Nour+, Van Baerlestraat 87, The Hague (2026)

10/03/2026

Sisterhood Den Haag: sterke vrouwen, sterke wijken, sterke stad. Een WhatsApp community van en voor ALLEEN vrouwen. Voor vrouwen die wonen, werken of geworteld zijn in Den Haag. Een veilige, no-nonsense space om info te delen, van elkaar te leren en advies te halen.

Lid worden / iemand uitnodigen?
https://tinyurl.com/Sisterhood070

05/12/2025

150 pakketjes gemaakt voor onze wijkpartners met promo van

Met hulp van onze lieve stagiaires Yılmaz, Sanaa, Chaima & Lina & Ayoub & Nour!

+

21/11/2025

Wij waren bij de vandaag om iedereen te informeren over onze Doe-dag 15 januari.

Altijd al willen werken in de bouw, techniek of schoonmaak? Woon je in Den Haag? Kom en hoor er meer over!

Tot de 15e!

12/11/2025

Op huisbezoek bij een oudere man die alleen Farsi sprak. Dementerend, zonder netwerk.

Een huis dat rook naar jarenlang binnen roken. Een vloer vol gaten, een broek met brandgaatjes, beschimmelde tenen. Soms bestond zijn avondeten uit wat suikerklontjes met thee.

Hij had mijn opa kunnen zijn. “Hulpvermijdend,” was de aanname. Of ik mee wilde om te vertalen. “We kunnen pas helpen als het mag van hem,” zei thuiszorg.

Klopte dat? Ja… en nee.

Hij wilde niet naar een opvang. Dit was zijn huis. Hij wist dat hij het niet meer aankon, maar wilde niemand tot last zijn. De plotselinge hulp frustreerde hem: waarom nu pas?

Ik belde Mina van Stichting Escamp voor Vrouwen en Clint van Schroeder. Beide zeiden direct ja. Enkele uren later stond ik weer voor de deur met een tapijt, een humidifier, een braadpan, schone kleren en eten, met dank aan Mohammed, Mina, Lina en Clint.

Hij was zo blij. Het raam mocht open. Elke dag even luchten ook. “Mag ik elke week langskomen voor een wandeling?” vroeg ik. “Ja, met jóu wel,” zei hij glimlachend. “Dan beloof je dat je iets schoons aantrekt.” Hij knikte.

Toen ik wegging, gaf ik hem een kus op zijn wang. “Pas op jezelf, amoo jan.” ❤️

Dankbaar dat ik dit werk mag doen namens De brug naar jouw toekomst.

Taal doet ertoe. Representatie doet ertoe. Soms is iemand niet hulpvermijdend, maar gewoon bang of te bescheiden om hulp te vragen, tot je hem aanspreekt in zijn moedertaal.

Asefeh Eskandari,
Deelproject- teruggave aan de wijk
Onderdeel- Brug naar jouw toekomst.

31/10/2025

Vrouw, Leven, Vrijheid. Art & Book Fair
Centrale Bibliotheek Den Haag
Zaterdag 8 november 2025 | 14:00 – 17:00

Woorden, beelden, stemmen.
Een middag waar kunst ademt, poëzie spreekt
en stilte ruimte maakt voor herinnering.

Met bijdragen van kunstenaars, schrijvers en denkers uit Iran en Koerdistan,

Programma:
Opening en welkom door Asefeh Eskandari
Gesprekken met Farah Karimi en Beri Shalmashi
Performance Kamerkoor (vanwege privacy geen naam)
Rondetafelgesprek met Shad Raouf en Mansoureh Shojaee
Poëzie in het Perzisch door Atefeh Chaharmahalian
Poëzie in het Koerdisch door Dlsoz Hama
Afsluiting en Boekenmarkt met Iran Academia University Press, Dena Books en Kurdish Bookstore

Tussen boeken, muziek en ontmoeting
vindt verbinding plaats, zacht, krachtig, onvergetelijk.

Aanmelden is verplicht via: www.tinyurl.com/jinjianazadi

Zan, Zendegi, Azadi – Vrouw, Leven, Vrijheid.

