Stop ouderverstoting

10/05/2026

Moederdag - 10 mei 2026

Vandaag is het . Voor veel kinderen een belangrijke dag.

Een zondag die ooit belangrijk is geweest. Maar helaas voor veel kinderen en moeders ook dit jaar weer geen Moederdag. Ja mensen, helaas zitten in elke klas wel een aantal kinderen die hun ouder niet meer zien. Voor deze kinderen wordt Moederdag (of ) een steeds groter probleem. En ieder jaar komen er meer kinderen bij!

Op scholen wordt voor Moederdag altijd een cadeautje gemaakt. Samen met een mooie tekening of gedichtje. Maar wat als ze hun moeder niet meer mogen zien? Doordat vader niet wil meewerken vanuit zijn frustraties of wraakgevoelens? Wat doet dat met kinderen? Want geloof me: kinderen denken hierover na!

Ooit was deze dag, ‘toen alles nog goed was’ een mooie dag die liefdevol werd gevierd. Samen. Met veel plezier en cadeautjes om moeder een gewaardeerd gevoel te geven.

Nu, jaren later, is die dag er nog steeds. Ook het gezin is er nog steeds. Alleen gescheiden van elkaar... want je blijft hoe dan ook samen de ouders van de kinderen. Dat stopt nooit!

Maar voor vele kinderen (en moeders) nu een beladen dag.. Een dag waarop het pijnlijke besef van niet samen kunnen zijn bevestigd wordt en benadrukt wordt door de vele gelukkige moeders die hun kinderen wel in hun armen kunnen sluiten en hun cadeautjes in ontvangst kunnen nemen.

Kinderen hebben maar één vader en maar één moeder en waarom zou je als gescheiden ouder jouw kind niet beide ouders gunnen? Waarom zou je op Moederdag als vader niet even je eigen emoties opzij kunnen zetten? Doe het voor je kinderen! En voor de moeder van je kinderen. Want ooit waren jullie toch een liefhebbend gezin?

Stop met het manipuleren van je kinderen en hun een liefdevolle ouder te ontnemen!

Gééf je kinderen dat fijne gevoel dat hun mama hun mama mag zijn. Omdat het hun moeder is. Omdat zij van haar houden. Kinderen willen graag vrij bewegen tussen hun ouders! Zorg dat de kinderen trots kunnen zijn. Trots op hun pappa en mama! Omdat jij als vader van jullie kinderen, hun mama die moederrol gunt.

Mijn gedachten zijn vandaag bij alle moeders die door hun kinderen niet meer kunnen en mogen zien. En bij alle kinderen die door het gedrag van de vader hun moeder vandaag niet mogen verrassen. Ik wens jullie veel sterkte toe op deze dag! Dikke knuf ❤️

En voor iedereen die weet dat ouderverstoting in je omgeving plaatsvindt? Denk eens verder na over wat dit met kinderen doet. Blijf niet stilletjes toekijken, maar doe iets! Steun de moeder (of vader) en laat blijken dat je er voor haar (of hem) bent! Spreek de ouder die de kinderen bij de andere ouder weghoudt aan op zijn (of haar) gedrag! Kinderen kunnen dit niet alleen en hebben steun nodig van alle volwassenen uit hun omgeving om geholpen te worden! Geen enkel kind verdient het om op te groeien zonder zijn liefhebbende ouders!

©️Ingrid Cosse

03/05/2026

03/05/2026

Waarom vechten tegen 'moeders versus vaders' het echte probleem mist, lees je in het nieuwste artikel over op Stop ouderverstoting. Dus stop met de zinloze polariserende en zet kinderen nu eindelijk eens centraal!

03/05/2026

WAAROM VECHTEN TEGEN ‘MOEDERS VERSUS VADERS’ HET ECHTE PROBLEEM MIST

monden vaak uit in publieke debatten, die worden gepresenteerd als strijd tussen moeders en vaders.

Dit verhaal trekt de aandacht en wakkert verdeeldheid aan, waardoor er duidelijke standpunten ontstaan ​​over goed en kwaad.

