VPTZ Rivierenland

VPTZ Rivierenland De vrijwilligers van VPTZ Rivierenland ondersteunen ernstig zieke mensen die geen uitzicht op genezing hebben.Thuis en in de Hospice.

De vrijwilligers van Vrijwilligers Palliatieve Terminale Zorg (VPTZ) Rivierenland ondersteunen ernstig zieke mensen die geen uitzicht op genezing meer hebben en die binnen korte tijd zullen komen te overlijden. Dit kan in het Hospice in Tiel of bij mensen thuis wanneer zij de wens hebben om thuis te sterven. De VPTZ Rivierenland werkt, zowel overdag als ’s nachts, binnen de gemeenten Tiel, Buren en Neder-Betuwe.

Psycholoog Manu Keirse: 'Rouw kun je niet verwerken, je neemt het je hele leven mee'KRO NCRV Psycholoog en rouwdeskundig...
17/08/2025

Psycholoog Manu Keirse: 'Rouw kun je niet verwerken, je neemt het je hele leven mee'

KRO NCRV

Psycholoog en rouwdeskundige Manu Keirse heeft heel Nederland en België leren rouwen. In De verwondering vertelt hij waarom hij niet langer gelooft in ‘rouwverwerking’: rouw verwerk je niet, je overleeft het verlies en je leert ermee te leven.

Manu Keirse doet in De verwondering een dringende oproep: ‘Kijk of er mensen zijn in je omgeving met verdriet en luister naar hen.’

Want volgens de Vlaamse psycholoog is naar elkaar luisteren niet alleen de sleutel tot een gezonde geest, ook de sleutel tot een gezonde samenleving. Toch gebeurt het nog veel te weinig, merkt Keirse op. ‘Mensen krijgen zo weinig de kans om nog eens een verhaal te vertellen, terwijl dat zo veel verlichting kan geven.’

Nieuwe podcast!Ontdek de bijzondere wereld van de nacht in onze nieuwste aflevering, waarin drie vrijwilligers van VPTZ ...
06/08/2025

Nieuwe podcast!
Ontdek de bijzondere wereld van de nacht in onze nieuwste aflevering, waarin drie vrijwilligers van VPTZ worden gevolgd tijdens hun nachtwaken.

🌙 Ineke neemt je mee in haar persoonlijke ritueel na een nachtdienst, een moment van bezinning waarin ze de nacht laat landen.
🐾 Marieke wandelt met haar hond Flin over de stille heide, waar de rust van de natuur haar helpt de nacht te verwerken.
🕯️ Johan geeft een indringende inkijk in een eerdere nachtdienst en blikt samen met de nabestaanden terug op die waardevolle laatste momenten.

Een podcast die je meeneemt in de intimiteit, rust en bijzondere betekenis van de nacht – en van het vrijwilligerswerk waarbij je zo dichtbij mag zijn.
Luister nu en ervaar hoe waardevol de nacht kan zijn

https://open.spotify.com/show/65RKnEOhQUuWd7K9q3K6wi?si=3d615ba0a22d4761

Waarom zou je vrijwilliger worden in een hospice?Omdat je even mag meelopen met iemand in een van de meest bijzondere fa...
27/07/2025

Waarom zou je vrijwilliger worden in een hospice?

Omdat je even mag meelopen met iemand in een van de meest bijzondere fases van het leven. De ene gast is klaar om afscheid te nemen, de ander strijdt nog met alles wat hij of zij in zich heeft. Sommige families zijn hecht en dichtbij, anderen staan op afstand — letterlijk of figuurlijk.

In die laatste levensfase valt vaak alles op z’n plek. Dan wordt duidelijk wat écht belangrijk is. Want waarom zou je nog energie steken in wat er eigenlijk niet toe doet?

Als vrijwilliger ben je geen hulpverlener of reddende engel. Je bent er gewoon. Je biedt rust, menselijkheid, een kopje thee, een luisterend oor. Soms een grapje, soms alleen een hand op een schouder.

En ja, soms lijkt het alsof je niet veel kunt doen. Maar geluksmomenten zitten in de kleinste dingen. Een zonnestraal door het raam. Een schoon dekbed. Iemand die echt luistert. Dáárin zit je waarde.

Wil jij die geluksmomenten toevoegen aan iemands leven?

We zoeken collega’s met hart voor mensen — die er willen zijn, gewoon zoals ze zijn. Gun jij iemand een mooie tijd, juist aan het einde?

