20/04/2026
Poeske ❤️
Poeske is een van de poezen die ons grijze haren heeft bezorgd. Ruim 1,5 jaar zijn we bezig geweest om haar te kunnen vangen.
Ze leefde op de kazerne in Oirschot en heeft daar meerdere nestjes kittens gekregen. Telkens kreeg ze kittens die we dan konden veilig stellen, maar zij liet zich niet vangen. Nachtenlang zaten we (voornamelijk Mike die daar werkte) in de ambulance te posten bij onze vangkooien. Maar ze verdween elke keer uit het zicht.
Het terrein daar is zo groot, dat is een heel dorp op zich. Met veel loodsen en schuilplekken. Aangrenzend tegen de Oirschotse heide. Onmogelijk om een kat te vangen die niet gevangen wil worden. Gelukkig zijn alle katten die we daar gevangen hebben, zo'n 25 door de afgelopen jaren heen, allemaal goed gevoed. Er lopen veel muisjes en andere kleine dieren waar ze zich mee kunnen redden. Maar er lopen ook marters, en er zitten veel roofvogels. Dus voor kittens is het verre van een geschikte plek. Daarbij waren alle nakomelingen van Poeske voornamelijk wit van kleur en dat geeft risico's voor huidkanker als deze katten buiten moeten leven. Ook zijn zij een makkelijker doelwit voor roofvogels.
Een aantal jaren geleden, kregen we weer 2 kittens in het vizier waar zij vermoedelijk de mama van was. En de kooien werden weer gezet. Poeske en de 2 kittens werden gevangen en bij ons gastgezin Mario ondergebracht. Toen ik Poeske naast me in de ambulance wegbracht naar ons gastgezin voelde ik zo'n enorme klik met haar. Niet raar, zij had ons al 1,5 jaar zo bezig gehouden. Kaarsjes werden gebrand omdat we haar zo graag wilde vangen. Nachtenlang had zij ons wakker gehouden. Haar kittens waren al veilig ondergebracht bij ons gastgezin en ze werden herenigd.
Maar Poeske bleek een hele felle tante te zijn waar Mario (ons gastgezin) echt niets mee kon. Poeske viel Mario ook echt aan als ze de kamer binnen kwam en Mario moest zich met een bezem beschermen. De kittens zagen dit gedrag van mama en dat kwam de socialisatie niet ten goede. We hebben het echt even geprobeerd. Moet er wel bij zeggen dat de kittens toen al zo'n 9 weken oud waren toen we besloten om moedertje Poeske te scheiden van haar kroost. Mario die ruime ervaring heeft in het socialiseren van verwilderde katten kon niets met Poeske. We hadden de mogelijkheid om haar terug te zetten in haar eigen gebied op de kazerne, uiteraard gesteriliseerd. Maar ik wilde het zelf een kans geven. Die connectie die ik met haar voelde in de auto toen ik haar wegbracht. Ik geloofde in haar en dat we het samen goed zouden kunnen gaan vinden.
Afijn, zie hier het resultaat. Maar dit hadden we al veel eerder bereikt dan de 3 jaar die ze nu zo ongeveer bij mij woont.
We zijn inderdaad vriendinnen geworden en Poeske vindt het heerlijk hier in huis. Ze is super sociaal met de andere katten 🥰.
Weer 1 van de vele voorbeelden dat katten op latere leeftijd nog prima gesocialiseerd kunnen worden. Wellicht niet door iedereen maar je moet de juiste klik/ match vinden.
En laat ik die klik/ match nou eigenlijk altijd voelen 😉. Maar ja, de plek om alle katten zelf op te vangen ontbreekt me helaas.
Poeske heeft in ieder geval geluk gehad..