Terwijl de focus blijft liggen op welke ouder de schuldige is, wordt een cruciale vraag over het hoofd gezien: wat gebeurt er met het kind dat tussen hen in zit?

Dit artikel biedt een overtuigend betoog dat de focus op "moeders versus vaders" afleidt van het werkelijke probleem, en dat eenheid essentieel is om kinderen te beschermen die te maken hebben met .

HET PROBLEEM MET PARTIJ KIEZEN

Familieconflicten afschilderen als 'moeders versus vaders' vereenvoudigt complexe situaties tot een gebaseerd op geslacht.

Deze benadering reduceert serieuze tot gepolariseerde argumenten, waardoor het gemakkelijker wordt om een ​​kant te kiezen, maar moeilijker om het volledige plaatje te begrijpen.

De binnen een gezin omvat veel meer factoren dan alleen geslacht, zoals individuele persoonlijkheden, omstandigheden en de behoeften van het kind.

Wanneer publieke debatten zich richten op wie gelijk of ongelijk heeft op basis van , bestaat het risico dat gezinnen die niet in dit narratief passen, worden genegeerd.

Een moeder kan bijvoorbeeld onterecht de schuld krijgen van het vervreemden van een kind van de vader, of andersom, zonder rekening te houden met het specifieke gedrag of de context.

Deze simplificatie kan ouders en kinderen die steun nodig hebben, maar niet passen in het dominante verhaal, het zwijgen opleggen.

WAAROM OUDERVERVREEMDING NIET GENDERGEBONDEN IS

wordt vaak verkeerd begrepen als een probleem dat wordt veroorzaakt door het ene geslacht tegen het andere.

In werkelijkheid kan het zowel mannen als vrouwen treffen, en belangrijker nog, het heeft gevolgen voor kinderen, ongeacht welke ouder erbij betrokken is.

Oudervervreemding wordt gedefinieerd door gedrag dat de relatie van een kind met een ouder schaadt, niet door het geslacht van de ouder.

Een vader kan bijvoorbeeld een kind ontmoedigen om zijn moeder te zien, of een moeder kan negatief over de vader praten in het bijzijn van het kind.

Beide acties kunnen emotionele afstand en verwarring bij het kind veroorzaken.

Door alleen op één geslacht te focussen, wordt oudervervreemding niet volledig begrepen en is de beschikbare steun voor gezinnen die ermee te maken hebben beperkt.

DE WERKELIJKE KOSTEN VAN VERDEELDHEID

Wanneer familieconflicten draaien om het winnen van argumenten tussen ouders, komt het welzijn van het kind vaak op de tweede plaats.

Een pleidooi dat zich richt op het bewijzen dat de ene ouder gelijk heeft en de andere ongelijk, kan de stem, behoeften en emotionele gezondheid van het kind overschaduwen.

Deze verdeeldheid kan leiden tot gevolgen die de ontwikkeling en relaties van het kind op de lange termijn schaden.

Kinderen die tussen twee vuren staan, kunnen zich verscheurd, verward of onder druk gezet voelen om partij te kiezen.

Ze kunnen angst, verdriet of een verlies van vertrouwen in beide ouders ervaren.

Deze emotionele kosten worden zelden aangepakt wanneer het gesprek zich richt op het ouderlijk conflict in plaats van op de ervaring van het kind.

EENHEID BOVEN CONFLICT

verwerpt het polariserende "moeders versus vaders"-narratief.

In plaats daarvan richt Stop ouderverstoting zich op inclusie en ondersteuning voor alle slachtoffers van oudervervreemding, ongeacht geslacht.

Ons werk op het gebied van ondersteuning en belangenbehartiging is gericht op de bescherming van kinderen en het behoud van gezonde relaties tussen ouders en kinderen.

Door eenheid boven conflict te stellen, moedigen we ouders en gemeenschappen aan om verder te kijken dan en zich te richten op herstel.

Deze aanpak erkent dat oudervervreemding een is dat elk gezin kan treffen en dat oplossingen samenwerking en begrip van alle betrokken partijen vereisen.

