26/07/2025
Een hele, hele goedemorgenmorrie
Vandaag de laatst echte kampdagâŚ. De fietstocht stond op de planning, wat altijd een favoriet is van de jongens. Dit komt denk ik voornamelijk door de ambachtelijke broodjes shoarma die worden uitgedeeld op de helft van de tocht.
Na de spokentocht werd iedereen vandaag wakker in een andere onderbroek dan gister, wel zo fris na deze enge tocht. Een ontbijtje werd genuttigd deze ochtend. De zoveelste bruine boterham met vruchtenhagel werd gesmeerd. De zoveelste lupa werd gemaakt en de zoveelste lupa werd ook vergeten. Want toen de gasten bezig waren met de fietstocht vond de achtergebleven leiding zeker nog een pakketje of 7 vol met broodjes nog op het kampterrein. Dit was zeker niet de eerste keer deze week.
Leiders Jan, Luuk en Gijs hadden een hele mooie plek op een grasveld in Rolde gevonden om de shoarma te bakken. Naast de molen (de kleinste korenmolen van Drenthe die er al sinds 1873 staat) en met een heerlijk zonnetje konden de verkenners langs komen om een lekker broodje op te halen. Het viel erg in de smaak, sommige hadden er wel 4(!) op. Muziekje erbij, drukke weg voor ons, lachende mensen die langsliepen en een bruisende markt met wat kraampjes op de achtergrond. Kortom, een geweldige plek om lekker met een box van jewelste te blazen en een paar gekruide varkensreepjes op te bakken om vervolgens verrukkelijk van te smullen.
Toen de jongens weer terugkwamen was het halve kamp al afgebroken door de achtergebleven leiding, scheelt weer werk voor morgen. De jongens mochten nog even zwemmen bij de Ieberenplas, ons veld zit daar natuurlijk naast. Alle leiding ging gezellig mee en dus was het een leuk soort mini uitje. Er werd gevoetbald, het befaamde spelletje two touch werd gespeeld. Hierbij wordt de bal hooggehouden en moet elke speler de bal minimaal en maximaal 2 keer aanraken en doorspelen naar de volgende in de groep. Waar die heen gaat maakt niet uit, als de bal maar de grond niet raakt. Er werden omhalen gedaan, ballen vol met zand gekopt en gestruikeld tussen alle bizarre gaten die in het strand zaten. Maar de enkels zijn gelukkig heel gebleven, alleen de nieuwe broek van leider Teun is gesneuveld tijdens dit spelletje.
Ook werd er een kikkerverblijf gemaakt bij het meertje, waar uiteindelijk ongeveer 13(!) kikkers in verbleven. Er was dus veel water en zandplezier.
Na het plezier bij het meer werden er pannenkoeken gemaakt, door Buf sr. en Buf jr. (gebroeders de Boer). Dit was ook weer een heerlijk maaltje wat erg in de smaak viel. De jongens vroegen of er nog een foodfight ging aankomen, maar dat mocht niet van de boswachter. Dat maakten we de jongens tenminste wijs, maar die dachten er wel anders over toen ze opeens liters vla in hun gezicht kregen. Het werd een waar gevecht, waar ook flessen ketchup en pakken chocomelk het moesten ontgelden. Na dit gevecht hebben we een mooie groepsfoto gemaakt en zijn we weer terug naar het meer gegaan om onszelf even te wassen. Daarna mocht iedereen natuurlijk ook nog een lekkere warme do**he pakken.
Toen stond de bonte avond al op de planning, waar de wist je datjes over iedereen werden verteld. Zowel de leiding over jongens als de jongens over de leiding. Ook werden de sportman van het jaar, verkenner van het jaar en oud w**f van het jaar bekend gemaakt. De sportman van het jaar was Jurgen, die op de sportdag het meeste punten van iedereen bij elkaar sprokkelde door onder andere de triatlon te winnen. De verkenner van het jaar werd Stan, die ons het gehele kamp goed heeft bijgestaan. Oud w**f van het jaar werd Stef, omdat die overal bij liep te ou******en. De leider van het jaar was leider Paul, veel verkenners vonden hem dan toch de beste. Na deze prijsuitreikingen werd er nog even genoten van het kampvuur, toen uiteindelijk de jongens voor de laatste keer de tenten weer in mochten.
De volgende ochtend ging de wekker vroeg, want we mochten het gehele terrein gaan opruimen. Eerst natuurlijk je eigen tent en eigen spullen. Waar sommige mensen vooral nog moeite hebben met spullen opvouwen, een groot slaapmatje in een net iets te kleine zak. Dat zorgt voor problemen. Nadat de vrachtwagen om 09:30 aankwam kon mooi alles worden ingeladen. Althans, dat was de planning. Toen de leiding de vrachtwagen aan het klaarmaken was voor het inladen, bleef de laadklep opeens steken. Er zat naar beneden geen beweging meer in, en dus werden er een aantal nummers afgebeld die ons even moesten helpen. Gelukkig is dit allemaal goedgekomen, al moest leider Teun even vrezen voor zijn leven toen de laadklep naar beneden kwam waar hij onder lag. Het is goedgekomen.
Al met al hebben we een geweldig kamp gehad, dat hebben jullie wel gemerkt aan de stukjes. Een hele fijne groep verkenners, we hopen dat ze volgend jaar weer mee willen. Dan nu tot zo, en hartstikke bedankt iedereen voor het lezen van de stukjes. We schreven ze met plezier. We sluiten af met een paar oneliners:
- Vele handen maken licht werk
- Een vaste laadklep word je niet fris van
- â De mooiste momenten herken je pas als herinnering
Graag willen wij in het bijzonder transportbedrijf van Straalen bedanken voor het beschikbaar stellen van de vrachtwagen. Ook chauffeur Maries Bauer, bedankt voor het rijden!
Groeten,
De leiding
