De geschiedenis van scouting in Voerendaal gaat terug naar 1961/1962. Het hk lag destijds aan de Mergelsweg (ongeveer op de plek waar nu de woningen staan van Vojerage 29-31). Het waren alleen maar jongens; welpen en verkenners. De meisjes kwamen bij elkaar in het gidsengebouw aan de Keerberg (waar vroeger het gebouw van de Davidsbron lag)
De geschiedenis van "Scouting Voerendaal" gaat terug naar
september 1980. Toen werd er door drie enthousiaste mensen, te weten Mattie en Pant van Moorsel en Frans Thuis, gestart met Scoutingactiviteiten in Voerendaal. Pant van Moorsel, ex-voorzitter vertelde hierover ooit in een interview voor DAS:
'Met zo'n 25 leden rommelden we toen een beetje door. We moesten uit ons gebouw omdat daar de muziekschool kwam. We verhuisden naar de Dammerich waar twee klaslokalen vrijstonden. Na daar zo'n drie jaar te hebben gezeten verhuisden we naar onze vorige locatie, boven de oude bibliotheek. En toen, in 1999 verhuisden we naar ons nieuwe -eigen!- gebouw. En ik had ze al eens gewaarschuwd: in het nieuwe gebouw zouden we uit onze naden barsten! Het ging toen heel hard'.
'In 1982 gingen de Verkenners en Gidsen voor het eerst op kamp in Mechelen en de Kabouters en Welpen gingen naar Sint Odiliënberg, bij de familie Didden. We groeiden zo lekker door en in 1984 wilden we beginnen met Rowans en Sherpa's (redactioneel: nu 'Explorers') ...maar daar heb je leiding voor nodig! Dus ging iedereen na de Verkenners of Gidsen in Voerendaal over naar Welten. Ik heb er toen nog eentje terug kunnen krijgen als leiding; Marcel Smeets. In 1985 ben ik gestopt als leiding maar bleef ik nog wel werkzaam als bestuurslid. In 1989 stond stond Jan Berkvens voor de deur, ze hadden een nieuwe voorzitter nodig. Zo ben ik er weer ingerold, als stichtings- en groepsvoorzitter.'
'We begonnen in september 1980, met mooi weer. Er waren toen 20 Kabouters en 22 Welpen. Alleen in de winter konden we niet naar de wc, omdat daar geen verwarming was! We gingen bij de gemeente zeuren en in 1981 verhuisden naar het losstaande gedeelte van de basisschool in Kunrade. Toen kregen we statutaire verplichtingen en in datzelfde jaar werd Scouting Voerendaal officieel een stichting. Jos Reulen was toen voorzitter, Wil van Lith secretaris en Jan Berkvens penningmeester. In 1982 begonnen we met Verkenners en Gidsen omdat een hoop kinderen die zich aanmeldden te oud waren voor de Welpen of Kabouters.'
'Vroeger had je de districtsraad (redactioneel: overleg tussen verschillende Scoutinggroepen uit de regio), dat heette toen nog zo. Na afloop gingen we altijd wat drinken. Mattie, Frans Thuis en ik kwamen toen op het idee om weer met Scouting in Voerendaal te beginnen, want de Laurentiusgroep was in 1968 ter ziele gegaan. We gingen naar de gemeente en die boden ons de sportzaal van de joffer aan. Dat zagen we niet zitten. We kwamen toen bij Kapelhof (camping, red.), daar was een familie, Senden heetten ze geloof ik. De grote zaal daar was wel leuk.'
Op 24 april 1999 openden we ons huidige gebouw. Direct na de opening nam het aantal leden enorm toe. In haar hoogtijdagen had Scouting Voerendaal meer dan 130 jeugdleden en vrijwilligers. Het aantal vrijwilligers bleef echter laag en er moest steeds meer werk verzet worden. Het aantal vrijwilligers nam medio 2003/2004 ineens enorm af waardoor Scouting Voerendaal als een kaartenhuis ineen dreigde te vallen. Met een hernieuwde aanpak door een klein aantal gemotiveerde vrijwilligers is het echter toch gelukt om Scouting Voerendaal te laten bestaan. Op dit moment is het aantal nieuwe aan- en afmeldingen stabiel te noemen. Scouting Voerendaal bestaat uit ongeveer zeventig jeugdleden en vrijwilligers. het ontstaan van Scouting (in Nederland)
Scouting is in Engeland ontstaan. In het begin van de vorige eeuw had de Engelse officier Lord Baden-Powell (plaatje bovenaan) een spel voor de jeugd bedacht. Om dat spel te testen werd er in 1908 op Brownsea Island een proefkamp georganiseerd. Dit proefkamp was het begin van Scouting. Binnen twee jaar waren er meer dan honderdduizend Scouts. Dit succes bleef in Nederland niet onopgemerkt. In 1910 verscheen van de hand van Willem van Hoytema het boekje 'Op Hollandse Jongens, naar buiten' met daarin veel ideeën uit 'Scouting for boys' van Baden Powell. Scouting in Nederland begon in 1910. In dat jaar werden de eerste Verkenners-troepen gevormd in een paar steden. De eerste landelijke organisatie werd ook in 1910 opgericht: de Nederlandse Padvinders Organisatie. De NPO ging in 1915 samen met de Nederlandse Padvinders Bond en heette van toen af De Nederlandse Padvinders (NPV). De NPO en NPV waren voor jongens van alle godsdiensten, maar desondanks richtten de Rooms-katholieken hun eigen organisatie op in 1938, de Katholieke Verkenners, hoewel de twee organisaties op veel gebieden samenwerkten. Scouting voor meisjes begon in 1916 met de oprichting van het Nederlands Meisjes Gilde, later omgedoopt tot Nederlands Padvindsters Gilde (NPG). Deze werd later gevolgd door een aparte Katholieke organisatie, de Nederlandse Gidsen Beweging. Gedurende de 2e Wereld Oorlog werden alle Scouting activiteiten verboden door Nazi-Duitsland, maar veel Scoutinggroepen gingen in het geheim door. Veel Scouts gingen bij het verzet of hielpen anderen door de verschrikkingen van de oorlog heen. Na de oorlog kwam Scouting snel weer terug en werd weer net zo populair als voor de oorlog. In 1973 zijn NPV, NPG, KV en NGB gefuseerd tot een organisatie genaamd Scouting Nederland. De Engelse naam Scouting werd toen gekozen om niet de voorkeur te hoeven geven aan de naam van een van de oorspronkelijke organisaties. Hoogtepunt van de vooroorlogse geschiedenis van Scouting in Nederland was de 5e Wereld Jamboree die in 1937 werd gehouden te Vogelenzang (Noord Holland). Dit was tevens de laatste Wereld Jamboree waar Baden-Powell zelf nog bij was (hij overleed in 1941).
