04/09/2026
Sommige kinderen met een hechtingsstoornis zijn niet op hun mondje gevallen. Ze kunnen je precies vertellen wat ze willen, hoe ze het willen en eerlijk gezegd, klinkt het vaak nog heel oprecht en logisch ook. Het is fijn wanneer je kind zich mondeling zo goed kan uitdrukken, maar het heeft ook een keerzijde.
Door de hechtingsstoornis is de kans erg groot dat hij functioneert op een lagere emotionele leeftijd, maar dat dat door zijn woordenschat helemaal niet herkend wordt. Zeker op emotioneel gebied wordt hij daardoor overschat.
Je kind moet iemand bellen, maar hij blijft het maar uitstellen. Normaal gesproken komt hij ook erg goed uit zijn woorden, dus in dit geval heb je er niks bijzonders achter gezocht dan alleen weigeren en dwars doen.
Kan het zijn dat hij wel wil, maar dat hij door de stress in zijn lagere breindelen komt waardoor hij het niet kan? Druk uitvoeren op een kind met een hechtingsstoornis geeft vaak veel stress. De stress zorgt ervoor dat hij minder tot geen volledige beschikking heeft over zijn mensenbrein en dan wordt dat telefoontje ineens wel een heel ingewikkelde handeling, zelfs met een grote woordenschat.
Het is lastig om hier doorheen te kijken. Zeker wanneer je kind zo goed in staat lijkt te vertellen hoe alles moet tot zelfs hoe jij je voelt. Onbewust bestaat de kans dat je de lat steeds weer een stukje hoger bijstelt. Wanneer een belofte niet uitkomt, of wanneer er weer eens sprake is van uitstel, kijk dan wat hierachter zit. Is het te lastig om dat gesprek te voeren? Is het te ingewikkeld om achter de laptop te gaan zitten om dat mailtje te sturen?
Maar ook op school en in de therapie kan het gebeuren dat je kind opdrachten moet doen, of dat er eisen aan hem worden gesteld die hij qua intelligentie en woordenschat gemakkelijk zou moeten kunnen doen, maar dat het toch niet lukt, omdat hij overschat wordt in wat hij daadwerkelijk kan.
Het betekent overigens niet dat je de lat altijd maar laag moet leggen. Natuurlijk mag je een eis stellen, zo werkt de wereld nu eenmaal. Probeer wel te kijken wat er achter een eventuele weigering zit en hoe je hem daar eventueel bij kan helpen. Ook dat is rekening houden met zijn lagere emotionele leeftijd.