22/06/2025

Het was zaterdagochtend. Tara, van , en ik zaten samen op de kerkbanken van de kerk te kijken naar de repetitie van de . Een initiatief dat jong en oud samenbrengt onder het mom van gezellig samen muziek maken.

Ik had de een keer bezocht met mijn dochter Nour van zes. Ze was helemaal weg van de muziek, van alle lieve wijkbewoners, maar vooral van . Teun, van de .

Woensdag was voortaan Teun-dag. Dat hoorde ik 's ochtends, als ik haar ophaalde van school, en zelfs na het eten. "Niet vergeten hè mama, we moeten zo naar mijn buurtband."

Zaterdag was het concert van de , en ze mocht zelfs een kleine solo doen. Trots dat ze was! "Mama, mag ik mijn telefoon meenemen? Ik wil een foto maken met mijn buurtband-besties."

Dat mocht natuurlijk. Ik dacht: dat worden heel veel foto’s van Teun. Maar toen ik later in haar telefoon keek, kwam ik tot mijn verbazing allemaal verschillende selfies tegen.

Ik vroeg haar of ze ook de namen wist van alle mensen op de foto. “Jah, duhh mama. Dat is Wil. En dat is ook Wil. Gek hè mama, we hebben er twee! Dat is Paul, die is heeeel oud. Die meneer weet ik niet, die speelde op een speciale trompet.”
(Saxofoon 😅)

Heerlijk, meid. Echt heerlijk.

Misschien hebben we dit soort initiatieven wel meer nodig. Als tegenwicht voor de eenzaamheid onder ouderen. Als tegenwicht voor alle ellende in de wereld.

Terug op de kerkbank keken Tara en ik naar de . Terwijl er in ons land Iran een oorlog gaande is, keken we naar mensen die aan het genieten waren en samen muziek aan het maken waren. We hielden elkaar stevig vast. Lieten elkaar WhatsApp-gesprekken zien waar we al dagen op antwoord van familie zaten te wachten. "Heb jij al twee blauwe vinkjes?" Nee, jij wel?

Een zucht. We keken elkaar aan. Wat fijn hè, dat onze kinderen hier opgroeien en niet daar. Maar tegelijkertijd: wat een schuldgevoel. Je wenst toch elk kind de vrijheid en kinderlijke onschuld die Nour en Leila hier ervaren. We hielden elkaar nog iets steviger vast.

27/05/2025

In Den Haag, hier in , deden we niet aan de . Vorig jaar werd het voor het eerst georganiseerd in — en dat smaakte naar meer.

Dit jaar wilde ik het graag samen met mijn dochter meemaken, in een wijk die mij erg dierbaar is: . Van de vier wijken in wordt deze wijk vaak over het hoofd gezien, “omdat het daar beter zou gaan dan in de omliggende krachtwijken”. Maar dat maakt een wijk natuurlijk niet minder waardevol om juist dáár iets te organiseren — voor en met de mensen.

Wat doe je als iets er nog niet is? Dan creëer je het samen met je buurt. En je zoekt de samenwerking op! Het begon met meerdere mensen die allemaal zeiden:

“Dit willen wij ook in onze wijk. Doen we het samen?”

De eerste gesprekken vonden onderling al plaats, maar vier weken geleden bracht van GGD Haaglanden ons bij elkaar in een Teams-gesprek: “Willen jullie dit gaan doen? En mag Nour+ het coördineren?”

In vier weken tijd gingen we van idee naar uitvoering — samen met én voor de wijk.

:
We spraken af. Welke locaties doen mee? Wie regelt wat?

:
De ‘save the date’ ging eruit. Alle vier de locaties liepen hun route — voor sommigen de eerste keer! Het glas was altijd half vol. "Ik wil best een route aanleveren hoor, maar hoe doe ik dat dan? Iedere locatie liep zijn route, en David controleerde ze allemaal vervolgens.

Want als je wijk zo mooi en divers is, waarom dan steeds op dezelfde plek beginnen? We hebben zóveel moois dat we aan elkaar willen laten zien.

Daarom een avondvierdaagse door de wijk: vier dagen, vier locaties.

En ondertussen ook: logo’s verzamelen, muzikanten benaderen, vrijwilligers zoeken, locaties bezoeken, wat doen we waar?

