06/10/2026
ADO Den Haag zit in de lift - maar niet zoals we zouden willen
ADO Den Haag heeft sinds vorige week een lift. Niet voor het eerste elftal, dat helaas nog altijd op geheel eigen kracht de eredivisie uit dreigt te tuimelen, maar een traplift voor de Grèze Reigâhs: supporters van 65 jaar en ouder.
Sjaak Bral
6 oktober 2026, 09:00
Maak ons je Google-favoriet
Onder de leden zitten mensen met COPD, die gevoelsmatig de Kilimanjaro beklimmen met klapkuiten. En dan moet je nog lucht overhouden om de scheidsrechter tijdens de wedstrijd verbaal bij te scholen. Buitenstedelingen noemen het ‘scheldkanonnades.’ Wij noemen het ‘akoestisch erfgoed.’
Ik vind persoonlijk de trappen in heel het Werktalent-stadion te kort, te krap en te steil. Je komt al zenuwachtig op je plek - en dan moet de wedstrijd nog beginnen. Voetbal dat je zelfs met een gezonde heup liever niet van dichtbij wil zien. Masochisme met een seizoenkaart, dat vat een bezoekje aan het stadion vandaag de dag wel samen.
ADO Den Haag. Arbeidersclub. Type ruwe bolster, harde kern. De club die al jaren slalomt tussen bijna-faillissementen en eigenaren met rare accenten. Nu eindelijk een eigen traplift. De armlastige Amerikaanse eigenaar van de club, multimiljardair David Blitzer, kon het astronomische bedrag van 40.000 euro niet ophoesten. Liever een middenvelder huren die ‘potentie’ heeft dan structureel nadenken over wie er over vijf jaar nog op de tribune zit.
Sponsoren en donateurs deden dat wel. In een wereld waarin grote clubs miljoenen uitgeven aan spelers, heeft een stelletje zeventigers voor elkaar gekregen wat de gemiddelde ADO-begroting niet lukt: een sluitend resultaat.
Ze hebben de oorlog net niet meegemaakt - wel ADO in de voetbalcompetitie. Dat is tegenwoordig bijna ellendiger
Mensen met kapotte knieën, longen als versleten fietsbanden, met het evenwichtsgevoel van een schommelstoel: zij kunnen nu met een lift naar hun plek. Ze hoeven niet meer als een kluwen nat wasgoed de trappen op te worden gesleept. De lift werkt perfect, zij het wat traag. Wie het Haags kwartiertje wil meemaken, doet er goed aan een half uur daarvoor de lift te nemen.
Oud worden betekent niet dat je langzaam uit het openbare leven wordt weggegumd. Deze in oud vel gestoken ADO-supporters vragen geen voorkeursbehandeling, ze willen blijven doen wat ze altijd al deden: hun club aanmoedigen. Dit gaat over trouw aan iets wat je al decennia pijn doet en tóch niet loslaat. Ze hebben de oorlog net niet meegemaakt - wel ADO in de voetbalcompetitie. Dat is tegenwoordig bijna ellendiger. Ik hoop dat ik er volkomen naast zit, laat de toekomst mijn ongelijk bewijzen : dit is misschien wel de enige lift die de club de komende jaren nog gaat meemaken
https://www.ad.nl/den-haag/ado-den-haag-zit-in-de-lift-maar-niet-zoals-we-zouden-willen~a13bf611/
ADO Den Haag heeft sinds vorige week een lift. Niet voor het eerste elftal, dat helaas nog altijd op geheel eigen kracht de eredivisie uit dreigt te tuimelen, maar een traplift voor de Grèze Reigâhs: supporters van 65 jaar en ouder.
