08/10/2026
Een laatste keer Backstreet Boys 💙🤍
Sommige wensen blijven je voor altijd bij. Dit was er absoluut zo één.
Ruim twee weken geleden kwam er een bijzondere wens bij ons binnen. Een ernstig zieke mevrouw had nog één grote wens: nog één keer naar de Backstreet Boys.
Mevrouw is al zo'n dertig jaar groot fan. Ze had de Backstreet Boys in haar leven al tien keer live gezien en had hen vroeger zelfs een keer ontmoet. Maar door haar ziekte was het bezoeken van een groot concert inmiddels allesbehalve vanzelfsprekend. Toch hoopte ze hen nog één keer live te kunnen zien.
Wat volgde waren bijna twee weken van bellen, mailen, contacten leggen en proberen bij de juiste mensen terecht te komen. Steeds leek er weer een nieuw lijntje nodig te zijn en ondertussen kwam de concertdatum steeds dichterbij.
Tot maandag, één dag voor het concert, eindelijk het verlossende bericht kwam:
Het kon doorgaan!
Alles kwam daarna in een stroomversnelling. En zo stonden we dinsdagmiddag rond 16.30 uur bij mevrouw en meneer om samen aan een wel heel bijzondere reis naar Düsseldorf te beginnen.
Vanaf het eerste moment was er een fijne klik. Tijdens de rit werd er volop gekletst. Natuurlijk over haar ziekte, maar vooral ook over het leven: over de prachtige reizen die meneer en mevrouw samen hadden gemaakt, onder andere naar Schotland, over fotografie, tatoeëren en uiteraard heel veel over de Backstreet Boys.
Hoe dichter we bij Düsseldorf kwamen, hoe groter de spanning werd. Mevrouw lag achterin de Wensambulance behoorlijk zenuwachtig te worden. En alsof het allemaal nog niet spannend genoeg was, kwamen we onderweg ook nog in flinke files terecht.
We namen contact op met onze contactpersoon bij de organisatie om te laten weten dat we wat later zouden arriveren. Gelukkig was dat geen enkel probleem. Meneer vond ondertussen een alternatieve route en ging voorin zitten om samen te kijken of we een deel van de files konden omzeilen. Dat lukte gelukkig redelijk.
Bij de arena aangekomen werden we direct opgevangen en kregen we precies te horen waar we met de Wensambulance naartoe mochten rijden. We stopten bij een VIP-ingang, waar we mevrouw met de brancard naar binnen konden brengen. Vervolgens werden we begeleid naar boven.
En toen gingen de deuren open…
Wauw!
Voor ons lag een prachtige privéloge met een fantastisch uitzicht over het podium en de hele arena. We hielpen mevrouw van de brancard zodat ze even rustig kon zitten en alles in zich op kon nemen. Dat moment maakte veel emoties los.
Na alle onzekerheid en al het geregel van de afgelopen twee weken zat ze hier nu écht. Haar wens was werkelijkheid geworden.
Alles was tot in de puntjes verzorgd. Voor ons alle vier lagen goodiebags klaar, we konden gebruikmaken van een privébar en kregen het telefoonnummer van onze gastheer voor het geval we tijdens de avond iets nodig zouden hebben.
En toen was het zover.
De Backstreet Boys kwamen spectaculair op en vanaf dat moment was het genieten. De muziek, de duizenden lichtjes, het enorme podium en de sfeer in de arena waren adembenemend. Het voelde bijna magisch.
Af en toe keken we bewust om ons heen om alles goed in ons op te nemen. Want hoe vaak maak je zoiets mee?
Maar het allermooiste was om naast ons te kijken en mevrouw te zien genieten. Haar blijdschap en emoties maakten deze avond misschien nog wel bijzonderder dan alles wat er om ons heen gebeurde.
En toen kwam er nóg een verrassing.
Iemand kwam de loge binnen met een grote tas vol Backstreet Boys-merchandise, speciaal voor mevrouw. Opnieuw kwamen de emoties. Haar gezicht sprak boekdelen. Ze was blij, gelukkig en vooral ontzettend dankbaar.
Aan het einde van de show kwam onze gastheer vertellen dat het na afloop waarschijnlijk enige tijd zou duren voordat we met de Wensambulance het terrein konden verlaten.
Maar dat maakte mevrouw helemaal niets uit.
Ze wilde blijven tot het allerlaatste vuurwerk.
En natuurlijk deden we dat.
Toen de laatste tonen hadden geklonken en het vuurwerk voorbij was gingen we terug naar de Wensambulance.
Op de terugweg hebben we meneer en mevrouw samen achterin gelaten. We gaven hen bewust even de ruimte om samen na te praten en na te genieten van alles wat ze zojuist hadden meegemaakt.
Rond één uur 's nachts kwamen we weer aan bij hun vakantiewoning. De dag had zichtbaar ontzettend veel energie van mevrouw gevraagd. Ze was helemaal op.
Maar haar woorden zeiden genoeg:
Het was het allemaal waard.
Dit was haar elfde Backstreet Boys-concert. Door haar ziekte zal het waarschijnlijk ook haar laatste zijn. Na ongeveer dertig jaar fan zijn kreeg ze nog één keer de mogelijkheid om haar geliefde Backstreet Boys live te zien.
En wat voor een laatste keer…
Wij gingen die middag op pad om de wens van mevrouw mogelijk te maken, maar kwamen zelf terug met een herinnering voor het leven.
Na bijna twee weken regelen, bellen, mailen en hopen, kwam alles op het allerlaatste moment samen.
Het werd een magische avond die niet alleen mevrouw en meneer, maar ook wij als vrijwilligers nooit meer zullen vergeten.
Sommige wensen zijn nauwelijks in woorden te vangen.
Dit was er zo één.
Ook willen we in het bijzonder Live Nation Concerts bedanken voor de samenwerking nogmaals enorm bedankt voor de geweldige begeleiding en mooie samenwerking. Het was een avond om nooit te vergeten! Onze dank is niet in woorden uit te drukken. Het was in 1 woord fantastisch!