wij in gesprekken met de politiek. Zo laten we zien wat er speelt en wat er anders moet.

Wil jij hier ook aan bijdragen? Word lid van het Nationaal Mantelzorgpanel. 👉 https://nationaalmantelzorgpanel.mwm2.nl/landingspagina/

05/06/2026

Zorgen maken over thuis en extra zorgtaken hebben kan veel stress geven, en dat is heel begrijpelijk. 💜 Anne (20) deelt haar tip over hoe zij momenten vindt om haar zorgen even los te laten. Als finalist van Miss Destiny vraagt Anne aandacht voor jonge mantelzorgers en geeft zij hen de aandacht die ze verdienen.

Misschien herken jij dit ook: een broer of zus die extra zorg nodig heeft, of een ouder die ziek of psychisch kwetsbaar is. Dan ben je een jonge mantelzorger.

Heb jij veel zorgen over thuis en wil je er met iemand over praten? Via onze Mantelzorglijn kun je appen of bellen met professionals die met je meedenken.

Dit zijn de contactgegevens!

Bel: 030 – 760 60 55
WhatsApp: 06 27 23 68 54
Mail: [email protected]

Bereikbaar op maandag t/m donderdag van 9 – 17 uur (Whatsapp tot 16 uur) en op vrijdag van 9 - 13 uur.

04/06/2026

‘’Ik help papa gewoon.’’ De kinderen van Claudia noemen zichzelf geen mantelzorger. Haar man kreeg de diagnose parkinson toen hij pas 28 jaar was, sindsdien speelt parkinson een grote rol in hun gezinsleven. In deze blog, geschreven in de Week van de Jonge Mantelzorger, vertelt Claudia over haar kinderen:

‘’Onze kinderen weten niet beter dan dat hun vader ziek is. Ze groeien op met rustmomenten, rolstoelen, aangepaste uitjes, feestjes die soms eerder eindigen en een vader die niet altijd mee kan doen zoals andere vaders. Voor hen is dat normaal.

Ze helpen hun vader met kleine dingen in huis, geven knuffels als hij verdrietig is en leggen vrienden uit waarom het thuis soms rustig moet zijn.
Ze houdt rekening met de momenten waarop hun vader moet rusten, ziet wanneer iets te veel wordt en hebben geleerd dat niet iedereen begrijpt hoe het is om op te groeien met een zieke ouder.’’

Lees hier haar hele blog 💜 https://www.mantelzorg.nl/ervaringen/week-van-de-jonge-mantelzorger-ik-help-papa-gewoon