WAAROM DEZE AANPAK BELANGRIJK IS

Een gezamenlijk perspectief zorgt voor beter begrip en evenwichtigere ondersteuning.

Wanneer de ervaringen van beide ouders worden erkend, ontstaat er ruimte voor constructieve gesprekken en effectievere oplossingen.

Deze aanpak helpt professionals, gezinnen en de gemeenschap samen te werken om de emotionele gezondheid van kinderen te beschermen en betekenisvolle relaties te onderhouden.

, waarbij beide ouders betrokken zijn en die zich richt op de behoeften van het kind, kan bijvoorbeeld conflicten verminderen en vertrouwen opbouwen.

Steungroepen zoals Stop Ouderverstoting, die alle ouders verwelkomen die te maken hebben met oudervervreemding, bieden een veilige ruimte om ervaringen te delen en praktische hulp te vinden.

Deze inspanningen zijn succesvoller wanneer ze gendergerelateerde aannames vermijden en zich richten op gedrag en de impact daarvan.

HET VERHAAL VERANDEREN

Het is essentieel om van een conflictueuze denkwijze over te stappen naar samenwerking en gedeelde verantwoordelijkheid.

Het erkennen van oudervervreemding als een complex probleem dat gezinnen treft, ongeacht het geslacht, helpt het gesprek te veranderen.

Het moedigt ouders, professionals en de maatschappij aan om samen te werken aan de ondersteuning van kinderen die verwikkeld zijn in familieconflicten.

Deze verschuiving betekent luisteren naar de stem van kinderen, hun emotionele behoeften begrijpen en hun welzijn boven ouderlijke conflicten stellen.

Het betekent ook dat er middelen en ondersteuning beschikbaar worden gesteld aan alle ouders die een gezonde relatie met hun kinderen willen onderhouden.

DE.FOCUS VERLEGGEN NAAR HET WERKELIJKE PROBLEEM

Het gesprek kan niet langer draaien om wie er gelijk heeft en wie er ongelijk heeft tussen de ouders, want die focus dreigt het belangrijkste uit het oog te verliezen.

Wanneer een conflict wordt voorgesteld als een strijd tussen moeders en vaders, kunnen de behoeften van het kind ondergeschikt raken aan de verhalen en tegenstrijdige beweringen van volwassenen.

Wat prioriteit moet krijgen, is of kinderen worden beschermd tegen schade, emotioneel worden ondersteund en, waar mogelijk, de kans krijgen om veilige en betekenisvolle relaties met beide ouders te onderhouden.

Het overstijgen van verdeeldheid is niet zomaar een ideaal, het is essentieel.

Het creëert ruimte voor een evenwichtig begrip, constructievere oplossingen en uiteindelijk een betere kans om het welzijn van de kinderen, die centraal staan ​​in elke zaak, te waarborgen.

Dus kunnen we aub stoppen met het voeren van allerlei op allerlei platvormen en met z’n allen laten zien, dat onze kinderen daadwerkelijk op de eerste plaats staan?

©️StopOuderverstoting en ©️IngridCosse

30/04/2026

is een complex en pijnlijk probleem dat veel gezinnen treft en waarbij kinderen vaak klem komen te zitten tussen hun ouders.

Tegelijkertijd kunnen – gedragspatronen die significant afwijken van maatschappelijke verwachtingen – een belangrijke rol spelen in de ontwikkeling van oudervervreemding.


Lees ons artikel over het verband van een persoonlijkheidsstoornis met oudervervreemding inclusief tips en adviezen op onze pagina Stop ouderverstoting

30/04/2026

HET VERBAND TUSSEN PERSOONLIJKHEIDSSTOORNIS(SEN) EN OUDERVERVREEMDING

is een complex en pijnlijk probleem dat veel gezinnen treft en waarbij kinderen vaak klem komen te zitten tussen hun ouders.

Tegelijkertijd kunnen – gedragspatronen die significant afwijken van maatschappelijke verwachtingen – een belangrijke rol spelen in de ontwikkeling van oudervervreemding.

