28/05/2026
Een scoutingman die generaties verbond
80 jaar lid van scouting Petrus Donders. Hans was iemand voor wie scouting een tweede natuur was. Sinds 1946, één jaar na de oprichting van Scouting Petrus Donders, maakte hij deel uit van onze vereniging. Begonnen als jeugdlid groeide hij door tot staflid, bestuurslid en Hopman — de rol die we tegenwoordig voorzitter noemen.
In de tachtig jaar waarin Hans actief was, veranderde het scoutingspel en het jongerenwerk voortdurend. Hans ontwikkelde zich mee. Hij stond open voor verandering, bleef zelf leren en anderen begeleiden. Jongeren en stafleden liepen met hem weg. Hij gaf vertrouwen, verantwoordelijkheid en richting; nooit vanuit oordeel, maar vanuit betrokkenheid. Hij wist als geen ander wat scouting werkelijk betekent: jonge mensen helpen groeien tot zelfstandige volwassenen, met respect voor elkaar, voor de natuur en voor zichzelf. Binnen onze groep, alsook binnen de regio.
Naast zijn zorg voor mensen had Hans ook een enorme zorg voor onze blokhut, het “hoofdkwartier”, zoals hij het graag noemde. Hij zette zich jarenlang in voor het behoud van een mooie blokhut voor de groep. Samen met de gemeente, en soms in strijd met dezelfde gemeente, omdat het beleid niet altijd in lijn lag met de belangen van de Petrus Dondersgroep. Maar ook met fysieke zorg, onderhoud en schoonmaaktaken, die hij vervulde.
Generaties scouts hebben hem gekend en actief meegemaakt. Als stafleden zijn we jarenlang welkom geweest om het zomerkamp af te sluiten bij Hans en Riet in de tuin; de verbinding bleef met de jeugd, nieuwsgierig naar de avonturen van de kampweek. Voor zijn enorme inzet werd Hans meerdere keren onderscheiden. Hij werd erelid van Scouting Petrus Donders, ontving een groepsdas met gouden rand en kreeg van Scouting Nederland het Teken van Waardering en ook de Gouden Jacobsstaf.
Bij ons vorige clubhuis droeg de kampvuurkuil zijn naam. En bij onze huidige blokhut op Zegenwerp staat de materialenloods “Bij Hans” omdat het materiaal vroeger nu eenmaal ook altijd “bij Hans” lag opgeslagen. Onze blokhut heet De Reis, omdat scouting draait om de reis naar volwassenheid. En misschien geldt dat ook voor het leven zelf: de reis is vaak belangrijker dan de bestemming. Met trots en liefde hebben we Hans mogen begeleiden op zijn laatste reis.
Zolang er vuur brandt in onze kampvuurkuil, jongeren op kamp vertrekken en stafleden zich inzetten voor een volgende generatie scouts, zal ook de geest van Hans binnen onze groep blijven voortleven.
We wensen Riet en familie van Lamoen heel veel sterkte toe.
Wij zijn dankbaar voor alles wat Hans voor Scouting Petrus Donders en voor zovelen persoonlijk heeft betekend. Hans, je laat sporen achter die niet verdwijnen.
Hans van Lamoen 11-12-1934 --- 15-05-2026