👉 Neem dan contact op met Elly Tazelaar 06 5371 5525 of meldt je aan via de website vptzrivierenland.nl. We maken graag kennis met je.

Als vrijwilliger doe je geen medische handelingen. Maar soms... ben je er wel  bij.Ik was op bezoek bij een meneer met e...
20/07/2025

Als vrijwilliger doe je geen medische handelingen. Maar soms... ben je er wel bij.

Ik was op bezoek bij een meneer met een ernstige wond aan zijn voet. Door diabetes waren zijn vaten zo slecht geworden dat zijn voet stukje bij beetje afstierf. Echt afsterven – er zat letterlijk geen leven meer in.

De wondverpleegkundige vroeg of ik even mee kon helpen met het aangeven van de materialen. Natuurlijk.

Toen ze de wond verzorgde, zag ik het: de tenen waren weg. Je keek zó zijn voet in. Alsof je in een lichaam kon kijken. Een moment dat zich vastzet in je geheugen.

En hij? Hij bleef rustig. Een grapje hier en daar. Zo dapper.

Ik voelde me vereerd dat ik erbij mocht zijn. Geen heldendaad van mijn kant, maar wel dichtbij, écht dichtbij iemand op een kwetsbaar moment.

Vrijwilliger zijn betekent niet alleen helpen, het betekent meemaken. En soms, heel soms, vergeet je dat nooit meer.

"Ongemakkelijk dichtbij"Als vrijwilliger ben je soms een praatpaal. En heel soms... sta je daar met je mond vol tanden.I...
13/07/2025

"Ongemakkelijk dichtbij"
Als vrijwilliger ben je soms een praatpaal. En heel soms... sta je daar met je mond vol tanden.

Ik liep de kamer binnen en voelde het meteen. Mevrouw keek me niet aan. De sfeer was gespannen, maar ik wist niet waarom. Zij stond erom bekend moeilijk contact te maken, dus ik hield het luchtig: wat vaat opruimen, bloemen verzorgen, deuren openzetten. Gewoon er zijn, zonder te veel druk.

Opeens zei ze: "Mijn broer is geweest."
Ik voelde mijn maag samenknijpen. Ik wist dat het tussen die twee niet goed zat.
"Zoals altijd een drama," zei ze. "Hij wil alle aandacht. Zelfs nu ik doodga, draait het nog om hem."

Ik slikte. Wat moest ik zeggen?

Ik probeerde iets: "Wilde u dat hij kwam?"
"Nee. Hij komt om zijn eigen verhaal te doen. Altijd al zo geweest."

En daar zat ik dan. Een buitenstaander, midden in een leven vol pijn, familiegeschiedenis en oude patronen. Ik voelde me machteloos en tegelijk te betrokken. Ik vroeg wat er zou gebeuren als ze zou zeggen dat ze haar broer niet meer wilde zien.
"Kan ik me niet voorstellen," zei ze. "Hij was altijd de baas."

Mijn hoofd tolde. Ik wilde haar steunen, maar wat wist ik nou van deze strijd? Van jarenlange scheve verhoudingen?
"Maar wat als u het tóch zegt?" vroeg ik.
Ze keek weg. En toen... pakte ze haar telefoon.

Later vroeg ik of het gelukt was met appen.
"Ja," zei ze. "Ik heb hem laten weten dat hij altijd welkom is."

Ik begreep het niet. Echt niet.
Waarom laat je je zelfs op je sterfbed zo behandelen?

Maar dat was mijn ongemak. Mijn onbegrip. Mijn behoefte om dingen ‘logisch’ te maken. Voor haar was dit waarschijnlijk de minst pijnlijke manier om met die verhouding om te gaan.

Ik voelde me klein, onhandig en een beetje dom. Maar misschien was mijn enige taak daar… gewoon blijven staan. Niet weglopen voor het ongemak.

Soms is dat al genoeg.

Adres

Burgemeester Meslaan 49
Tiel
4003CA

Meldingen

Wees de eerste die het weet en laat ons u een e-mail sturen wanneer VPTZ Rivierenland nieuws en promoties plaatst. Uw e-mailadres wordt niet voor andere doeleinden gebruikt en u kunt zich op elk gewenst moment afmelden.

Contact De Organisatie

Stuur een bericht naar VPTZ Rivierenland:

Delen