Inzicht in het verband tussen een persoonlijkheidsstoornis en oudervervreemding helpt verklaren waarom sommige gevallen zo hardnekkig en moeilijk op te lossen zijn.

Dit artikel onderzoekt de relatie tussen een persoonlijkheidsstoornis en oudervervreemding en biedt inzicht in hoe de beïnvloeden, wat de impact hiervan is op kinderen en wat er gedaan kan worden om deze uitdagingen aan te pakken.

WAT IS OUDERVERVREEMDING?

Oudervervreemding treedt op wanneer een ouder een kind manipuleert om de andere ouder te verstoten of afstand van hem of haar te nemen, zonder legitieme reden.

Deze manipulatie kan vele vormen aannemen, zoals:

- Negatief spreken over de andere ouder;
- Het beperken van contact of communicatie;
- Het creëren van valse verhalen over het gedrag van de andere ouder.

Kinderen kunnen ongegronde angst, vijandigheid of disrespect jegens de vervreemde ouder gaan uiten.

Deze situatie ontstaat vaak tijdens of na een conflictueuze scheiding of echtscheiding.

WAT IS EEN PERSOONLIJKHEIDSSTOORNIS?

Een persoonlijkheidsstoornis verwijst naar aanhoudende , cognities en innerlijke ervaringen die sterk afwijken van culturele verwachtingen.

Deze patronen zijn inflexibel en alomtegenwoordig en veroorzaken leed of beperkingen.

Veelvoorkomende typen zijn:

* Narcistische persoonlijkheidsstoornis;
* Borderline persoonlijkheidsstoornis;
* Antisociale persoonlijkheidsstoornis.

Mensen met een persoonlijkheidsstoornis hebben vaak moeite met empathie, emotieregulatie en interpersoonlijke relaties.

Deze moeilijkheden kunnen van invloed zijn op hun interactie met familieleden, vooral tijdens stressvolle situaties zoals een / of een .

HOE EEN PERSOONLIJKHEIDSSTOORNIS OUDERVERVREEMDING BEÏNVLOEDT

Ouders met een persoonlijkheidsstoornis zijn mogelijk meer geneigd tot vervreemdend gedrag vanwege hun .

Bijvoorbeeld:

Narcistische trekken kunnen ertoe leiden dat een ouder het kind als een verlengstuk van zichzelf ziet en het kind gebruikt om de andere ouder te straffen of te controleren.

Borderline trekken kunnen leiden tot een intense angst voor verlating, met extreme pogingen om het kind aan de ouder te binden.

Antisociale trekken kunnen resulteren in een gebrek aan respect voor het emotionele welzijn van het kind of de rechten van de andere ouder.

Deze trekken kunnen manipulatief gedrag aanwakkeren, waardoor oudervervreemding ernstiger en hardnekkiger wordt.

DE IMPACT OP KINDEREN

Kinderen die te maken krijgen met oudervervreemding ondervinden emotionele en psychologische gevolgen, die kunnen verergeren wanneer een ouder een persoonlijkheidsstoornis heeft.

De gevolgen zijn onder andere:

- Verwarring en ;
- Angst en depressie;
- Moeite met het aangaan van gezonde relaties later in het leven;
- Laag zelfbeeld en .

Wanneer oudervervreemding wordt veroorzaakt door een ouder met een persoonlijkheidsstoornis, kunnen kinderen tegenstrijdige of extreme boodschappen ontvangen, wat hun leed vergroot.

HET HERKENNEN VAN KENMERKEN VAN EEN PERSOONLIJKHEIDSSTOORNIS BIJ VERVREEMDENDE OUDERS

Het herkennen van kenmerken van een persoonlijkheidsstoornis bij een ouder die betrokken is bij oudervervreemding kan lastig zijn, maar is belangrijk voor interventie.

