08/09/2026
In memorium – Chanderdew “Chan” Ghoerbien
24 oktober 1950 – 26 augustus 2026
Met diepe verslagenheid hebben wij kennisgenomen van het overlijden van Chanderdew Ghoerbien, bij velen beter bekend als Chan. Met zijn heengaan verliezen zijn familie, vrienden en dierbaren een geliefd mens, maar verliest ook de gemeenschap een betrokken bestuurder en iemand die zich met grote toewijding heeft ingezet voor vereniging, taal en cultuur.
Chan was gedurende vele jaren nauw verbonden met ASAN. Zijn betrokkenheid bij de vereniging beperkte zich niet tot één functie of één periode. Hij heeft op verschillende momenten verantwoordelijkheid gedragen en daarmee bijgedragen aan de ontwikkeling en continuïteit van de organisatie.
Tijdens het voorzitterschap van drs. Amresh Baldewpersad Tewarie vervulde Chan de functie van penningmeester van ASAN. In die bestuursperiode was de huidige voorzitter, ir. Rajesh Soekram, ondervoorzitter van ASAN. Het was een periode waarin Chan vanuit zijn eigen verantwoordelijkheid mede zorg droeg voor het functioneren van de vereniging.
Later zou hij opnieuw een belangrijke bestuurlijke verantwoordelijkheid op zich nemen, ditmaal als voorzitter van de Verenigingsraad (VR) van ASAN. Daarmee bleef hij, ook vanuit een andere positie binnen de organisatie, betrokken bij de koers en het welzijn van de vereniging.
Maar Chan stond voor méér dan het verenigingsbestuur alleen.
Een bijzonder belangrijk onderdeel van zijn maatschappelijke inzet was zijn liefde voor de Hindi-taal en de eigen culturele identiteit. Als voorzitter van de Stichting Hindi Prachaar Sanstha Nederland (H.P.S.N.) zette hij zich in voor het behoud en de overdracht van taal en cultuur.
Voor Chan was taal niet slechts een middel om met elkaar te spreken. Taal was verbonden met identiteit, geschiedenis, cultuur en het besef waar je vandaan komt. Hij vond het daarom van groot belang dat juist jonge generaties de gelegenheid kregen om kennis te maken met hun taal en cultureel erfgoed en dit vervolgens verder te dragen.
Daarin lag een overtuiging die Chan na aan het hart lag: een mens heeft niet alleen voeding nodig voor het dagelijks bestaan. Naast wat wij nodig hebben voor onze broodmaaltijd, hebben wij ook spiritueel-geestelijke en culturele voeding nodig. De eigen taal en cultuur behoren daartoe. Ze geven mensen herkenning, verbondenheid en wortels.
Voor Chan betekende het bewaren van taal en cultuur dan ook niet dat men uitsluitend naar het verleden moest kijken. Integendeel. Het ging hem juist om de toekomst: om ervoor te zorgen dat hetgeen eerdere generaties hebben ontvangen en opgebouwd, niet verloren gaat, maar wordt doorgegeven aan kinderen en kleinkinderen.
Daarmee heeft Chan op zijn eigen wijze een brug proberen te slaan tussen generaties.
Zijn werkzaamheden als penningmeester van ASAN, later als voorzitter van de Verenigingsraad en als voorzitter van de Stichting Hindi Prachaar Sanstha Nederland laten verschillende kanten van dezelfde persoon zien: een man die bereid was verantwoordelijkheid te nemen en zich dienstbaar te maken aan de gemeenschap.
Achter al die functies stond natuurlijk bovenal de mens Chan.
Hij was een familieman in hart en nieren en heeft zich daarnaast met hart en ziel ingezet voor de vereniging. Met zijn tijd, aandacht, energie en betrokkenheid heeft hij veel voor de vereniging betekend. Een toewijding die hij, naast zijn liefde voor zijn gezin, met volle overtuiging heeft gegeven.
Voor zijn echtgenote kinderen en kleinkinderen, zijn overige familieleden, vrienden en allen die hem van nabij hebben gekend, is het verlies persoonlijk en onmetelijk. Zij moeten verder zonder zijn aanwezigheid, zijn stem en de vertrouwde momenten die bij een gezamenlijk leven horen.
Op zijn rouwkaart staan de aangrijpende woorden:
“Met liefde hebben wij je omringd, met verdriet moeten wij je loslaten. Dankbaar voor alles wat je ons hebt gegeven en voor alle mooie herinneringen die blijven.”
Die woorden krijgen bij het afscheid van Chan een bijzondere betekenis. Want afscheid nemen betekent loslaten, maar het betekent niet dat alles verdwijnt.
Wat een mens gedurende zijn leven aan anderen heeft gegeven, blijft bestaan. In zijn gezin en familie, maar ook in een vereniging waaraan hij zijn tijd en kennis heeft gegeven. In een taal waarvoor hij zich heeft ingezet. In cultuur die dankzij mensen zoals hij aan een volgende generatie kan worden doorgegeven. En bovenal in de herinneringen van de mensen die hem hebben gekend.
Chanderdew Ghoerbien – Chan – heeft zijn bijdrage geleverd.
Als echtgenoot en familieman. Als penningmeester en later voorzitter van de Verenigingsraad van ASAN. Als voorzitter van de Stichting Hindi Prachaar Sanstha Nederland. Als pleitbezorger voor het behoud van Hindi, cultuur en identiteit. En als mens binnen onze gemeenschap.
Wij zullen zijn inzet met respect blijven herinneren.
Aan zijn familie wensen wij veel kracht toe om dit grote verlies te dragen. Mogen de vele herinneringen aan het leven dat zij met hem mochten delen uiteindelijk troost bieden.
Chan, dank voor wat u voor ASAN, voor taal en cultuur en voor onze gemeenschap heeft betekend.
Uw bestuurlijke functies zijn beëindigd, maar uw bijdrage is daarmee niet verdwenen. Wat met overtuiging aan een volgende generatie wordt doorgegeven, leeft voort.
Moge uw ātmā overeenkomstig karma residu een goede bestemming deelachtig zijn.
ओ३म् शान्तिः शान्तिः शांतिः
AUM Shāntih Shāntih Shāntih
Deze memoriam is geplaatst met toestemming van Chan's echtgenote en kinderen en is de definitieve en enige officiële versie.
Eerdere conceptversies zijn niet door de familie vastgesteld en dienen daarom niet als officiële tekst te worden beschouwd.
Wij verzoeken u vriendelijk deze tekst en foto niet te kopiëren, te delen of verder te verspreiden.
