10/05/2026
Voor wie moeder is,
en voor wie het bijna was
voor wie droeg in stilte,
en moest loslaten voordat het begon.
Voor wie een moeder mist vandaag,
niet in gedachte, maar in aanwezigheid,
een stoel die leeg bleef
en toch nooit leeg voelt.
Voor de zachte handen die er nog zijn,
die blijven geven zonder einde,
die dragen, vangen, bouwen
vaak zonder gezien te worden.
Moeder zijn is geen vorm,
geen titel die alles vangt,
maar een beweging van geven
die zich niet laat begrenzen.
Aan de bijna moeders:
jullie liefde was echt,
ook zonder wieg, zonder naam.
Aan de moeders die er niet meer zijn:
jullie leven voort
in alles wat jullie hebben achtergelaten.
Aan de lieve moeders van nu:
moge je vandaag even voelen
wat je al die tijd al bent.
En aan iedereen die liefheeft
zoals een moeder dat kan
dit is ook jouw dag.