11/06/2026
๐ Regenboog Steenwijkerland Eveline Van de Putte ๐
De kans is groot dat jij als zorgprofessional een roze oudere tussen je bewoners hebt zonder dat je dat weet.
Veel ouderen die verhuizen naar een zorgorganisatie gaan namelijk weer terug de kast in. Niet omdat ze dat willen, maar uit ๐ฎ๐ป๐ด๐๐ ๐๐ผ๐ผ๐ฟ ๐ฎ๐ณ๐๐ถ๐ท๐๐ถ๐ป๐ด, ๐ฝ๐ฒ๐๐๐ฒ๐ฟ๐ถ๐ท๐ฒ๐ป ๐ผ๐ณ ๐๐ถ๐๐๐น๐๐ถ๐๐ถ๐ป๐ด. Dat is misschien lastig voor te stellen als je bent opgegroeid in een tijd waarin er meer openheid is, maar voor veel van deze ouderen ligt dat anders.
Veel organisaties hanteren de norm: "Iedereen is hier welkom." Dat klinkt mooi, maar als er geen specifieke aandacht is voor roze ouderen en er vooral heteronormatief gewerkt wordt, voelen roze ouderen zich niet automatisch welkom.
๐ช๐ฎ๐ฎ๐ฟ ๐ธ๐๐ป ๐ท๐ถ๐ท ๐ฎ๐น๐ ๐๐ผ๐ฟ๐ด๐ฝ๐ฟ๐ผ๐ณ๐ฒ๐๐๐ถ๐ผ๐ป๐ฎ๐น ๐ผ๐ฝ ๐น๐ฒ๐๐๐ฒ๐ป?
โค๏ธ Denk niet heteronormatief. Vraag aan een alleenstaande oudere bijvoorbeeld of er ooit een partner was, in plaats van aan een man te vragen of hij een vrouw had, of andersom.
๐งก Wees je ervan bewust dat veel ouderen van nu zijn opgegroeid in een tijd waarin homoseksualiteit of een andere genderidentiteit nog als ziekte of afwijking werd gezien. Pas in 1987 werd homoseksualiteit definitief uit het psychiatrisch handboek geschrapt. Niet iets waar je destijds open over sprak.
๐ Trouwen en een gezin stichten was voor roze ouderen vaak veel minder vanzelfsprekend dan voor jongere generaties. Pas in 2001 konden mensen met iemand van hetzelfde geslacht trouwen. Pas in 2009 werd adoptie van een kind uit het buitenland voor paren van hetzelfde geslacht mogelijk.
๐ Veel roze ouderen hebben een zelfgekozen familie. Mensen die misschien geen bloedverwant zijn, maar wel de belangrijkste personen in hun leven. Fijn als je daar rekening mee houdt wanneer je vraagt naar contactpersonen of naasten.
๐ Veel roze ouderen geven aan dat zorgmedewerkers bij een foto van iemand van hetzelfde geslacht vaak aannemen dat het om een vriend, broer of zus gaat. Eรฉn keer uitleggen is geen probleem. Maar steeds opnieuw bij verschillende medewerkers kan vermoeiend zijn.
๐ Er hoeft echt niet met toeters, bellen en regenboogvlaggen meer openheid te komen. Het helpt al als mensen niet steeds zelf het initiatief hoeven te nemen. Door af en toe iets te vertellen over de Pride, een nichtje met een vrouw of een buurjongen die een dragshow heeft gewonnen, laat je zien dat dit onderwerp er gewoon mag zijn.
Voor mensen met dementie kan er nog iets extra's spelen. Zij kunnen vergeten zijn dat ze ooit uit de kast zijn gekomen. Dat kan gevoelens van angst, verwarring of eenzaamheid oproepen.
Als jij met ouderen werkt, is het altijd belangrijk om iemands levensgeschiedenis te kennen. Bij roze ouderen met dementie is dat misschien nog wel belangrijker. Weten wat er gespeeld heeft, zodat je daar in het nu ook op kunt aansluiten.
Want dat iemand er niet over praat, betekent niet dat er geen roze oudere in jouw organisatie woont.