Enkele kenmerken zijn:

- Aanhoudend beschuldigen en gebrek aan verantwoordelijkheid;
- Extreme emotionele reacties of ;
- Manipulatief of bedrieglijk gedrag;
- Gebrek aan empathie voor het kind of de ex-partner;
- Grootheidswaanzin of een gevoel van recht

Professionals in de geestelijke gezondheidszorg beoordelen deze kenmerken vaak tijdens of .

HET AANPAKKEN VAN OUDERVERVREEMDING IN VERBAND MET EEN PERSOONLIJKHEIDSSTOORNIS

Het oplossen van oudervervreemding is moeilijk, vooral wanneer er sprake is van een persoonlijkheidsstoornis.

Strategieën omvatten:

Therapeutische interventie: Gezinstherapie kan helpen bij het aanpakken van communicatieproblemen en emotionele wonden.

Opvoedkundige voorlichting:
Ouders voorlichten over de impact van vervreemding en gezonde opvoedingspraktijken.

Juridische tussenkomst: Rechtbanken kunnen een voogdijonderzoek of begeleide gelasten om het kind te beschermen.

Ondersteuning voor kinderen: Counseling (begeleiding) helpt kinderen hun gevoelens te verwerken en relaties te herstellen.

Het is cruciaal om deze gevallen met gevoeligheid te benaderen, de complexiteit van persoonlijkheidsstoornissen te erkennen en professionele begeleiding te vereisen.

PRAKTISCHE VOORBEELDEN

Neem bijvoorbeeld een geval waarin een moeder met narcistische trekken haar kind consequent vertelt dat de vader niet van hem of haar houdt en gevaarlijk is.

Het kind begint de vader te verwerpen zonder dat daar echt bewijs voor is.

Therapie gericht op het herstellen van vertrouwen en het aanpakken van het gedrag van de moeder kan de situatie geleidelijk verbeteren.

In een ander voorbeeld kan een vader met borderline-kenmerken afwisselend de moeder idealiseren en devalueren, waardoor het kind in verwarring raakt en de vervreemding toeneemt.

Gestructureerde therapie en duidelijke afspraken over de voogdij kunnen helpen om de gezinssituatie te stabiliseren.

DE ROL VAN PROFESSIONALS IN DE GEESTELIJKE GEZONDHEIDSZORG

Professionals in de geestelijke gezondheidszorg spelen een cruciale rol bij het identificeren van persoonlijkheidsstoornissen en het omgaan met oudervervreemding.

Zij bieden:

1. Psychologische assessments:
2. Individuele en gezinstherapie;
3. Adviezen over voogdij en omgangs-
regeling;
4. Ondersteuning voor de emotionele
behoeften van kinderen.

Samenwerking tussen therapeuten, juristen en gezinnen is essentieel voor effectieve interventie.

VERDER KIJKEN

Het inzicht in het verband tussen persoonlijkheidsstoornissen en oudervervreemding benadrukt de noodzaak van een zorgvuldige beoordeling en interventies op maat.

Gezinnen die met deze uitdagingen te maken hebben, hebben baat bij professionele ondersteuning die zowel de psychologische als de relationele aspecten aanpakt.

Als u of iemand die u kent te maken heeft met oudervervreemding, kan het inschakelen van gekwalificeerde professionals in de geestelijke gezondheidszorg een groot verschil maken.

Vroege interventie kan het welzijn van kinderen beschermen en gezondere gezinsrelaties bevorderen.

DE ROL VAN JEUGDBESCHERMING
Helaas merk ik dat jeugdbeschermers nog steeds onvoldoende aan doen, waardoor ook nog te vaak kwalitatief hoogstaande hulp vanuit de geestelijke gezondheidszorg achterwege blijft.

Tevens is het voor jeugdbeschermers soms ook lastig om de juiste hulp in te zetten. Immers een kind wordt onder toezicht geplaatst en niet de ouder, terwijl dus eigenlijk de ouder(s) een (persoonlijkheids)probleem hebben.