:
Gisteren zaten we nog tot half elf ’s avonds bij elkaar om de laatste puntjes op de i te zetten. Ezra held! Vandaag kon de flyer eruit zodat we nog een week tijd hebben om te flyeren in de wijk. Daar doen we het tenslotte voor. Laat die aanmeldingen maar komen.

:
Volgende week is het zover: Avondvierdaagse in Morgenstond!

Een Avondvierdaagse uit de grond stampen in vier weken.

Hoe?

De kracht van samenwerking!

02/04/2025

Waar denk je aan als iemand zegt dat hij/zij uit Iran komt? Wat is het eerste waar je aan denkt bij Iran?

Denk je aan de boze ayatollahs die de islam verplicht stellen en opdringen aan het volk?

Denk je aan Mahsa Amini, die werd vermoord door het regime van Iran in 2022?

Denk je aan Ahoo Daryaee, die in haar ondergoed protesteerde en werd opgepakt?

Denk je aan rapper Toomaj en actrice Taraneh Alidoosti, die in de gevangenis belandden omdat ze zich uitspraken tegen het regime van Iran?

Denk je aan Shervin Hajipour, die een Grammy kreeg voor zijn protestlied Baraye over het regime van Iran?

Denk je aan de iconische foto van het bebloede gezicht van Neda Agha Soltan ten tijden van demonstraties in Iran in 2009?

Denk je aan Shirin Ebadi, die in 2003 de Nobelprijs voor de Vrede ontving?

Of denk je aan het oude Perzië? Aan Perzische tapijten, pistache, kaviaar en dichters zoals Rumi, Hafez en Khayyam?

Of denk je aan niets?

Representatie is alles.

Veel van bovenstaande namen en gebeurtenissen zullen weinig tot niets oproepen bij jongeren die geen Iraanse achtergrond hebben. Die horen mensen zoals Wilders schreeuwen en denken dat Iran een achterlijk land is vol 'enge extreme moslims'.

Alleen is Iran veel meer en minder. Hopelijk zal Ed het beeld van Iran een klein beetje veranderen.

I have a dream that... ;)

Men nu ook aan Ed Sheeran denkt als ze Iran horen.

Ed Sheeran en zijn lied Azizam*. Met Azizam* in het refrein en een video van het maakproces en daarin een Iraans dansende Ed Shirin**.

Dat is ook Iran.

Dat is ook mijn Iran.

Wat ben ik blij dat ik, naast alle kommer en kwel over Iran, nu ook dit deel van Iran mag en kan delen met mensen.

Azizam*, de vreugde, de muziek, het dansen, ook dat is mijn Iran.

Mijn allerliefste Iran.

Dank je, Ed, voor een ongelooflijk mooi cadeau.

Dank je voor een positief Iraans geluid.

God knows, we needed it, aaaazizam!

* Azizam = lieverd, sc***je, lief, mijn alles, enz.
** Shirin = zoetigheid

Bekijk hier de video:

https://lnkd.in/ef3kuxCx

23/01/2025

Je praat vaak over je kind, hè? Maar ik zie niet altijd de link met het ondernemerschap. Misschien kun je iets minder delen? Het is maar een advies hoor. Al die vreemden die meekijken... is dat eigenlijk wenselijk?

Mijn gedachten dwaalden af naar een leiderschapstraining met alleen vrouwen. “Ik benoem nooit als eerste dat ik moeder ben, want ik ben meer dan dat,” zei iemand.

Hmmm…

Vandaag is Nour, mijn dochter, 6 jaar geworden. Hieperdepiephoera! Wat een mijlpaal. Mijn vele Monstera-planten hebben mij nooit overleefd, maar mijn iniminime leeft nog. Feeeeest!

Zes jaar geleden was ze een klein wezentje dat bungelde aan mijn borst, niets zelfstandig kon en volledig op mij moest leunen voor alles.

Tegenwoordig kleedt ze zichzelf aan, koken we samen, en heeft ze al een BBQ en een kleine kast met een beetje hulp zelf in elkaar gezet.

En dan mijn onderneming.

Nour+ wordt dit jaar 4.

