11/08/2026
In het kader van 1️⃣5️⃣jaar 🎉Present Nunspeet Vertelt Mie-Lan Kok over haar ervaringen als vrijwilliger bij het geven van schilderles aan de AMV-jongeren:
"Toen ik bijna vier jaar geleden vervroegd met pensioen ging, wilde ik de tijd die ik had gekregen op een zinvolle manier besteden. Via een oproep las ik dat er vrijwilligers werden gezocht voor de opvang van alleenstaande minderjarige vreemdelingen (AMV'ers) in mijn eigen dorp. Zonder lang na te denken meldde ik mij aan. Pas veel later besefte ik waarom dit vrijwilligerswerk mij zo diep raakte. Mijn eigen opa stond ruim honderd jaar geleden in een vergelijkbare situatie. Ook hij vluchtte als vijftienjarige, zonder zijn ouders, vanuit China naar Nederland. Dat persoonlijke familieverhaal gaf mijn vrijwilligerswerk achteraf een bijzondere betekenis.
Sinds 2022 ben ik wekelijks als vrijwilliger verbonden aan de opvang. Eén keer per week geef ik schilderlessen aan de jongeren die daar zin in hebben. De groep bestaat voornamelijk uit jongens, met daarnaast een aantal meisjes. Schilderen blijkt een mooie manier om elkaar te ontmoeten. Soms wordt er vooral gelachen, soms ontstaan er juist gesprekken over hun leven, hun familie en de weg die zij hebben afgelegd. Daarnaast ben ik een aantal keren mee geweest met gezamenlijke uitjes, zoals een bezoek aan de dierentuin en een pretpark.
In de afgelopen jaren heb ik veel geleerd over andere culturen, gewoonten en gebruiken. Nog indrukwekkender vond ik de persoonlijke verhalen die de jongeren met mij deelden. Verhalen over oorlog, verlies, gevaarlijke reizen en het achterlaten van familie. Hun openheid heeft mij diep geraakt. Een aantal van die verhalen heb ik verwerkt in schilderijen. Daarmee wil ik niet alleen hun ervaringen een gezicht geven, maar ook bijdragen aan meer begrip en compassie voor vluchtelingen.
Wat mij misschien nog wel het meest is bijgebleven, is de enorme veerkracht van deze jongeren. Ondanks alles wat zij hebben meegemaakt, blijven zij dromen, lachen, leren en vooruitkijken. Veel van hen vertrekken weer zodra zij een verblijfsvergunning krijgen of achttien jaar worden. Het afscheid is dan vaak moeilijk, omdat je in de loop van de tijd een band met elkaar opbouwt.
Een anekdote die ik nooit zal vergeten, is een schildermiddag waarop een meisje eerst aarzelend begon te tekenen. Gaandeweg vertelde zij stukje bij beetje haar levensverhaal. Aan het einde van de middag keek zij naar haar schilderij en zei: "Nu begrijpt iemand een beetje wat ik heb meegemaakt." Dat moment liet mij opnieuw zien dat kunst soms een taal spreekt waarvoor woorden tekortschieten. Het bevestigde waarom dit vrijwilligerswerk voor mij zo waardevol is. Veel van deze jongeren zullen altijd een bijzondere plek in mijn hart houden."
Op de foto's zie je:
- jongeren tijdens een schilderles
- resultaten op een rij
- Mie-Lan tijdens een open dag (burendag) in 2025