Toch hebben ook jeugdbeschermers wel degelijk mogelijkheden en instrumenten om gedegen feitenonderzoek te (laten) doen, zoals bv
- het inschakelen van gespecialiseerde hulpverleners;
- het (laten) doen van de MASIC om
vast te stellen of er sprake is van
;
- het doen van een verzoek bij de
voor een psychologisch
onderzoek van ouders (en kinderen)
bij het (ipv RvdK) om een
goede omgangsregeling vast te stel-
len of inzake beslissingen met be-
trekking tot .

Juist omdat al te vaak is gebleken dat alle echtscheidingen waarbij zich problemen voordoen op één stapel gooit, namelijk , worden kinderen en hun ouders nog te vaak gedupeerd zolang men niet goed kijkt naar wat de oorzaak is van de problematiek. Ook rechters gaan nog te vaak mee in de adviezen gegeven door de betrokken jeugdbeschermers.

In de oorzaak van de ligt namelijk ook de oplossing. En nee: het ligt niet altijd aan beide ouders, maar toch is de aanpak van jeugdbescherming nog te vaak gericht op beide ouders en hun zogenaamde . En nee: waar twee ouders vechten, zijn niet altijd beide ouders verantwoordelijk te houden. Vaak is er één ouder die de strijd veroorzaakt, waardoor de andere ouder zich genoodzaakt voelt zich te verdedigen tegen de onwaarheden en het onrecht wat daarmee gepaard gaat.

Door zo te handelen houden oudervervreemding in stand en/of verergeren ze de problemen. Hier zijn ouders en kinderen dus niet bij gebaat.

Ouders doen er dan ook verstandig aan om er bij de jeugdbescherming op aan te dringen, dat hun hun kinderen recht hebben op hoogstaande kwalitatieve (gezondheids)zorg en zelf zorg te dragen voor goede dossiervorming. Dus in plaats van de jeugdbeschermer te bellen, stuur je een e-mail. Leg àlles zwart-op-wit vast! Probeer je te verdiepen in belangrijke wetgeving en als dit lastig is, vraag dan hulp van een eigen gekozen .

Ook Stop ouderverstoting staat graag voor jullie klaar, om jullie vragen te beantwoorden en jullie te steunen waar mogelijk. Wij bieden diverse privegroepen aan via Facebook, waar je je vragen kan stellen, je kennis kan vergroten maar bovenal ook de steun kan krijgen van lotgenoten. Wees welkom om ook deel te nemen, want niemand hoeft dit alleen te doen!

©️Ingrid Cosse en ©️Stopouderverstoting

28/04/2026

𝐎𝐮𝐝𝐞𝐫𝐬𝐜𝐡𝐚𝐩 𝐢𝐧 𝐝𝐞 𝐬𝐜𝐡𝐞𝐢𝐝𝐢𝐧𝐠𝐬𝐡𝐞𝐥: 𝐰𝐚𝐧𝐧𝐞𝐞𝐫 𝐣𝐞 𝐤𝐢𝐧𝐝 𝐣𝐞 𝐨𝐩𝐞𝐞𝐧𝐬 "𝐧𝐢𝐞𝐭 𝐦𝐞𝐞𝐫 𝐥𝐞𝐮𝐤 𝐯𝐢𝐧𝐝𝐭" (𝐦𝐚𝐚𝐫 𝐞𝐢𝐠𝐞𝐧𝐥𝐢𝐣𝐤 𝐞𝐞𝐧 𝐦𝐢𝐧𝐢-𝐬𝐩𝐢𝐨𝐧 𝐢𝐬)

Stel je voor: je kind kijkt je aan met de kille blik van een rechter in een Netflix-drama en zegt: "Ik wil jou nooit meer zien." Klinkt als een duidelijke, weloverwogen beslissing van een zelfstandig mensje, toch? Fout. Het is vaak een in een emotionele Hunger Games die thuis al maanden aan de gang is.

In plaats van meteen een label op het kind te plakken ("alienated!"), kijken we beter naar de ervaring. Het kind heeft misschien geleerd dat verbinding met jou in het andere huis ongeveer even populair is als een vegan worstenbroodje op een barbecue. Nieuwsgierigheid naar papa/mama? Verraad. Een knuffel? Geheime operatie. Liefde tonen? Dat kost punten. Afwijzen levert juist een high-five, ijsjes en de heilige "je bent mijn enige echte ouder"-medaille op.