Ik herinner me begin 2023 nog goed, toen ik mijn eerste grote opdracht binnenhaalde. Ik moest alles voorschieten. In tranen belde ik de opdrachtgever, die inmiddels al zes weken te laat was met betalen, terwijl ik al het ingehuurde personeel en de producten al had betaald van al het geld wat ik had opgespaard. De opdracht zeer succesvol had afgerond en in wachtstand stond. Ik smeekte hem om mij uit te betalen, omdat ik anders die maand de huur niet kon betalen.

Nu, in 2025, hangt mijn bedrijf niet meer aan mijn borst. Het is volwassen geworden en kan tegen een st***je en soms zelfs een flinke stoot. Al hoop je natuurlijk elke keer weer dat het niet hoeft.

Volgens mij hebben moederschap en ondernemerschap heel veel gemeen.

en Nour+ worden allebei een dagje ouder, en ik ben trots op allebei.

Mijn moederschap heeft mij een veel sterkere ondernemer gemaakt. Ik luister beter, veer mee en heb engelengeduld opgebouwd.

Ik ben As, de moeder van . Ik wil een betere wereld voor haar, en daarom ben ik mijn sociale onderneming Nour+ begonnen.

Nour, staat voor licht. Vernoemd naar een gedicht van Rumi: "The wound is the place where the light enters you."

Het is licht dat heelt, dat hoop geeft in de duisternis. Licht. NOUR.

Kind & onderneming, voor altijd met elkaar verbonden

22/01/2025

Is het niet bijzonder dat een land,
onrechtmatig verkregen,
'gevonden door Columbus',
al bewoond door Indianen,
nu mensen als illegalen bestempelt
en hen het land uit wil zetten?
Hetzelfde land dat
onrechtmatig verkregen is
door de huidige inwoners
die het claimen?

Is het niet bijzonder dat een man met geblondeerd haar
pleit voor een Nederland, "voor de Nederlanders",
een land dat met zijn VOC-mentaliteit
en slavernijverleden
delen van de wereld heeft veroverd,
en daar chaos heeft gezaaid?
Chaos waar de bijzondere gemeentes van Nederland
nog steeds mee kampen,
door corruptie, wanbeleid en lessen die zijn geleerd van de verkeerde mensen
en het verkeerde voorbeeld?

Is het niet bijzonder dat een van origine Turkse vrouw, zelf gevlucht naar Nederland met gezinshereniging,
juist pleit om deze mogelijkheid te blokkeren voor toekomstige generaties?
Want, als ze er niet zijn,
is er ook geen concurrentie in de toekomst en dat maakt haar uniek?

Is het niet bijzonder dat een watermeloen
het symbool van terrorisme wordt genoemd,
maar dat een nazigroet
gewoon getoond mag worden
op een van de grootste podia?

Is het niet bijzonder dat ik mij elke dag opnieuw afvraag
of Nederland en het Westen wel voor mij zijn?
Misschien moet ik gewoon op****en naar mijn eigen land.

Een land dat wil dat ik mijn mond houd.
Dat mij dwingt me te verschuilen
onder kleding waarin ik mij niet in herken.
Als ik al mag leven.
Misschien moet ik eerst mijn plek verdienen
door een bezoek te brengen aan een gevangenis,
waar ik verkracht en mishandeld mag worden,
net als al mijn voorgangers.
De tienduizenden die de straat op gingen,
om door het Westen gehoord te worden.
De tienduizenden die vergeten zijn, die van de beweging van 2022

Het zijn gedachten waarmee je opstaat
en waarmee je naar bed gaat.
Dan slaat de klok half 9
en begint de werkdag.
Terwijl mijn malende brein
van tijd tot tijd klopt
en aandacht vraagt.

Is dit de wereld die ik wil achterlaten voor mijn dochter?

Nee, liefste brein, nein nein nein..
Maar misschien weet ik het ook even niet meer.. Waar moeten we beginnen.

Wie weet kan iemand mij daarbij helpen.

Misschien weet ik het even ook niet meer...

Nour+

10/03/2026

05/12/2025

21/11/2025

12/11/2025

31/10/2025

22/06/2025

27/05/2025

02/04/2025

23/01/2025

22/01/2025

Adres

Telefoon

Website

Meldingen

Contact De Organisatie

Snelkoppelingen

Delen

Type