Na verloop van tijd wordt het kind een soort papegaai met een master in . Het neemt de verhalen van de ene ouder over als absolute waarheid, compleet met dramatische soundtrack. "Jij bent gevaarlijk!" (terwijl je enige misdaad was dat je de verkeerde sokken droeg in 2017). Het kind klinkt super zelfverzekerd, maar vanbinnen is het een angstig balletje: , schaamte, rolomkering en een stevige portie "als ik niet meedoe, word ik misschien ook afgewezen".

De verdrongen ouder verliest niet alleen weekenden. Het kind verliest toegang tot de helft van zichzelf: familiegeschiedenis, grapjes, geur van die ene ouder, herstel na ruzie, en het idee dat je van twee mensen mag houden zonder dat het voelt als verraad.

De trucjes van de andere kant? Klassiek: informatie filteren ("papa belt nooit" – terwijl de berichten worden gewist), afwijzing belonen als een circusdier, verbinding straffen, en zichzelf neerzetten als de enige veilige haven. Denken in zwart-wit, op steroïden, en "ik bescherm je" terwijl het eigenlijk "ik hou je voor mezelf" betekent.

Natuurlijk: soms is afwijzing terecht door écht . Dat moet je keihard uit elkaar trekken. Maar als het kind vooral een spreekbuis is van druk, vervorming en stiekeme controle... dan zijn de woorden van het kind een deel van het verhaal, niet het volledige script.

Kortom: soms is "ik haat je" geen gevoel, maar een overlevingsstrategie. En dat is tragisch grappig en grappig tragisch tegelijk. Ouders, blijf zacht, blijf aanwezig, en laat je niet gek maken door een kind dat eigenlijk zelf de grootste verliezer is in dit toneelstuk.

Bron: Tessa Eline

27/04/2026

ALS INTIEME TERREUR ONZICHTBAAR BLIJFT: TIPS VOOR SOCIAAL WERKERS

blijft vaak onder de radar. Hoe kun je slachtoffers dan toch ondersteunen? ‘Alles begint met de onder ogen durven te zien’, zegt opleider specialist huiselijk geweld Charlotte Besouw. Samen met Jeannie Zuiderwijk, jarenlang slachtoffer, geeft ze praktische adviezen.

Jeannie Zuiderwijk (44) was jarenlang slachtoffer van intieme terreur. Ze verweefde haar ervaringen in de solovoorstelling ‘Another Day in Paradise’, waarmee ze het proces van intieme terreur invoelbaar maakt.

Charlotte van Besouw (71) is medeoprichter van het Blijf van mijn lijf huis in Utrecht en opleider specialist huiselijk Geweld. We weten dat intieme terreur moeilijk zichtbaar is. Toch zou je als sociaal werker willen kunnen letten op het kleinst mogelijke woordje, gebaartje, of een minimale verandering in gezichtsuitdrukking. Jeannie en Charlotte geven tips.

1. DURF DE ONVEILIGHEID ONDER OGEN TE ZIEN

‘Stop met zeggen dat intieme terreur moeilijk zichtbaar is’, benadrukt Charlotte. ‘Men doet alsof het een onmenselijk verschijnsel is, maar veel mensen leven in een onveilige wereld. Durf dit onder ogen te zien en verdraag het. Een goede professional verzamelt eerst zelf kennis om deze daarna toe te passen. Wees bereid onder ogen te zien dat intieme terreur bestaat, dat je zelf slachtoffer kan worden en onderzoek hoe je zelf omgaat met patronen van macht, onmacht en angst.’

2. KIJK NAAR PATRONEN, NIET ALLEEN NAAR SIGNALEN

‘Blijf als hulpverlener langdurig en intensief betrokken. Kijk systemisch en naar patronen: de geschiedenis van de relatie, wie neemt altijd de besluiten, wie bepaalt wat er met het geld gebeurt, wiens mening is het belangrijkst, welke kenmerken heeft de potentiële pleger (zoals controle, gaslighting, emotionele uitbarstingen) en let op rode vlaggen’, zegt Charlotte.

3. BESEF DAT HET EERST VEILIG MOET ZIJN OM WEG TE GAAN

Volgens Charlotte ondermijnen alle vormen van het instrumentarium om op eigen benen te staan. ‘Een pleger laat het slachtoffer niet zomaar gaan. Bied hulp, ook als mensen nog in de situatie zitten. Wat voor hulp hangt af van de fase waar iemand in zit: is het slachtoffer zich überhaupt bewust van het intieme terreur? Of is iemand klaar om weg te gaan? Breng het plaatje in kaart’, zegt Charlotte.

Ook Jeannie noemt dat het slachtoffer er zelf aan toe moet zijn om weg te gaan bij de pleger. ‘De angst is te groot en het idee over jezelf, dat je het er zelf naar hebt gemaakt en verantwoordelijk bent, is te sterk. Als iemand wel die stap zet, handelen. Laat iemand logeren, maak een , ga naar de politie, ben er’, zegt ze.

4. HET SLACHTOFFER PRAAT NIET OVER DE ONVEILIGHEID ZELF

Soms zie je de onveiligheid als hulpverlener, maar het ziet het zelf niet. Charlotte: ‘Het slachtoffer heeft geleerd door de ogen van de pleger naar de relatie te kijken. Zij/hij denkt dat het aan zichzelf ligt, dat die het er zelf naar heeft gemaakt. Het slachtoffer vertelt vaak een heel uitgebreid verhaal over het . Je moet als hulpverlener de tijd hebben dit samen te ontmaskeren. Maak een goede analyse van de aard en de ernst van het huiselijk geweld.’

5. BLIJF AANWEZIG

Jeannie is tijdens de periode van intieme terreur veel mensen verloren. Ze waren het niet eens met de relatie eens of gaven haar de schuld. Ze zegt: ‘Blijf om het slachtoffer heen cirkelen, benaderbaar en zonder oordeel. Ik had het nummer van de wijkagent en een vriendin die zei: “Ik sta voor, achter, naast, onder je. Ik ben er voor je, wat je ook kiest.” Dat was zo fijn, want bij hem blijven, betekende dus ook dat zij mijn vriendin zou blijven.’

6. NEEM NIETS ZOMAAR OVER EN DEEL KENNIS

‘Je zit als slachtoffer in een enorme . Je bent doodsbang de controle te verliezen en je richt het leven zo in dat er een gevoel is van: als ik dit op deze manier doe, ben ik veilig. Als hulpverleners iets overnamen zonder dat ik wist wat er ging gebeuren, vond ik dat heel naar’, zegt Jeannie. ‘Houd het gesprek open en transparant. Vertel wat er gaat gebeuren en stel vragen als: “Hoe wil jij dit, wat denk je wat handig is, hoe zie jij dit?”

Volgens Jeannie kun je als slachtoffer niet alles overzien. Bied daarom vooral kennis over intieme terreur. ‘De factsheet intieme terreur heeft me doen inzien dat het niet bij mij lag, dat het te verklaren is, dat er kennis over is en dat meer mensen ermee te maken hebben. Bij de politie kreeg ik informatie over wat er wel en niet mogelijk is. Dat gaf overzicht.’

EN INTIEME TERREUR BIJ MANNEN?

Zijn er dingen die bij mannen zo gecontroleerd worden, die anders zijn dan bij vrouwen die dit meemaken? Volgens Charlotte zijn alle plegers anders, maar de zijn hetzelfde. Toch zijn er volgens haar meer plegers van intieme terreur man, dan vrouw. ‘Ik denk dat vrouwen makkelijker slachtoffer worden. Je moet de relatie belangrijk vinden en heel empathisch zijn. Hoe meer je je inleeft in de ander, hoe meer je mee kan gaan in de van de .’

Intieme terreur blijft vaak onder de radar. Hoe kun je slachtoffers van intieme terreur dan toch ondersteunen?